«Πόλεμος» για τις μισθώσεις κατοικιών σε τουρίστες

Της Στε­φα­νίας Σούκη

Την ίδια στιγμή που οι ξενο­δό­χοι κάνουν λόγο την τελευ­ταία διετία για χαμένα έσοδα 280 και πλέον εκατ. ευρώ από τα δημόσια ταμεία λόγω των καθυ­στε­ρή­σεων στις νομο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις για τις βρα­χυ­πρό­θε­σμες μισθώ­σεις κατοι­κιών σε του­ρί­στες, έρχο­νται τώρα οι ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των, οι οποίοι κάνουν λόγο για «στραγ­γα­λι­σμό εν τη γενέσει» του νέου θεσμού των «μισθώ­σεων δια­μοι­ρα­σμού».

Οι ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των, μέσω της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ιδιο­κτη­τών Ακι­νή­των υπο­στη­ρί­ζουν ότι ο ”περιο­ρι­σμός” της αγοράς μέσω του σχε­τι­κού νομο­σχε­δίου που προ­ω­θεί­ται στη Βουλή, μαζί με άλλα προ­α­παι­τού­μενα της δια­πραγ­μά­τευ­σης με τους “θεσμούς” θα έχει ως απο­τέ­λε­σμα περαι­τέρω παρα­νο­μία και φορο­δια­φυγή και υπο­στη­ρί­ζουν ότι ουδείς ιδιο­κτή­της πρό­κει­ται να γίνει πλού­σιος από τη δρα­στη­ριό­τητα αυτή.

Η άλλη πλευρά, αυτή των ξενο­δό­χων, ανα­φέ­ρει ότι η οικο­νο­μία του δια­μοι­ρα­σμού συνο­λικά είναι παγκό­σμια τάση και το πρό­βλημα δεν είναι ο μεμο­νω­μέ­νος ιδιο­κτή­της ενός ακι­νή­του που μπορεί να ανα­ζη­τεί επι­πλέον εισό­δημα για λίγες ημέρες. «Το πρό­βλημα για εμάς είναι οι οργα­νω­μέ­νες ”επι­χει­ρή­σεις”, από την στιγμή που υπάρ­χουν αυτή την στιγμή μεμο­νω­μέ­νοι κωδικοί μόνο στην Αθήνα που δια­χει­ρί­ζο­νται 145 σπίτια και είναι ευνόητο στη συγκε­κρι­μένη περί­πτωση ότι δεν πρό­κει­ται για απλό ιδιο­κτήτη, αλλά κανο­νικό …ξενο­δόχο, ο οποίος λει­τουρ­γεί με όρους αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού έναντι των νομίμων επι­χει­ρή­σεων.» Οι ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις υπο­στη­ρί­ζουν ότι σε μία περίοδο που το ελλη­νικό του­ρι­στικό προϊόν πλέον υπερ­φο­ρο­λο­γεί­ται χάνο­ντας σε αντα­γω­νι­στι­κό­τητα έναντι των λοιπών μεσο­γεια­κών χωρών, έσοδα τα οποία έχει πραγ­μα­τικά ανάγκη το Δημόσιο, χάνο­νται, με μεγάλο κόστος και απώλεια θέσεων εργα­σίας.

Η πλευρά των ιδιο­κτη­τών στέ­κε­ται στις εξής πέντε περιο­ρι­στι­κές, κατά τους ίδιους, δια­τά­ξεις του νέου θεσμι­κού πλαι­σίου:

-Κάθε ιδιο­κτή­της – φυσικό πρόσωπο θα μπορεί να εκμι­σθώ­νει το πολύ έως δύο ιδιο­κτη­σίες του (σ.σ. οι σχε­τι­κές ρυθ­μί­σεις δικαιο­λο­γού­νται με το σκε­πτικό να μη γίνεται ”επαγ­γελ­μα­τικά” η βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση κατοι­κιών σε του­ρί­στες).

-Θα μπορεί να τις εκμι­σθώ­νει το πολύ μέχρι 60 ημέρες το χρόνο, για πόλεις με πλη­θυ­σμό έως 10.000 κατοί­κους, και έως 90 ημέρες για τις μεγα­λύ­τε­ρες (σ.σ. η εν λόγω ρύθμιση δικαιο­λο­γεί­ται από τα αρμόδια υπουρ­γεία για λόγους νησιω­τι­κό­τη­τας και προ­στα­σίας μικρών του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών).

-Θα του απα­γο­ρεύ­ε­ται απόλυτα η προ­σφορά οποιασ­δή­ποτε υπη­ρε­σίας προς τους ενοι­κια­στές κατά τη διάρ­κεια της δια­μο­νής τους.

-Θα φορο­λο­γεί­ται με τέλος δια­νυ­κτέ­ρευ­σης, φόρο εισο­δή­μα­τος, εισφορά αλλη­λεγ­γύης και ΕΝΦΙΑ, άν όμως οι ετήσιες εισπρά­ξεις του υπερ­βούν το ποσό των 12.000€, θα πρέπει να κάνει έναρξη στη Δ.Ο.Υ. ως “επι­χει­ρη­μα­τίας”, πράγμα οικο­νο­μικά απα­γο­ρευ­τικό και αδύνατο για όλους τους συντα­ξιού­χους και όσους έχουν επαγ­γελ­μα­τικό ή υπη­ρε­σιακό ασυμ­βί­βα­στο.

-Σε κάθε περί­πτωση δεν καταρ­γεί­ται και παρα­μέ­νει σε ισχύ η διάταξη-καρμανιόλα του τεκ­μη­ρίου του άρθρου 21 παρ. 3 του ΚΦΕ περί “επι­χει­ρη­μα­τι­κών συναλ­λα­γών” κατόπιν τριών ομοει­δών συναλ­λα­γών εντός διετίας, το οποίο ορίζει ότι: «Για τους σκοπούς του παρό­ντος άρθρου ως «επι­χει­ρη­μα­τική συναλ­λαγή» θεω­ρεί­ται κάθε μεμο­νω­μένη ή συμ­πτω­μα­τική πράξη με την οποία πραγ­μα­το­ποιεί­ται συναλ­λαγή ή και η συστη­μα­τική διε­νέρ­γεια πράξεων στην οικο­νο­μική αγορά με σκοπό την επί­τευξη κέρδους. Κάθε τρεις ομοει­δείς συναλ­λα­γές που λαμ­βά­νουν χώρα εντός ενός εξα­μή­νου θεω­ρού­νται συστη­μα­τική διε­νέρ­γεια πράξεων. … Σε περί­πτωση συναλ­λα­γών που αφορούν ακίνητα, η περί­ο­δος του «δεύ­τε­ρου» εδαφίου είναι δύο έτη.».

Οι ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των υπεν­θυ­μί­ζουν ότι στη χώρα μας έχουμε ποσοστό κενών κατοι­κιών 35% (το υψη­λό­τερο στην Ευρώπη) και «συνεπώς είναι καθαρή πρόφαση ότι οι περιο­ρι­σμοί αυτοί τίθε­νται δήθεν υπέρ των εγχώ­ριων ενοι­κια­στών κατοι­κιών». Επι­πλέον επι­ση­μαί­νει ότι η μονα­δική αλλά και πλέον απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση, η οποία φαί­νε­ται ότι απου­σιά­ζει από τη ρύθμιση είναι η υπο­χρε­ω­τική και πλήρης ασφά­λιση των ενοι­κια­ζο­μέ­νων κατοι­κιών όχι μόνον για ζημιές των ιδίων αλλά και των ιδιο­κτη­σιών των λοιπών συνι­διο­κτη­τών των κτιρίων και των κοι­νο­χρή­στων μερών τους, αλλά και η ασφά­λιση της αστικής ευθύνης έναντι παντός κιν­δύ­νου.

«Η ομαλή λει­τουρ­γία των μισθώ­σεων αυτών είναι απόλυτα απα­ραί­τητη, όχι μόνον για την πλη­ρό­τητα του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος της χώρας μας, αλλά και γιατί απο­τε­λεί τη μονα­δική διέξοδο και ελπίδα πάμπολ­λων ιδιο­κτη­τών κατοι­κιών σε όλη τη χώρα, να μπο­ρέ­σουν να αντα­πο­κρι­θούν στις πολ­λα­πλές δανεια­κές και φορο­λο­γι­κές (ΕΝΦΙΑ κλπ.) υπο­χρε­ώ­σεις τους.

Δυστυ­χώς ο ουσια­στι­κός διά­λο­γος για το νέο αυτό θεσμό που μπορεί να φέρει τερά­στιο όφελος στην κοι­νω­νία και την οικο­νο­μία της χώρας μας, φαί­νε­ται ότι έγινε απο­κλει­στικά με αυτούς που δεν θέλουν τη λει­τουρ­γία του νέου αυτού θεσμού, γι΄αυτό και οι σχε­τι­κές ρυθ­μί­σεις, που ελπί­ζουμε να επα­νε­ξε­τα­στούν, εκ των πραγ­μά­των θα τον στραγ­γα­λί­σουν εν τη γενέσει του», ανα­φέ­ρουν οι ιδιο­κτή­τες.

newmoney.gr