Ξεμπλοκάρισμα των δασικών χαρτών μόνο με πολιτική απόφαση

Υπό την κρίση του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ) θα τεθούν οι νομικές προ­σεγ­γί­σεις του υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας για το ξεμπλο­κά­ρι­σμα της δια­δι­κα­σίας κύρωσης των δασικών χαρτών, ώστε να δια­πι­στω­θεί εάν προ­σκρού­ουν στη συνταγ­μα­τική επιταγή για την προ­στα­σία των δασών.

Το Γεω­τε­χνικό Επι­με­λη­τή­ριο Ελλάδος (ΓΕΩΤΕΕ) κατέ­θεσε προ ημερών στο Ανώτατο Ακυ­ρω­τικό Δικα­στή­ριο αίτηση ακύ­ρω­σης κατά της από­φα­σης του υπουρ­γείου για τα κρι­τή­ρια προσ­διο­ρι­σμού των «οικι­στι­κών πυκνώ­σεων», όπως μετο­νο­μά­στη­καν, επί το κομ­ψό­τερο, οι αυθαί­ρε­τοι οικι­σμοί εντός δασών και δασικών εκτά­σεων.

Η απόφαση εξει­δι­κεύει διάταξη που είχε συμπε­ρι­λη­φθεί τον περα­σμένο Μάιο στις ρυθ­μί­σεις για τους δασι­κούς χάρτες στον πολυ­νόμο 4389/16. Βάσει της νέας νομο­θε­σίας οι δήμοι έχουν την ευθύνη της οριο­θέ­τη­σης των οικι­σμών αυθαι­ρέ­των (πυκνώ­σεων), με στόχο να εξαι­ρε­θούν προ­σω­ρινά από τις αναρ­τή­σεις των δασικών χαρτών, δηλαδή από το αρχικό στάδιο κατά το οποίο οι πολίτες υπο­βάλ­λουν τις αντιρ­ρή­σεις τους.

«Τακτο­ποί­ηση» αυθαι­ρέ­των

Ελά­χι­στοι είναι όμως οι δήμοι που έχουν… εμπλου­τί­σει την πλατ­φόρμα του Κτη­μα­το­λο­γίου με τις «πυκνώ­σεις», αν και πιέ­ζο­νται από τους δεκάδες συλ­λό­γους παρά­νο­μων «οικι­στών», οι οποίοι θέλουν να εκμε­ταλ­λευ­θούν την εξαι­ρε­τική ευκαι­ρία που παρου­σιά­ζε­ται για την «τακτο­ποί­ηση» των αυθαι­ρέ­των τους.

Η λύση του προσ­διο­ρι­σμού των οικι­στι­κών πυκνώ­σεων και, σε πρώτη φάση, η εξαί­ρεσή τους από την ανάρ­τηση των δασικών χαρτών, όπως ανα­φέ­ρουν στο «Βήμα» στελέχη του υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας και της ΕΚΧΑ (Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο και Χαρ­το­γρά­φηση), θα δώσουν μια ώθηση για να πάρει μπροστά και να ολο­κλη­ρω­θεί το έργο των δασικών χαρτών. «Δεν μπαί­νουν κάτω από το χαλί οι αυθαι­ρε­σίες στις δασικές εκτά­σεις. Απλώς μετα­τί­θε­ται η υποβολή αντιρ­ρή­σεων, ώστε να αναρ­τη­θούν οι χάρτες και να προ­χω­ρή­σει η κύρωσή τους, έστω και μερική, στις περιο­χές όπου υπάρ­χουν οικι­στι­κές πυκνώ­σεις» υπο­γραμ­μί­ζουν.

Το τι θα συμβεί στο μέλλον στις δασικές εκτά­σεις που έχουν… τσι­με­ντω­θεί με πληθώρα παρά­νο­μων κτι­σμά­των απο­τε­λεί ένα μεγάλο ερώτημα. Η εξαί­ρεση των πυκνώ­σεων από τους χάρτες είναι μεν προ­σω­ρινή, ωστόσο στην Ελλάδα απο­τε­λεί κανόνα το «ουδέν μονι­μό­τερο του προ­σω­ρι­νού». Οπως επι­ση­μαί­νουν πηγές της ΕΚΧΑ, πρέπει να ληφθεί μια τολμηρή πολι­τική απόφαση για το μέλλον των αυθαί­ρε­των οικι­σμών, οι οποίοι σε ποσοστό του­λά­χι­στον 95% βρί­σκο­νται σε κατα­πα­τη­μέ­νες δημό­σιες δασικές εκτά­σεις. Δια­φο­ρε­τικά το πρό­βλημα θα συζη­τεί­ται εις το διη­νε­κές.

Σε κάθε περί­πτωση, η υπο­χρέ­ωση των δήμων να κατα­γρά­ψουν και να εγγρά­ψουν στο ηλε­κτρο­νικό σύστημα του Κτη­μα­το­λο­γίου τις οικι­στι­κές πυκνώ­σεις θα έχει ένα θετικό απο­τέ­λε­σμα. Για πρώτη φορά θα γίνει κατα­γραφή των αυθαί­ρε­των οικι­σμών, ώστε να μπο­ρέ­σει η Πολι­τεία να απο­τι­μή­σει την έκταση του προ­βλή­μα­τος, καθώς ως σήμερα η χάραξη πολι­τι­κής για την επίλυση του ζητή­μα­τος βασι­ζό­ταν σε εκτι­μή­σεις. Βάσει αυτών, οι περισ­σό­τε­ροι βρί­σκο­νται σε Αττική (κυρίους στους δήμους Πεντέ­λης, Ραφήνας – Πικερ­μίου, Λαυ­ρε­ω­τι­κής, Διο­νύ­σου, Ωρωπού), Κοριν­θία, Αργο­λίδα και Χαλ­κι­δική.

Η προ­σφυγή του ΓΕΩΤΕΕ

Οι λόγοι ακυ­ρώ­σεως που προ­βάλ­λει στην αίτησή του το ΓΕΩΤΕΕ είναι ότι η υπουρ­γική απόφαση δεν είναι νόμιμη και αντί­κει­ται ευθέως στο Σύνταγμα (άρθρο 24, παρ. 1, εδ. δ’), δοθέ­ντος ότι:

1. Η χαρ­το­γρά­φηση όλων ανε­ξαι­ρέ­τως των δασών και δασικών εκτά­σεων και η, βάσει αυτής, κατάρ­τιση και θέση σε ισχύ του δασο­λο­γίου της χώρας είναι υπο­χρε­ω­τι­κές για το κράτος.

2. Δεν παρέ­χε­ται από το Σύνταγμα η ευχέ­ρεια στον κοινό νομο­θέτη να εξαιρεί δασικού χαρα­κτήρα εδα­φι­κές εκτά­σεις από την ανάρ­τηση και συνεπώς από την κύρωση του δασικού χάρτη και εν συνε­χεία από το καταρ­τι­ζό­μενο, με βάση τους κυρω­μέ­νους δασι­κούς χάρτες, δασο­λό­γιο της χώρας.

3. Η δια­δι­κα­σία κατάρ­τι­σης δασικών χαρτών, από την οποία εξαρ­τά­ται η σύνταξη του δασο­λο­γίου της χώρας, προ­ω­θεί­ται άμεσα και αυτο­τε­λώς σε σχέση με οποια­δή­ποτε άλλη δια­δι­κα­σία, εν όψει του υπέρ­τε­ρου δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος που οι δασικοί χάρτες επι­τε­λούν και του ήδη μακρού χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος που έχει παρέλ­θει χωρίς να ολο­κλη­ρω­θεί η σχετική δια­δι­κα­σία.