DW: Αυτήν τη φορά ο Αλέξης Τσίπρας συναντά μιαν άλλη Μέρκελ

Χα­μη­λές προσ­δο­κί­ες συ­νο­δεύ­ουν τη συ­νά­ντη­ση του κ. Τσί­πρα με την κα­γκε­λά­ριο Μέρ­κελ στο Βε­ρο­λί­νο. Το επό­με­νο διά­στη­μα είναι εξαι­ρε­τι­κά κρί­σι­μο για την πο­λι­τι­κή επι­βί­ω­σή της. Και οι αντί­πα­λοί της κα­ρα­δο­κούν.

H απά­ντη­ση του κυ­βερ­νη­τι­κού εκ­προ­σώ­που Στέ­φεν Ζάι­μπερτ στο χθε­σι­νό μπρί­φινγκ και στο ερώ­τη­μα, αν το πά­γω­μα στην εφαρ­μο­γή της από­φα­σης για στα­δια­κή ελά­φρυν­ση του χρέ­ους θα «πα­γώ­σει» και το κλίμα της συ­νά­ντη­σης Μέρ­κελ-Τσί­πρα ήταν λα­κω­νι­κή αλλά σαφής. «Δεν βλέπω πως θα επι­βα­ρυν­θεί, υπάρ­χουν γερ­μα­νι­κές θέ­σεις, είναι γνω­στές, τόσο στην ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση όσο και στο ΔΝΤ, οι θέ­σεις αυτές δεν έχουν αλ­λά­ξει».

Στο «ρυθμό» των κα­θυ­στε­ρή­σε­ων

Με αυτόν τον τρόπο το Βε­ρο­λί­νο έσπευ­σε να απο­κλεί­σει εκ των προ­τέ­ρων και πριν καν τεθεί ακόμη και ως υπό­θε­ση ερ­γα­σί­ας στην κα­γκε­λα­ρία από τον έλ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γό η απο­μά­κρυν­ση του Διε­θνούς Νο­μι­σμα­τι­κού Τα­μεί­ου από το τρίτο πρό­γραμ­μα ή η συμ­με­το­χή του με μιαν άλλη light μορφή. Απο­μέ­νουν ακόμη κάτι πε­ρισ­σό­τε­ρο από 9 μήνες μέχρι τις βου­λευ­τι­κές εκλο­γές στη Γερ­μα­νία και ο,τι­δή­πο­τε άλλο που θα πα­ρε­ξέ­κλι­νε από τις γνω­στές θέ­σεις του Βε­ρο­λί­νου, θα ξε­σή­κω­νε την κομ­μα­τι­κή βάση της Άγκε­λα Μέρ­κελ που φαί­νε­ται να ισορ­ρό­πη­σε μετά το κομ­μα­τι­κό συ­νέ­δριο και τις δια­βε­βαιώ­σεις της πως κρίση στο προ­σφυ­γι­κό, όπως αυτή του 2015, δεν πρό­κει­ται να επα­να­λη­φθεί.

Εκεί­νο πά­ντως που επα­να­λαμ­βά­νε­ται είναι και πάλι το σκη­νι­κό των κα­θυ­στε­ρή­σε­ων. «Εάν υπάρ­χει μια στα­θε­ρά από το 2010, από τότε που ξε­κί­νη­σε η επι­χεί­ρη­ση διά­σω­σης της Ελ­λά­δας, είναι οι κα­θυ­στε­ρή­σεις», σχο­λί­α­ζε τις προ­άλ­λες η Neue Zürcher Zeitung. «Όλα διαρ­κούν πε­ρισ­σό­τε­ρο από όσο σχε­διά­ζο­νται. Ισχύ­ει για την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση, που συ­νε­χώς κα­θυ­στε­ρεί τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις για τα πα­κέ­τα που πήρε, αλλά τώρα ισχύ­ει για πρώτη φορά και για τους δα­νει­στές. Ενώ η συμ­φω­νία του πε­ρα­σμέ­νου Μαΐου προ­βλέ­πει ότι μέχρι το τέλος του χρό­νου θα πρέ­πει να απο­φα­σί­σει το ΔΝΤ εάν θα συμ­με­τά­σχει τε­λι­κά στο τρίτο πα­κέ­το, όλα είναι στον αέρα». Η κα­θυ­στέ­ρη­ση επί­λυ­σης της δια­φο­ράς μαζί με το πά­γω­μα των απο­φά­σε­ων του Eurogroup σχε­τι­κά με την ελά­φρυν­ση του χρέ­ους, οδη­γούν ανα­πό­φευ­κτα το ελ­λη­νι­κό ζή­τη­μα, όπως και πριν από 4 χρό­νια, στο επί­κε­ντρο της γερ­μα­νι­κής προ­ε­κλο­γι­κής εκ­στρα­τεί­ας του 2017, κάτι που ο Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε ήθελε με κάθε τρόπο να απο­φύ­γει.

Εκλο­γές και τομές

Οι εκλο­γές του ερ­χό­με­νου Σε­πτεμ­βρί­ου θε­ω­ρού­νται ως οι πιο κρί­σι­μες μετά τη γερ­μα­νι­κή επα­νέ­νω­ση για το κόμμα της κα­γκε­λα­ρί­ου. Εκτός από το ακρο­δε­ξιό λαϊ­κι­στι­κό κόμμα «Εναλ­λα­κτι­κή για την Γερ­μα­νία» που φαί­νε­ται να έχει απορ­ρο­φή­σει απο­γοη­τευ­μέ­νους από την προ­σφυ­γι­κή πο­λι­τι­κή Μέρ­κελ, προ­βλή­μα­τα αντι­με­τω­πί­ζει η κυρία Μέρ­κελ και από το αδελ­φό Χρι­στια­νο­κοι­νω­νι­κό Κόμμα, πα­ρα­δο­σια­κό κυ­βερ­νη­τι­κό της εταί­ρο. Χθες ο πρω­θυ­πουρ­γός της Βαυα­ρί­ας και πρό­ε­δρος του κόμ­μα­τος, Χορστ Ζε­ε­χό­φερ, εξάρ­τη­σε τη συμ­με­το­χή του σε κυ­βέρ­νη­ση Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τών μετά τις εκλο­γές από τη θέ­σπι­ση υπο­χρε­ω­τι­κού ανώ­τα­του ορίου για τους πρό­σφυ­γες κατά το αυ­στρια­κό πρό­τυ­πο που απορ­ρί­πτει  η Άγκε­λα Μέρ­κελ. Με άλλα λόγια, ο δρό­μος προς την κάλπη δεν θα είναι στρω­μέ­νος με ρόδα. Υπό αυτό το πρί­σμα ο Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε φο­βού­με­νος νέο “χτύ­πη­μα” Τσί­πρα -ορι­σμέ­νοι μά­λι­στα είπαν ότι ο έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός σέρ­νει τη Γερ­μα­νία από τη μύτη – μέ­τρη­σε τα υπέρ και τα κατά, και μετά από ώριμη σκέψη, όπως υπο­στη­ρί­ζουν του­λά­χι­στον όσοι τον ξέ­ρουν καλά, πέ­ρα­σε στην αντε­πί­θε­ση ζη­τώ­ντας έλεγ­χο συμ­βα­τό­τη­τας των πα­ρο­χών και αμ­φι­σβη­τώ­ντας ευ­θέ­ως τον με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κό ζήλο της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης.

Μέσα σε κλίμα νέας όξυν­σης, με ανοι­χτό το τέλος της δεύ­τε­ρης αξιο­λό­γη­σης και την «ετυ­μη­γο­ρία» των θε­σμών για το βο­ή­θη­μα στους χα­μη­λο­συ­ντα­ξιού­χους το αί­τη­μα του έλ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γού, που εξέ­φρα­σε προ­σερ­χό­με­νος το με­ση­μέ­ρι στο Συμ­βού­λιο Κο­ρυ­φής των Βρυ­ξελ­λών για «ρι­ζο­σπα­στι­κή τομή», όπως κι αν το εν­νο­εί, μόνο υπο­μει­δί­α­μα προ­κα­λεί στο Βε­ρο­λί­νο. Αυτήν τη φορά ο Αλέ­ξης Τσί­πρας συ­να­ντά μιαν άλλη Μέρ­κελ στη γερ­μα­νι­κή πρω­τεύ­ου­σα, την προ­ε­κλο­γι­κή Μέρ­κελ, που θέλει πάση θυσία να απο­φύ­γει την πο­λι­τι­κή της αυ­το­κτο­νία μοι­ρά­ζο­ντας υπο­σχέ­σεις, συ­μπά­θεια και …τσάι. Με άλλα λόγια, ουκ αν λά­βεις παρά του μη έχο­ντος.

Πηγή: Deutsche Welle