Δύο Ροδίτες κατηγορούνται για απόπειρα εκβίασης

Ανα­βιώ­νει ενώ­πιον του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νους για από­πει­ρα εκ­βί­α­σης, δύο Ρο­δί­τες, που έχουν κα­τα­δι­κα­στεί τον Οκτώ­βριο του 2014 σε ποινή κά­θειρ­ξης 7 ετών και 20 μηνών και σε χρη­μα­τι­κή ποινή 1.000 ευρώ με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα, υπό τον όρο κα­τα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης ύψους 3.000 ευρώ και της εμ­φά­νι­σής τους μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας τους.

Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των έχει κρί­νει συ­γκε­κρι­μέ­να ενό­χους για από­πει­ρα εκ­βί­α­σης κατά συ­ναυ­τουρ­γία, για επι­κίν­δυ­νη σω­μα­τι­κή βλάβη από κοι­νού, για πα­ρά­νο­μη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία τους Κ. Κ. και Δ.Κ., ενώ έκρι­νε αθώο τον τρίτο κα­τη­γο­ρού­με­νο Ν. Κ., συγ­γε­νή του πρώ­του.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Ο μη­νυ­τής είχε με τους δύο πρώ­τους κα­τη­γο­ρού­με­νους οι­κο­νο­μι­κές δια­φο­ρές με από­το­κο να τους χρω­στά­ει διά­φο­ρα χρη­μα­τι­κά ποσά.

Κα­τό­πιν των προ­φα­νώς άκαρ­πων προ­σπα­θειών να ικα­νο­ποι­ή­σουν τη χρη­μα­τι­κή απαί­τη­σή τους σε βάρος του, οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι έθε­σαν σε εφαρ­μο­γή το σχέ­διό τους.

Ει­δι­κό­τε­ρα, αφού ο τρί­τος εξ’ αυτών απα­σχο­λού­σε τον μη­νυ­τή σε κα­φε­τέ­ρια, οι δύο πρώ­τοι μί­σθω­σαν αυ­το­κί­νη­το προ­κει­μέ­νου να μην γί­νουν αντι­λη­πτοί από γνω­στούς τους, και με­τέ­βη­σαν την 23η Μαρ­τί­ου 2010 και περί ώρα 21:00′ στην οικία του, όπου εκεί­νη την ώρα ευ­ρί­σκοντo εντός αυτής η σύ­ζυ­γός του και η κόρη του.

Αφού χτύ­πη­σαν την πόρτα, μόλις η σύ­ζυ­γός του τους άνοι­ξε, ει­σήλ­θαν αιφ­νι­δια­στι­κά εντός, έχο­ντας κα­λυμ­μέ­να τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά των προ­σώ­πων τους με μαύ­ρες κου­κού­λες και παρά τις προ­τρο­πές δεν απο­χω­ρού­σαν.

Αντί­θε­τα ακι­νη­το­ποί­η­σαν τόσο την τε­λευ­ταία όσο και την κόρη της και αφού έρι­ξαν με σπρέι στα πρό­σω­πά τους άγνω­στη χη­μι­κή καυ­στι­κή ουσία, τις απεί­λη­σαν ότι εάν ο πρώ­τος δεν τους κα­τα­βά­λει το ποσό του 1.000.000 ευρώ θα τις σκο­τώ­σουν.

Την ίδια ώρα, όπως ανα­φέρ­θη­κε ανω­τέ­ρω, ο τρί­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος βρι­σκό­ταν σε κα­φε­τέ­ρια και εφέ­ρε­το να απα­σχο­λεί τον σύ­ζυ­γο.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι στις απο­λο­γί­ες τους επί της ου­σί­ας πα­ρα­δέ­χο­νται ότι διέ­πρα­ξαν τα αδι­κή­μα­τα που πε­ρι­γρά­φη­καν ανω­τέ­ρω, πλην όμως ισχυ­ρί­ζο­νται ότι ο μη­νυ­τής τους χρω­στά­ει χρή­μα­τα και συ­νε­πώς επι­δί­ω­ξή τους δεν ήταν το πα­ρά­νο­μο οι­κο­νο­μι­κό όφε­λος.

Ο ισχυ­ρι­σμός αυτός των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων απορ­ρί­φθη­κε από το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο κα­θό­σον, εάν οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι είχαν νό­μι­μη απαί­τη­ση από το θύμα θα έπρε­πε να επι­διώ­ξουν την ικα­νο­ποί­η­σή της δι­κα­στι­κά γιατί η βία και η απει­λή ως μέσα εξα­να­γκα­σμού του οφει­λέ­τη απο­δο­κι­μά­ζο­νται από το δί­καιο και πα­ρου­σιά­ζο­νται ως άξιες μομ­φής κα­τη­γο­ρί­ες.

Ση­μειώ­νε­ται ότι ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου υπήρ­ξε ο ισχυ­ρι­σμός ότι το πι­στό­λι που χρη­σι­μο­ποί­η­σαν για να απει­λή­σουν τη σύ­ζυ­γο του μη­νυ­τή δεν ήταν αλη­θι­νό.