Δύο πράγματα είναι άπειρα…

Το σύμπαν και η βλακεία λέει το γνωμικό.

Την σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα που βιώνουν άνθρω­ποι που χάνουν τις οικο­γέ­νειες τους και τις ζωές τους τις ίδιες προ­σπα­θώ­ντας να γλι­τώ­σουν από τη φρίκη του πολέμου, μπέρ­δεψε ο «παίκτης ριάλιτι», Γιάννης Σπα­λιά­ρας. «Σκε­φτό­μουν ότι οι λαθρο­με­τα­νά­στες είναι πιο τυχεροί σε σχέση με εμάς και αυτό που ζούσαμε. Ήμασταν χωρίς στέγη, κάποια στιγμή ήμουν τρεις μέρες συνέ­χεια βρεγ­μέ­νος, ένιωθα ότι ανεβάζω πυρετό και δεν είχαμε να φάμε τίποτα εκτός από μία καρύδα. Ήταν μια κατά­σταση σοκα­ρι­στική, ένα χάος» είπε, περι­γρά­φο­ντας το… δράμα του, το οποίο επι­βρα­βεύ­θηκε με 40.000 ευρώ. Οι 4.000 γυναί­κες στη ζωή του , τον εμπό­δι­σαν  να μάθει, οι πρό­σφυ­γες όχι μόνο βρέ­χο­νται αλλά και πνί­γο­νται στα νερά της Μεσο­γείου. Όχι μόνο δεν έχουν στέγη αλλά οι σκηνές τους βου­λιά­ζουν στα χιόνια και τις λάσπες το χειμώνα. Όχι μόνο ανε­βά­ζουν πυρετό αλλά πολλοί χάνουν τη ζωή τους από τις κακου­χίες. Όχι μόνο δεν έχουν να φάνε αλλά δεν έχουν να ταΐσουν τα παιδιά τους. Και δεν αφήνουν τα σπίτια τους από επιλογή, ούτε έναντι μισθού για να λάβουν μέρος σε ένα παι­χνίδι που θα τους κάνει διά­ση­μους ή πιο διά­ση­μους. Φεύγουν διωγ­μέ­νοι από το πόλεμο που είναι «μια κατά­σταση σοκα­ρι­στική, ένα χάος». Φυσικά δε μας είπε ότι πλη­ρω­νό­ταν γι αυτή την ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΗ πείνα και κακου­χίες,  ούτε πως αν ήθελε να φύγει, μπο­ρούσε να κάνει μια επίσης οικειο­θελή απο­χώ­ρηση. Και κατέ­ληξε την εξο­μο­λό­γηση με το ηθικό δίδαγμα: «Θα κάνω πιο προ­σε­κτι­κές επι­λο­γές στη ζωή μου, θέλω πράγ­ματα απλά και ουσια­στικά» Τέλεια. Ας ξεκι­νή­σει με μερικά βασικά για τους πρό­σφυ­γες, τους μετα­νά­στες και τα στρα­τό­πεδα στα οποία ζουν… Εν ανάγκη ας τον πάει κάποιος στη Μόρια να δει τι θα πει “σοκα­ρι­στική κατά­σταση” και “χάος”.