DW: “Η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα”

Το απο­τέ­λε­σμα του ιτα­λι­κού δημο­ψη­φί­σμα­τος, το νέο πολι­τικό και οικο­νο­μικό σκηνικό στη χώρα και η περί­πτωση Ρέντσι μονο­πω­λούν τα σχόλια του τύπου. Επίσης ρεπορ­τάζ από τη Χίο εστιά­ζει στη νέα επίθεση κατά προ­σφύ­γων.

Το θέμα που κυριαρ­χεί στα πρω­το­σέ­λιδα της Τρίτης είναι  αναμ­φί­βολα η νέα πολι­τική κατά­σταση που δια­μορ­φώ­νε­ται στην Ιταλία μετά την ηχηρή απόρ­ριψη των προ­τά­σεων της ιτα­λι­κής κυβέρ­νη­σης για μια νέα συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση θεσμι­κής υφής στο δημο­ψή­φι­σμα της Κυρια­κής καθώς και την ανα­κοί­νωσή της πρό­θε­σης παραί­τη­σης του πρω­θυ­πουρ­γού Ματέο Ρέντσι.

Για “το ιταλικό σοκ” κάνει λόγο στο πρω­το­σέ­λιδό της η οικο­νο­μική εφη­με­ρίδα Handelsblatt, σημειώ­νο­ντας ότι “μετά το απο­τυ­χη­μένο δημο­ψή­φι­σμα και την παραί­τηση Ρέντσι αυξά­νε­ται η αγωνία για τη στα­θε­ρό­τητα της χώρας”, τονί­ζο­ντας ωστόσο ότι “η υψηλή ανεργία και το τερά­στιο δημόσιο χρέος απα­γο­ρεύ­ουν οποια­δή­ποτε αδρά­νεια έναντι των μεταρ­ρυθ­μί­σεων”. Σύμφωνα με το ίδιο πρω­το­σέ­λιδο, η σημε­ρινή δια­βε­βαί­ωση διά στό­μα­τος Σόιμπλε ότι “δεν υπάρχει κανένας λόγος να μιλή­σουμε ξανά για μια νέα κρίση του ευρώ” δεν αρκεί και στην Ευρώπη αυξά­νε­ται ο φόβος ότι του­λά­χι­στον στην Ιταλία η οικο­νο­μική κρίση θα γνω­ρί­σει εκ νέου όξυνση, τις συνέ­πειες της οποίας θα υπο­στούν κυρίως οι επι­χει­ρή­σεις.

Ιταλία όπως Ελλάδα;

Με την άποψη του Β. Σόιμπλε φαί­νε­ται ωστόσο να συντάσ­σε­ται άλλο, μακρο­σκε­λές σχόλιο που δημο­σιεύ­ε­ται στην ίδια εφη­με­ρίδα, βασική θέση του οποίου είναι ότι η παραί­τηση Ρέντσι δεν πρέπει να απο­τε­λεί λόγο για πανικό στην ευρω­ζώνη. Η σχο­λιο­γρά­φος της Handesblatt ανα­φέ­ρει συνο­πτικά: “ΕλλάδαΙ και ΙΙ, Ιρλαν­δία, Πορ­το­γα­λία, Ισπανία, Κύπρος και ξανά Ελλάδα ΙΙΙ. Επτά πακέτα βοή­θειας για πέντε χώρες μέλη της νομι­σμα­τι­κής ένωσης από το 2010 έχουν ήδη εγκρι­θεί και θα μπο­ρού­σαν να γίνουν περισ­σό­τερα. Το ταμείο διά­σω­σης του Ευρω­παϊ­κού Μηχα­νι­σμού Στα­θε­ρό­τη­τας έχει δια­θέ­σει μόλις το ένα τέταρτο των πόρων του.  Απο­μέ­νουν άλλα 373 δις ευρώ προς περε­ταίρω διάθεση (…) Η νομι­σμα­τική ένωση θα μπο­ρούσε εσαεί να δια­σώ­ζει την Ελλάδα προ­κει­μέ­νου να απο­τρέ­ψει μια μεγα­λύ­τερη ζημιά στο κοινό νόμισμα. Σχεδόν το σύνολο του ελλη­νι­κού χρέους βρί­σκε­ται άλλωστε σήμερα στα χέρια του ΕΜΣ. Αλλά στην περί­πτωση της Ιταλίας κάτι τέτοιο δεν θα ήταν δυνατό. Εάν απει­λη­θεί με χρε­ο­κο­πία η Ιταλία, δεν θα δια­σω­θεί. Η ευρω­ζώνη δεν θα μπο­ρούσε να βοη­θή­σει την Ιταλία, αλλά θα ανα­γκα­ζό­ταν να την αφήσει να πτω­χεύ­σει, κι αυτό όχι δίχως συνέ­πειες για το κοινό νόμισμα. (…) Eν τέλει η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα, κι αυτό από πολλές απόψεις: Τόσο η ιταλική κυβέρ­νηση όσο και οι τρά­πε­ζές της είναι υπερ­χρε­ω­μέ­νες στο εσω­τε­ρικό της χώρας. Η τόσο μοιραία εξάρ­τηση της Ελλάδας από τους διε­θνείς πιστω­τές δεν υπάρχει στην περί­πτωση της Ιταλίας. Eπίσης, σε αντί­θεση με την Ελλάδα, η ιταλική οικο­νο­μική ελίτ δεν έχει γυρίσει την πλάτη στην χώρα. Οι πιστω­τές του ιτα­λι­κού κράτους είναι ταυ­τό­χρονα και πολίτες της – του­λά­χι­στον μέχρι στιγμής”.

“Η νίκη έχει πολλούς πατέρες, η ήττα είναι ορφανή”. Εκκι­νώ­ντας από αυτή την κλασική πολι­τική ρήση η Süddeutsche Zeitung εκτιμά ότι στην περί­πτωση του ιτα­λι­κού δημο­ψη­φί­σμα­τος η ήττα έχει πρόσωπο και όνομα και αυτό δεν είναι άλλο από τον πρω­θυ­πουργό Ματέο Ρέντσι “που έσπευσε αμέσως να ανα­λά­βει την πατρό­τητα του κατα­στρο­φι­κού δημο­ψη­φί­σμα­τος και μέσω της παραί­τη­σής του να μην απο­ποι­η­θεί των συνε­πειών. Στο ίδιο σχόλιο μάλιστα η εφη­με­ρίδα του Μονάχου δεν διστά­ζει να κάνει και μια θετική απο­τί­μηση της σύντο­μης δια­κυ­βέρ­νη­σης Ρέντσι. “Υπάρ­χουν και θετικά. Οι 100 ημέρες Ρέντσι έδειξαν ότι η Ιταλία μπορεί να μεταρ­ρυθ­μι­στεί, όταν το θέλουν οι πολίτες της”. Από την πλευρά της η Frankfurter Rundschau υπο­στη­ρί­ζει σε σχόλιό της ότι το ιταλικό δημο­ψή­φι­σμα ότι ” μετα­ρυθ­μί­σεις από μεταρ­ρυθ­μί­σεις δια­φέ­ρουν” κι ότι οι όποιες αλλαγές δεν θα πρέπει να γίνο­νται σε βάρος των πολιτών. “Στην Ιταλία όπως και στην Ευρώπη, ιδίως σε καιρούς λαϊ­κι­σμού, θα πρέπει όλοι με μια φωνή να ζητή­σουν περισ­σό­τερη δημο­κρα­τία!”

“Φόβος και τρόμος στη Χίο”

Εκτενές ρεπορ­τάζ για τα νέα επει­σό­δια που σημειώ­θη­καν στον προ­σφυ­γικό καταυ­λι­σμό στη Σούδα της Χίου μετά από επίθεση με κοκτέιλ μολότοφ από άτομα με ρατσι­στικό υπό­βα­θρο, παρου­σιά­ζει η ΤΑΖ. Η επίθεση είχε ως απο­τέ­λε­σμα να καούν ολο­σχε­ρώς πολλά πρό­σκαιρα κατα­λύ­ματα προ­σφύ­γων, σκορ­πώ­ντας τον τρόμο και τον πανικό στο νησί. “Μόνο κατά τύχη δεν υπήρξαν θύματα”, ανέφερε στη γερ­μα­νική εφη­με­ρίδα η Μαρία Λαβίδα, γιατρός που εργά­ζε­ται εθε­λο­ντικά στον προ­σφυ­γικό καταυ­λι­σμό της Χίου ως μέλος των Γιατρών του Κόσμου. Σύμφωνα με το ρεπορ­τάζ της γερ­μα­νι­κής εφη­με­ρί­δας πολλοί πρό­σφυ­γες “προ­τι­μούν να περνούν τις νύχτες τους στο δρόμο ή στην παραλία, προ­κει­μέ­νου να μην εκτε­θούν ξανά στον κίνδυνο”, ενώ η αστυ­νο­μική προ­στα­σία του χώρου φιλο­ξε­νίας των προ­σφύ­γων χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως “φάρσα”.

Όπως ανα­φέ­ρει ο 43χρονος εθε­λο­ντής Βασίλης Παχουν­δά­κης στο ίδιο ρεπορ­τάζ “η αστυ­νο­μία αντέ­δρασε αργά, αφή­νο­ντας έτσι ελεύ­θερο πεδίο δράσης για τους φασί­στες”. Η Χίος είναι παρα­δο­σιακά ένα νησί συντη­ρη­τι­κών ψηφο­φό­ρων, σε αντί­θεση με την Λέσβο, η οποία παρα­δο­σιακά έχει αρι­στε­ρές κατα­βο­λές. Κι όμως και στα δύο νησιά στις τελευ­ταίες βου­λευ­τι­κές εκλογές η Χρυσή Αυγή ήρθε τέταρτη, γεγονός που απο­κα­λύ­πτει μια στροφή πολλών πολιτών προς την ξενο­φο­βία και τον φασισμό. “Στη Χίο η παρου­σία της εναλ­λα­κτι­κής αρι­στε­ράς δεν είναι μεγάλη. Δεν υπάρχει αντί­σταση. Οι περίπου 2000 πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες μένουν στο νησί καθη­λω­μέ­νοι ως συνέ­πεια της συμ­φω­νίας ΕΕ και Τουρ­κίας. Η δια­δι­κα­σία ταυ­το­ποί­η­σης γίνεται αργά και υπάρ­χουν κενά στο προ­σω­πικό. Ακόμη και η συμ­φω­νία μετε­γκα­τά­στα­σης δεν απο­δί­δει όλα όσα είχε υπο­σχε­θεί: Μέχρι στιγμής μόλις 5000 πρό­σφυ­γες έχουν μετα­φερ­θεί από την Ελλάδα σε άλλες χώρες -μέλη της ΕΕ, ενώ θα έπρεπε ο αριθμός αυτός να είναι 30.000”, σημειώ­νει χαρα­κτη­ρι­στικά η ΤΑΖ.

Δήμητρα Κυρα­νούδη

Πηγή: Deutsche Welle