Συρμαλένιος (ΣΥΡΙΖΑ): Να συντονιστούν οι χώρες που πήγαν στην κηδεία του Κάστρο

«Υπάρ­χουν κοινές ιδε­ο­λο­γι­κές προ­σεγ­γί­σεις, υπάρ­χουν κοινές ιστο­ρι­κές δια­δρο­μές», σημειώ­νει ο βου­λευ­τής

Συγκλο­νι­σμέ­νος από το ταξίδι του στην Κούβα, μαζί με τον πρω­θυ­πουργό Αλέξη Τσίπρα, δηλώνει ο βου­λευ­τής Κυκλά­δων του ΣΥΡΙΖΑ και πρό­ε­δρος της Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Ομάδας Φιλίας Ελλάδας και Κούβας, Νίκος Συρ­μα­λέ­νιος.

Στο άρθρο του με τίτλο «Είναι ένας άλλος κόσμος εφικτός;», που δημο­σιεύ­τηκε στην «Αυγή» της Κυρια­κής, ο βου­λευ­τής αφού περι­γρά­φει τα όσα έζησε στην Κούβα, διε­ρω­τά­ται «αν μπορούν να συντο­νι­στούν μια σειρά χώρες που συμ­με­τεί­χαν στον απο­χαι­ρε­τι­σμό του Φιντέλ σε αντι­νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πολι­τι­κές για να αλλά­ξουν τις τύχες της ανθρω­πό­τη­τας;».

«Μέσα σ’ αυτή την ατμό­σφαιρα και τη συνά­ντηση των ηγετών του κόσμου, μου γεν­νή­θη­καν ερω­τή­ματα για την πορεία της ανθρω­πό­τη­τας υπό το κράτος των εξε­λί­ξεων στη δική μας ήπειρο καθώς και του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος στις ΗΠΑ» ανα­φέ­ρει ο κ. Συρ­μα­λέ­νιος και διε­ρω­τά­ται, «Είναι δυνατόν στην εποχή του παγκο­σμιο­ποι­η­μέ­νου καπι­τα­λι­σμού, όπου ο νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός επι­κρα­τεί σε μεγάλη κλίμακα, να υπάρξει μια άλλη προ­ο­πτική της παγκο­σμιο­ποί­η­σης; Μπορούν να συντο­νι­στούν μια σειρά χώρες που συμ­με­τεί­χαν στον απο­χαι­ρε­τι­σμό του Φιντέλ σε αντι­νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πολι­τι­κές για να αλλά­ξουν τις τύχες της ανθρω­πό­τη­τας;

Πώς είναι δυνατόν να υπο­κλί­νο­νται όλοι στο έργο και επα­να­στα­τική πορεία του Φιντέλ και ταυ­τό­χρονα η νεο­φι­λε­λεύ­θερη παγκο­σμιο­ποί­ηση να κρατά καλά και να ενι­σχύ­ε­ται; Πώς είναι δυνατόν οι συσχε­τι­σμοί να ενι­σχύ­ο­νται υπέρ των δυνά­μεων της ξενο­φο­βίας και του ρατσι­σμού, υπέρ των ακρο­δε­ξιών δυνά­μεων, όταν η πλειο­ψη­φία των χωρών αντι­τί­θε­ται;

Η απά­ντηση δεν μπορεί να είναι άλλη από το γεγονός ότι, πέρα από τις δια­κη­ρύ­ξεις, υπάρχει η κρατική πολι­τική, δηλαδή τα συμ­φέ­ρο­ντα της κάθε χώρας, που υπε­ρι­σχύ­ουν σαφώς των εκά­στοτε δια­κη­ρύ­ξεων. Οι κρα­τι­κές πολι­τι­κές υπεράνω των ιδε­ο­λο­γι­κών κατευ­θύν­σεων».

protothema.gr