Αγωγή αποζημίωσης λόγω ψυχικής οδύνης για τον θάνατο της Αντωνίας Πετρίδη

Ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης λόγω ψυχικής οδύνης προ­σέ­φυ­γαν κατά μιας ετε­ρόρ­ρυθ­μης κατα­σκευα­στι­κής εται­ρείας και ενός μηχα­νι­κού, επι­βλέ­πο­ντος του έργου της επι­σκευής της γέφυρας του ποταμού Μάκκαρη, 7 συγ­γε­νείς της αδι­κο­χα­μέ­νης σε τροχαίο δυστύ­χημα Αντω­νίας Πετρίδη.

Σύμφωνα με την αγωγή η γέφυρα του ποταμού Μάκκαρη ήταν μισο­γκρε­μι­σμένη και κλειστή για προ­λη­πτι­κούς λόγους λόγω της κακής κατά­στα­σής της, διότι η διέ­λευσή της εγκυ­μο­νούσε κιν­δύ­νους για πεζούς και οχήματα.

Λει­τουρ­γούσε παρα­καμ­πτή­ριος στην οποία δεν υπήρχε επαρκής φωτι­σμός, ούτε κάποιο μέτρο προ­στα­σίας, χωρίς σήμανση και γενικά με ουσιώ­δεις παρα­λεί­ψεις, υπαι­τιό­τητα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, του Δήμου Ρόδου της ανα­δό­χου εται­ρείας και του επι­βλέ­πο­ντος του έργου μηχα­νι­κού.

Ενα­ντίον μάλιστα του τελευ­ταίου ασκή­θηκε ποινική δίωξη για ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια.

Κατη­γο­ρεί­ται ως υπαί­τιος του ό,τι στις 22.10.2012 όντας υπό­χρεος, λόγω της ιδιό­τη­τάς του (ως επι­βλέ­πων μηχα­νι­κός του έργου) σε ιδιαί­τερη επι­μέ­λεια και προσοχή από αμέλειά του, δηλαδή από έλλειψη της προ­σο­χής που όφειλε κατά τις περι­στά­σεις και μπο­ρούσε να κατα­βά­λει, επέφερε δια παρα­λεί­ψεως κατά την άσκηση του επαγ­γέλ­μα­τός του, το θάνατο άλλου χωρίς να προ­βλέ­ψει το αξιό­ποινο απο­τέ­λε­σμα που παρά­χθηκε από την παρα­πάνω πράξη του.

Συγκε­κρι­μένα, όντας υπεύ­θυ­νος ως επι­βλέ­πων πολι­τι­κός μηχα­νι­κός των ζωνών της περιο­χής του εργο­τα­ξίου από την ανάδοχο του έργου εται­ρεία για την απο­κα­τά­σταση της γέφυρας που ενώνει την Μαλώνα με τα Μάσαρη και μολο­νότι ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νος να λάβει όλα τα προ­βλε­πό­μενα από τη νομο­θε­σία μέτρα για την ασφαλή διέ­λευση των οχη­μά­των από τις ζώνες της περιο­χής του εργο­τα­ξίου αυτός προέβη από αμέλεια του σε πλημ­μελή σήμανση αυτών και ειδι­κό­τερα:

Α. Η σήμανση που είχε τοπο­θε­τη­θεί προ του σημείου παρά­καμ­ψης (Ρ-32 (5) και Κ-20(6) ήταν ελλιπής, λαν­θα­σμένη και εκτός προ­δια­γρα­φών, ήτοι:

1. Δεν έφερε τα χαρα­κτη­ρι­στικά σήμαν­σης εργο­τα­ξια­κού τύπου και ήταν πινα­κί­δες μόνιμης σήμαν­σης.

2. Δεν έφερε πινα­κίδα Πρ-1 εργο­τα­ξια­κού τύπου και ήταν τοπο­θε­τη­μένη σε τυχαία από­σταση από το σημείο παρά­καμ­ψης 106μ. ενώ θα έπρεπε να ήταν τοπο­θε­τη­μένη σε μεγα­λύ­τερη από­σταση σύμφωνα με το ΦΕΚ 946Β/9-7-2013 “Προ­δια­γραφή Σήμαν­σης Εκτε­λού­με­νων Εργων”, καθώς και να έχει τοπο­θε­τή­σει και άλλες πινα­κί­δες, που να προει­δο­ποιούν στα­διακά για τις αλλαγές συν­θη­κών της οδού.

Β. Η σήμανση που είχε τοπο­θε­τη­θεί στη σημείο παρά­καμ­ψης ήταν ελλιπής λαν­θα­σμένη και εκτός προ­δια­γρα­φών ήτοι:

1. Οι πινα­κί­δες δεν ήταν εργο­τα­ξια­κού τύπου.

2.Για την οριο­θέ­τηση θα έπρεπε να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν πινα­κί­δες τύπου Π 77′ ή Π78.

3.Οι τρεις ανα­λά­μπο­ντες φανοί εκ των οποίων ο ένας ήταν κατε­στραμ­μέ­νος ήταν τοπο­θε­τη­μέ­νοι σε σιδη­ρό­βερ­γες, ενώ θα έπρεπε να ήταν τοπο­θε­τη­μέ­νοι στην κορυφή ορθο­στάτη, ο οποίος θα έφερε πινα­κίδα Π-11 ή Π78.

4. Δεν υπήρχαν στοι­χεία εξο­πλι­σμού κατεύ­θυν­σης και απο­κλει­σμού όπως φορητά στηθαία ασφα­λείας από σκυ­ρό­δεμα ή πλα­στικό υλικό στην στέψη των οποίων προ­σαρ­μό­ζο­νται σε ορθο­στά­τες – πινα­κί­δες Π-77 ή Π-78 με πινα­κίδα Ρ-52 ή Π-74. Οι ανωτέρω παρα­λεί­ψεις του κατη­γο­ρού­με­νου είχαν ως συνέ­πεια τον θανά­σιμο τραυ­μα­τι­σμό της Αντω­νίας Πετρίδη, οδηγού του υπ’αριθμό ΤΟΜ 6983 μοτο­πο­δη­λά­του – τετρά­τρο­χου τύπου γου­ρού­νας 49 κυβικών.

Ειδι­κό­τερα η ανωτέρω οδηγός κινού­μενη στην οδό Μαλώνας-Μασάρων στο ύψος του ποταμού Μάκκαρη, πριν τη γέφυρα Μαλώνας – Μασάρων, με συνο­δηγό την Ελπίδα Χατζη­μα­νώλη με κατεύ­θυνση από Μαλώνα προς Μάσαρη και εισερ­χό­μενη στη ζώνη προει­δο­ποί­η­σης του έργου, λόγω των ανωτέρω αμε­λειών του κατη­γο­ρού­με­νου, που είχαν ως συνέ­πεια την άγνοια του επερ­χό­με­νου κιν­δύ­νου επί της οδού και τον αιφ­νι­δια­σμό της οδηγού από τη σωρό των χωμάτων, καθώς και την αδυ­να­μία της να στρίψει αρι­στερά, λόγω έλλει­ψης προ­στα­τευ­τι­κών μέτρων στη δεξιά άκρη της παρα­καμ­πτη­ρίου οδού προς το ποτάμι, ενήρ­γησε απότομο ελιγμό με απο­τέ­λε­σμα το όχημα να χάσει την ευστά­θειά του, να γείρει και να ανα­τρα­πεί.

Οι ανωτέρω δε ελλεί­ψεις, που αν και όφειλε ο κατη­γο­ρού­με­νος λόγω της ιδιό­τη­τάς του να πράξει, εντού­τοις δεν ενήρ­γησε ποτέ, συνέ­δρα­μαν στο θάνατό της, καθώς από την πτώση της στο έδαφος προ­κλή­θηκε σε αυτήν βαριά κρα­νιο­ε­γκε­φα­λική κάκωση, από την οποία επήλθε τελικά ο θάνατός της.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται η δικη­γό­ρος κ. Ανδριάνα Μπαφίτη.