Ευχαριστήριο της κ. Μαρίας Τουλαντά – Παρισίδη προς την Ένωση Κώων της Ρόδου

Νιώθω την ανά­γκη να ευ­χα­ρι­στή­σω θερμά το Δ.Σ της Κω­α­κής αδελ­φό­τη­τας Ρόδου καθώς και τον πρό­ε­δρο κ. Μιλ­τιά­δη Κώτσο που  επί σειρά ετών υπη­ρε­τεί   την ένωση και κρατά τα ήθη και έθιμα της πα­τρί­δας μας προ­βάλ­λο­ντας το νησί μας και τους αν­θρώ­πους του,  ανε­βά­ζο­ντας σε ξε­χω­ρι­στή θέση την Κω ανά­με­σα στους άλ­λους άξιους πα­ροι­κια­κούς συλ­λό­γους της Δω­δε­κα­νή­σου. Ιδιαί­τε­ρα συ­γκι­νη­τι­κές ΄οι ομι­λί­ες όλων των συ­μπα­τριω­τών μας που ζουν και ξε­χω­ρί­ζουν στη Ρόδο και η ευαι­σθη­σία του προ­έ­δρου να βρει τα βι­βλία που δια­κρί­θη­καν σε Παν­δω­δε­κα­νη­σια­κό επί­πε­δο και απέ­σπα­σαν τα πρώτα βρα­βεία, 2006 και 2015. Στο ίδιο πνεύ­μα και κλιμα με την ομι­λία του κ. Κώ­τσου και της κ. Σού­λας Πε­λε­κά­νου που μετά την ανά­γνω­ση του πρα­κτι­κού δι­καιο­λο­γού­σε τεκ­μη­ριω­μέ­να την από­φα­σή τους να μου χα­ρί­σουν την τι­μη­τι­κή πλα­κέ­τα της αδελ­φό­τη­τας της οποί­ας διε­τέ­λε­σα γραμ­μα­τέ­ας,  όταν ακόμη ερ­γα­ζό­μουν και ζούσα στη Ρόδο, πριν γυ­ρί­σω στην Κω.Τον βου­λευ­τή Δω­δε­κα­νή­σου  κ. Μάνο Κόν­σο­λα που ανα­φέρ­θη­κε σε άλλες αγα­πη­μέ­νες μου ερ­γα­σί­ες που και σαν πρώην Πα­νε­πι­στη­μια­κός φαί­νε­ται να τις είχε εκτι­μή­σει δε­ό­ντως, όπως και τον κ. Νίκο Ζωϊδη που θύ­μι­σε τα φοι­τη­τι­κά μας χρό­νια στη Θεσ­σα­λο­νί­κη και το δέ­σι­μο που εί­χα­με οι Δω­δε­κα­νή­σιοι και οι Κώοι στα δύ­σκο­λα χρό­νια. Ευ­χα­ρι­στώ ακόμη το  Θα­νά­ση Κα­ρα­να­στά­ση για τα καλά του λόγια και τον Πρό­ε­δρο των πα­ροι­κια­κών σω­μα­τεί­ων της Ρόδου και πρό­ε­δρο των Κα­σί­ων κ. Νίκο Κων­στα­ντι­νί­δη, ο οποί­ος δεν ξέ­χα­σε και το σύ­ζυ­γό μου Γιώρ­γο, στον οποίο αφιέ­ρω­σα αυτή την τιμή, γιατί αγά­πη­σε την Κω, ,όπως και την ιδιαί­τε­ρη πα­τρί­δα του , τη Ρόδο.

Ακόμη ήταν ιδιαί­τε­ρη τιμή για μένα, όταν για το σύ­νο­λο των συγ­γρα­φι­κών μου ερ­γα­σιών μί­λη­σε ο πο­λυ­βρα­βευ­μέ­νος συ­μπα­τριώ­της μας και επί­τι­μο μέλος του Φι­λη­τά κ. Μι­χά­λης Σκαν­δα­λί­δης. Η επι­σή­μαν­σή του και ως εκ­παι­δευ­τι­κού για τη συμ­βο­λή μου στη συγ­γρα­φή της το­πι­κής ιστο­ρί­ας για τα σχο­λεία με συ­γκί­νη­σε πολύ και στην αντι­φώ­νη­σή μου ανέ­φε­ρα την ομάδα των συ­να­δέλ­φων που δου­λέ­ψα­με για τον κοινό στόχο.  Για την ολο­κλή­ρω­ση χρεια­στή­κα­με αρ­κε­τά χρό­νια και ενώ αξιοι­ποι­ή­σα­με τη νε­ό­τε­ρη έρευ­να και την το­πι­κή βι­βλιο­γρα­φία, πα­ράλ­λη­λα ενι­σχύ­α­με τη συλ­λο­γι­κό­τη­τα και το δέ­σι­μο με­τα­ξύ μας. Όλγα Ασπε­τά­κη Κυ­ρί­τση, Μ. Του­λα­ντά Πα­ρι­σί­δη, Χρυ­σάν­θη Μα­νω­λέ­ρη -Κυ­ρί­τση, Μαρία Πα­νά­γου, Ελένη Θε­τά­κη, Μαίρη Φάκ­κου, Πω­λί­να Τουρ­κο­μα­νώ­λη, Αν­θού­λα Κίννα, Δ. Κώ­στο­γλου, Πόπη Χα­τζη­νι­κο­λά­ου- Θεωνά και Δόμνα Σοφού=Ζώη. Ση­μειω­τέ­ον ότι έγινε επα­νέκ­δο­ση μόνο του πρώ­του τόμου  όταν ήμουν πρό­ε­δρος της Επαρ­χια­κής επι­τρο­πής Κω- Νι­σύ­ρου. Ση­μα­ντι­κός ο ρόλος και του Αν­δρέα Χα­τζη­μι­χά­λη που συ­νέ­βα­λε ως Πρό­ε­δρος της Επαρ­χια­κής επι­τρο­πής παι­δεί­ας για την ολο­κλή­ρω­ση του έργου. Έκανα αυτή την ανα­φο­ρά και δίνω την ομι­λία  του κ. Σκαν­δα­λί­δη για δη­μο­σί­ευ­ση , γιατί  με συ­γκί­νη­σε που ένας τόσο δια­κε­κρι­μέ­νος Δω­δε­κα­νή­σιος   πα­ρα­κο­λου­θεί και εμ­βα­θύ­νει τόσο στις μι­κρές, όσο και στις με­γά­λες πνευ­μα­τι­κές δη­μιουρ­γί­ες του τόπου.

Μαρία Του­λα­ντά Πα­ρι­σί­δη