Σημαντικό έργο το Φράγμα Γαδουρά αλλά δεν λύνει όλα τα προβλήματα – Μια νέα πρόταση για να μην αντιμετωπίσει η Ρόδος προβλήματα λειψυδρίας»

Άρθρο-Παρέμβαση του Τομε­άρχη Του­ρι­σμού της Νέας Δημο­κρα­τίας και Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου

Από τον περα­σμένο Μάρτιο αλλά και το Μάιο κατέ­θεσα δύο τεκ­μη­ριω­μέ­νες Ερω­τή­σεις στη Βουλή, ζητώ­ντας την παρέμ­βαση της Πολι­τείας προ­κει­μέ­νου να χρη­μα­το­δο­τη­θεί μια ολο­κλη­ρω­μένη μελέτη για τη Δια­χεί­ριση των υδα­τι­κών πόρων του νησιού και την υλο­ποί­ηση έργων, για να μη βρε­θούμε αντι­μέ­τω­ποι με προ­βλή­ματα λει­ψυ­δρίας.

Το Σχέδιο αυτό, αλλά και τα συνο­δευ­τικά έργα και οι παρεμ­βά­σεις που πρέπει να γίνουν, είναι μεί­ζο­νος σημα­σίας. Απο­δει­κνύ­ε­ται από την ίδια την πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Εύχομαι και ελπίζω να υπάρξει απε­μπλοκή για τη λει­τουρ­γία του Φράγ­μα­τος Γαδουρά. Προσοχή όμως, το φράγμα «Γαδουρά», είναι ένα σημα­ντικό έργο, αλλά δεν μπορεί από μόνο του να καλύψει όλες τις ανάγκες του νησιού σε βάθος χρόνου.

Ιδού γιατί.

Σύμφωνα με τα τεχνικά στοι­χεία κατα­σκευής του, έχει λεκάνη απορ­ροής που έχει έκταση 147.7 km2 και ταμιευ­τήρα ωφέ­λι­μης χωρη­τι­κό­τη­τας 63.5 εκα­τομ­μύ­ρια m3. Η μέση ετήσια απόληψη για ύδρευση είναι περίπου 18 εκα­τομ­μύ­ρια m3. Αν λάβουμε υπόψη ότι, στην καλύ­τερη περί­πτωση, τα δίκτυα έχουν απώ­λειες της τάξης του 25% από διαρ­ροές, η ωφέλιμη ποσό­τητα νερού είναι 13,5 εκα­τομ­μύ­ρια κυβικά.

Στη Ρόδο το εξάμηνο της του­ρι­στι­κής περιό­δου, ο μέσος συνο­λι­κός πλη­θυ­σμός υπερ­βαί­νει τις 200.000 με πραγ­μα­τι­κές ανάγκες νερού για οικιακή χρήση τα 18.000.000 m3 και τους υπό­λοι­πους 6 μήνες οι ανάγκες περιο­ρί­ζο­νται στα 9.000.000 m3.

Συνεπώς, οι ετήσιες ανάγκες κατα­νά­λω­σης νερού στη Ρόδο ανέρ­χο­νται σε 27 εκα­τομ­μύ­ρια κυβικά, αλλά αν λάβουμε υπόψη τις απώ­λειες των δικτύων, η απαι­τού­μενη ποσό­τητα για να τρο­φο­δο­τη­θούν τα δίκτυα αυξά­νε­ται σε 36 εκα­τομ­μύ­ρια κυβικά ετησίως.

Μέχρι, όμως, να τεθεί σε λει­τουρ­γία το φράγμα και να ολο­κλη­ρω­θεί η υδρο­δό­τηση όλου του νησιού από το φράγμα, θα συνε­χί­ζουν να εξα­ντλού­νται τα υπόγεια απο­θέ­ματα και θα υφαλ­μυ­ρί­σουν και οι ενα­πο­μεί­να­σες γεω­τρή­σεις, γεγονός που δημιουρ­γεί νέα δυσμενή δεδο­μένα.

Σε όλα αυτά, δεν συνυ­πο­λο­γί­ζουμε και το «κακό σενάριο» μιας παρα­τε­τα­μέ­νης ανομ­βρίας που μπορεί να μειώσει δρα­μα­τικά τους δια­θέ­σι­μους υδα­τι­κούς πόρους από το φράγμα.

Κοντά μας υπάρχει το παρά­δειγμα της Κύπρου, από το οποίο μπο­ρούμε να αντλή­σουμε εμπει­ρία. Και στην Κύπρο υπάρ­χουν φράγ­ματα, αλλά η παρα­τε­τα­μένη ανομ­βρία και οι υψηλές ανάγκες κατα­νά­λω­σης, απέ­δει­ξαν ότι δεν επαρ­κούν για να καλυ­φθούν οι ανάγκες και η Κυπριακή Δημο­κρα­τία ανα­γκά­στηκε να κατα­φύ­γει σε αφα­λά­τωση θαλασ­σι­νού νερού για να έχει απο­θέ­ματα ασφα­λείας.

Η Κύπρος, που έχει 300 εκα­τομ­μύ­ρια κυβικά απο­θη­κευ­τικό χώρο στα φράγ­ματα της, ανα­γκά­στηκε να κατα­σκευά­σει με αυτο­χρη­μα­το­δό­τηση μονάδες αφα­λά­τω­σης και εξα­σφά­λισε την υδρο­δό­τηση του νησιού ανε­ξάρ­τητα από τις βρο­χο­πτώ­σεις. Υπάρχει μονάδα αφα­λά­τω­σης στο Ισραήλ, που μπορεί και παράγει περίπου 56 εκα­τομ­μύ­ρια κυβικά μέτρα νερού σε ένα τρίμηνο, ποσό­τητα ίση με το φράγμα του Γαδουρά και με κόστος παρα­γω­γής περίπου 0,5 ευρώ το κυβικό.

Άρα τι πρέπει να κάνουμε;

Το πρώτο βήμα είναι η χρη­μα­το­δό­τηση από την Πολι­τεία της μελέτης Σχεδίου Δια­χεί­ρι­σης των υδα­τι­κών πόρων της Ρόδου με τα παράλ­ληλα συνο­δευ­τικά έργα, προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λι­στεί, με βιώσιμο τρόπο, η επάρ­κεια νερού στο νησί για τα επόμενα χρόνια.

Σε αυτό το Σχέδιο, μπορούν να εντα­χθούν έργα, η ολο­κλή­ρωση των οποίων μπορεί να γίνει άμεσα.

Ανα­φέ­ρο­μαι στη λει­τουρ­γία μιας μεγάλης μονάδας αφα­λά­τω­σης, που θα λει­τουρ­γεί με την αξιο­ποί­ηση ηλιακής ενέρ­γειας. Χρειά­ζε­ται, όμως, και η μελέτη για να τρέξουν γρήγορα οι δια­δι­κα­σίες έγκρι­σης, δημο­πρά­τη­σης και αδειο­δό­τη­σης.

Κάτι ακόμα: όταν σχε­δια­ζό­ταν το έργο του Φράγ­μα­τος Γαδουρά δεν λήφθηκε υπόψιν η του­ρι­στική επέ­κταση στο νησί και ιδιαί­τερα στην περιοχή της Νότιας Ρόδου. Η Νότια Ρόδος, μια έντονα ανα­πτυσ­σό­μενη του­ρι­στική περιοχή με μεγάλα ξενο­δο­χεία υπό κατα­σκευή, δεν έχει ήδη πλήρη επάρ­κεια νερού ανθρώ­πι­νης κατα­νά­λω­σης για το χειμώνα. Τι θα συμβεί το καλο­καίρι, αλλά και τα επόμενα χρόνια, που οι ανάγκες διαρκώς πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται και ακόμη τι θα αντι­με­τω­πί­σουμε όταν λει­τουρ­γή­σουν οι υπό κατα­σκευή ξενο­δο­χεια­κές μονάδες, που η λει­τουρ­γία τους συν­δέ­ε­ται με τον πολ­λα­πλα­σια­σμό των αναγκών;

Θεωρώ ότι θα πρέπει να αφυ­πνι­στούμε. Σε αυτή τη συγκυ­ρία όλοι πρέπει να ενώ­σουμε τις δυνά­μεις μας για να δια­σφα­λί­ζουμε την επάρ­κεια σε νερό για τα επόμενα χρόνια.

Το αρμόδιο Υπουρ­γείο απα­ντώ­ντας στις Ερω­τή­σεις που είχα κατα­θέ­σει με παρέ­πεμψε στη…ΔΕΥΑΡ, ενώ όλοι αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι η αντι­με­τώ­πιση του συγκε­κρι­μέ­νου προ­βλή­μα­τος απαιτεί την ουσια­στική συν­δρομή και εμπλοκή της κυβέρ­νη­σης. Με αυτές τις πρα­κτι­κές, όμως, δεν πρό­κει­ται να γίνει τίποτα.

Αυτό δεν σημαί­νει ότι θα πρέπει να αφή­σουμε τα πράγ­ματα στη μοίρα τους. Μέχρι σήμερα απο­δεί­χθηκε πολύ δύσκολο να κατα­φέ­ρουμε να δώσουμε μια μάχη όλοι μαζί για να υπε­ρα­σπι­στούμε τη Ρόδο και να βάλουμε στην άκρη κομ­μα­τι­κές ταυ­τό­τη­τες, σκο­πι­μό­τη­τες και αντι­πα­ρα­θέ­σεις.

Για αυτό και χάναμε όλες τις μάχες.

Αν δώσουμε, όμως, ενω­μέ­νοι τη μάχη για το νερό, θα την κερ­δί­σουμε.