Οι κομπίνες με τις ταμειακές

Του Σπύρου Δημη­τρέλη

Οι πρώτες ταμεια­κές μηχανές εμφα­νί­στη­καν στην Ελλάδα τη δεκα­ε­τία του 1930. Δεν ήταν φορο­λο­γι­κές. Ήταν απλώς ένας τρόπος για να μπορεί ένα κατά­στημα να κατα­γρά­φει με ακρί­βεια τα έσοδά του και να μην μπορεί ο υπάλ­λη­λος να… κλέψει το αφε­ντικό.

Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια και πολλές νομο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις που κατέ­στη­σαν την ταμειακή μηχανή το βασικό μέσο φορο­λο­γι­κής  κατα­γρα­φής των εσόδων των επι­χει­ρή­σεων λια­νι­κών πωλή­σεων. Μπήκε στη ζωή των κατα­στη­μα­ταρ­χών το περί­φημο Ζ, δηλαδή η μνήμη που εκδίδει το δελτίο ημε­ρή­σιας κίνησης της ταμεια­κής ενώ πλέον οι ταμεια­κές έχουν εξε­λι­χθεί τόσο πολύ ώστε να επι­κοι­νω­νούν ασύρ­ματα με άλλες συσκευές του λογι­στη­ρίου των επι­χει­ρή­σεων. Το τελευ­ταίο που έχει απο­μεί­νει είναι η απευ­θείας σύνδεσή τους με το taxis καθώς και με τις συσκευές χρε­ώ­σεων καρτών POS.

Η τεχνο­λο­γία προ­χώ­ρησε, αλλά μαζί με την τεχνο­λο­γία προ­χώ­ρη­σαν και οι ικα­νό­τη­τες επι­τή­δειων να παρα­κάμ­πτουν την κατα­γραφή των πραγ­μα­τι­κών τους εσόδων μέσω των ταμεια­κών μηχανών. Η πρό­σφατη απί­στευτη ιστορία με τον ιδιο­κτήτη τεσ­σά­ρων καντι­νών στο Γαϊ­δου­ρο­νήσι που είχε πέντε ταμεια­κές μηχανές οι οποίες ανήκαν σε ψητο­πω­λείο το οποίο είχε κλείσει πριν από δέκα χρόνια είναι απλώς μια από τις ιστο­ρίες με τις “πει­ραγ­μέ­νες” ταμεια­κές. Τα τελευ­ταία χρόνια οι ελεγ­κτές του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών έχουν βρεθεί αντι­μέ­τω­ποι με απί­στευ­τες ευρε­σι­τε­χνίες:

– Το καλο­καίρι του 2015 οι ελεγ­κτές του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών έπεσαν επάνω σε πολλές επι­χει­ρή­σεις, κυρίως του κλάδου εστί­α­σης, στην Αττική και την Κρήτη οι οποίες διέ­θε­ταν ταμεια­κές μηχανές με παρα­ποι­η­μένο λογι­σμικό. Ουσια­στικά, οι επι­χει­ρή­σεις εξέ­δι­δαν κανο­νικά απο­δεί­ξεις από τον ειδικό μικρό εκτυ­πωτή της φορο­λο­γι­κής μηχανής αλλά στο τέλος της ημέρας γινόταν χει­ρουρ­γική επέμ­βαση στη μνήμη της μηχανής και απο­θη­κευό­ταν μόνο ένα μικρό μέρος της αξίας των απο­δεί­ξεων που είχαν εκδοθεί. Καρδιά της απάτης ήταν ένα λογι­σμικό φάντα­σμα που έκανε τη “βρώμικη” δουλειά. Μετά από έφοδο της οικο­νο­μι­κής αστυ­νο­μίας σε δυο εται­ρείες λογι­σμι­κού το κύκλωμα πώλησης και εγκα­τά­στα­σης του λογι­σμι­κού εξαρ­θρώ­θηκε. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι τον Φεβρουά­ριο του 2015 εντο­πί­σθηκε στο Κολω­νάκι εστια­τό­ριο καφε­τέ­ρια το οποίο διάθετε έναν ηλε­κτρο­νικό υπο­λο­γι­στή και δυο νόμι­μους φορο­λο­γι­κούς μηχα­νι­σμούς. Οι απο­δεί­ξεις εκδί­δο­νταν κανο­νικά από το φορο­λο­γικό μηχα­νι­σμό αλλά μέσω του ηλε­κτρο­νι­κού υπο­λο­γι­στή στο τέλος κάθε ημέρας ο επι­χει­ρη­μα­τίας έσβηνε το μεγα­λύ­τερο αριθμό των απο­δεί­ξεων από τη μνήμη των φορο­λο­γι­κών μηχα­νι­σμών.

– Το καλο­καίρι του 2015 ο τότε ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών  Τρύ­φω­νας Αλε­ξιά­δης σήκωσε πολύ το θέμα των αδή­λω­των ταμεια­κών μηχανών και προ­χώ­ρησε σε κινή­σεις για το αντι­με­τω­πί­σει. Από τους ελέγχου που είχε πραγ­μα­το­ποι­ή­σει το ΣΔΟΕ και άλλες ελεγ­κτι­κές υπη­ρε­σίες του ΥΠΟΙΚ είχε προ­κύ­ψει ότι πολλές επι­χει­ρή­σεις σε του­ρι­στι­κές περιο­χές διέ­θε­ταν ταμεια­κές μηχανές οι οποίες όμως δεν ήταν δηλω­μέ­νες στο υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών. Οι επι­χει­ρή­σεις που τις είχαν εξέ­δι­δαν κανο­νικά απο­δεί­ξεις μόνο που αυτές κατα­γρά­φο­νταν στη μνήμη ταμεια­κών μηχανών που δεν γνώριζε το ΥΠΟΙΚ. Για να αντι­με­τω­πι­σθεί το πρό­βλημα το ΥΠΟΙΚ δημιούρ­γησε μια ειδική ηλε­κτρο­νική εφαρ­μογή στην οποία οι φορο­λο­γού­με­νοι μπορούν να υπο­βάλ­λουν τα στοι­χεία μιας από­δει­ξης και να πλη­ρο­φο­ρη­θούν άμεσα αν η ταμειακή μηχανή που την εξέδωσε είναι νόμιμη.

capital.gr