Ένας Ρόδιος στη Νέα Υόρκη

From oppression to vindication’,* η πρώτη, ομα­δι­κή διε­θνής έκ­θε­ση του Ρό­διου ει­κα­στι­κού Μι­χά­λη Πα­πα­κα­λο­δού­κα, στη Νέα Υόρκη, στην AGORA ART GALLERY.

Με το ‘βλέμ­μα του Οδυσ­σέα’ να στρέ­φε­ται ξανά στη Δύση, ο Μι­χά­λης Πα­πα­κα­λο­δού­κας με­τα­φέ­ρει στις καλ­λι­τε­χνι­κές απο­σκευ­ές του τη δική του εκ­δο­χή του σύγ­χρο­νου ελ­λη­νι­κού εξ­πρεσ­σιο­νι­σμού και εκ­θέ­τει, μαζί με άλ­λους ανερ­χό­με­νους καλ­λι­τέ­χνες, στην AGORA ART GALLERY (530 West Street 25^th Street, Νew York, NY). Τα επι­λεγ­μέ­να έργα εν­σαρ­κώ­νουν ει­κα­στι­κά τον τίτλο (μτφ. ‘Από  την κα­τα­πί­ε­ση στη δι­καί­ω­ση’) και εμ­φο­ρού­νται από το δυ­να­μι­κό αλ­λη­γο­ρι­κό πνεύ­μα που δια­τρέ­χει το έργο του Πα­πα­κα­λο­δού­κα, ένα πνεύ­μα κα­ταγ­γελ­τι­κό της ανε­λευ­θε­ρί­ας που συν­θλί­βει την αγω­νι­στι­κή συ­νεί­δη­ση ατό­μου και συ­νό­λου. Με την έντο­να χει­ρο­νο­μια­κή πι­νε­λιά του και την οξύ­τη­τα του μορ­φι­κού του λε­ξι­λο­γί­ου, ο καλ­λι­τέ­χνης δεν αρ­κεί­ται στην απο­τύ­πω­ση της κα­τα­πί­ε­σης, αλλά προ­χω­ρά στην οπτι­κο­ποί­η­ση της απο­γύ­μνω­σή της, φω­τί­ζο­ντας την από­γνω­ση και τη βία που αυτή γε­νε­σιουρ­γεί. Ο θε­α­τής, με τις αι­σθή­σεις αφυ­πνι­σμέ­νες από τις έντο­νες χρω­μα­τι­κές αντι­θέ­σεις, τα σκο­τει­νά μο­τί­βα και τη διά­χυ­τη  δρα­μα­τι­κό­τη­τα, με­τέ­χει ενερ­γά, ψυ­χο­συ­ναι­σθη­μα­τι­κά και νοη­τι­κά, στα ση­μαι­νό­με­να.

Η έκ­θε­ση ‘Sensorial Perspectives’ θα διαρ­κέ­σει από τις 3 έως τις 23 Δε­κεμ­βρί­ου 2016.

 Για πε­ρισ­σό­τε­ρες πλη­ρο­φο­ρί­ες>

http://www.agora-gallery.com/exhibitions/current.aspx

http://www.agora-gallery.com/artistpage/Mihalis_Papakalodoukas.aspx

 Η συ­νε­πι­μέ­λεια της έκ­θε­σης είναι της Καλ­λιό­πης Κου­ντού­ρη, Δρ. Ιστο­ρί­ας της Τέ­χνης.

ΣΥ­ΝΤΟ­ΜΟ ΒΙΟ­ΓΡΑ­ΦΙ­ΚΟ ΣΗ­ΜΕΙΩ­ΜΑ ΜΙ­ΧΑ­ΛΗ ΠΑ­ΠΑ­ΚΑ­ΛΟ­ΔΟΥ­ΚΑ

Ο αυ­το­δί­δα­κτος ει­κα­στι­κός καλ­λι­τέ­χνης  Μι­χά­λης Πα­πα­κα­λο­δού­κας γεν­νή­θη­κε στη Ρόδο το 1963, όπου εξα­κο­λου­θεί να εμπνέ­ε­ται,  να ζει, να δη­μιουρ­γεί. Αυ­το­προσ­διο­ρί­ζε­ται ως ‘τα­πει­νός ερ­γά­της της τέ­χνης’, με αφε­τη­ρί­ες τη φύση, τον άν­θρω­πο, τη φα­ντα­σία και τα βι­βλία τέ­χνης που απορ­ρο­φά, θη­τεύ­ο­ντας έτσι, με τον τρόπο του, σε με­γά­λους δα­σκά­λους. Ασκώ­ντας πλη­θώ­ρα επαγ­γελ­μά­των, ζω­γρά­φι­ζε μόνο όταν έπρε­πε να υπα­κού­σει σε αδή­ρι­τη εσω­τε­ρι­κή επι­τα­γή, αρ­χι­κά με ρα­πι­δο­γρά­φο, στη συ­νέ­χεια  πα­λεύ­ο­ντας με λάδια, με μει­κτά υλικά, ενώ σή­με­ρα ερ­γά­ζε­ται απο­κλει­στι­κά με ακρυ­λι­κά. Ο Πα­πα­κα­λο­δού­κας δεν αγαπά τον καμβά και το κα­βα­λέ­το αλλά το χαρ­τό­νι και το ελεύ­θε­ρο άπλω­μα της ζω­γρα­φι­κής επι­φά­νειας σε αντι­συμ­βα­τι­κούς χώ­ρους, ώστε να εκ­δι­πλω­θεί, όπως εκεί­νος ορα­μα­τί­ζε­ται, η σύν­θε­ση. Η καλ­λι­τε­χνι­κή δια­δι­κα­σία ομοιά­ζει με το­κε­τό, πε­ρι­κλεί­ει βά­σα­νο, αμ­φι­βο­λία, λύ­τρω­ση. Στην ακά­μα­τή του πε­ρι­ή­γη­ση σε έργα δια­κε­κρι­μέ­νων καλ­λι­τε­χνών ονο­μα­τί­ζει ως ορό­ση­μο τον Μπου­ζιά­νη και πα­θιά­ζε­ται με τους Μatisse, Picasso, Μondigliani, Dubuffet, Appel, De Kooning, Guston, Baselitz, Basquiat, δη­λα­δή με Κο­λο­ρί­στες, ευ­ρω­παί­ους Εξ­πρεσ­σιο­νι­στές και Αφη­ρη­μέ­νους Εξ­πρεσ­σιο­νι­στές. Θε­μα­τι­κά, οι αφε­τη­ρί­ες του ήταν ρο­δια­κά τοπία και πορ­τραί­τα οι­κεί­ων και αγνώ­στων. Το αν­θρώ­πι­νο σώμα τον σα­γη­νεύ­ει θε­μα­τι­κά και δια­χρο­νι­κά, ενώ ο κρι­τι­κός στο­χα­σμός του σε κοι­νω­νι­κά θέ­μα­τα απο­τυ­πώ­νε­ται σε πα­ρα­στά­σεις κα­ταγ­γε­λί­ας της βίας των ισχυ­ρών προς τους αδύ­να­τους. Η πι­νε­λιά του είναι βίαιη, ει­λι­κρι­νής, εξ­πρεσ­σιο­νι­στι­κή, η ματιά του διεισ­δυ­τι­κή και ψυ­χο­γρα­φι­κή. Ο καλ­λι­τέ­χνης έχει συμ­με­τά­σχει σε αρ­κε­τές εκ­θέ­σεις, ατο­μι­κές και ομα­δι­κές, ενώ έργα του βρί­σκο­νται στο Μου­σείο Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης του Δήμου Ρο­δί­ων, στο Προ­ε­δρι­κό Μέ­γα­ρο, τη Βουλή των Ελ­λή­νων και σε ιδιω­τι­κές συλ­λο­γές σε Ελ­λά­δα και εξω­τε­ρι­κό.

*O τί­τλος αυτός ανή­κει στην ενό­τη­τα που κα­λύ­πτουν τα έργα του Μ.Π.