“Κρείττον του λαλείν το σιγάν”

Απά­ντηση Αντι­δη­μάρ­χου Καθα­ριό­τη­τας,Περι­βάλ­λο­ντος και Πρα­σί­νου κ. Μιχάλη Παλαιο­λό­γου.

Θα έπρεπε κάποιοι να γνω­ρί­ζουν, πως όσο περισ­σό­τερο μιλούν τόσο περισ­σό­τερο εκτί­θε­νται…

Στην δύσκολη αυτή περίοδο που διανύει ο τόπος μας λόγω των συγκυ­ριών, οι κενές πολι­τι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις δεν θα έπρεπε να έχουν καμία θέση. Δυστυ­χώς όμως όπως πολύ εύλογα απο­τυ­πώ­νε­ται το τελευ­ταίο διά­στημα, ορι­σμέ­νοι εμμέ­νουν στις παλαιο­κομ­μα­τι­κές τους αντι­λή­ψεις και συμπε­ρι­φο­ρές.

Αν και θα έπρεπε στο θέμα της καθα­ριό­τη­τας, που αφορά ένα ολό­κληρο νησί, τους κατοί­κους και τους επι­σκέ­πτες του να υπάρχει σύμπνοια, γινό­μα­στε ξανά δέκτες στείρας άρνησης σε όποια πρόταση κατα­θέ­τουμε και σε όποια προ­σπά­θεια για συναί­νεση κατα­βάλ­λουμε, από συνα­δέλ­φους που υπη­ρέ­τη­σαν σε θέσεις ευθύνης και θα έπρεπε να μπορούν να αντι­λη­φθούν τις συνέ­πειες της στάσης τους.

Στην τελευ­ταία συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου παρα­κο­λου­θή­σαμε μια ενορ­χη­στρω­μένη επίθεση από τα μέλη της μειο­ψη­φίας που –ω τι σύμπτωση- οι κύριοι Χατζηευ­θυ­μίου, Καρίκης και Υψη­λά­ντης, είχαν την ίδια κοινή γραμμή, ενθυ­μού­με­νοι ενδε­χο­μέ­νως την συνερ­γα­σία τους επί δημαρ­χίας του πρώτου.

Η καθα­ριό­τητα όσο κι αν κάποιοι δεν εννοούν να το αντι­λη­φθούν είναι θέμα πρω­τί­στως πολι­τικό, και η όποια συζή­τηση θα πρέπει να γίνεται σε πολι­τική βάση, αρκεί κανείς να βγάλει τις παρω­πί­δες. Πέρα από τους αλα­λαγ­μούς δεν είδαμε κανέναν από τους κυρίους της μειο­ψη­φίας να κατα­θέ­τει ουσια­στι­κές προ­τά­σεις για την βελ­τί­ωση των «κακώς κει­μέ­νων» που επι­κα­λού­νται, στην δική μας πρόταση.

Αντι­θέ­τως τις τελευ­ταίες ημέρες ακού­σαμε και δια­βά­σαμε πολλά σχετικά με τον δια­γω­νι­σμό της καθα­ριό­τη­τας και τις «ένδοξες» ημέρες της ΔΕΚΡ και ήρθε πλέον η ώρα να μπουν τα πράγ­ματα στη θέση τους.

Η σύγκριση της ΔΕΚΡ με την σημε­ρινή Διεύ­θυνση Καθα­ριό­τη­τας είναι άτοπη και άκαιρη και γίνεται απλώς για να θολώσει τα νερά και να εξυ­πη­ρε­τή­σει άλλους σκοπούς.

Όπως θα θυμού­νται πολύ καλά τόσο ο κ. Γ. Υψη­λά­ντης που υπη­ρέ­τησε την ΔΕΚΡ από το 1999 μέχρι και το 2010, όσο και οι κ.κ. Χατζηευ­θυ­μίου και Καρίκης, δήμαρ­χος και αντι­δή­μαρ­χος του Δήμου Ροδίων αντί­στοιχα την περίοδο 2007-2010, η ΔΕΚΡ είχε οικο­νο­μική αυτο­νο­μία αφού τα αντα­πο­δο­τικά τέλη έρχο­νταν κατ΄ ευθείαν στο λογι­στή­ριό της και δια­τί­θε­ντο απο­κλει­στικά για δαπάνες της. Υπήρχε δυνα­τό­τητα προ­μή­θειας όλων σχεδόν των απα­ραί­τη­των υλικών με απλές και άμεσες δια­δι­κα­σίες σε αντί­θεση με τους δια­γω­νι­σμούς τους οποίους είναι υπο­χρε­ω­μέ­νος να διε­νερ­γεί σήμερα ο ενιαίος Δήμος Ρόδου.

Υπήρχε δυνα­τό­τητα υπερεργασίας- υπε­ρω­ρίας του προ­σω­πι­κού με σχετικά απλές δια­δι­κα­σίες.

Υπήρχε δυνα­τό­τητα προ­σλή­ψεων επο­χι­κού προ­σω­πι­κού, για τις οποίες δεν υπήρχαν σοβαροί περιο­ρι­σμοί.

Υπήρχε δυνα­τό­τητα απ΄ ευθείας ανά­θε­σης μελετών σε ιδιω­τικά μελε­τη­τικά γραφεία όπως επίσης και η δυνα­τό­τητα απ’ ευθείας ανά­θε­σης έργου με απόφαση Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της ΔΕΚΡ.

Υπήρχε το χρήμα, υπήρχε ο χρόνος και υπήρχαν και τα μέσα…

Οι συν­θή­κες, λοιπόν, ήταν ασφαλώς πολύ καλύ­τε­ρες από τις σημε­ρι­νές για την προ­ώ­θηση και εφαρ­μογή ενός προ­γράμ­μα­τος ολο­κλη­ρω­μέ­νης δια­χεί­ρι­σης απορ­ριμ­μά­των, που θα συμπε­ριε­λάμ­βανε ασφαλώς και την ανα­κύ­κλωση.

Η ΔΕΚΡ όμως, αντί να εκμε­ταλ­λευ­τεί το χρήμα και τον χρόνο που είχε στη διάθεσή της και να προ­χω­ρή­σει σε ολο­κλη­ρω­μένη παρέμ­βαση δια­χεί­ρι­σης απορ­ριμ­μά­των με ορί­ζο­ντα, του­λά­χι­στον, 20ετίας αρκέ­στηκε:

-στην καθα­ριό­τητα της πόλης ξοδεύ­ο­ντας μόνο εκεί χρήμα και ενέρ­γεια

-στην πει­σμα­τικά στο­χευ­μένη προ­σπά­θεια επι­βο­λής ενός συγκε­κρι­μέ­νου συστή­μα­τος δια­χεί­ρι­σης απορ­ριμ­μά­των και δη στην καύση με παρα­γωγή ενέρ­γειας, με το επι­χεί­ρημα ότι οι Ροδίτες είναι ανε­πί­δε­κτοι μαθή­σεως τακτι­κών ανα­κύ­κλω­σης (!), το οποίο τελικά έμεινε μόνο στα χαρτιά.

Όπως είναι εύκολα αντι­λη­πτό στην ΔΕΚΡ, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό περίπου 9.000.000 ευρώ ετησίως (!) μόνο για την πόλη της Ρόδου (σήμερα για ολό­κληρο το νησί ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του 2017 είναι 11.203.094 ευρώ), ασκού­νταν κοντό­φθαλμη δια­χει­ρι­στική πολι­τική ενώ κάλ­λι­στα θα μπο­ρούσε να είχε προ­χω­ρή­σει από τότε ολο­κλη­ρω­μένη δια­χεί­ριση αστικών στερεών απο­βλή­των, που θα περιε­λάμ­βανε και την ανα­κύ­κλωση. Τα προ­βλή­ματα που δημιούρ­γησε αυτή η κοντό­φθαλμη δια­χει­ρι­στική πολι­τική, κλήθηκε να τα αντι­με­τω­πί­σει τόσο η προη­γού­μενη δημο­τική αρχή όσο και η σημε­ρινή.

Κι ενώ και οι τρεις πρώην συνερ­γά­τες υπε­ρα­σπί­στη­καν ευλα­βικά την λει­τουρ­γία της ΔΕΚΡ, λησμό­νη­σαν να ανα­φέ­ρουν ότι επί θητείας του κ. Χατζή Χατζηευ­θυ­μίου στην προ­ε­δρία του Δημο­τι­κού Λιμε­νι­κού Ταμείου Ν. Δωδε­κα­νή­σου, ανέλαβε ιδιώτης την απο­κο­μιδή απορ­ριμ­μά­των στην λιμε­νική ζώνη, στην προ μνη­μο­νίων και οικο­νο­μι­κής στε­νό­τη­τας μάλιστα περίοδο, κι ενώ η ΔΕΚΡ «λει­τουρ­γούσε άψογα». Ας μας πουν για ποιο λόγο ενε­πλάκη τότε ιδιώτης στην απο­κο­μιδή και γιατί η ΔΕΚΡ δεν μπο­ρούσε να αντα­πο­κρι­θεί στον συγκε­κρι­μένο τομέα.

Το τοπίο στην καθα­ριό­τητα άλλαξε άρδην κατά την μετά­βαση στον ενιαίο Καλ­λι­κρα­τικό Δήμο της Ρόδου αφού η Δημο­τική Επι­χεί­ρηση έπρεπε να προ­σαρ­μο­σθεί στο δημόσιο λογι­στικό και στα νέα δεδο­μένα που δια­μορ­φώ­θη­καν περι­λαμ­βά­νο­ντας:

-Δραματικές μειώ­σεις μισθών του εργα­το­τε­χνι­κού προ­σω­πι­κού

-Δραματικές μειώ­σεις στην υπε­ρω­ριακή απα­σχό­ληση

-Πάγωμα προ­σλή­ψεων τακτι­κού προ­σω­πι­κού από το 2011 και μετά

-Παύση του λογιστηρίου-ταμείου της ΔΕΚΡ και μετα­φορά των οικο­νο­μι­κών δρα­στη­ριο­τή­των στις οικο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες του Δήμου που συνε­πά­γε­ται περισ­σό­τερο κόπο και χρόνο

-Παύση άμεσης συνερ­γα­σίας με τεχνι­κούς συμ­βού­λους και μελε­τη­τικά γραφεία, πλέον όλες οι μελέτες και τα έργα που αφορούν στη δια­χεί­ριση απορ­ριμ­μά­των διεκ­πε­ραιώ­νο­νται από τη Δ/νση Τεχνι­κών Υπη­ρε­σιών

-Άμεση απαί­τηση οργά­νω­σης ενιαίου συστή­μα­τος καθα­ριό­τη­τας για όλο το νησί, με απο­τέ­λε­σμα τη δημιουρ­γία ενός ασύν­δε­του και ανο­μοιό­μορ­φου μηχα­νι­σμού καθα­ριό­τη­τας κάτω από πολύ αντί­ξοες οικο­νο­μικά συν­θή­κες ο οποίος έπρεπε να συγ­χρο­νι­στεί

-Ο ΧΥΤΑ ήταν ουσια­στικά κορε­σμέ­νος το 2011 και οι αδειο­δο­τή­σεις του ήταν κοντά στη λήξη τους

-Η Σύμβαση με την ΕΕΑΑ ουσια­στικά ήταν ανε­νεργή. Είχε ευτυχώς προ­χω­ρή­σει η άδεια του ΚΔΑΥ την οποία είχε ανα­θέ­σει σε ιδιω­τική εταιρία η ΕΕΑΑ, κάτι που προ­βλε­πό­ταν στη σύμβαση που δεν προ­χώ­ρησε

-Υπήρχε μόνο σύμβαση με την Αντα­πο­δο­τική Ανα­κύ­κλωση για τα δύο μικρά κέντρα ανα­κύ­κλω­σης που λει­τουρ­γούν μέχρι σήμερα

Μας εγκαλεί ο κ. Υψη­λά­ντης ανε­ρυ­θρί­α­στα για δήθεν «μαγει­ρέ­ματα» επι­κα­λού­με­νος τις 19.968 βάρδιες απορ­ριμ­μα­το­φό­ρων οχη­μά­των δια­φό­ρων τύπων ετησίως που περι­λαμ­βά­νο­νται στον νέο δια­γω­νι­σμό καθα­ριό­τη­τας, που κατά τους πρό­χει­ρους και αφη­ρη­μέ­νους υπο­λο­γι­σμούς του είναι πολλές. Να υπεν­θυ­μί­σουμε στον κ. Υψη­λά­ντη ότι στην αντί­στοιχη εισή­γηση του προη­γού­με­νου δια­γω­νι­σμού που κατέ­ληξε στην υπο­γραφή και στην εκτέ­λεση μίας επι­τυ­χη­μέ­νης σύμ­βα­σης καθα­ριό­τη­τας για το νησί την περίοδο 2013-2015, ανα­γρά­φε­ται ότι για τις τότε ανάγκες της απο­κο­μι­δής υπήρχε απαί­τηση να γίνο­νται ετησίως 22.500 βάρδιες απορ­ριμ­μα­το­φό­ρων οχη­μά­των δια­φό­ρων τύπων. Και τότε, η απαί­τηση αυτή είχε επίσης βασι­σθεί στα πραγ­μα­τικά δεδο­μένα της περιό­δου, όμως στο χρονικό διά­στημα που μεσο­λά­βησε η υπη­ρε­σία προέβη, με την εμπει­ρία που στα­διακά απο­κτούσε, σε εξορ­θο­λο­γι­σμό δρο­μο­λο­γίων, με απο­τέ­λε­σμα η συνο­λική απαί­τηση σε δρο­μο­λό­για απορ­ριμ­μα­το­φό­ρων του Δήμου να έχει μειωθεί.

Σε ό,τι αφορά το κόστος λει­τουρ­γίας του ΚΔΑΥ, για το οποίο κόπτε­ται ο κ. Υψη­λά­ντης, να τον πλη­ρο­φο­ρή­σουμε ότι τα δεδο­μένα αυτά εισή­χθη­σαν αυτού­σια όπως περιέ­χο­νται στην οικο­νο­μο­τε­χνική μελέτη που είναι ανα­πό­σπα­στο τμήμα της συνο­λι­κής μελέτης, η οποία έχει εγκρι­θεί από την δια­χει­ρι­στική αρχή για την χρη­μα­το­δό­τηση του έργου.

Ο κ. Υψη­λά­ντης, ας ανα­λο­γι­στεί ότι με τις άστοχες κατη­γο­ρίες που εκτο­ξεύει μιλώ­ντας για «μαγει­ρέ­ματα» και για δήθεν διό­γκωση του έργου της καθα­ριό­τη­τας, προ­σβά­λει πρω­τί­στως τους ανθρώ­πους με τους οποίους επί πολλά έτη συνερ­γά­στηκε. Στρέ­φε­ται με τρόπο άδικο και ανέ­ντιμο στους πρώην συνερ­γά­τες του τους οποίους ουσια­στικά καθυ­βρί­ζει, υπο­νο­ώ­ντας ότι έχουν προβεί σε παρα­τυ­πίες.

Πρό­κει­ται για τους ίδιους ανθρώ­πους που ο ίδιος εμπι­στεύ­τηκε και οι οποίοι έφεραν εις πέρας το έργο της ΔΕΚΡ για το οποίο επαί­ρε­ται σήμερα. Αλήθεια, τι μεσο­λά­βησε; Αλλαξαν οι άνθρω­ποι, μειώ­θη­καν οι ικα­νό­τη­τές τους ή άλλαξε οπτική γωνία ο ίδιος προ­τάσ­σο­ντας μόνο μικρο­πο­λι­τι­κές λογικές και σκο­πι­μό­τη­τες;

Το προ­σω­πικό το οποίο επι­κα­λεί­ται και δήθεν κόπτε­ται σήμερα για την τύχη του, είναι το ίδιο προ­σω­πικό που απαρ­νή­θηκε απο­χω­ρώ­ντας από τη ΔΕΚΡ, χωρίς τότε ουσια­στικά να νοια­σθεί για τον «Γολγοθά» που είχε αυτό το προ­σω­πικό μπροστά του. Το έργο της πραγ­μα­τι­κής υπο­στή­ρι­ξης του προ­σω­πι­κού αυτού το έχει ανα­λά­βει υπεύ­θυνα, μετά τη βια­στική του απο­χώ­ρηση, τόσο η προη­γού­μενη δημο­τική αρχή του κ. Στ. Κου­σουρνά όσο και η σημε­ρινή του κ. Φ. Χατζη­διά­κου, δίνο­ντας συνε­χό­μενα μέχρι σήμερα ρητά και δημο­σίως δια­βε­βαιώ­σεις ότι κανένας εργα­ζό­με­νος δεν πρό­κει­ται να χάσει τη δουλειά του.

Θα περί­μενε κανείς, του­λά­χι­στον για το καλό του νησιού και των δημοτών, η μειο­ψη­φία να εμφα­νι­στεί συναι­νε­τική και διαλ­λα­κτική, να έχει μάθει από τα λάθη της και συν­δρά­μει στην τιτάνια προ­σπά­θεια της σημε­ρι­νής δημο­τι­κής αρχής να καλύψει ολο­κλη­ρω­μένα το πλαίσιο της καθα­ριό­τη­τας με έμφαση στις απαι­τή­σεις των καιρών και το βλέμμα στραμ­μένο στο μέλλον. Η στείρα αντι­πο­λί­τευση δεν βοήθησε ποτέ στην ανά­πτυξη του τόπου, ο πήχης ανε­βαί­νει με συνερ­γα­σία και το κοινό καλό υπη­ρε­τεί­ται με συναί­νεση.

Στις συκο­φα­ντίες απα­ντάμε με στοι­χεία

Στα ψέματα απα­ντάμε με αλή­θειες

Στις ύβρεις απα­ντάμε με γεγο­νότα

Η ιστορία γράφει και δεν ξεγρά­φει…