Την 12η Φεβρουαρίου η δίκη του Π. Ζαχαρίου στο Εφετείο Αθηνών

Για την 12η Φεβρουα­ρίου 2014 διεκόπη χθες η εκδί­καση, ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Αθηνών επί κακουρ­γη­μά­των, της υπό­θε­σης με κατη­γο­ρού­μενο για εκβίαση κατ’ επάγγελµα και συνή­θεια κατ’ εξα­κο­λού­θηση του εφο­πλι­στή κ. Φώτη Μανούση τον άλλοτε στενό συνερ­γάτη του Δωδε­κα­νή­σιου πρώην υπουρ­γού Αιγαίου και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής κ. Αρι­στο­τέλη Παυλίδη, κ. Πανα­γιώτη Ζαχα­ρίου.

Η δικά­σι­μος δεν προ­χώ­ρησε με τους ανα­με­νό­με­νους ρυθμούς μετά και από τηλε­φώ­νημα για «βόμβα», που προ­κά­λεσε την εκκέ­νωση του Εφε­τείου Αθηνών για δύο ώρες περίπου. Όπως ξανάγραψε η “δημο­κρα­τική”, η δικα­στική έρευνα της υποθέσεως από την Εισαγ­γελία Εφετών Αθηνών ξεκίνησε έπειτα από δισέλιδη επι­στολή που έστειλε τον Απρίλιο του 2007 ο τότε υπουργός Αιγαίου κ. Παυ­λί­δης στον πρώην Εισαγ­γελέα του Αρείου Πάγου κ. Γ. Σανιδά,επι­ση­μαίνοντας ότι εκβιά­ζε­ται από τον εφο­πλι­στή κ. Φ. Μανούση, ιδιοκτήτη της ακτο­πλοϊκής εταιρείας SΑΟS Ferries, προ­κειμένου να τύχει ευνοϊκής μεταχείρισης στη δρομολόγηση πλοίων του, στις άγονες γραμμές του Αιγαίου. Στόχος του τελευ­ταίου, σύμφωνα με την επι­στολή, ήταν να εντα­χθούν τα 11 πλοία του στις επι­δο­τούμενες γραμμές του Αιγαίου. Η υπόθεση ανατέθηκε στον εισαγ­γελέα Εφετών κ. Ντο­γιάκο, ο οποίος αμέσως κάλεσε για κατάθεση τον κ. Μανούση.

Ο κ. Μανούσης ισχυρίστηκε ενώπιον του δικα­στι­κού λει­τουρ­γού ότι ο κ. Παυλίδης από τις αρχές του 2006 προωθούσε τα συμφέροντα άλλων εφο­πλι­στών-ανταγωνιστών του στη δρομολόγηση πλοίων στο Ανα­το­λικό Αιγαίο. Ανέφερε μάλιστα χαρα­κτη­ρι­στικά την περίπτωση κατα­κύ­ρω­σης δια­γω­νι­σμών σε επι­χει­ρη­ματία ο οποίος δρο­μο­λο­γούσε πλοία με ξένη σημαία και παρουσίαζε προβλήματα στην προέλευση του μετο­χι­κού κεφαλαίου της εταιρείας του. Επιπλέον ο κ. Μανούσης υποστήριξε στην κατάθεσή του πως, παρ’ ότι είχαν ληφθεί αποφάσεις για απόσυρση των πλοίων του συγκε­κριμένου επι­χει­ρη­ματία από τις γραμμές του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου, αυτά συνέχιζαν να εκτελούν τα δρομολόγια με το δικαιο­λο­γη­τικό ότι ο συγκε­κριμένος εφο­πλι­στής έχει προ­σφύ­γει στο Συμβούλιο της Επι­κρα­τείας και σε άλλα δικα­στικά όργανα. Επιπλέον υπήρξε καταγ­γελία του κ. Μανούση ότι το γραφείο του πρώην υπουρ­γού Αιγαίου προωθούσε τα συμφέροντα εταιρείας από την περιοχή της Ρόδου στην κάλυψη τοπικής ακτο­πλοϊκής γραμμής.

Ο εφο­πλι­στής κατέθεσε ακόμη ότι έδωσε χρήματα στον συνεργάτη τού κ. Αρ. Παυλίδη προ­κειμένου να έχει “καλή μεταχείριση” η εταιρεία του SΑΟS Ferries στα δρομολόγια της άγονης γραμμής από το υπουρ­γείο Αιγαίου. Ο κ. Παυ­λί­δης μετά από τον έλεγχο που διε­νερ­γή­θηκε αρμο­δίως από τη Βουλή δεν παρα­πέμ­φθηκε για την υπόθεση αρμο­δίως. Ο κ. Ζαχα­ρίου ωστόσο κατη­γο­ρεί­ται, σύµφωνα µε το παραπεµπτικό βούλευµα, ότι απέ­σπασε συνο­λικά το ποσό των 667.500 ευρώ από τον εφο­πλι­στή «εκβιά­ζο­ντας», µε αντάλλαγµα τη συµµετοχή του στους διαγωνισµούς των άγονων γραµµών, κάτι που ο κατηγορούµενος αρνεί­ται, επι­κα­λού­με­νος την οικονοµική του ευρω­στία. Περαι­τέρω κατη­γο­ρεί­ται ότι εξα­νά­γκασε τον κ. Μανούση, στις 8-1-2007, να κατα­θέ­σει, για λογαριασµό του σε τηρούµενο στο υποκατάστηµα Ρόδου της Εθνικής Τρά­πε­ζας, δικαιού­χος του οποίου είναι ο κ. Τσαµπίκος Τριοµµάτης, το χρηµατικό ποσό των 7.500 ευρώ. Στις εξηγήσεις που έδωσε ο κ. Ζαχαρίου με την ιδιότητα του υπόπτου τέλεσης αξιόποινων πράξεων, υποστήριξε ότι είχε επι­σκε­φθεί το γραφείο του Φ. Μανούση τρεις ή τέσσερις φορές. Αρνήθηκε, όμως, οποιαδήποτε άλλη σχέση με την υπόθεση, επι­ση­μαίνοντας ότι δεν έλαβε ποτέ χρήματα από τον πλοιο­κτήτη. Οπως υπογράμμισε, δια­τη­ρούσε προ­σω­πική γνωριμία με τον κ. Μανούση μέσω άλλων εφο­πλι­στών με τους οποίους έχει συγ­γε­νικές σχέσεις. Στους λογα­ρια­σμούς του κ. Ζαχαρίου, βρέθηκαν κατα­θέ­σεις η προέλευση των οποίων δικαιο­λογήθηκε από τον ίδιο.

Ο κ. Ζαχαρίου εργάζεται ως πολι­τικός μηχα­νικός και τα χρήματα που βρέθηκαν στους λογα­ρια­σμούς του προέρχονται, όπως τονίσθηκε, από την εργασία του. Εχει προ­σκομίσει στα πλαίσια της εισαγ­γε­λικής έρευνας πλήρη παρα­στα­τικά για αμοιβές που έλαβε αλλά και στοιχεία που απο­δει­κνύ­ουν ότι προέρχονται από την εργασία του αφού μάλιστα για τις κατα­βολές σε πολι­τι­κούς μηχα­νι­κούς ακο­λου­θείται μια αυστηρή δια­δι­κασία με παρακράτηση φόρων. Από εκεί και πέρα το ποσό το οποίο αφορά τις καταγ­γελ­λό­με­νες απολαβές σε ρευστό ανέρ­χε­ται περίπου σε 100.000 ευρώ ενώ τα υπόλοιπα αφορούν επιταγές του κ. Μανούση. Πρόκειται για επιταγές σε πληρωμή του ιδίου που δεν φέρουν καμία οπι­σθο­γράφηση και οι οποίες δεν έχουν εισπρα­χθεί.