Στον «ύπνο» έπιασαν τις εφορίες οι online ενοικιάσεις σπιτιών

Στην αντε­πί­θεση περνάει η δημο­φι­λής δια­δι­κτυακή πλατ­φόρμα ενοι­κί­α­σης επι­πλω­μέ­νων κατοι­κιών, Airbnb, λόγω των προ­σπα­θειών των κατά τόπους Αρχών να περιο­ρί­σουν τη δρα­στη­ριό­τητα της εται­ρείας, καθώς κατα­γρά­φε­ται εκτε­τα­μένη φορο­δια­φυγή από τους ιδιο­κτή­τες, που ποντά­ρουν στη δυσκο­λία ελέγχου του Δια­δι­κτύου. Η εται­ρεία προ­χώ­ρησε εντός της εβδο­μά­δος σε αγωγή προς τον δήμο του Σαν Φραν­σί­σκο, όπως και στη Σάντα Μόνικα στην Καλι­φόρ­νια, επι­χει­ρώ­ντας να απο­τρέ­ψει την εφαρ­μογή νομο­θε­τι­κής ρύθ­μι­σης που απα­γο­ρεύει στις πλατ­φόρ­μες δια­μοι­ρα­σμού κατοι­κιών, όπως το Airbnb, να εισπράτ­τουν προ­μή­θεια από τους ιδιο­κτή­τες, εφόσον αυτοί δεν έχουν κατα­χω­ρί­σει το ακίνητό τους στον δήμο, ώστε να μπο­ρέ­σει και να φορο­λο­γη­θεί. Η Airbnb αμεί­βε­ται για κάθε μίσθωση που γίνεται μέσω της σχε­τι­κής πλατ­φόρ­μας, εισπράτ­το­ντας προ­μή­θεια 3% από τον ιδιο­κτήτη και 7% από τον ενοι­κια­στή.

Στο πλευρό της Airbnb βρί­σκε­ται η αντα­γω­νί­στριά της HomeAway, αλλά και η Amazon, η Google και το Facebook. Η επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία τους εδρά­ζε­ται στο ότι οι εται­ρείες δια­μοι­ρα­σμού απο­τε­λούν απλώς πλατ­φόρ­μες, μέσω των οποίων έρχο­νται σε επαφή οι ενδια­φε­ρό­με­νοι (στην προ­κει­μένη περί­πτωση, ιδιο­κτή­τες και ενοι­κια­στές). Δεν είναι δηλαδή επι­χει­ρή­σεις παροχής υπη­ρε­σιών, επο­μέ­νως δεν φέρουν και την ευθύνη εάν οι χρήστες τους παρα­νο­μούν, δηλαδή η Airbnb δεν ευθύ­νε­ται εάν οι ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των φορο­δια­φεύ­γουν.

Μάλιστα, η Airbnb προ­χω­ράει τη σχετική επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία ένα βήμα παρα­πέρα, επι­κα­λού­μενη ένα νόμο που ψηφί­στηκε το 1996 στις ΗΠΑ και ο οποίος προ­στα­τεύει τις εται­ρείες του Δια­δι­κτύου απέ­να­ντι σε αγωγές που σχε­τί­ζο­νται με την ευθύνη των ανθρώ­πων που κάνουν χρήση των σχε­τι­κών υπη­ρε­σιών τους. Αν δηλαδή κάποιος που­λή­σει μέσω του eBay κλεμ­μένα προ­ϊ­ό­ντα, η ευθύνη ανήκει σε αυτόν και όχι στο ίδιο το eBay.

Airbnb και Ελλάδα

Στην αντί­περα όχθη του Ατλα­ντι­κού, στην Ευρώπη, όπου δεν υπάρχει τέτοιου είδους νομο­θε­σία, ενδε­χο­μέ­νως να προ­κύ­ψουν προ­βλή­ματα για την Airbnb, εάν οι Αρχές επι­χει­ρή­σουν να θέσουν περιο­ρι­σμούς. Στην Ελλάδα οι βρα­χυ­πρό­θε­σμες μισθώ­σεις απε­λευ­θε­ρώ­θη­καν μόλις τον Νοέμ­βριο του 2015, κάτι που σημαί­νει ότι κάθε ενδια­φε­ρό­με­νος ιδιο­κτή­της μπορεί να συνά­πτει τέτοιες συμ­φω­νίες με ξένους ενοι­κια­στές, χωρίς την προ­μή­θεια του ειδικού σήματος του ΕΟΤ. Το θέμα της φορο­λό­γη­σης, όμως, των σχε­τι­κών εισο­δη­μά­των, που υπο­λο­γί­ζο­νται σήμερα σε περίπου 1 δισ. ευρώ ετησίως με έντονα αυξη­τι­κές τάσεις, παρα­μέ­νει θολό. Πιο συγκε­κρι­μένα, οι ιδιο­κτή­τες ακι­νή­των οφεί­λουν να κατα­χω­ρί­ζουν ηλε­κτρο­νικά τα στοι­χεία των μισθω­τη­ρίων συμ­βο­λαίων στον δικτυακό τόπο της Γενικής Γραμ­μα­τείας Πλη­ρο­φο­ρια­κών Συστη­μά­των για τη λήψη του μονα­δι­κού αριθμού κατα­χώ­ρι­σης της μίσθω­σης. Η μίσθωση αυτή, δηλαδή, αντι­με­τω­πί­ζε­ται φορο­λο­γικά όπως κάθε αστική σύμβαση μίσθω­σης κατοι­κίας. Σε περί­πτωση που ο ενοι­κια­στής είναι αλλο­δα­πός, και δεν έχει υπο­χρέ­ωση για έκδοση ΑΦΜ, κατα­χω­ρί­ζο­νται στο σύστημα ο αριθμός δια­βα­τη­ρίου, η διεύ­θυνση μόνιμης κατοι­κίας του και η χώρα προ­έ­λευ­σής του. Στην πράξη, όμως, οι ιδιο­κτή­τες είτε δεν κατα­χω­ρί­ζουν τα σχετικά στοι­χεία είτε κατα­χω­ρί­ζουν μόνο 1 ή 2 από τις μισθώ­σεις που κάνουν, καθώς το Δημόσιο δεν μπορεί να προβεί σε δια­σταυ­ρώ­σεις, δεδο­μέ­νου ότι οι μισθω­τές είναι μόνιμοι κάτοι­κοι εξω­τε­ρι­κού χωρίς ΑΦΜ.

Καθη­με­ρινή