«Τσάκισε» πολλούς επιχειρηματίες η οικονομική κρίση στην Ρόδο

Στην Ρόδο της «ευ­μά­ρειας» όλο και πε­ρισ­σό­τε­ροι επαγ­γελ­μα­τί­ες του ιδιω­τι­κού τομέα έρ­χο­νται αντι­μέ­τω­ποι με τις οφει­λές τους σε τρά­πε­ζες, ασφα­λι­στι­κά τα­μεία και εφο­ρί­ες, αδυ­να­τώ­ντας να αντε­πε­ξέλ­θουν στις υπο­χρε­ώ­σεις τους, που συ­νε­χώς διο­γκώ­νο­νται.

Στα τε­λευ­ταία χρό­νια αυ­ξά­νο­νται οι κα­τά­δι­κοι, που κά­νουν χρήση της δυ­να­τό­τη­τας να επι­λέ­ξουν την κοι­νω­φε­λή ερ­γα­σία αντί της φυ­λά­κι­σης. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πως κατά μέσο όρο 40 άτομα (!), άν­δρες  και γυ­ναί­κες, κάθε χρόνο, στα τε­λευ­ταία τρία χρό­νια απα­σχο­λού­νται με την μορφή της κοι­νω­φε­λούς ερ­γα­σί­ας μόνο στον Δήμο Ρόδου, ενώ από το 2015, που ανέ­λα­βε την αντι­δη­μαρ­χία των Οι­κο­νο­μι­κών ο κ. Σάβ­βας Δια­κο­στα­μα­τί­ου, έθεσε σε ισχύ το μέτρο αυτό και για ανή­λι­κους κα­τά­δι­κους.

Ο Ν., πα­τέ­ρας δύο παι­διών και επι­χει­ρη­μα­τί­ας, στα 43 του χρό­νια κα­τα­δι­κά­στη­κε σε έξι μήνες φυ­λά­κι­ση για ακά­λυ­πτες επι­τα­γές ύψους 5.400 ευρώ. Είχε την δυ­να­τό­τη­τα να επι­λέ­ξει κοι­νω­φε­λή ερ­γα­σία 200 ωρών για να γλι­τώ­σει την φυ­λα­κή και σή­με­ρα προ­σφέ­ρει τις υπη­ρε­σί­ες του στην Υπη­ρε­σία Πρα­σί­νου, δου­λεύ­ο­ντας 5 με 6 ώρες την ημέρα. «Ερ­γά­ζο­μαι πε­ρί­που 1,5 μήνα τώρα και έχω εκτί­σει σχε­δόν το μισό της ποι­νής μου. Όταν τε­λειώ­νω το με­ση­μέ­ρι από την κοι­νω­φε­λή ερ­γα­σία, πη­γαί­νω στην επι­χεί­ρη­σή μου. Εχω κι άλλα χρέη… Πε­ρι­μέ­νω κι άλλα δι­κα­στή­ρια και όπως όλα δεί­χνουν, θα χρεια­στεί να επι­λέ­ξω ξανά την κοι­νω­φε­λή ερ­γα­σία. Αν δεν υπήρ­χε η δυ­να­τό­τη­τα της κοι­νω­φε­λούς ερ­γα­σί­ας, θα πή­γαι­να φυ­λα­κή. Στον καιρό της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης δεν θα μπο­ρού­σα να βρω χρή­μα­τα για να ξε­χρε­ώ­σω. Στην Υπη­ρε­σία Πρα­σί­νου εί­μα­στε αρ­κε­τοί που γλι­τώ­σα­με την φυ­λα­κή, επι­λέ­γο­ντας την κοι­νω­φε­λή ερ­γα­σία. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι λόγω χρεών. Πε­ρι­μέ­νου­με κι άλ­λους…», λέει ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας στην «δ».

Ο ίδιος ανα­φέ­ρει ότι, οι πε­ρισ­σό­τε­ροι που εκτί­ουν την ποινή τους σε κοι­νω­φε­λή ερ­γα­σία είναι επι­χει­ρη­μα­τί­ες και κα­τα­στη­μα­τάρ­χες που η οι­κο­νο­μι­κή κρίση τους «τσά­κι­σε». Ο ίδιος έκανε επι­χει­ρη­μα­τι­κό άνοιγ­μα στην έναρ­ξη της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης και δεν κα­τά­φε­ρε να αντε­πε­ξέλ­θει. Τα χρέη ξε­κί­νη­σαν να συσ­σω­ρεύ­ο­νται, η δου­λειά να μειώ­νε­ται και πολύ σύ­ντο­μα το δεύ­τε­ρο κα­τά­στη­μα έκλει­σε, αφή­νο­ντας όμως τε­ρά­στιες οι­κο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις, που ήταν αδύ­να­τον να κα­λυ­φθούν και παρά το γε­γο­νός ότι το πρώτο του κα­τά­στη­μα πα­ρα­μέ­νει σε λει­τουρ­γία, δεν μπο­ρούν να κα­λυ­φθούν οι οφει­λές που δη­μιουρ­γή­θη­καν. Ο ίδιος δη­λώ­νει αι­σιό­δο­ξος ότι θα κα­τα­φέ­ρει να ξα­να­στα­θεί στα πόδια του, αν και γνω­ρί­ζει πως έχει πολύ δρόμο ακόμα μπρο­στά του. Στή­ριγ­μά του, όπως λέει, είναι η σύ­ζυ­γός του και τα δύο τους παι­διά.

Ο νόμος δίνει το δι­καί­ω­μα της κοι­νω­φε­λούς ερ­γα­σί­ας σε άτομα που έχουν κα­τα­δι­κα­στεί σε φυ­λά­κι­ση μέχρι και πέντε έτη. Αφο­ρούν σε με­γά­λο βαθμό πλημ­με­λή­μα­τα για οι­κο­νο­μι­κές υπο­θέ­σεις, χρέη στο δη­μό­σιο, ακά­λυ­πτες επι­τα­γές κ.ά. Συ­νή­θως οι δρά­στες δεν είναι ποι­νι­κοί και δεν απει­λούν το κοι­νω­νι­κό σύ­νο­λο και ο εγκλει­σμός τους στη φυ­λα­κή, μόνο αρ­νη­τι­κές συ­νέ­πειες μπο­ρεί να έχει. Η πι­θα­νό­τη­τα να βρί­σκο­νται έξω και να εκτί­ουν την ποινή τους ερ­γα­ζό­με­νοι για το κοι­νω­νι­κό σύ­νο­λο, δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα να συ­νε­χί­σουν τη ζωή τους υπό το άγρυ­πνο βλέμ­μα των σω­φρο­νι­στι­κών αρχών μεν, εκτός φυ­λα­κής δε. Τους δί­νε­ται η δυ­να­τό­τη­τα, επί­σης να μπο­ρούν να ερ­γά­ζο­νται πα­ράλ­λη­λα ώστε να συ­νε­χί­σουν κα­νο­νι­κά τη ζωή τους και να στη­ρί­ζουν τις οι­κο­γέ­νειές τους.

Η εναλ­λα­κτι­κή ποινή της κοι­νω­φε­λούς ερ­γα­σί­ας αφορά άτομα που έχουν κα­τα­δι­κα­στεί σε ποι­νές φυ­λά­κι­σης μέχρι πέντε έτη, οι οποί­ες είναι εξα­γο­ρά­σι­μες και έχει πα­ράλ­λη­λα απο­δει­χθεί ότι ο κα­τά­δι­κος δεν έχει τα χρή­μα­τα για να εξα­γο­ρά­σει την ποινή του.  Ο εν­δια­φε­ρό­με­νος κα­λεί­ται να φέρει βε­βαί­ω­ση με την οποία ο φο­ρέ­ας στον οποίο θέλει να απα­σχο­λη­θεί, τον δέ­χε­ται.

Οι συ­νο­λι­κές ώρες ερ­γα­σί­ας ορί­ζο­νται από τον δι­κα­στή στο πλαί­σιο του νέου νόμου. Ει­δι­κό­τε­ρα, 100 έως 240 ώρες για ποινή ως ένα έτος, 241 έως 480 ώρες για ποινή από ένα έως δύο έτη κ.ο.κ.