Η κρίση γεννά νέα… κόμματα

Δεν είναι λίγοι βέ­βαια αυτοί που επι­μέ­νουν ότι με «φθαρ­μέ­να υλικά δεν μπο­ρεί να έρθει η ανα­νέ­ω­ση», με τους ίδιους πά­ντως να προ­τάσ­σουν την εμπει­ρία και τις γνώ­σεις, δη­λώ­νο­ντας βέ­βαιοι ότι μπο­ρούν να συ­νε­χί­ζουν να προ­σφέ­ρουν στην πα­τρί­δα.

Συ­νο­λι­κά, κατά την μνη­μο­νια­κή επτα­ε­τία, έχουν ιδρυ­θεί εξή­ντα έξι νέα κόμ­μα­τα, κά­ποια από τα οποία δεν δεί­χνουν να συ­νι­στούν ιδιαί­τε­ρα σο­βα­ρές και ορ­γα­νω­μέ­νες κι­νή­σεις, ενώ άλλα φαί­νε­ται να έχουν με­γα­λύ­τε­ρες προ­ο­πτι­κές, ίσως στο πλαί­σιο ευ­ρύ­τε­ρων προ­ε­κλο­γι­κών (και όχι μόνο) συ­νερ­γα­σιών. Ανε­ξάρ­τη­τα πά­ντως από τις προ­σω­πι­κές από­ψεις του κα­θε­νός, όλους θα τους κρί­νει η ιστο­ρία και φυ­σι­κά οι πο­λί­τες.

«Ελ­λά­δα, ο άλλος δρό­μος»

Η τε­λευ­ταία ιδρυ­τι­κή δια­κή­ρυ­ξη νέου κόμ­μα­τος με την ονο­μα­σία «Ελ­λά­δα, ο άλλος δρό­μος», κα­τα­τέ­θη­κε στις 28 Μαρ­τί­ου από τον ευ­ρω­βου­λευ­τή – κα­θη­γη­τή Νότη Μαριά, ο οποί­ος πήρε το ει­σι­τή­ριο για τις Βρυ­ξέλ­λες και το Στρα­σβούρ­γο ως υπο­ψή­φιος των ΑΝΕΛ, αλλά πολύ σύ­ντο­μα ανε­ξαρ­τη­το­ποι­ή­θη­κε.

«Δεν πάει άλλο. Ήλθε η ώρα να κό­ψου­με τον γόρ­διο δεσμό», το­νί­ζει ο ίδιος δη­λώ­νο­ντας πι­στός αντι­μνη­μο­νια­κός, που «αγω­νί­ζε­ται για μια κοι­νω­νία δί­καιη, με επί­κε­ντρο τον άν­θρω­πο». Η κυ­βέρ­νη­ση, κα­ταγ­γέλ­λει, «δεν τολμά ούτε καν να προ­σφύ­γει δι­κα­στι­κά κατά των δα­νει­στών, ούτε βέ­βαια τολμά να  ψελ­λί­σει έστω και μια λέξη για την κα­τα­βο­λή του υπο­λοί­που κε­φα­λαί­ου του τρί­του δα­νεια­κού πα­κέ­του, ύψους 19, 5 δις ευρώ που πε­ρίσ­σε­ψαν από την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­ση των τρα­πε­ζών».

«Μέ­τω­πο Νίκης»

Τρεις μέρες νω­ρί­τε­ρα, στις 25 Μαρ­τί­ου στην Κρήτη, εγέ­νε­το το «Μέ­τω­πο Νίκης», Το ανα­κοί­νω­σε από την Κρήτη όπου πε­ριό­δευ­σε η πρώην βου­λευ­τής των ΑΝΕΛ και του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, Ραχήλ Μακρή, ύστε­ρα από ένα σύ­ντο­μο πέ­ρα­σμα και από την «Πλεύ­ση Ελευ­θε­ρί­ας» της Ζωής Κων­στα­ντο­πού­λου. Κάνει λόγο για το «κα­θή­κον της να δη­μιουρ­γή­σει ένα ευρύ, ζω­ντα­νό και ανοι­χτό μέ­τω­πο πο­λι­τών, ορ­γα­νώ­σε­ων, κι­νη­μά­των και συλ­λο­γι­κο­τή­των προ­κει­μέ­νου να σχε­διά­σουν από κοι­νού ένα μο­ντέρ­νο ευ­έ­λι­κτο κρά­τος το οποίο θα μπο­ρεί να στα­θεί δίπλα στον δο­κι­μα­ζό­με­νο πο­λί­τη, στον Έλ­λη­να, ο οποί­ος σή­με­ρα βιώ­νει μία κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα σε ένα αδιέ­ξο­δο που προ­κα­λεί φόβο». Προ­σκα­λεί στην προ­σπά­θειά της όλους τους πο­λί­τες που έχουν διά­θε­ση «να αγω­νι­στούν για την ανα­τρο­πή του κα­θε­στώ­τος που υπάρ­χει στην Ελ­λά­δα εδώ και επτά χρό­νια» και κα­ταγ­γέλ­λει ότι «για το αδιέ­ξο­δο που βιώ­νει η χώρα δεν ευ­θύ­νο­νται οι πο­λί­τες αλλά οι πο­λι­τι­κοί».

«Δί­κτυο Ελ­λή­νων Ρι­ζο­σπα­στών»

Μια συμ­βο­λι­κή ημε­ρο­μη­νία, την 7η Μαρ­τί­ου (όταν είχε εκλε­γεί πρω­θυ­πουρ­γός ο Κώ­στας Κα­ρα­μαν­λής το 2004) επέ­λε­ξαν δύο πρώην υπουρ­γοί της κυ­βέρ­νη­σής του, ο Σάβ­βας Τσι­του­ρί­δης και ο Νίκος Τσιαρ­τσιώ­νης, να πα­ρου­σιά­σουν το «Δί­κτυο Ελ­λή­νων Ρι­ζο­σπα­στών». Στό­χος του φορέα, σύμ­φω­να με τη δια­κή­ρυ­ξή του, είναι η ενερ­γή και ου­σια­στι­κή συμ­βο­λή, σε μια ανοι­κτή κι ορ­γα­νω­μέ­νη δια­βού­λευ­ση, για την κα­τάρ­τι­ση ενός Εθνι­κού Σχε­δί­ου υπέρ­βα­σης της βα­θιάς και πο­λύ­πλευ­ρης κρί­σης και ανα­συ­γκρό­τη­σης της χώρας με βάση τη λο­γι­κή και το ρε­α­λι­σμό. Οι ιδρυ­τές του δη­λώ­νουν ότι λει­τουρ­γούν «θε­τι­κά και χωρίς αντα­γω­νι­σμούς με κομ­μα­τι­κούς ορ­γα­νι­σμούς ή άλλες πρω­το­βου­λί­ες που κά­νουν συ­να­φείς δια­πι­στώ­σεις κι έχουν πα­ρα­πλή­σιους προ­βλη­μα­τι­σμούς κι ανη­συ­χί­ες με τους δι­κούς μας». Η συ­γκε­κρι­μέ­νη πρω­το­βου­λία προ­κά­λε­σε την αντί­δρα­ση άλλων «κα­ρα­μαν­λι­κών» στε­λε­χών που διε­μή­νυ­σαν ότι δεν έχει καμία σχέση ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός με την κί­νη­ση.

«Ώρα Απο­φά­σε­ων»

Σε πο­λι­τι­κή κί­νη­ση με­τε­ξε­λίσ­σε­ται και η πρω­το­βου­λία τριών πρώην υπουρ­γών του ΠΑΣΟΚ, της Άννας Δια­μα­ντο­πού­λου, του Γιάν­νη Ρα­γκού­ση και του Γιώρ­γου Φλω­ρί­δη. «Ώρα Απο­φά­σε­ων», το όνομά της, και ήδη έχουν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί σχε­τι­κές εκ­δη­λώ­σεις σε διά­φο­ρες πό­λεις της χώρας. Σε αυτήν της Αθή­νας, στις 29 Μαρ­τί­ου, το παρόν έδωσε και ο επι­κε­φα­λής του Πο­τα­μιού Σταύ­ρος Θε­ο­δω­ρά­κης μαζί με βου­λευ­τές του κόμ­μα­τός του, με το φλερτ ανά­με­σα στις δύο πλευ­ρές να είναι εμ­φα­νές. Ως άμεση προ­τε­ραιό­τη­τά τους, οι τρεις θέ­τουν τη συ­γκρό­τη­ση «ενός κι­νή­μα­τος προ­ό­δου απέ­να­ντι στις δυ­νά­μεις του κυ­βερ­νη­τι­κού εθνι­κο­λαϊ­κι­σμού των ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ΝΕΛ, του πα­ρα­σι­τι­σμού και της συ­ντή­ρη­σης». Πα­ράλ­λη­λα, δη­λώ­νουν ότι θα συ­νε­χί­σουν τις προ­σπά­θειές τους «για ένα νέο και ενιαίο προ­ο­δευ­τι­κό κόμμα», με την επι­δί­ω­ξη να πα­ρα­μεί­νουν ανοι­χτές οι πόρ­τες της συ­νερ­γα­σί­ας με τους εν­δια­φε­ρο­μέ­νους.

«Δη­μο­κρα­τι­κή Ευ­θύ­νη»

Αν και από τα ιδρυ­τι­κά στε­λέ­χη της «Δη­μο­κρα­τι­κής Ευ­θύ­νης» τον περ­σι­νό Ιού­λιο, ο ανε­ξάρ­τη­τος βου­λευ­τής Χάρης Θε­ο­χά­ρης, απο­χώ­ρη­σε νωρίς, τρεις μήνες μετά, δια­φω­νώ­ντας με τη λο­γι­κή του απο­κλει­σμού συ­νερ­γα­σιών με στε­λέ­χη από το πα­λαιό πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα. Στο κόμμα πα­ρέ­μει­νε ο πρώην υπουρ­γός του ΠΑΣΟΚ Αλέ­κος Πα­πα­δό­που­λος ο οποί­ος δεν συμ­με­τέ­χει σε θε­σμι­κές θέ­σεις, αλλά στη­ρί­ζει ενερ­γά το εγ­χεί­ρη­μα, ενώ κατά το ιδρυ­τι­κό συ­νέ­δριο του κόμ­μα­τος το δι­ή­με­ρο 1-2 Απρι­λί­ου, πρό­ε­δρος εξε­λέ­γη ο οι­κο­νο­μο­λό­γος Βα­σί­λης Παυ­λί­δης.

Σύμ­φω­να με αυ­τούς, η Δη­μο­κρα­τι­κή Ευ­θύ­νη ανή­κει στον χώρο του προ­ο­δευ­τι­κού κέ­ντρου και υπο­στη­ρί­ζει ένα ευρύ με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κό πρό­γραμ­μα που θα απο­κα­θι­στά τις κοι­νω­νι­κές αδι­κί­ες, θα ευ­νο­εί τη λει­τουρ­γία της ελεύ­θε­ρης αγο­ράς και θα εγ­γυά­ται ένα ισχυ­ρό κοι­νω­νι­κό κρά­τος. Πα­ράλ­λη­λα, δεν πρό­κει­ται να συ­μπο­ρευ­θεί με κα­νέ­να από τα γνω­στά μέχρι σή­με­ρα σχή­μα­τα.

«Ελ­λη­νι­κή Λύση»

Προ­ερ­χό­με­νος από το χώρο της λαϊ­κής δε­ξιάς, ο πρώην βου­λευ­τής του ΛΑΟΣ Κυ­ριά­κος Βε­λό­που­λος στις 28 Ιου­νί­ου του 2016 ίδρυ­σε την «Ελ­λη­νι­κή Λύση». Πρό­κει­ται για μία «πα­τριω­τι­κή και κοι­νω­νι­κή συμ­μα­χία, που θέλει να φέρει την ελ­πί­δα, την δη­μιουρ­γία, την ανά­πτυ­ξη, την αξιο­κρα­τία και την κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη», όπως ανα­φέ­ρε­ται στην δια­κή­ρυ­ξη του κόμ­μα­τος. Ο κ. Βε­λό­που­λος καλεί τους «Συ­νέλ­λη­νες του σή­με­ρα» να συ­μπρά­ξουν προ­κει­μέ­νου «να πα­ρα­δώ­σουν στην επό­με­νη γενιά, έναν κόσμο κα­λύ­τε­ρο από αυτόν που βρήκα από την προη­γού­με­νη, όπου το χθες προ­λα­βαί­νει το αύριο». Στό­χος τους να «ανα­γεν­νή­σουν την Ελ­λά­δα, να δια­σφα­λί­σουν την ύπαρ­ξή της στο πα­γκό­σμιο γί­γνε­σθαι και να δια­φυ­λά­ξουν αναλ­λοί­ω­τη την πα­ρά­δο­ση του ελ­λη­νι­σμού, της ελ­λη­νι­κής οι­κο­γέ­νειας και της Ορ­θο­δο­ξί­ας».

«Νέα Δεξιά»

Ένα μήνα νω­ρί­τε­ρα, ο γνω­στός δι­κη­γό­ρος Φα­ή­λος Κρα­νι­διώ­της είχε προ­χω­ρή­σει στην ίδρυ­ση της «Νέας Δε­ξιάς», πλαι­σιω­μέ­νος από αρ­κε­τούς στρα­τιω­τι­κούς, επι­στή­μο­νες, αν­θρώ­πους με «έν­ση­μα» στον επαγ­γελ­μα­τι­κό τους βίο. Όπως ανα­φέ­ρει, «δεν μας αφο­ρούν οι ενο­χές και οι ανο­χές των πο­λι­τι­κών φε­ου­δαρ­χών και των γόνων τους, αυτών που ντρέ­πο­νται να πουν πως είναι δε­ξιοί και πως δε­ξιός ση­μαί­νει αυ­το­νό­η­τα αδιάλ­λα­κτος Έλ­λη­νας πα­τριώ­της, υπε­ρα­σπι­στής της πα­τρώ­ας θρη­σκεί­ας, πι­στός στην ελεύ­θε­ρη οι­κο­νο­μία, τη νο­μι­μό­τη­τα και την τάξη που δια­σφα­λί­ζουν την ελευ­θε­ρία. Εί­μα­στε πολ­λοί και θα ενω­θού­με. Ο λαός δεν λέει τυ­χαία «όλα να πάνε δεξιά». Και θα πάνε».

«Πλεύ­ση Ελευ­θε­ρί­ας»

Από την απέ­να­ντι -σε ιδε­ο­λο­γι­κό επί­πε­δο- πλευ­ρά η πρώην πρό­ε­δρος της Βου­λής και βου­λευ­τής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ Ζωή Κων­στα­ντο­πού­λου στις 19 Απρι­λί­ου, σχε­δόν έναν χρόνο πριν, ανα­κοί­νω­σε την ίδρυ­ση της «Πλεύ­σης Ελευ­θε­ρί­ας». Όπως διε­μή­νυ­σε, «δεν θα ξε­πλύ­νου­με όσους έχουν ευ­θύ­νη για την κα­τα­στρο­φή της χώρας, ούτε εκεί­νους που με ιδιο­τέ­λεια προ­σπα­θούν να επη­ρε­ά­σουν απο­φά­σεις και πο­λι­τι­κές». Η Πλεύ­ση Ελευ­θε­ρί­ας, σύμ­φω­να με την ίδια, «είναι μάχη απε­λευ­θέ­ρω­σης του λαού. Είναι μάχη που πρέ­πει να δοθεί από απο­φα­σι­σμέ­νους αν­θρώ­πους και συλ­λο­γι­κό­τη­τες, με ενω­μέ­νες δυ­νά­μεις. Ευ­πρόσ­δε­κτοι είναι τόσο άν­θρω­ποι που το­πο­θε­τού­νται στην Αρι­στε­ρά, όσο και τα κοι­νω­νι­κά κι­νή­μα­τα, αλλά και όσοι διεκ­δι­κούν με δη­μο­κρα­τι­κό πα­τριω­τι­σμό, , την υπε­ρά­σπι­ση της πα­τρί­δας μας και την απο­κα­τά­στα­ση της Δη­μο­κρα­τί­ας».

«Εθνι­κή Ενό­τη­τα»

Τα πρώτα της «γε­νέ­θλια» έχει αυτές τις μέρες και η «Εθνι­κή Ενό­τη­τα», του πρό­ε­δρου του ΛΑΟΣ Γιώρ­γου Κα­ρα­τζα­φέ­ρη και του γ.γ. της κυ­βέρ­νη­σης Σα­μα­ρά Τάκη Μπαλ­τά­κου. Η ιδρυ­τι­κή δια­κή­ρυ­ξή της ήταν εμπνευ­σμέ­νη από τον «Θού­ριο» του Ρήγα Φε­ραί­ου και έμ­βλη­μά της, μια αναμ­μέ­νη δάδα πε­ρι­στοι­χι­σμέ­νη από δύο δάφ­νες. Αμ­φό­τε­ροι επι­σή­μα­ναν την ανά­γκη για τη συ­σπεί­ρω­ση ενός ενιαί­ου εθνι­κού και πα­τριω­τι­κού με­τώ­που, «το οποίο θα στα­μα­τή­σει τη συ­νε­χι­ζό­με­νη τα­πεί­νω­ση που υφί­στα­νται τόσο οι πο­λί­τες όσο και αυτή κα­θαυ­τή η χώρα». Το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα, ο κ. Κα­ρα­τζα­φέ­ρης επα­να­δρα­στη­ριο­ποιεί­ται κυ­ρί­ως με τον ΛΑΟΣ, επει­δή ο Τάκης Μπαλ­τά­κος είχε αφο­σιω­θεί, μαζί με τον γιο του Δη­μή­τρη, στον Πα­να­θη­ναϊ­κό, με τη συμ­με­το­χή τους στη διοί­κη­ση της ομά­δας.