Ποινικές διώξεις για 3 κακουργήματα εις βάρος πρώην δ/ντή Τράπεζας!

Ποι­νι­κές διώ­ξεις για τρία κα­κουρ­γή­μα­τα, με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές δια­τά­ξεις του νόμου περί κα­τα­χρα­στών του Δη­μο­σί­ου (Ν. 1608/50) άσκη­σε η Ει­σαγ­γε­λέ­ας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου σε βάρος 56χρο­νου πρώην τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή, που πρω­τα­γω­νί­στη­σε σε υπό­θε­ση πα­ρα­τρα­πε­ζι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας σε κε­ντρι­κό υπο­κα­τά­στη­μα συ­στη­μι­κής τρά­πε­ζας στο νησί της Ρόδου.

Ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής διώ­κε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να:

-Για υπε­ξαί­ρε­ση στην υπη­ρε­σία κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, τε­λε­σθεί­σα από υπαί­τιο που με­τα­χει­ρί­στη­κε ιδιαί­τε­ρα τε­χνά­σμα­τα, ενερ­γώ­ντας επί μα­κρόν και το αντι­κεί­με­νο της πρά­ξης είναι ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας και υπερ­βαί­νει το ποσό των 150.000 ευρώ σε βάρος τρά­πε­ζας που εδρεύ­ει στην ημε­δα­πή.

-Για πλα­στο­γρα­φία μετά χρή­σε­ως κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια, τε­λε­σθεί­σα από υπαί­τιο που με­τα­χει­ρί­στη­κε ιδιαί­τε­ρα τε­χνά­σμα­τα, ενερ­γώ­ντας επί μα­κρόν και το αντι­κεί­με­νο της πρά­ξης είναι ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας και υπερ­βαί­νει το ποσό των 150.000 ευρώ σε βάρος τρά­πε­ζας που εδρεύ­ει στην ημε­δα­πή.

-Για απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και κατά συρ­ροή, τε­λε­σθεί­σα κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια εκ της οποί­ας η ζημία που προ­έ­κυ­ψε και η αντί­στοι­χη ωφέ­λεια υπερ­βαί­νει το ποσό των 120.00 ευρώ.

Με βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου επι­κυ­ρώ­θη­κε εξάλ­λου και διά­τα­ξη της κ. Ει­σαγ­γε­λέ­ως με την οποία επι­βλή­θη­κε στον κα­τη­γο­ρού­με­νο ο πε­ριο­ρι­στι­κός όρος της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από τη χώρα, για λό­γους δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος, μέχρι να απο­λο­γη­θεί ενώ­πιον του αρ­μό­διου Ανα­κρι­τή.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», ο συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του κα­τη­γο­ρού­με­νου, δι­κη­γό­ρος κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης, αι­τή­θη­κε αρ­μο­δί­ως στην Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, τη συ­νέ­νω­ση και συ­νε­κτί­μη­ση, λόγω συ­νά­φειας, του συ­νό­λου των δι­κο­γρα­φιών, που έχουν σχη­μα­τι­στεί σε βάρος του εντο­λέ­ως του.

Η Ει­σαγ­γε­λέ­ας εξέ­τα­σε 14 συ­νο­λι­κά υπο­θέ­σεις, για τις οποί­ες μά­λι­στα η τρά­πε­ζα έχει υπο­βά­λει ισά­ριθ­μα πο­ρί­σμα­τα.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να έδρα­σε στο διά­στη­μα των ετών 2007 – 2015. Εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την εμπι­στο­σύ­νη πε­λα­τών προς το πρό­σω­πο του φέ­ρε­ται να τους πα­ρι­στού­σε ψευ­δώς ότι επεν­δύ­ει τις οι­κο­νο­μί­ες τους σε προ­θε­σμια­κές κα­τα­θέ­σεις με υψηλά επι­τό­κια  ενώ τους χο­ρη­γού­σε πλα­στά βι­βλιά­ρια και έντυ­πα προ­θε­σμια­κών κα­τα­θέ­σε­ων για να τους πα­ρα­πλα­νά­ει.

Θυ­μί­ζου­με ότι το ύψος της βλά­βης που προ­κά­λε­σε στην τρά­πε­ζα και στα θύ­μα­τα του υπερ­βαί­νει το 1,5 εκατ. ευρώ.

Απο­λο­γού­με­νος ισχυ­ρί­στη­κε ότι ήταν εκεί­νος που απε­κά­λυ­ψε την με­γά­λη υπό­θε­ση απά­της και υπε­ξαί­ρε­σης στο υπο­κα­τά­στη­μα της Λαϊ­κής Τρά­πε­ζας στη Ρόδο κι ότι κα­τέ­βα­λε με­γά­λη προ­σπά­θεια για να κρα­τή­σει και να αυ­ξή­σει τους πε­λά­τες της τρά­πε­ζας στην οποία ερ­γα­ζό­ταν σε μια πε­ρί­ο­δο που τα επι­τό­κια δεν ήταν αντα­γω­νι­στι­κά.

Τό­νι­σε ότι έκανε χρήση λο­γα­ρια­σμών πε­λα­τών για να απο­δί­δει τους τό­κους που υπο­σχό­ταν σε πε­λά­τες προ­κει­μέ­νου να τους κρα­τή­σει, ενώ ισχυ­ρί­στη­κε ότι δεν λει­τούρ­γη­σαν οι μη­χα­νι­σμοί ελέγ­χου της τρά­πε­ζας προ­σθέ­το­ντας ότι εγί­νο­ντο ανα­λή­ψεις κατά πα­ρά­βα­ση των κα­νό­νων λει­τουρ­γί­ας της τρά­πε­ζας και των εγκυ­κλί­ων.

Αφού ανα­φέρ­θη­κε συ­νο­πτι­κά στις πε­ρι­πτώ­σεις πε­λα­τών, που φέ­ρε­ται να ζη­μί­ω­σε, ισχυ­ρί­στη­κε ότι δεν είχε πρό­θε­ση να ωφε­λη­θεί ο ίδιος, αλλά είχε σκοπό να κα­τα­στή­σει την τρά­πε­ζα αντα­γω­νι­στι­κή και να πα­ρου­σιά­σει θε­τι­κή ει­κό­να του αριθ­μού του πε­λα­το­λο­γί­ου σε σύ­γκρι­ση με άλλα υπο­κα­τα­στή­μα­τα και τρά­πε­ζες στην Ρόδο.

Ζή­τη­σε συγ­γνώ­μη για τις πρά­ξεις του, το­νί­ζο­ντας ότι όταν δια­πί­στω­σε ότι υπήρ­χαν προ­βλή­μα­τα στην αντι­με­τώ­πι­ση των απαι­τή­σε­ων των πε­λα­τών, είχε ήδη πε­ριέλ­θει σε αδιέ­ξο­δο και με­τα­κι­νού­σε χρή­μα­τα από τον ένα λο­γα­ρια­σμό στον άλλο με σκοπό να μην γίνει αντι­λη­πτό ότι δεν υπήρ­χαν δια­θέ­σι­μα, ελ­πί­ζο­ντας ότι θα εύ­ρι­σκε τρόπο να απο­κα­τα­στή­σει όλους τους λο­γα­ρια­σμούς.