Ανοχύρωτοι στις πυρκαγιές: Γερασμένα Canadair και ελλείψεις

«Ο καύ­σω­νας αφαιρεί την υγρασία και αυξάνει την καύσιμη ύλη στα δάση. Αυτό σε συν­δυα­σμό με τις ελλεί­ψεις στο Πυρο­σβε­στικό Σώμα δημιουρ­γεί ένα εκρη­κτικό μίγμα. Ας ελπί­σουμε να μην κλη­θούμε να αντι­με­τω­πί­σουμε κάτι ανάλογο με αυτό που συνέβη στην Πορ­το­γα­λία». Κραυγή αγωνίας από τους πυρο­σβέ­στες την ώρα που η Ελλάδα πλήτ­τε­ται από καύσωνα ενώ έχουν εκδη­λω­θεί και οι πρώτες πυρ­κα­γιές.  Οπως λέει στον «Ελεύ­θερο Τύπο» αξιω­μα­τι­κός του Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος, η Αττική, δέκα χρόνια μετά τον πύρινο όλεθρο στην Πάρνηθα, είναι πιο απο­ψι­λω­μένη σε πυρο­σβε­στικό προ­σω­πικό από οποια­δή­ποτε άλλη χρονιά. Η πύρινη λαίλαπα στη Πορ­το­γα­λία, που στοί­χισε τη ζωή σε 64 ανθρώ­πους και προ­κά­λεσε τον τραυ­μα­τι­σμό 204, έκρουσε τον κώδωνα του κιν­δύ­νου στις πυρο­σβε­στι­κές υπη­ρε­σίες όλης της Ευρώπης.

Στην Ελλάδα η ηγεσία της Πυρο­σβε­στι­κής έχει να αντι­με­τω­πί­σει έναν συν­δυα­σμό προ­βλη­μά­των: Τη μειω­μένη επι­χει­ρη­σιακή ετοι­μό­τητα λόγω ελλεί­ψεων σε εναέρια μέσα και εξο­πλι­σμό, την ανε­παρκή συντή­ρηση των οχη­μά­των και την «ασθμαί­νουσα» δασο­προ­στα­σία από τους φορείς Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης. Σε αυτά ήρθε να προ­στε­θεί ο καύ­σω­νας, που μετα­τρέ­πει τα δάση σε «πυρι­τι­δα­πο­θή­κες» και κάνει τους αξιω­μα­τι­κούς της Πυρο­σβε­στι­κές να χαρα­κτη­ρί­ζουν τις συν­θή­κες ως «ακραίες».

Μέσα σε αυτό το σκηνικό η Ένωση Αξιω­μα­τι­κών Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος ανα­κοί­νωσε χθες ότι «πάνω από 400 πυρο­σβέ­στες μετα­κι­νή­θη­καν από τις πυρο­σβε­στι­κές υπη­ρε­σίες της Αττικής, παρα­μο­νές της έναρξης της αντι­πυ­ρι­κής περιό­δου». Οι συγκε­κρι­μέ­νοι πυρο­σβέ­στες μετα­κι­νή­θη­καν εκτός Αττικής για να επαν­δρώ­σουν τις νέες πυρο­σβε­στι­κές υπη­ρε­σίες στους εθνι­κούς δρόμους και στα αερο­δρό­μια. Το πρό­βλημα, ωστόσο, είναι ότι δεν αντι­κα­τα­στά­θη­καν με απο­τέ­λε­σμα να είναι ορατό το ενδε­χό­μενο η Πυρο­σβε­στική να μην μπορεί να αντα­πο­κρι­θεί επαρκώς, σε περί­πτωση που υπάρ­ξουν ταυ­τό­χρονα δύο μεγάλα πύρινα μέτωπα σε Αττική και κάποιο άλλο σημείο της Ελλάδας.

«Δυστυ­χώς μετά από τόσες μεγάλες κατα­στρο­φές που ζήσαμε από το 2007 και μετά, φαί­νε­ται ότι η Πολι­τεία δεν έχει πάρει ακόμα το μάθημά της, προ­κει­μέ­νου να ενι­σχύ­σει την Πυρο­σβε­στική και το σύστημα πολι­τι­κής προ­στα­σίας. Η πολι­τική ηγεσία αντί να ενεργεί, επι­λέ­γει την τακτική των ψυχο­λο­γι­κών επι­χει­ρή­σεων. Ενδια­φέ­ρον μεν το αφήγημα αλλά το προ­πέ­τα­σμα καπνού δεν φτάνει για να σβήσει πυρ­κα­γιές. Πάνω από το 20% των υδρο­φό­ρων οχη­μά­των και το 30% των βοη­θη­τι­κών οχη­μά­των βρί­σκο­νται εκτός λει­τουρ­γίας. Για την ηλι­κιακή τους κατά­σταση να πούμε ότι βρί­σκο­νται σε υπε­ρώ­ριμη φάση. Ταυ­τό­χρονα, η εναέρια υπο­στή­ριξη των πυρο­σβε­στι­κών επι­χει­ρή­σεων βρί­σκε­ται σε ιστο­ρικά χαμηλά. Το θετικό είναι ότι μετά από τόσες μεγάλες κατα­στρο­φές, το προ­σω­πικό του Π.Σ., ελπίζω και οι πολίτες, έχουν συσ­σω­ρευ­μένη εμπει­ρία δια­χεί­ρι­σης κρίσεων», λέει στον «Ελεύ­θερο Τύπο» ο κ. Γιάννης Στα­μού­λης, πρό­ε­δρος της Ένωσης Αξιω­μα­τι­κών του Πυρο­σβε­στι­κού Σώματος.

Και σαν να μην έφταναν αυτά, αρκετοί από τους προ­μη­θευ­τές του Π.Σ. έχουν στα­μα­τή­σει τις πιστώ­σεις, καθώς δεν έχουν άλλη υπομονή να περι­μέ­νουν την κάλυψη ανεί­σπρα­κτων χρη­μα­τι­κών ενταλ­μά­των. Το απο­τέ­λε­σμα είναι να μένουν παρο­πλι­σμένα πυρο­σβε­στικά οχήματα ακόμα και για την έλλειψη μίας φλάν­τζας αντλίας, που κοστί­ζει μόλις 120 ευρώ.

«Τα οχήματα κου­βα­λούν ανθρώ­πι­νες ψυχές. Αντί για να δοθεί έμφαση στη συντή­ρησή τους κοιτάμε να τους βάλουμε gps για να βλέπει το κέντρο που βρί­σκο­νται ανά πάσα στιγμή. Ανα­γκά­ζο­νται διοι­κη­τές να βγαί­νουν στη γύρα για να πάρουν καμία χορηγία. Πρέπει κάποια στιγμή να δώσουμε έμφαση στην πρόληψη. Έχουμε συμ­βα­σιού­χους που απα­σχο­λού­νται για πέντε μήνες ενώ θα μπο­ρού­σαμε να τους χρη­σι­μο­ποιούμε όλο το χρόνο, προ­κει­μέ­νου να καθα­ρί­ζουν το χειμώνα τα δάση. Ως πότε θα μας ενδια­φέ­ρει μόνο η κατα­στολή; Όσο για τις δαπάνες για την απα­σχό­λησή τους, σκε­φτείτε μόνο πόσο κοστί­ζει στο δημόσιο μία πυρ­κα­γιά. Επίσης, θέλω να κάνω μία ρητο­ρική ερώτηση για το που πηγαί­νουν τα χρήματα που δίνο­νται στους Δήμους για δασο­προ­στα­σία. Γιατί πρέπει να ξέρετε ότι τα δάση ήταν και είναι πυρι­τι­δα­πο­θή­κες», εξηγεί στον «ΕΤ» ο κ. Αλέ­ξαν­δρος Φαρα­ντά­κης, πρό­ε­δρος της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Πεντα­ε­τούς Υπο­χρέ­ω­σης και Συμ­βα­σιού­χων Πυρο­σβε­στών

Τα αερο­σκάφη

Για ακόμα μία χρονιά φέτος αερο­σκάφη ακόμα και ηλικίας 40 ετών θα κληθούν να σβήσουν πυρ­κα­γιές. Πρό­κει­ται για τα κανα­ντέρ CL-215, τα οποία θεω­ρού­νται εντελώς γερα­σμένα με απο­τέ­λε­σμα τις συνε­χείς βλάβες και τη μειω­μένη επι­χει­ρη­σιακή δυνα­τό­τητα. Εννιά από αυτά εκτι­μά­ται ότι θα είναι φέτος δια­θέ­σιμα μέχρι τα μέσα του Ιουλίου. Δίπλα τους θα βρί­σκο­νται τέσσερα κανα­ντέρ CL-415 με δυνα­τό­τητα ρίψης έξι τόνων νερού. Δυστυ­χώς τα τελευ­ταία χρόνια τέσσερα αερο­σκάφη αυτού του τύπου έχουν συντρι­βεί. Στη μάχη θα πέσουν και 19 αερο­σκάφη Pezetel, τα οποία, ωστόσο, έχουν σημα­ντικά μικρό­τερη δυνα­τό­τητα ρίψης νερού (1,5-2 τόνους), ενώ μειο­νέ­κτημα απο­τε­λεί και το γεγονός ότι μπορούν να ανε­φο­δια­στούν μόνο από στα­θε­ρές εγκα­τα­στά­σεις.

Ο Στρατός ενι­σχύει τη δασο­πυ­ρό­σβεση με τη διάθεση τριών Σινούκ, ενώ ακόμα μεγα­λύ­τερη θα είναι η συμβολή του σε περί­πτωση που προ­κύ­ψει έκτακτη ανάγκη. Τα δύο Super Puma με δυνα­τό­τητα χρήσης πυρο­σβε­στι­κού κάδου που είναι σήμερα αξιό­μαχα θα μπουν μέχρι το τέλος του Ιουλίου στο συνερ­γείο για βαριές συντη­ρή­σεις και ενδε­χο­μέ­νως να χρεια­στεί η αντι­κα­τά­στασή τους.

Σύμφωνα με ασφα­λείς πλη­ρο­φο­ρίες από το Π.Σ., το ίδρυμα Λάτση προ­χώ­ρησε στη δωρεά δύο πυρο­σβε­στι­κών κάδων και ο όμιλος Βαρ­δι­νο­γιάννη στη δωρεά ακόμη ενός. Γενι­κό­τερα, όπως λένε στελέχη του Σώματος, η Πυρο­σβε­στική, λόγω των τερά­στιων περι­κο­πών από την επιβολή των Μνη­μο­νίων και μετά, έχει ανάγκη από τη στήριξη ιδιωτών.

Αξιό­πι­στες πηγές ανα­φέ­ρουν ότι η πολι­τική ηγεσία κάνει σκέψεις –χωρίς τίποτα να έχει ακόμα αποφασιστεί- για αγορά 15 Σινούκ (κοστί­ζει 2,5 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ το ένα και χρειά­ζο­νται ακόμα 1,2 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ για την τοπο­θέ­τηση δεξα­με­νής). Και αυτό γιατί θεω­ρεί­ται πιο συμ­φέ­ρουσα λύση η αγορά τους σε σχέση με την ενοι­κί­αση –όπως γίνεται μέχρι σήμερα- ελι­κο­πτέ­ρων Ericson.

Η οριακή κατά­σταση των πυρο­σβε­στι­κών αερο­σκα­φών σε αριθ­μούς:

• 4 από τα συνο­λικά 8 πυρο­σβε­στικά αερο­σκάφη Κανα­ντέρ CL-415 θα είναι στην καλύ­τερη περί­πτωση ετοι­μο­πό­λεμα μέχρι τα μέσα Ιουλίου. Έχουν δυνα­τό­τητα ρίψης 6 τόνων νερού.
• 4 Κανα­ντέρ CL-415 έχουν συντρι­βεί τα τελευ­ταία χρόνια.
• 9 από τα συνο­λικά 13 αερο­σκάφη Κανα­ντέρ CL-215 θα είναι δια­θέ­σιμα στην καλύ­τερη περί­πτωση φέτος. Δυνα­τό­τητα ρίψης νερού 5,5 τόνων νερού.
• 40 χρόνια επι­χει­ρή­σεων συμπλη­ρώ­νουν τα Κανα­ντέρ CL-215, τα οποία θεω­ρού­νται εντελώς γερα­σμένα με απο­τέ­λε­σμα τις συνε­χείς βλάβες και τη μειω­μένη επι­χει­ρη­σιακή δυνα­τό­τητα.
• 19 αερο­σκάφη Pezetel βρί­σκο­νται σήμερα σε πτητική δια­θε­σι­μό­τητα από τα συνο­λικά 21. Δυνα­τό­τητα ρίψης νερού 1,5-2 τόνους. Το μειο­νέ­κτημά τους είναι ότι μπορούν να ανε­φο­δια­στούν μόνο από στα­θε­ρές εγκα­τα­στά­σεις (αερο­δρό­μια).
• 3 Σινούκ του Στρατού είναι ετοι­μο­πό­λεμα
• 2 ιδιό­κτητα Super Puma με δυνα­τό­τητα χρήσης πυρο­σβε­στι­κού κάδου. Τον Ιούλιο θα μπουν στο συνερ­γείο για βαριές συντη­ρή­σεις.
• 3 ελι­κό­πτερα Ericson
• 7 μεσαίου τύπου ελι­κό­πτερα θα δια­τε­θούν μέχρι το τέλος του Ιουλίου
• 3 ελι­κό­πτερα B/K 117 (πρό­κει­ται για ελι­κό­πτερα μετα­φο­ράς προ­σω­πι­κού και συντο­νι­σμού)

Ελεύ­θε­ρος Τύπος