ΙΝΚΑ Ρόδου-Οδηγίες για την Καθαρά Δευτέρα

Του Μι­χά­λη Ζε­μπιλ­λά – Αστυ­κτη­νί­α­τρου,  Αντι­στρά­τη­γου ε.α.

Ενό­ψει του εορ­τα­σμού της Απο­κριάς και της Κα­θα­ρής Δευ­τέ­ρας, ο Αστυ­κτη­νί­α­τρος – Αντι­στρά­τη­γος ε.α. Μι­χα­ήλ Ζε­μπιλ­λάς και Επί­τι­μος Πρό­ε­δρος του ΙΝΚΑ Δω­δε­κα­νή­σου, με την πε­ποί­θη­ση ότι, η γνώση προ­στα­τεύ­ει απο­τε­λε­σμα­τι­κά το κα­τα­να­λω­τι­κό κοινό, συμ­βου­λεύ­ει για το τι πρέ­πει να προ­σέ­χει κα­νείς, όταν αγο­ρά­ζει θα­λασ­σι­νά. Βα­σι­κή αρχή, η οποία υπεν­θυ­μί­ζε­ται στις οδη­γί­ες, είναι πως τα οστρα­κοει­δή – κυ­δώ­νια, μύδια, στρεί­δια, χτέ­νια, κα­λό­γνω­μες, αχι­βά­δες, πίνες, πε­τα­λί­δες, κο­χλί­ες, αχι­νοί:

1. Απα­γο­ρεύ­ε­ται να αλιεύ­ο­νται σε από­στα­ση μι­κρό­τε­ρη των 2 ναυ­τι­κών μι­λί­ων από εκ­βο­λές υπο­νό­μων, σε ακτές των πό­λε­ων, εντός λι­μέ­νων, ως και σε μο­λυ­σμέ­νες πε­ριο­χές, προ­σκολ­λη­μέ­να στην επι­φά­νεια πλοί­ων –ναυα­γί­ων – ξύλων και αντι­κει­μέ­νων που πε­ριέ­χουν το­ξι­κές ου­σί­ες, που μπο­ρεί να δη­μιουρ­γή­σουν σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα στην υγεία του κα­τα­να­λω­τή.
2. Όλα τα όστρα­κα, κα­τα­να­λώ­νο­νται μόνο ζω­ντα­νά ει­δάλ­λως, κιν­δυ­νεύ­ου­με από τρο­φι­κή δη­λη­τη­ρί­α­ση.

• Έτσι, για να ξε­χω­ρί­σει ο αγο­ρα­στής τα ζω­ντα­νά οστρα­κοει­δή, πρέ­πει να έχουν κέ­λυ­φος συ­νή­θως κλει­στό, το οποίο να ανοί­γει δύ­σκο­λα, τα μι­σά­νοι­κτα με μια ελα­φρά πίεση να κλεί­νουν και εάν έχουν μέσα νερό, αυτό πρέ­πει να είναι άοσμο και διαυ­γές. Η σάρκα τους ακόμα πρέ­πει να είναι υγρή και στέ­ρεα πια­σμέ­νη στο κέ­λυ­φος. Όσο για τους αχι­νούς, πρέ­πει να έχουν τα αγκά­θια όρθια και το υγρό στο εσω­τε­ρι­κό τους να μην είναι θολό, κοκ­κι­νω­πό και με δυ­σά­ρε­στη οσμή. Να είναι διαυ­γές, άοσμο και άχρω­μο.
• Τα αλ­λοιω­μέ­να οστρα­κοει­δή έχουν κέ­λυ­φος ανοι­χτό, σάρκα μα­λα­κή, κά­κο­σμη και όξινη, που εύ­κο­λα ξε­κολ­λιέ­ται από το κέ­λυ­φος. Μά­λι­στα, όταν αρ­χί­ζει η απο­σύν­θε­σή της, η σάρκα είναι θολή και με δυ­σά­ρε­στη οσμή.
• Τα ερ­γα­λεία για να ανοί­ξου­με τα όστρα­κα, πρέ­πει να είναι απο­λύ­τως κα­θα­ρά.
• Όλα τα οστρα­κοει­δή που δια­κι­νού­νται από τους εμπό­ρους, πρέ­πει εξάλ­λου, να συ­νο­δεύ­ο­νται από πι­στο­ποι­η­τι­κό Λι­με­νι­κής Αρχής, ότι δεν προ­έρ­χο­νται από μο­λυ­σμέ­νη πε­ριο­χή, όπως είναι τα λι­μά­νια και οι εκ­βο­λές υπο­νό­μων. Καλό θα είναι επί­σης, οι κα­τα­να­λω­τές να απο­φεύ­γουν να αγο­ρά­ζουν οστρα­κοει­δή από πλα­νό­διους πω­λη­τές.
• Ακόμα οι νωπές γα­ρί­δες, κα­ρα­βί­δες και αστα­κοί, πρέ­πει να έχουν οσμή ευ­χά­ρι­στη. Άκρα δύ­σκαμ­πτα, κοι­λιά συ­μπα­γή, τε­ντω­μέ­νη, διά­φα­νη μεμ­βρά­νη και σάρκα συ­μπα­γή και λευκή. Όταν η σάρκα είναι κα­στα­νή, πρα­σι­νω­πή ή μαύρη και πε­ρί­ερ­γη ή έχει δυ­σά­ρε­στη οσμή, κα­λύ­τε­ρα θα ήταν να μην τα αγο­ρά­σε­τε.
• Τα νωπά κα­λα­μα­ρά­κια, χτα­πό­δια και σου­πιές, πρέ­πει να έχουν σάρκα ελα­στι­κή και συ­μπα­γή, πλο­κά­μια αν­θε­κτι­κά, οσμή ευ­χά­ρι­στη και σώμα επι­φα­νεια­κά υγρό και στιλ­πνό. Όσο για τα κα­βού­ρια, όταν αλ­λοιω­θούν, έχουν πόδια χα­λα­ρά, που ξε­κολ­λά­νε εύ­κο­λα, σώμα μα­λα­κό και βγά­ζουν μια δυ­σά­ρε­στη οσμή.
• Στο νη­στί­σι­μο τρα­πέ­ζι συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και ο τα­ρα­μάς, ο οποί­ος κυ­κλο­φο­ρεί σε μορφή ακα­τέρ­γα­στου και κα­τερ­γα­σμέ­νου. Ξέ­ρου­με ότι προ­έρ­χε­ται από αυγά δια­φό­ρων ψα­ριών. Το χρώμα είναι ομοιό­μορ­φο, σύ­στα­ση μα­λα­κή αν είναι σε καλή κα­τά­στα­ση, ενώ αν είναι αλ­λοιω­μέ­νος, έχει σύ­στα­ση γλοιώ­δη, κολ­λώ­δη, δυ­σά­ρε­στη οσμή, γεύση πικρή ή όξινη ή ταγκή και χρώμα ερυ­θρό­φαιο (κόκ­κι­νο – γκρί­ζο).
• Επί­σης, όλα τα μα­λα­κό­στρα­κα (σου­πιές, χτα­πό­δια, θρά­ψα­λα, μο­σχοί, κα­λα­μά­ρια κα­βού­ρια κλπ) που δια­τί­θε­νται στην κα­τα­νά­λω­ση, όχι μόνο ως νωπά, αλλά και σε μορφή κα­τε­ψυγ­μέ­νη σε συ­σκευα­σί­ες ατο­μι­κές, πρέ­πει ο κα­τα­να­λω­τής να προ­σέ­ξει, εκτός από τις αλ­λοιώ­σεις, δη­λα­δή, από το χρώμα να μην είναι κόκ­κι­νο ανοι­κτό, αλλά λευκό ρο­δό­χρουν και η οσμή, να μην είναι δυ­σά­ρε­στος και να κοι­τά­ξει τις ημε­ρο­μη­νί­ες λή­ξε­ως.
• Οι κα­τε­ψυγ­μέ­νες γα­ρί­δες, αστα­κοί, κα­ρα­βί­δες, να μην το­πο­θε­τού­νται εκτός κα­τα­ψύ­ξε­ως πριν να κα­τα­να­λω­θούν, γιατί αρ­χί­ζουν να απο­ψύ­χο­νται και να αλ­λά­ζουν χρώμα στην πε­ριο­χή της κε­φα­λής, που το κα­θι­στούν ακα­τάλ­λη­λο προς βρώση. Θα πρέ­πει μόνο εκεί­νη τη στιγ­μή να κα­τα­να­λω­θούν.
• Τα όστρα­κα ακόμα, πρέ­πει να δια­τί­θε­νται χωρίς το πε­ρί­βλη­μα αυτό. Επι­τρέ­πε­ται μόνο πα­ρου­σία του αγο­ρα­στή και εφό­σον ήθελε ζη­τη­θεί από αυτόν και επί­σης, μόνο από επι­χει­ρή­σεις επε­ξερ­γα­σί­ας οστρα­κοει­δών που έχουν ει­δι­κή άδεια να ανα­γρά­φουν επί της συ­σκευα­σί­ας, ότι προ­βλέ­πε­ται από τη Νο­μο­θε­σία, η ημέρα αλιεί­ας, ημέρα επε­ξερ­γα­σί­ας, ημε­ρο­μη­νία λή­ξε­ως και επω­νυ­μία της εται­ρεί­ας.

ΤΕΛΟΣ συ­νι­στά­ται, να μην κα­τα­να­λώ­νου­με οστρα­κοει­δή νη­στι­κοί, δη­λα­δή, με άδειο στο­μά­χι.

ΟΔΗ­ΓΊ­ΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ  ΙΧΘΥΟ­ΠΩ­ΛΕΣ

Τα ιχθυο­πω­λεία που θα προ­μη­θευ­τούν μα­λά­κια και ζώντα δί­θυ­ρα, θα πρέ­πει:

1. Να τα δια­τη­ρούν σε θερ­μο­κρα­σί­ες, που να μην επι­δρά στην ποιό­τη­τα και τη βιω­σι­μό­τη­τά τους.
2. Η συ­σκευα­σία, δεν πρέ­πει να έρ­χε­ται σε επαφή με το δά­πε­δο, αλλά πρέ­πει να το­πο­θε­τεί­ται σε κα­θα­ρή, ανυ­ψω­μέ­νη επι­φά­νεια.
3. Απα­γο­ρεύ­ε­ται η επα­να­βύ­θι­ση ή το ρά­ντι­σμα με νερό των ζώ­ντων δι­θύ­ρων – μα­λα­κί­ων με θα­λασ­σι­νό νερό, μετά τη συ­σκευα­σία και την απο­στο­λή τους από το κέ­ντρο απο­στο­λής, με εξαί­ρε­ση τις λια­νι­κές πω­λή­σεις που πραγ­μα­το­ποιού­νται από τον ίδιο τον απο­στο­λέα. Όλα τα δέ­μα­τα ενός φορ­τί­ου ζώ­ντων, δι­θύ­ρων μα­λα­κί­ων, πρέ­πει να φέ­ρουν υγειο­νο­μι­κό σήμα που πρέ­πει να πε­ρι­λαμ­βά­νει:

• Τη χώρα απο­στο­λής.
• Το είδος του δι­θύ­ρου – μα­λα­κί­ου, τον προσ­διο­ρι­σμό της ταυ­τό­τη­τας του κέ­ντρου απο­στο­λής.
• Την ημε­ρο­μη­νία συ­σκευα­σί­ας με την έν­δει­ξη της ημέ­ρας και του μήνα, η οποία θα είναι τυ­πω­μέ­νη σε αυ­το­κόλ­λη­τη ετι­κέ­τα.