Οι τζιχαντιστές, το πέρασμα από τη Λέρο και οι επιθέσεις

Η ατμό­σφαιρα στο εφετείο του Λιντς της Αυστρίας στις 27 Ιουλίου 2016 προ­μή­νυε καται­γίδα. To δικα­στή­ριο ζήτησε από τον προ­σφεύ­γο­ντα να εξη­γή­σει με δικά του λόγια γιατί δεν επι­θυ­μούσε να εκδοθεί στη Γαλλία, η οποία με ευρω­παϊκό ένταλμα σύλ­λη­ψης ζητούσε την έκδοσή του για τη συμ­με­τοχή του στην προ­ε­τοι­μα­σία των τρο­μο­κρα­τι­κών επι­θέ­σεων του Νοεμ­βρίου. O 34χρονος Πακι­στα­νός Μοχά­μεντ Γκάσι Ουσμάν άσκησε έφεση στην αρχική θετική απόφαση του αυστρια­κού δικα­στη­ρίου για να εκδοθεί και αυτή εκδι­κα­ζό­ταν στις 27 Ιουλίου.

Ο Πακι­στα­νός εμφα­νί­σθηκε στην αίθουσα του δικα­στη­ρίου αλυ­σο­δε­μέ­νος στα χέρια και στα πόδια, κυκλω­μέ­νος από οκτώ βαριά οπλι­σμέ­νους, με καλυμ­μένα τα πρόσωπα, αυστρια­κούς αστυ­νο­μι­κούς. Ο ίδιος είπε πως φοβάται για τη ζωή του καθώς οι γαλ­λι­κές αρχές θα επι­θυ­μού­σαν «στο πρόσωπό του να δημιουρ­γή­σουν ένα παρά­δειγμα τιμω­ρίας» για όσους προ­ε­τοί­μα­σαν τις τρο­μο­κρα­τι­κές επι­θέ­σεις στη γαλλική πρω­τεύ­ουσα στις 13 Νοεμ­βρίου. Ο Ουσμάν δεν είναι άγνω­στος στις ελλη­νι­κές αρχές. Η σύλληψή του μάλιστα οφεί­λε­ται σε αυτές, παρα­δέ­χο­νται τώρα γερ­μα­νι­κές και αυστρια­κές αστυ­νο­μι­κές αρχές που μίλησαν στην «Κ» υπό τον όρο της ανω­νυ­μίας. Ο Ουσμάν έφθασε στη Λέρο μαζί με τον Αλγε­ρινό Αντέλ Χαντά­ντι. Δεν ήταν μόνοι τους.

Ποιοι είναι;

Ταξί­δευαν από την Τουρκία μαζί με ακόμα δύο συντρό­φους τους για λογα­ρια­σμό του Ισλα­μι­κού Κράτους, όπως υπο­στη­ρί­ζουν οι αυστρια­κές, γερ­μα­νι­κές και γαλ­λι­κές αρχές, και ειδι­κό­τερα της υπη­ρε­σίας «Εξω­τε­ρι­κών Επι­χει­ρή­σεων», κάτι που η Aμερικανίδα δημο­σιο­γρά­φος Ρουκ­μίνι Καλι­μάχι απο­κά­λυψε στους N.Y. Times με βάση μαρ­τυ­ρία κρα­του­μέ­νου πρώην τζι­χα­ντι­στή στη Βιέννη. Οι αυστρια­κές αρχές υπο­στη­ρί­ζουν ότι το τμήμα αυτό του Ισλα­μι­κού Κράτους προ­έ­κυψε από την «υπη­ρε­σία εσω­τε­ρι­κής ασφά­λειας» της οργά­νω­σης.

Οταν έφτασαν στη Λέρο ο Ουσμάν και ο Χαντά­ντι με τους συντρό­φους τους, που λέγο­νταν Αλοσμάν, είπαν ότι είναι Σύροι από το Χαλέπι με τα ονόματα Φαϊσάλ Αλοφάν (ο Ουσμάν) και Χάλεντ Αλομάρ (ο Χαντά­ντι). Mόνο που ο Ουσμάν δεν μιλούσε αραβικά σαν Σύρος και ο Χαντά­ντι, που στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ήταν μάγει­ρας σε εστια­τό­ριο στην πρω­τεύ­ουσα του Ισλα­μι­κού Κράτους τη Ράκα, δεν γνώριζε βασικά σημεία της τοπο­γρα­φίας του Χαλε­πίου όταν ρωτή­θηκε από τους ανθρώ­πους του Frontex. Να σημειω­θεί ότι στο διά­στημα αυτό οι γερ­μα­νι­κές αρχές ασφα­λείας, για παρά­δειγμα, απέ­κλειαν να υπάρ­χουν μεταξύ των προ­σφύ­γων στελέχη του Ι.Κ. σε απο­στολή, ενώ δεν έδιναν σημασία στο πρό­βλημα των «γνήσια πλαστών» συρια­κών δια­βα­τη­ρίων.

Στη Λέρο δεν υπήρχε πρό­σβαση στο σύστημα πλη­ρο­φο­ριών Σένγκεν, δια­φο­ρε­τικά οι Αρχές θα «έβλεπαν» ότι τα δύο δια­βα­τή­ρια του Αλγε­ρι­νού Χαντά­ντι και του Πακι­στα­νού Ουσμάν προ­έρ­χο­νταν από την ίδια παρτίδα όπως και τα δύο γνήσια συριακά δια­βα­τή­ρια των συντρό­φων τους που ανα­τι­νά­χθη­καν έξω από το Σταντ ντε Φρανς. Mάλιστα το ένα από τα δύο, με αύξοντα αριθμό 007773937, είχε δοθεί στο σύστημα πλη­ρο­φο­ριών Σένγκεν για περαι­τέρω έρευνα. Ανήκε σε μια παρτίδα 1.452 «μπλάνκο» δια­βα­τη­ρίων που είχαν πέσει στα χέρια του Ισλα­μι­κού Κράτους, τους αριθ­μούς των οποίων είχε δια­βι­βά­σει το συριακό κράτος ήδη από το 2014 στις χώρες της Ε.Ε. και στην Ελλάδα.

Οι Αρχές δεν μπό­ρε­σαν να κρα­τή­σουν άλλο τον Ουσμάν και τον Χαντά­ντι στη Λέρο, επι­σή­μα­ναν όμως στο «σύστημα» ότι επειδή δεν είχαν πει την αλήθεια, θα έπρεπε να τεθούν υπό παρα­κο­λού­θηση μετά την ανα­χώ­ρησή τους από την Kω στις 27 Οκτω­βρίου. Η οδηγία των Ελλήνων μετα­φρά­σθηκε «καλυμ­μέ­νος έλεγχος στοι­χείων» για την αυστριακή αστυ­νο­μία, «στο­χευ­μέ­νος έλεγχος» για τη γαλλική και «αστυ­νο­μική παρα­κο­λού­θηση» για τη γερ­μα­νική, ανάλογα με την ορο­λο­γία της κάθε χώρας. Την ίδια ώρα, οι δύο σύντρο­φοί τους που είχαν ταξι­δέ­ψει έως τη Λέρο προ­χω­ρού­σαν προς το Παρίσι μέσω Βιέννης για να εκτε­λέ­σουν την απο­στολή που τους είχε ανα­θέ­σει το Ι.Κ. Στην τσέπη του ενός βρέθηκε μετά τον θάνατό του –τινά­χθηκε έξω από το Σταντ ντε Φρανς– το δια­βα­τή­ριο από την παρτίδα της Ράκα.

«Μίλησαν» τα κινητά και το Ιντερ­νετ για τα πραγ­μα­τικά στοι­χεία

Η γερ­μα­νική αστυ­νο­μία ειδο­ποί­ησε τους Αυστρια­κούς στις 10 Δεκεμ­βρίου του 2015, με βάση ανάλυση υπο­κλα­πει­σών τηλε­φω­νι­κών συν­δια­λέ­ξεων, ότι οι Χαντά­ντι και Ουσμάν έμεναν σε ένα σπίτι που φιλο­ξε­νούσε πρό­σφυ­γες στο Σάλτσ­μπουργκ. Οι Ουσμάν και Χαντά­ντι, ιδιαί­τερα ο δεύ­τε­ρος, ήταν συνερ­γά­σι­μοι με τις Αρχές. Πολύ μεγάλο ενδια­φέ­ρον είχε το τηλέ­φωνο του Ουσμάν που «μιλούσε» μέσω Whats-Up και Telegram με άλλους «πρό­σφυ­γες» που είχαν φτάσει από τον Aύγουστο έως τον Δεκέμ­βριο του 2015 στην Ευρώπη. Οι αυστρια­κές αρχές επι­βε­βαιώ­νουν ότι αυτές οι συν­δια­λέ­ξεις απο­τέ­λε­σαν τον κύριο όγκο της ανά­κρι­σης των δύο «προ­σφύ­γων», που έφτασαν από τη Σλο­βε­νία στο Σπίλ­φελντ της Αυστρίας με τα ονόματα Νάσερ Σαΐντ Μοκάις (ο Ουσμάν) και Μοχά­μαντ αλ Φατόρι (ο Χαντά­ντι). Στη διάρ­κεια της δια­δι­κα­σίας έκδοσης από το εφετείο του Λιντς αλλά και κατά τη διάρ­κεια των ανα­κρί­σεων των Ουσμάν και Χαντά­ντι, ο αριθμός του τηλε­φώ­νου αυτού έπαιξε κεντρικό ρόλο.

Καθη­με­ρινή