“Αχαρτογράφητες” εξελίξεις το 2017-τα κόμματα ψάχνουν πυξίδα

Σε πλήρη κινη­τι­κό­τητα βρί­σκε­ται το πολι­τικό σύστημα με τους εγχώ­ριους παίκτες να προ­σπα­θούν να χαρά­ξουν πορεία σε μια περίοδο που τα νερά είναι αχαρ­το­γρά­φητα. Και όπως λέει και ένας κορυ­φαίος υπουρ­γός που συμ­με­τέ­χει στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους πιστω­τές, έχουμε δει τη στροφή του δρόμου, αλλά ακόμα δεν ξέρουμε που βγάζει και δεν έχουμε δει και το φως στο βάθος.

Ως εκ τούτου, όλα είναι ρευστά για τη χώρα και επί της ουσίας οι οικο­νο­μι­κές εξε­λί­ξεις προσ­διο­ρί­ζουν εν πολλοίς και τις πολι­τι­κές και όσο δεν υπάρχει σαφές σήμα για την πορεία της χώρας το επόμενο διά­στημα τόσο δεν μπορεί κανένα από τα κόμματα να οριο­θε­τή­σει και την δική του κατεύ­θυνση.

Και αυτό διότι όλα ανα­τρέ­πο­νται και δεν υπάρ­χουν στα­θε­ρές, ενώ και η κοινή γνώμη είναι σε φάση ανα­ζή­τη­σης με πολύ υψηλά ποσοστά αποχής ή ακόμα και αδιευ­κρί­νι­στης ψήφου που ξεπερνά το 30% των πολιτών. Οι ψηφο­φό­ροι ψάχνο­νται και ανα­ζη­τούν…πολι­τικό λιμάνι και μέχρι στιγμής δεν υπάρχει ένα…πολι­τικό σκάφος που δείχνει να δέχεται την συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των πολιτών.

Οι εκλογές αργούν και όλοι …ψάχνο­νται

Αν και η Ν.Δ. προη­γεί­ται σημα­ντικά στις δημο­σκο­πή­σεις και υπε­ρέ­χει σε όλους τους δείκτες του ΣΥΡΙΖΑ και ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης νικά κατά κράτος τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ και η παρά­σταση νίκης της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης είναι σε πάρα πολύ μεγάλα ποσοστά, εντού­τοις δεν υπάρχει δυνα­μική, υπό την έννοια πως δεν δημιουρ­γή­θηκε ακόμα ρεύμα στην ελλη­νική κοι­νω­νία.

Σε αυτό το ρευστό κλίμα, όπου οι στα­θε­ρές του παρελ­θό­ντος δεν υπάρ­χουν, όλα τα πολι­τικά σχήματα…«ψάχνο­νται», ενώ η βεβαιό­τητα που είχαν πολλοί ότι θα γίνουν οι εκλογές εντός του Μαρτίου του 2017 με λίστα δεν υπάρχει πλέον.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητά τρόπους να ξεπε­ρά­σει την πίεση που δέχεται και την πάρα πολύ μεγάλη πτώση στις δημο­σκο­πή­σεις, ενώ επεν­δύει στη μακρά προ­ε­κλο­γική περίοδο, ευελ­πι­στώ­ντας σε καλύ­τε­ρες ημέρες. Κρίσιμο σημείο όμως για την μετέ­πειτα πορεία του είναι η μη ενερ­γο­ποί­ηση του κόφτη στις συντά­ξεις και η καλυ­τέ­ρευση των δεικτών της οικο­νο­μίας και άρα η διάχυση τμή­μα­τος του πλε­ο­νά­σμα­τος στις ευπα­θέ­στε­ρες κοι­νω­νι­κές ομάδες.

Βέβαια στο Μέγαρο Μαξίμου ανα­γνω­ρί­ζουν ότι η επι­στολή που απέ­στειλε στους πιστω­τές ο Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος δεν δίνει πολλά περι­θώ­ρια ελιγμών, εντού­τοις η πρω­θυ­πουρ­γική ομάδα δεν έχει δεσμεύ­σεις, όπως λέγεται, και δεν απο­κλεί­ε­ται να έχουμε και πάλι ανα­τρο­πές και συγκρού­σεις με τους θεσμούς, στη λογική της δημιουρ­γίας εσω­τε­ρι­κού προ­ε­κλο­γι­κού κλί­μα­τος.

Ο φόβος του 4ου Μνη­μο­νίου

Ένα άλλο πρό­βλημα που πρέπει να δια­χει­ρι­στεί άμεσα ο Πρω­θυ­πουρ­γός είναι να καλύψει ο ΣΥΡΙΖΑ την από­σταση που τον χωρίζει εδώ και πολύ καιρό από τμήματα της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας που τον στή­ρι­ξαν στις τελευ­ταίες εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις.

Ο φόβος του τέταρ­του μνη­μο­νίου υπάρχει και γι’ αυτό και πολλοί βου­λευ­τές του ΣΥΡΙΖΑ είναι κυριο­λε­κτικά σε υπαρ­ξιακή και πολι­τική κρίση, αφού για μια ακόμη φορά ανα­μέ­νε­ται, εκτός και εάν υπάρ­ξουν εξε­λί­ξεις όπως π.χ. εκλογές, να ψηφί­σουν νέα σκληρά μέτρα.

Στο εσω­τε­ρικό του Μεγάρου Μαξίμου γίνεται συζή­τηση και για την προ­σέλ­κυση πασο­κο­γε­νών στε­λε­χών που είναι δια­τε­θει­μένα να συν­δρά­μουν την προ­σπά­θεια του ΣΥΡΙΖΑ και δεν απο­κλεί­ε­ται σε αυτό το πεδίο να υπάρ­ξουν σύντομα εξε­λί­ξεις.

Σε αυτό το κλίμα, ο έτερος κυβερ­νη­τι­κός εταίρος, οι ΑΝΕΛ υπό τον Πάνο Καμμένο, εμφα­νί­ζο­νται πιο συμπα­γείς ως ομάδα, αν και οι δημο­σκο­πή­σεις εμφα­νί­ζουν το κόμμα σε πτωτική πορεία. Βέβαια και σε παλαιό­τε­ρες μετρή­σεις υπήρχε αυτό το κλίμα και ο Π. Καμ­μέ­νος το ανέ­τρεπε στις εκλογές.

Τώρα η κατά­σταση όμως είναι πιο ζόρικη και λέγεται στο παρα­σκή­νιο πως υπάρχει συζή­τηση ο Π. Καμ­μέ­νος που επι­θυ­μεί και την προ­σέλ­κυση στε­λε­χών του λεγό­με­νου πατριω­τι­κού ΠΑΣΟΚ, και οι βου­λευ­τές και τα στελέχη του να συνερ­γα­στούν εκλο­γικά με το ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να είναι σίγουρη η συμ­με­τοχή τους στη νέα Βουλή.

Η στάση της ΝΔ

Η Ν.Δ. προη­γεί­ται σταθερά στις δημο­σκο­πή­σεις και εμφα­νί­ζε­ται ως η επόμενη κυβέρ­νηση με τον Κυρ. Μητσο­τάκη να δια­μη­νύει πως δεν έχει εσω­κομ­μα­τικά προ­βλή­ματα και είναι πανέ­τοι­μος να κυβερ­νή­σει. Στην αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση επεν­δύ­ουν πολύ στα ανοίγ­ματα που γίνο­νται στα πλαίσια της διεύ­ρυν­σης και έχει απο­φα­σι­στεί γενναίο φρε­σκά­ρι­σμα στα ψηφο­δέλ­τια του κόμ­μα­τος.

Βέβαια, η Ν.Δ. πρέπει να απα­ντή­σει σε μια σειρά ερω­τη­μά­των στο δρόμο προς τις εκλογές και καλεί­ται άμεσα να κλείσει πολλές εκκρε­μό­τη­τες, όπως π.χ. να παρου­σιά­σει τη νέα γενιά στε­λε­χών της, να προ­βάλ­λει το πρό­γραμμά της, κ.α., ώστε να πείσει πως είναι πανέ­τοιμη να κυβερ­νή­σει.

Η στρα­τη­γική διεύ­ρυν­σης προς το χώρο του κέντρου παρα­μέ­νει ως έχει και ενοχλεί και το Ποτάμι και τη Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη με κορμό το ΠΑΣΟΚ, ενώ ο Κυρ. Μητσο­τά­κης είναι σε προ­χω­ρη­μέ­νες συζη­τή­σεις με πολλά στελέχη που επι­θυ­μούν αν και δεν είχαν σχέση ιδε­ο­λο­γική με τη Ν.Δ. να τη στη­ρί­ξουν σε μια λογική «να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ».

Όπως είναι λογικό το Ποτάμι δέχεται μεγάλη πίεση, κυρίως από τη Ν.Δ. και γι’ αυτό και ο Σταύρος Θεο­δω­ρά­κης λέγεται ότι είναι θετικός να συν­δρά­μει και να ενι­σχύ­σει, ώστε να λάβει σάρκα και οστά, η συζή­τηση που ξεκί­νησε για τη δημιουρ­γία ενός νέου κεντρώου κόμ­μα­τος, από στελέχη, όπως η Άννα Δια­μα­ντο­πού­λου, ο Γιώργος Φλω­ρί­δης, ο Γιάννης Ραγκού­σης, κ.α.

Αυτή η κινη­τι­κό­τητα στο χώρο της κεντρο­α­ρι­στε­ράς και το ενδε­χό­μενο δημιουρ­γίας ενός νέου κόμ­μα­τος, που προ­φα­νώς δεν θα ηγείται ο Ευάγ­γε­λος Βενι­ζέ­λος, παρά τις διαρ­ροές από συγκε­κρι­μένα κέντρα, έχει ενο­χλή­σει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ που βλέπει να πλήτ­τε­ται η προ­σπά­θειά του να γίνει, όπως πιστεύει η Φώφη Γεν­νη­ματά, αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση. Η Φ. Γεν­νη­ματά δεν θεωρεί ότι θα έχει τύχη το νέο εγχεί­ρημα, αλλά δεν μπορεί να το απο­τρέ­ψει, ενώ η ίδια θα συνε­χί­σει τις κινή­σεις της ενί­σχυ­σης του ΠΑΣΟΚ και ήδη έχει απο­στεί­λει κάλεσμα σε πρώην βου­λευ­τές για συζή­τηση και προ­βλη­μα­τι­σμό για το μέλλον της παρά­τα­ξης.

Σε κρίση είναι και η Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη που αναζητά βημα­τι­σμό, καθώς δέχεται και το κόμμα αυτό πιέσεις, ενώ δεν απο­κλεί­ε­ται 1-2 βου­λευ­τές να απο­χω­ρή­σουν και να ανε­ξαρ­τη­το­ποι­η­θούν το επόμενο διά­στημα. Είχε προη­γη­θεί ο εκπρό­σω­πος του κόμ­μα­τος Γ. Καλ­λιά­νος που πήγε στη Ν.Δ. και ο βου­λευ­τής Γ. Καρράς.

Μεγάλη κινη­τι­κό­τητα όμως υπάρχει και στο χώρο αρι­στερά του ΣΥΡΙΖΑ, με μόνο το ΚΚΕ να μην έχει προ­βλή­ματα και να βλέπει να κατα­γρά­φει ελαφρά ανοδική πορεία στις δημο­σκο­πή­σεις. Η Πλεύση Ελευ­θε­ρίας της Ζωής Κων­στα­ντο­πού­λου δείχνει να κερ­δί­ζει το στοί­χημα της εισόδου στη Βουλή και αυτό ενδέ­χε­ται να φέρει κοντά της και πολλά στελέχη της ΛΑΕ υπό τον Πανα­γιώτη Λαφα­ζάνη και πρώην βου­λευ­τές του ΣΥΡΙΖΑ με αντι­μνη­μο­νιακή κατεύ­θυνση.

Παρα­σκή­νιο όμως υπάρχει και στα άκρα δεξιά του πολι­τι­κού φάσμα­τος. Η Χρυσή Αυγή του Νίκου Μιχα­λο­λιά­κου παγιώ­νει τα ποσοστά της περίπου στο 7% με ανοδική τάση και φαί­νε­ται ότι έχει στα­θε­ρο­ποι­η­θεί στα άκρα δεξιά του πολι­τι­κού συστή­μα­τος. Εσχάτως γίνεται προ­σπά­θεια να…αστι­κο­ποι­η­θεί περισ­σό­τερο το κόμμα και να γίνει πιο…«σαλο­νάτο».

Γι’ αυτό έχουν προ­σεγ­γι­στεί για συνερ­γα­σία ο πρό­ε­δρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρα­τζα­φέ­ρης με μεσο­λα­βητή τον αδελφό του Ν. Μιχα­λο­λιά­κου, τον δικη­γόρο Μιχα­λό­λια. Σε αυτό το κλίμα, η Νέα Δεξιά του Φαήλου Κρα­νι­διώτη λέγεται ότι αρχίζει και κατα­γρά­φε­ται στις μετρή­σεις και ο ίδιος έχει επι­λέ­ξει τη σύγκρουση, πέρα από το ΣΥΡΙΖΑ και με τη Ν.Δ.

thetoc.gr