Εκθεση Γιάννη Γουρζή: 30+έτη χαρακτικής-Βιογραφικό και το έργο του

Την Τετάρτη 6 Σεπτεμ­βρίου, και ώρα 20:00,  στην Πινα­κο­θήκη Σύγ­χρο­νης Τέχνης (Παλαιό Συσ­σί­τιο), θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν  τα εγκαί­νια της ανα­δρο­μι­κής έκθεσης του χαράκτη και ζωγρά­φου Γιάννη Γουρζή

Βιο­γρα­φικό :

 Ονο­μα­τε­πώ­νυμο:     Γιάννης Γουρζής του Πανα­γιώτη

Ειδι­κό­τητα:    Xαράκτης – ζωγρά­φος

Τόπος και έτος γέν­νη­σης: Αθήνα, 1953

 

Σπουδές:

 

1965-1971 Γαλλική γλώσσα, Γαλλικό Ινστι­τούτο.

1971-1973 Θεωρία της Μου­σι­κής, Ελλη­νικό Ωδείο.

1973-1974 Γρα­φι­κές Τέχνες, Κέντρο Τεχνο­λο­γι­κών Εφαρ­μο­γών.

1973-1975 Γρα­φι­κές Τέχνες, Τ.Ε.Ι (Κ.Α.Τ.Ε.Ε.) (με υπο­τρο­φία).

1968-1972 Σχέδιο με τον ζωγράφο Κ. Ηλιάδη.

1973-1974 Σχέδιο με τον ζωγράφο Β. Βλα­χό­πουλο.

1974-1979 Α.Σ.Κ.Τ (Προ­κα­ταρ­κτικό, Χαρα­κτική, Νωπο­γρα­φία, Θεω­ρη­τικά, με τους Λ.

Κανα­κάκη, Κ. Γραμ­μα­τό­πουλο, Κ. Ξυνό­πουλο, Μ. Λαμπράκη, Π. Μυλωνά, κ.α.)

Επαγ­γελ­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα:

Εργά­ζε­ται ως ελεύ­θε­ρος επαγ- γελ­μα­τίας χαρά­κτης 1979-2016.

1984-1992:Μετά από δια­γω­νι­σμό κατα­λαμ­βά­νει θέση χαράκτη στο Νομι­σμα­το­κο­πείο. Παραι­τεί­ται το 1992.

 

Από το 1992 έως σήμερα διδά­σκει Χαρα­κτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα.

 

Είναι δ/ντης του Α εργα­στη­ρίου Χαρα­κτι­κής της ΑΣΚΤ, (με βαθμίδα του Ανα­πλη­ρωτή Καθη­γητή).

 

Άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες /άλλα βιο­γρα­φικά στοι­χεία:

Από το 1979 μέχρι σήμερα εργά­ζε­ται συνεχώς στη χαρα­κτική και τις εφαρ­μο­γές της.

Έχει φιλο­τε­χνή­σει συλ­λε­κτικά έντυπα και έχει κάνει την καλ­λι­τε­χνική επι­μέ­λεια εντύπων. Έχει κάνει εξώ­φυλλα και εικο­νο­γρα­φή­σεις. Από το 1979 μέχρι το 1985 έχει ασχο­λη­θεί με την ζωγρα­φική φορητών εικόνων και την εικο­νο­γρά­φηση ναών.

1991-1992: Διδά­σκει χαρα­κτική στη Σχολή Εφαρ­μο­σμέ­νων Τεχνών του Δήμου Βόλου

1992: Διδά­σκει ξυλο­γρα­φία σε σεμι­νά­ριο της Ένωσης Ελλήνων Χαρα­κτών.

1997: Διδά­σκει χαρα­κτική σε σεμι­νά­ριο στο Παι­δα­γω­γικό του Α.Π.Θ.

1990: Φιλο­τε­χνεί χαλ­κο­γρα­φία για τη ανθο­λο­γία ποι­η­μά­των “Ποι­ή­ματα”, εκδό­σεις

“Σπάνιον”, επι­μέ­λεια Λουκάς Λου­κά­κης.

1991: Φιλο­τε­χνεί δύο χαλ­κο­γρα­φίες για το συλ­λε­κτικό βιβλίο “Ο Πρί­γκι­πας των Πάγων” του Μ. Μπουρ­μπούλη για τις εκδό­σεις “Σπάνιον”.

1991: Φιλο­τε­χνεί δώδεκα ξυλο­γρα­φίες (όρθιο ξύλο) για τη συλλογή “12 Χαρα­κτικά για το 1992” δικής του έκδοσης.

1992: Φιλο­τε­χνεί δύο ξυλο­γρα­φίες για το συλ­λε­κτικό βιβλίο “Λιτα­νείες του Ρόδου” του Remy de Gourmont, εκδό­σεις “Δελφίνι”.

1993: Φιλο­τε­χνεί δώδεκα χαρα­κτικά (λιθο­γρα­φίες) για τη συλλογή “12 Χαρα­κτικά για το 1994” δικής του έκδοσης.

1993: Φιλο­τε­χνεί δύο λιθο­γρα­φίες για το συλ­λε­κτικό βιβλίο “Ποι­ή­ματα” του Σπίρ, εκδό­σεις “Δελφίνι”.

1993-1995: Ανέλαβε την επι­μέ­λεια των εκδό­σεων και των κατα­λό­γων εκθέ­σεων του Βαφο­πού­λειου Πνευ­μα­τι­κού Κέντρου του Δ. Θεσ­σα­λο­νί­κης. (Κατόπιν δια­γω­νι­σμού) .

1995: Φιλο­τε­χνεί τρείς ξυλο­γρα­φίες για το συλ­λε­κτικό βιβλίο της Γιώγιας Σιώκου, εκδό­σεις “Δελφίνι”.

1996-1997: Φιλο­τε­χνεί δεκα­πέ­ντε χαρα­κτικά για τη συλ­λε­κτική συλλογή “ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΡΑΙΟΣ-ΘΟΥΡΙΟΣ” εκδό­σεις “Κ. Αντω­νό­που­λος” Θεσ­σα­λο­νίκη.

2001: Φιλο­τε­χνεί έγχρωμη λιθο­γρα­φία για λογα­ρια­σμό της Τρά­πε­ζας “ΑΣΠΙΣ”.

2002: Φιλο­τε­χνεί δύο ξυλο­γρα­φίες για την έκδοση “Ποι­ή­ματα Καρυω­τάκη”. Εκδό­σεις “ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ” του Χ. Μοσχαν­δρέου. – Φιλο­τε­χνεί έγχρωμη λιθο­γρα­φία για λογα­ρια­σμό της Τρά­πε­ζας “ΑΣΠΙΣ”.

2003: Φιλο­τε­χνεί έξι λιθο­γρα­φίες για τη συλ­λε­κτική ποι­η­τική έκδοση “ΗΧΟΙ ΠΛΑΓΙΟΙ” του Τάκη Συρέλη. -Φιλοτεχνεί έγχρωμη Ξυλο­γρα­φία για λογα­ρια­σμό της Τρά­πε­ζας “ΑΣΠΙΣ”.

2004: Συμ­με­τέ­χει στη συλ­λε­κτική έκδοση “ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ” με την Ένωση Ελλήνων Χαρα­κτών. – Φιλο­τε­χνεί τρεις λιθο­γρα­φίες για την ποι­η­τική συλλογή του Άλκη Μαλλίδη, «Eρωτικά ποι­ή­ματα», εκδό­σεις Δ. Δαρ­δα­νός. – Φιλο­τε­χνεί ξυλο­γρα­φία για το Ημε­ρο­λό­γιο 2005, του πολι­τι­στι­κού οργα­νι­σμού “Θέογνις” των Μεγάρων.

2005: Επι­με­λεί­ται και συμ­με­τέ­χει με χαρα­κτικά του σε πεζο­γρά­φημα και σε ποι­η­τική συλλογή της Κίας Σακελ­λα­ρίδη, εκδό­σεις Δαρ­δα­νός.

2006: Επι­με­λεί­ται και συμ­με­τέ­χει με δύο χαλ­κο­γρα­φίες, στον τόμο «Οι Έλληνες του κόσμου», της Δήμη­τρας Τσού­χλου, εκδό­σεις ΑΠΟΨΗ.

2014: Φιλο­τε­χνεί ξυλο­γρα­φία με θέμα ‘’Σ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ’’ για την ομώνυμη έκδοση λογα­ρια­σμού Χρήστου Μοσχαν­δρέου.

 

Εκθέ­σεις:

 

                 α) Ατο­μι­κές

 

1989: Αθήνα, «Γκαλερί 7».

1991: Αθήνα, Αίθουσα Τέχνης «Εύμαρος».

1992 Αθήνα, «Γκαλερί 7».

1992: Θεσ­σα­λο­νίκη, Μακε­δο­νική Καλ­λι­τε­χνική Εταιρία «ΤΕΧΝΗ» .

1993: Αθήνα, Κέντρο Τεχνών «Άποψη», ΧΑΡΑΚΤΙΚΗ. Υπάρχει κατά­λο­γος.

1994: Αθήνα, Κέντρο Τεχνών «Άποψη».

1994: Θεσ­σα­λο­νίκη, Γκαλερί «ARTFORUM», χαρα­κτική – σχέδια. Υπάρχει κατά­λο­γος. .

1995: Κιλκίς, Μακε­δο­νική Καλ­λι­τε­χνική Εταιρία «ΤΕΧΝΗ».

1995: Σέρρες, Εικα­στι­κός Χώρος «ΑΡΜΟΣ».

1995: Θεσ­σα­λο­νίκη, Χώρος κοσμή­μα­τος «ΑΕΝΑΟΝ».

1997: Θεσ­σα­λο­νίκη, Γκαλερί «ARTFORUM», ΧΑΡΑΚΤΙΚΗ. Υπάρχει κατά­λο­γος.

1999: Κηφισιά, Αίθουσα Τέχνης «ΤΡΙΓΩΝΟ», ΧΑΡΑΚΤΙΚΗ. Υπάρχει κατά­λο­γος.

1999: Μύκονος, Δημο­τική Πινα­κο­θήκη.

2003: Μέγαρα, Δημο­τική Πινα­κο­θήκη «ΘΕΟΓΝΙΣ».

2005: Αθήνα, Κεντρική Βιβλιο­θήκη Δήμου Αθη­ναίων, ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΟΥΡΖΗΣ-ΧΑΡΑΚΤΙΚΗ. Υπάρχει δίπτυχο.

2005: Αθήνα, Χολαρ­γός, Χώρος Τέχνης «William James», τα Χαρα­κτικά μου και…άλλα…

 

Εκθέ­σεις 2 καλ­λι­τε­χνών

 

2007. 2007. Πολε­μικό Μουσείο με την συλλογή ”Θούριος” φιλο­τε­χνη­μένη το 2006-7

2008: Βασι­λικη Αγίου Μάρκου, Ηρά­κλειο, – αίθουσα τελετών στο Αρι­στο­τέ­λειο ΠΘ.

2009 :Ελλη­νικό ίδρυμα Πολι­τι­σμού στην Σόφια-Βουλγαρία, – Πανε­πι­στή­μιο

Πλόβ­ντιβ, Βουλ­γα­ρία.

2016: Μουσείο Ύδρας-Ιστορικό Αρχείο, ‘’Ρήγας Βελε­στιν­λής, ο Οικου­με­νι­κός Έλληνας’’

 

β) Ομα­δι­κές (επιλογή)

 

1987: Βέλγιο, Διεθνής Δια­γω­νι­σμός EX LIBRIS.

1988: Τορόντο, Διεθνής Έκθεση Μινια­τού­ρας, (διά­κριση).

1988: Ανα­το­λικό Βερο­λίνο, Ένωση καλ­λι­τε­χνών Ανα­το­λι­κού Βερο­λί­νου, Ελλ. Αντι­προ­σω­πεία.

1988: Βαρ­σο­βία, Εθνικό Μουσείο.

1988: Πολωνία, Πόζναν, Πινα­κο­θήκη.

1988: Μόσχα, Μέγαρο Σοβιε­τι­κών Καλ­λι­τε­χνών.

1988: Κρήτη, Α’ Μπιε­νάλε Μεσο­γεια­κής Χαρα­κτι­κής.

1988: Λευ­κω­σία, Πύλη Αμμο­χώ­στου.

1989: Λειψία, Διεθνής έκθεση βιβλίου (συλ­λε­κτι­κού).

1989: Βελι­γράδι, Έλληνες Χαρά­κτες.

1989: Βουλ­γα­ρία, Βάρνα, Ε’ Διεθνής Έκθεση Χαρα­κτι­κής.

1990: Κηφισιά, Γκαλερί «Εποχές».

1990: Θεσ­σα­λο­νίκη, «Βελ­λί­δειο».

1990: Αθήνα, Δημο­τική Πινα­κο­θήκη, Β’ Μπιε­νάλε Μεσο­γεια­κής Χαρα­κτι­κής

1991: Σουηδία, Διεθνής Έκθεση Μινια­τού­ρας MINIAPT’91. (διά­κριση).

1991: Αθήνα, Γκαλερί «Εύμαρος».

1992: Σλο­βα­κία, Μπρα­τι­σλάβα, Σύγ­χρονη Ελλη­νική Χαρα­κτική.

1992: Γερ­μα­νία, Σβέ­τσι­γκεν, Σύγ­χρονη Ελλη­νική Χαρα­κτική.

1992: Κατε­ρίνη, «Δίον».

1992: Κηφισιά, Γκαλερί «Άνεμος».

1992: Κηφισιά, Γκαλερί «Εποχές».

1993 Λου­μπλιάνα, Διεθνής Μπιε­νάλε Χαρα­κτι­κής.

1993: Αθήνα, Γκαλερί «Αντήνωρ».

1994: Ν. Δελχί, Η’ Διεθνής Τριε­νάλε.

1994: Λου­ξεμ­βούργο, Σύγ­χρονη Ελλη­νική Χαρα­κτική.

1994: Γαλλία, Οβέρνη, Γ΄Διεθνής Τριε­νάλε Μικρού Μεγέ­θους.

1994: Βελι­γράδι, Γ’ Διεθνής Μπιε­νάλε Χαρα­κτι­κής.

1994: Παρίσι, Έδρα UNESCO.

1994: Γερ­μα­νία, Σβέ­τσι­γκεν, Ελλη­νική Ξυλο­γρα­φία, XYLON.

1994: Σλο­βα­κία, Κόσιτσε, Ελλη­νική Ξυλο­γρα­φία.

1994: Νορ­βη­γία, Διεθνής Τριε­νάλε Μινια­τούρα 7.

1994: Κηφισιά, Γκαλερί «Υάκιν­θος».

1994: Αθήνα, Ελλη­νο­α­με­ρι­κα­νική Ένωση.

1995: Ιταλία, Κατάνια, Διεθνής Έκθεση Χαρα­κτι­κής ’95.

1995: ΗΠΑ, Φλώριδα, Ελλη­νιάδα.

1995: Αθήνα, Γκαλερί «Ώρα».

1995: Αθήνα, ‘Ενωση Ελλήνων Χαρα­κτών.

1996: Κορέα, Σεούλ, 9η Μπιε­νάλε Χαρα­κτι­κής.

1996: Γαλλία, Κάρλα Μπάιγ, Διεθνής Δια­γω­νι­σμός EX LIBRIS.

1997: Κηφισιά, Γκαλερί «Εποχές».

1997: Αθήνα, Ιντερ­κο­ντι­νέ­νταλ, Post it Art .

1997: Θεσ­σα­λο­νίκη, Γκαλερί ARTFORUM, Post it Art.

1997: Ολλαν­δία, Άμστερ­νταμ, Royal Tropical Institute.

1998: Αθήνα, Πνευ­μα­τικό Κέντρο Δήμου Αθη­ναίων.

1998: Ρόδος, Κάστρο Ιπποτών.

2001: Φραγ­κφούρτη, EXLIBRIS KUNST UND GRAPHIK.

2002: Βελι­γράδι, Βαλ­κα­νική Έκθεση, Δια­γω­νι­σμός EX LIBRIS.

2002: Θεσ­σα­λο­νίκη, Βαλ­κα­νική Έκθεση Χαρα­κτι­κής.

2003: Γαλλία, 6η Διεθνής Τριε­νάλε Χαρα­κτι­κής Chamalieres.

2004: Παρίσι, «LA GALLERIE LA HUNE BRENNER».

2004: Κηφισιά, Αίθουσα Τέχνης «Εποχές».

2004: Αθήνα, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.

2004: Αθήνα, Γκαλερί «ART TOWER».

2004: Αθήνα, Κέντρο Τύπου «ΑΘΗΝΑ 2004».

2005: Μεσο­λόγγι, Πινα­κο­θήκη Σύγ­χρο­νης Τέχνης Μοσχαν­δρέου, ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ.

2006: Αθήνα, Δημο­τική Πινα­κο­θήκη του Δήμου Αθη­ναίων, Αστικά Τοπία.

2006: Άνδρος, Βιβλιο­θήκη, με την Ένωση Ελλήνων Χαρα­κτών(Ε.Ε.Χ.)                                                                                                                                                2006: Αθήνα, Χολαρ­γός, Χώρος Τέχνης «William James»

2007: Λάρισα, Πινα­κο­θήκη «Κατσί­γρα», με την Ένωση Ελλήνων Χαρα­κτών

2007: Αθήνα, Γκαλερί «ART TOWER», east-west.

2007: Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη

2007: Σύρος, Πινα­κο­θήκη, με την ΕΕΧ.

2007: Μέτσοβο, Πινα­κο­θήκη Αβέρωφ, με την ΕΕΧ

2014: Πινα­κο­θήκη Μεσο­λογ­γίου

2014: Τεχνο­χώ­ρος, Αθήνα

2015: Μουσείο Πόλεως Αθηνών

2016: 3 γεννιές Ελλη­νι­κής Ζωγραφικής-Χαρακτικής,  Αγρίνιο- Πάτρα- Καρ­δί­τσα.

2017: 20 χρόνια Πινα­κο­θήκη Μοσχαν­δρεου, Καρδίτσα- Κέρκυρα – Λάρισα.

 

Συμ­με­τοχή σε  δια­γω­νι­σμούς – δημό­σιες παραγ­γε­λίες:

 

1990: Κατόπιν δια­γω­νι­σμού ανέλαβε τη φιλο­τέ­χνηση ξυλο­γρα­φίας δια­στά­σεων 1,60μ.Χ 2,50μ για λογα­ρια­σμό του Δήμου Βόλου, η οποία εντοι­χί­στηκε στο Δημαρ­χείο του Βόλου.

1991: Εκπρο­σω­πεί την Ελλάδα με χαρα­κτικό (ξυλο­γρα­φία) σε διεθνή δια­γω­νι­σμό, στο Λονδίνο, προ­κει­μέ­νου να δημιουρ­γη­θεί Μουσείο Μοντέρ­νας Τέχνης στην Ναμί­μπια.

1994: Ανα­λαμ­βά­νει τη χάραξη του μεταλ­λίου της πόλης της Σητείας.

1996: Εκπρο­σω­πεί την ΑΣΚΤ φιλο­τε­χνώ­ντας χαλ­κο­γρα­φία για τους Μεσο­γεια­κούς Ολυ­μπια­κούς Αγώνες στο Μπάρι.

1997: Ανα­λαμ­βά­νει την επι­μέ­λεια για τη δημιουρ­γία βιντε­ο­ται­νίας με θέμα την Χαρα­κτική, που χρη­μα­το­δό­τησε η Στέγη Γραμ­μά­των και Τεχνών του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού.

 

 

1998: Ανα­λαμ­βά­νει τη φιλοτέχν-  ηση της σειράς γραμ­μα­το­σή­μων “Αρχαίοι Έλληνες Συγ­γρα­φείς” για τα ΕΛ.ΤΑ.

2004: Συμ­με­τέ­χει στις “Ημέρες Ελλη­νι­κού Φιλμ και Γραμ­μά­των”, που οργά­νωσε η Ελλη­νική Πρε­σβεία του Τόκυο, με το βίντεο “between us”. – Με πρω- τοβου­λία του και σε συνερ­γα­σία με το Μορ­φω­τικό Ίδρυμα της Ιαπω­νι­κής Πρε­σβείας πραγμα- τοποιεί­ται διήμερο στην ΑΣΚΤ με θέμα την παρα­δο­σιακή Για­πω­νέ­ζικη ξυλο­γρα­φία.

2005: Φιλο­τε­χνεί 11 χαλκογρα- φίες για το Μεσο­λόγγι, για την Πινα­κο­θήκη Χ.& Σ. Μοσχανδρέ-ου. Με πρω­το­βου­λία του και σε συνερ­γα­σία με το Μορ­φω­τικό Ίδρυμα της Ιαπω­νι­κής Πρε­σβείας πραγ­μα­το­ποιεί­ται στην ΑΣΚΤ μάθημα – επί­δειξη Για­πω­νέ­ζι­κης καλ­λι­γρα­φίας.

2007: Φιλο­τε­χνεί για τα Ελλη­νικά Ταχυ­δρο­μεία χαρα­κτικά γραμ­μα­τό­σημα για τον Ρήγα Βελε­στινλή και τον Κωστή Παλαμά. – Φιλο­τε­χνεί για λογα­ρια­σμό των ΕΛΤΑ , ξυλο­γρα­φία σε όρθιο ξύλο με πορ­τρέτο του Ρήγα Βελε­στινλή που κυκλο­φο­ρεί σε συλ­λε­κτικό φάκελο.- Φιλο­τε­χνεί πορ­τρέτο του Κων­στα­ντί­νου Καρα­μανλή σε ξυλο­γρα­φία για λογα­ρια­σμό του ομώ­νυ­μου Ιδρύ­μα­τος και έκθεση του στο Μουσείο Μπενάκη.

2011: Φιλο­τε­χνεί το χαλ­κο­γρα­φικό γραμ­μα­τό­σημο ”ΕΡΜΗΣ 2011” για λογα­ρια­σμό των ΕΛΤΑ, με την ευκαι­ρία του εορ­τα­σμού των 150 χρόνων από την έκδοση του πρώτου ελλη­νι­κού γραμ­μα­το­σή­μου.

Φιλο­τέ­χνησε και συνε­χί­ζει να φιλο­τε­χνεί ανα­μνη­στι­κές πλα­κέ­τες και μετάλ­λια για δια­φό­ρους Οργα­νι­σμούς, καθώς και κοσμή­ματα συλ­λε­κτικά εφαρ­μό­ζο­ντας την χαρα­κτική. Σ’ αυτά τα πλαίσια χάραξε-εφάρμοσε τα “τυχερά” κοσμή­ματα του Συλ­λό­γου “Φίλοι της Μου­σι­κής” του Ο.Μ.Μ.Α. για τα έτη 1998 έως και 2016.

2016: Φιλο­τε­χνεί 3 γραμ­μα­τό­σημα – φεγιέ και ένα μετάλ­λιο για τα 2400 χρόνια από την γέννηση του Αρι­στο­τέλη.

 

Συλ­λο­γές και Μουσεία:

 

Εθνική Πινα­κο­θήκη, Πινα­κο­θήκη Δήμου Αθη­ναίων, Συλλογή Χαρα­κτι­κής Δήμου Αγ. Παρα­σκευής, Δημο­τική Πινα­κο­θήκη Θεσ­σα­λο­νί­κης, Καλ­λι­τε­χνική Μακε­δο­νική Εταιρία ΤΕΧΝΗ Θεσ­σα­λο­νίκη και ΤΕΧΝΗ Κιλκίς, “Βελ­λί­δειο” Θεσ­σα­λο­νίκη, Μακε­δο­νικό Μουσείο Μοντέρ­νας Τέχνης, Θεσ­σα­λο­νίκη.- Ινστι­τούτο Πολιτισμού-Τέχνης, Κατάνια.- Μουσείο Σύγ­χρο­νης Διε­θνούς Χαρα­κτι­κής, Νορ­βη­γία.- Συλλογή Μπιε­νάλε Χαρα­κτι­κής, Βελι­γρα­δίου. – Συλλογή Διε­θνούς Έκθεσης Μινια­τού­ρας, Τορόντο.- Τρά­πε­ζες (Ιονική, Ελλάδος, Μακεδονίας-Θράκης, Ασπίς).- Ασφα­λι­στική Εταιρία ΑΣΤΗΡ.- Εταιρία 3Μ Αθήνα και συλλογή 3Μ Μινεσ­σότα, ΗΠΑ Φιλο­τε­λικό Μουσείο Αθηνών κ.α.

 

 

Δημόσια δρα­στη­ριό­τητα

 

Aπό το 1979 είναι μέλος του ΕΕΤΕ και τα έτη 1984-1994 στη διοί­κησή του (έφορος χαρα­κτι­κής και ταμίας, αντι­πρό­ε­δρος, πρό­ε­δρος, υπεύ­θυ­νος διεθνών σχέσεων).

Μέλος άλλων σωμα­τείων και εται­ριών:

Μέλος της Ένωσης Πτυ­χιού­χων Ανω­τά­της Σχολής Καλών Τεχνών  από το 1979.

Μέλος της Επι­τρο­πής Εικα­στι­κών Θεμάτων του ΥΠΠΟ (1987-1994 και 2001-2003).

Μέλος της Επι­τρο­πής Τιμη­τι­κών Συντά­ξεων του ΥΠΠΟ (1993-1994).

Ιδρυ­τικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Χαρα­κτών, (στη διοί­κηση της 1986-1989).

Ιδρυ­τικό μέλος της Κίνησης για το Επι­με­λη­τή­ριο Καλών Τεχνών της Μεσο­γείου (και αντι­πρό­ε­δρος 1992-1995).

Σύμ­βου­λος στη “Στέγη Γραμ­μά­των και Τεχνών (1995-1997).

Μέλος του Συλ­λό­γου διδα­σκό­ντων Ανω­τά­της Σχολής Καλών Τεχνών και

πρό­ε­δρος του (2005-2013, 2014-2016).

Μέλος του Γνω­μο­δο­τι­κού Συμ­βου­λίου Φιλο­τε­λι­σμού των ΕΛΤΑ (2005-2017).

Μέλος της Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Επι­τρο­πής Κρίσεων του Επι­με­λη­τη­ρίου Εικα­στι­κών Τεχνών Ελλάδος (2005-2006) και της Πρω­το­βάθ­μιας 2016-2017.

Εμπνευστής-Ιδρυτικό μέλος, Αντι­πρό­ε­δρος της Οργα­νω­τι­κής Επι­τρο­πής και Πρό­ε­δρος της Κρι­τι­κής Επι­τρο­πής της 1ης και 2ης Διε­θνούς Τριε­νάλε Χαρα­κτι­κής μικρού σχή­μα­τος και EX-LIBRIS στην Λευκάδα το 2005 και 2008.

 

Tεχνική και υλικά:

Χρη­σι­μο­ποιεί όλες τις τεχνι­κές της χαρα­κτι­κής, (βαθυ­τυ­πίες, υψι­τυ­πίες, λιθο­γρα­φία, μικτές τεχνι­κές).

………………………………………………………………………………

Ο Γιάννης Γουρζής είναι ένας χαρά­κτης που ζωγρα­φί­ζει με τα αιχμηρά του εργα­λεία την επι­φά­νεια του, δαμά­ζο­ντας και τις λεπτό­τε­ρες ιδιο­μορ­φίες της, χωρίς να καταρ­γεί, αλλά αντί­θετα αξιο­ποιώ­ντας τα χαρα­κτη­ρι­στικά τους.

Μέσα από τον τρόπο που δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται τη δομή της φόρμας, τα επίπεδα των ανα­βαθ­μών της, τις δια­λε­κτι­κές της σχέσεις με το χώρο και το φως, εμφα­νί­ζει τις δυνα­τό­τη­τες μιας εκπλη­κτι­κής τεχνο­γνω­στι­κής ευχέ­ρειας που δια­θέ­τει, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας στο­χα­στικά τα ποι­κίλ­ματά της, όπου οι συν­θε­τι­κές του αρχές το απαι­τούν.

Το υλικό του συνήθως το επε­ξερ­γά­ζε­ται μικρο­γρα­φικά, απο­δί­δο­ντας και τις παρα­μι­κρό­τε­ρες λεπτο­μέ­ρειες των θεμάτων του, όχι για να απο­δεί­ξει τις ικα­νό­τη­τες του, που είναι αδιαμ­φι­σβή­τη­τες, αλλά για να προ­ση­λώ­σει το βλέμμα σ’ ό,τι συνήθως λαν­θά­νει της προ­σο­χής.

Θέματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας με ρεα­λι­στικό, συμ­βο­λικό, αλλη­γο­ρικό και κάποτε αινιγ­μα­τικό περιε­χό­μενο, απο­κτούν μια διά­σταση μνη­μεί­ω­σης του εφή­με­ρου, καταρ­γώ­ντας το χρόνο της φθοράς και της αλλο­τρί­ω­σης.

Το ενδια­φέ­ρον του χαράκτη δεν είναι τόσο η ανα­πα­ρα­στα­τική ευκρί­νεια που επι­διώ­κει, όσο η χρη­σι­μο­ποί­ηση της ασκη­τι­κής της δια­δι­κα­σίας για την εξι­χνί­αση μιας αλή­θειας που υπό­κει­ται των ορω­μέ­νων.

Ο τρόπος δια­κρί­βω­σης της αισθα­ντι­κό­τη­τας και της αυτο­τέ­λειας της φόρμας επι­κε­ντρώ­νε­ται στη στοι­χειο­θέ­τηση των ανε­παί­σθη­των φυσιο­γνω­στι­κών παραλ­λα­γών της. οι οποίες προ­ε­τοι­μά­ζο­νται κατάλ­ληλα, έτσι ώστε να δεχθούν συναρ­τώ­μενα ορι­σμένα υπε­ρε­α­λι­στικά γνω­ρί­σματα που με οικο­νο­μία τα εμφα­νί­ζει ο Γ. Γουρζής.

Είτε τη μέθοδο της ξυλο­γρα­φίας είτε της χαλ­κο­γρα­φίας είτε της λιθο­γρα­φίας χρη­σι­μο­ποιεί ο Γ. Γουρζής, μέσα από το αλφά­βητο της δια­δι­κα­σίας και των ιδιαι­τε­ρο­τή­των του τυπώ­μα­τος, επι­λέ­γε­ται κυρίως η επι­διω­κό­μενη υφο­λο­γία και ο χαρα­κτή­ρας που θέλει ο καλ­λι­τέ­χνης αυτός να μετα­βι­βά­σει στη σύνθεση. Μεγε­θύ­νο­ντας σμι­κρύ­νει τα μεγέθη κι αντί­θετα σμι­κρύ­νο­ντας μεγε­θύ­νει το

μικρό­κο­σμο των ψιθύρων τους.

Δια­στρω­μα­τώ­νει, σαν τον Βυζα­ντινό αγιο­γράφο, τα επίπεδα τους, επεν­δύ­ο­ντας αισθη­τικά και σημα­σιο­λο­γικά τις μορφές του, καθώς αυτές στο βλέμμα που τις δια­περνά, χωρίς να τις δια­βρώ­νει, απε­λευ­θε­ρώ­νουν μια πάλ­λουσα εσω­τε­ρι­κό­τητα που ισορ­ρο­πεί ρυθ­μο­τε­χνικά και δομο­κα­τα­σκευα­στικά στο χώρο. Γιατί αυτό είναι το βασικό ζητού­μενο στον Γιάννη Γουρζή. Να απο­τυ­πώ­σει τη συνάλ­ληλη εικα­στική ανά­πλαση χώρου και μορφών, μέσα από μια διελ­κυ­στίνδα ιχνο­θε­σιών και κατα­θέ­σεων, που την αλη­θο­φά­νεια τη μετα­τρέ­πουν σε ψευ­δαί­σθηση και την ορατή πραγ­μα­τι­κό­τητα σε μια τελε­τουρ­γική περι­πέ­τεια. Μια περι­πέ­τεια που ο ορί­ζο­ντας της διαρκώς επι­μη­κύ­νε­ται, δια­τη­ρώ­ντας στο βάθος όλο το μυστή­ριο που τη δια­τη­ρεί ζωντανή κι ανε­ξό­φλητη.

ΑΘΗΝΑ ΣΧΙΝΑ

Κρι­τι­κός & Ιστο­ρι­κός Τέχνης