34χρονη κατηγορείται για ανθρωποκτονία του συντρόφου της από πρόθεση, σε ήρεμη ψυχική κατάσταση

Για την 12η Ιου­νί­ου 2017 προσ­διο­ρί­στη­κε από την Ει­σαγ­γε­λία Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου η εκ­δί­κα­ση ενώ­πιον του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Κω της πο­λύ­κρο­της υπό­θε­σης με κα­τη­γο­ρού­με­νη για αν­θρω­πο­κτο­νία από πρό­θε­ση, σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση, την 34χρονη Ρ. Γ. του Β..

Η 34χρονη, που κα­τη­γο­ρεί­ται για το φόνο του 30χρο­νου συ­ντρό­φου της, επαγ­γελ­μα­τία οπλί­τη, Αδάμ Βεσ­σά­λα του Πα­να­γιώ­τη, που γεν­νή­θη­κε στο Γα­λα­τά Τροι­ζη­νί­ας και υπη­ρε­τού­σε στο 95 ΤΕ Καρ­πά­θου, είχε αφε­θεί ελεύ­θε­ρη με τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους της αυ­το­πρό­σω­πης εμ­φά­νι­σής της εντός του πρώ­του πεν­θη­μέ­ρου εκά­στου μηνός στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας της και της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου της από τη χώρα.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης, φέ­ρε­ται να έχει συ­νο­πτι­κά, ως εξής:

Την 20η Φε­βρουα­ρί­ου 2014 και περί ώρα 23.45′ το Κέ­ντρο Υγεί­ας Καρ­πά­θου ενη­με­ρώ­θη­κε για τον θά­να­το αν­δρός σε δια­μέ­ρι­σμα στο Νιο­χώ­ρι Πη­γα­διών Καρ­πά­θου.  Στο δια­μέ­ρι­σμα συμ­βιού­σαν n πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη και ο σύ­ντρο­φός της. Από την έρευ­να προ­έ­κυ­ψε ότι το θύμα και η πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη δια­τη­ρού­σαν μια σχέση πα­θο­λο­γι­κής αγά­πης. Στη σχέση τους υπήρ­χαν ωστό­σο συχνά έντο­νοι δια­πλη­κτι­σμοί και χει­ρο­δι­κί­ες.

Την επί­μα­χη ημέρα είχαν επι­σκε­φθεί την οικία της μη­τέ­ρας της για να εορ­τά­σουν το έθιμο της «Τσι­κνο­πέμ­πτης».

Εκεί βρι­σκό­ταν και ο εξά­δελ­φος της πρώ­της κα­τη­γο­ρού­με­νης, με τον οποίο ο σύ­ντρο­φός της δεν είχε καλές σχέ­σεις.

Ο εξά­δελ­φός της είχε κα­τα­να­λώ­σει αλ­κο­όλ και η πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη τον ακο­λού­θη­σε με το δί­κυ­κλό της στο σπίτι του, γε­γο­νός που εξόρ­γι­σε τον σύ­ντρο­φό της. Όταν επέ­στρε­ψε στο σπίτι της μη­τέ­ρας της, ο Βεσ­σά­λας απο­χώ­ρη­σε θυ­μω­μέ­νος περί ώραν 22.00 για την οικία του, ενώ η πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη με­τέ­βη εκεί λίγη ώρα αρ­γό­τε­ρα.

Με την επι­στρο­φή τους ξέ­σπα­σε με­τα­ξύ τους κα­βγάς. Η πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη προ­σπά­θη­σε να βρει κα­τα­φύ­γιο στο υπνο­δω­μά­τιο.

Ο Βεσ­σά­λας φέ­ρε­ται να της επι­τέ­θη­κε και να της έσκι­σε το πα­ντε­λό­νι που φο­ρού­σε. Εκεί­νη φέ­ρε­ται να απε­γκλω­βί­στη­κε και να με­τέ­βη στην κου­ζί­να. Εκεί της απο­δί­δε­ται ότι έπια­σε ένα μωβ γυά­λι­νο πο­τή­ρι, ότι το έσπα­σε πάνω στον πάγκο της κου­ζί­νας, ότι το έπια­σε από τον πάτο και ότι το κάρ­φω­σε βίαια στο στή­θος του Βεσ­σά­λα, ο οποί­ος εκεί­νη τη στιγ­μή στε­κό­ταν πίσω της.

Τον έπλη­ξε στη δεξιά πλευ­ρά της με­σό­τη­τας της στερ­νι­κής χώρας, προ­κα­λώ­ντας του θλα­στι­κό-ρη­κτι­κό τραύ­μα.

Ο θά­να­τός του επήλ­θε συ­νε­πεία τραυ­μα­τι­κής ρήξης της δε­ξιάς έσω μα­στι­κής αρ­τη­ρί­ας.

Το θύμα άρ­χι­σε να κρα­τά­ει το στή­θος του φω­νά­ζο­ντας «πονάω, υπο­φέ­ρω» και εν συ­νε­χεία, κα­τευ­θύν­θη­κε προς  το υπνο­δω­μά­τιο, κά­θι­σε στο πά­τω­μα, δίπλα στο κρε­βά­τι, όπου λίγο αρ­γό­τε­ρα κα­τέ­λη­ξε από ακα­τά­σχε­τη αι­μορ­ρα­γία.

Η πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη, φέ­ρε­ται, προ­σπα­θώ­ντας να εξα­φα­νί­σει τα ίχνη της πρά­ξης της, αντί για το ΕΚΑΒ, να κά­λε­σε αρ­χι­κά στο τη­λέ­φω­νο την μη­τέ­ρα της, ενώ ταυ­τό­χρο­να άρ­χι­σε να τα­κτο­ποιεί τον τόπο του εγκλή­μα­τος απο­κρύ­πτο­ντας ό,τι μπο­ρού­σε.

Μετά από έκ­κλη­σή της για βο­ή­θεια με­τέ­βη στον τόπο του εγκλή­μα­τος και ο τρί­τος, κου­μπά­ρος της μη­τέ­ρας, ο οποί­ος φέ­ρε­ται να τις βο­ή­θη­σε να ανε­βά­σουν το πτώμα στο κρε­βά­τι.

Οι δύο πρώ­τες, φέ­ρο­νται να αλ­λοί­ω­σαν τον τόπο του εγκλή­μα­τος, κα­θα­ρί­ζο­ντας το σπίτι.

Ο τρί­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να τις πα­ρό­τρυ­νε να κα­λέ­σουν το Κέ­ντρο Υγεί­ας Καρ­πά­θου και στη συ­νέ­χεια, να μά­ζε­ψε τα σκου­πί­δια από τον κάδο της κου­ζί­νας για να τα πε­τά­ξει στον κάδο απορ­ριμ­μά­των εκτός του σπι­τιού.

Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο, που με­λέ­τη­σε την υπό­θε­ση, απο­φά­σι­σε να μην γίνει κα­τη­γο­ρία για υπό­θαλ­ψη εγκλη­μα­τία σε βάρος της μη­τέ­ρας της Μ. Κ.  του Ζ. 42 ετών, κά­νο­ντας απο­δε­κτούς σχε­τι­κούς νο­μι­κούς ισχυ­ρι­σμούς του δι­κη­γό­ρου της κ. Κ. Δια­κο­νή.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης της πρώ­της κα­τη­γο­ρού­με­νης πα­ρί­στα­νται οι κ.κ. Στ. Αλε­ξαν­δρής και Κ. Δια­κο­νής και ως συ­νή­γο­ροι πο­λι­τι­κής αγω­γής οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Ευαγ­γε­λία Κω­στο­πού­λου, Ανα­στά­σιος Ν. Για­λού­ρης και Αι­κα­τε­ρί­νη Βο­λο­νά­κη.