Ή στραβός είναι ο αιγιαλός ή στραβά αρμενίζουμε-Οι ακτές μας παραμένουν απροστάτευτες

Εβδο­μή­ντα επτά χρόνια από την πρώτη φορά που η ελλη­νική πολι­τεία απο­φά­σισε να καθο­ρί­σει και να προ­στα­τεύ­σει τον αιγιαλό με τον ανα­γκα­στικό νόμο 2344/40 και 16 χρόνια μετά τις νέες ρυθ­μί­σεις του 2001, η Ελλάδα σήμερα δεν έχει χαραγ­μένο αιγιαλό, παρά μόνο για απο­σπα­σμα­τικά τμήματα, τα οποία προ­σεγ­γί­ζουν το 20% του συνόλου.

Η δια­δι­κα­σία χάραξης του αιγια­λού παίρνει διαρκώς παρα­τά­σεις, παρα­μέ­νο­ντας στο… συρτάρι, με την αιτιο­λο­γία ότι οι κτη­μα­τι­κές υπη­ρε­σίες είναι υπο­στε­λε­χω­μέ­νες και οι υπάλ­λη­λοι δεν επαρ­κούν για την ολο­κλή­ρωση του έργου. Ετσι η… απο­τύ­πωση της ακτο­γραμ­μής έχει πλέον μετα­τε­θεί για το 2018, ενώ θα έπρεπε να είναι έτοιμη από τον Αύγου­στο του 2016.

Ως τότε θα πρέπει η προ­κα­ταρ­κτική γραμμή που έχουν ετοι­μά­σει, ήδη από το 2008, οι υπη­ρε­σίες του Κτη­μα­το­λο­γίου (νυν ΕΚΧΑ – Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο και Χαρ­το­γρά­φηση) να διορ­θω­θεί από τους κτη­μα­τι­κούς υπαλ­λή­λους στα σημεία όπου δια­πι­στώ­νο­νται προ­βλή­ματα και να γίνει ορι­στική. Δια­φο­ρε­τικά, ο νόμος ορίζει ότι η προ­κα­ταρ­κτική γίνεται αυτό­ματα και ορι­στική, με ορατό τον κίνδυνο να εμφα­νι­στούν προ­βλή­ματα αντί­στοιχα με όσα ανέ­δειξε η ανάρ­τηση των δασικών χαρτών, όπου επι­δο­τού­με­νες αγρο­τι­κές εκτά­σεις εμφα­νί­ζο­νται ως δασικές.

Και αυτό διότι η προ­κα­ταρ­κτική χάραξη του αιγια­λού αφενός έγινε βάσει φωτο­ερ­μη­νείας, οπότε είναι πολύ πιθανό να υπάρ­χουν λάθη, και αφε­τέ­ρου ολο­κλη­ρώ­θηκε μία δεκα­ε­τία πριν, άρα πολλά μπορεί να έχουν αλλάξει στις παρα­θα­λάσ­σιες περιοχές-φιλέτα.

Με ρυθμούς αραμπά

Το έργο όμως προ­χω­ρεί με τον… αραμπά. Οι ορθο­φω­το­χάρ­τες, στους οποίους έχει χαρα­χθεί η οριο­γραμμή του αιγια­λού, είχαν παρα­λη­φθεί από τις κτη­μα­τι­κές υπη­ρε­σίες το 2014, όμως ως σήμερα τίποτε δεν έχει γίνει. Σύμφωνα με ανώτατο στέ­λε­χος του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών, οι υπο­στε­λε­χω­μέ­νες περι­φε­ρεια­κές διευ­θύν­σεις δημό­σιας περιου­σίας δίνουν προ­τε­ραιό­τητα στα αιτή­ματα χάραξης αιγια­λού για επεν­δύ­σεις, εκδό­σεις οικο­δο­μι­κών αδειών κ.ά. «Με αυτόν τον τρόπο, ελέγ­χε­ται και διορ­θώ­νε­ται η προ­κα­ταρ­κτική γραμμή του αιγια­λού, αλλά… κατά τόπους» ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Το ΓΕΕΘΑ (Γενικό Επι­τε­λείο Εθνικής Αμυνας) πάντως, το οποίο παρέ­λαβε τα υπό­βα­θρα της προ­κα­ταρ­κτι­κής οριο­γραμ­μής του αιγια­λού, υπέ­δειξε στα τέλη Ιουνίου 2015 στις Κτη­μα­τι­κές Υπη­ρε­σίες τα τμήματα της οριο­γραμ­μής που πρέπει να εξαι­ρε­θούν από την ανάρ­τηση για λόγους εθνικής ασφά­λειας. «Οι υπη­ρε­σίες προ­σπα­θούν να εξε­τά­σουν συνο­λικά το έργο, αλλά δεν έχουν επαρκή στε­λέ­χωση» σχο­λιά­ζει πηγή του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών.

Ετσι η ορι­στι­κο­ποί­ηση της χάραξης έχει μπει στον «αυτό­ματο πιλότο», με κίνδυνο η προ­κα­ταρ­κτική γραμμή να γίνει αυτό­ματα ορι­στική, χωρίς τις απα­ραί­τη­τες διορ­θώ­σεις. Κι όμως, όλοι συμ­φω­νούν ότι η οριο­θέ­τηση του αιγια­λού πρέπει να απο­τε­λεί προ­τε­ραιό­τητα για τη δια­σφά­λιση και την κατα­γραφή της κοι­νό­χρη­στης περιου­σίας και των δημο­σίων κτη­μά­των, καθώς και για την ορθή δια­χεί­ριση και προ­στα­σία της παρά­κτιας ζώνης και των οικο­συ­στη­μά­των της.

Αλλωστε, αν δεν υπάρχει οριο­θέ­τηση της ακτο­γραμ­μής τα προ­βλή­ματα πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται. Για παρά­δειγμα, δεν μπορεί να ολο­κλη­ρω­θεί το Κτη­μα­το­λό­γιο, καθώς η χάραξη του αιγια­λού είναι απα­ραί­τητη για να καθο­ρι­στούν τα όρια των ιδιο­κτη­σιών προς τη θάλασσα. Επίσης, υπάρχει αδυ­να­μία στην ολο­κλή­ρωση του χωρο­τα­ξι­κού σχε­δια­σμού για την παρά­κτια ζώνη. Παράλ­ληλα, είναι ανε­παρ­κής η προ­στα­σία των ακτών από τις αυθαί­ρε­τες κατα­λή­ψεις και παρεμ­βά­σεις, καθώς για την επιβολή κυρώ­σεων σε αυθαι­ρε­τού­χους ή για έκδοση πρω­το­κόλ­λων κατε­δά­φι­σης αυθαί­ρε­των κατα­σκευών στις ακτές κ.λπ. απαι­τεί­ται καθο­ρι­σμός αιγια­λού και παρα­λίας.

Το ΒΗΜΑ