Έντονη ανησυχία για την ενίσχυση των προσφυγικών εισροών στα νησιά

Οι αριθμοί είναι σαφείς – και ανη­συ­χη­τι­κοί. Από την 15η Ιουλίου οπότε και εκδη­λώ­θηκε το απο­τυ­χη­μένο πρα­ξι­κό­πημα στη γείτονα Τουρκία οι μέχρι τότε εξαι­ρε­τικά χαμηλές εισροές προ­σφύ­γων και μετα­να­στών στα νησιά του ανα­το­λι­κού Αιγαίου αυξή­θη­καν κατά 76%. Ειδι­κό­τερα, σύμφωνα με τα στοι­χεία του Συντο­νι­στι­κού Οργάνου για την Προ­σφυ­γική Κρίση, στις 24 ημέρες που ακο­λού­θη­σαν την 15η Ιουλίου κατα­γρά­φη­καν συνο­λικά 1.890 αφίξεις σε Λέσβο, Χίο, Σάμο, Λέρο, Κω, Κάλυμνο και Καστε­λό­ριζο, έναντι 1.074 αφίξεων στις διά­στημα 24 ημερών που προη­γή­θηκε της από­πει­ρας πρα­ξι­κο­πή­μα­τος.

Όπως ανα­φέ­ρουν οι πλη­ρο­φο­ρίες του Capital.gr οι προ­σφυ­γι­κές ροές προ­βλη­μα­τί­ζουν την Κυβέρ­νηση, με τον ανα­πλη­ρωτή υπουρ­γών μετα­νά­στευ­σης να έχει αιτηθεί να συνα­ντή­σει τον πρω­θυ­πουργό αλλά η κατά­σταση δεν έχει χτυ­πή­σει “κόκκινο” ακόμη ή εν πάση περι­πτώ­σει, η αυριανή τελικώς “επι­στροφή” του Α. Τσίπρα στο Μαξίμου (βρί­σκε­ται σε ολι­γο­ή­με­ρες δια­κο­πές), δεν οφεί­λε­ται στο Προ­σφυ­γικό. Σε κάθε περί­πτωση πάντως, το προ­σφυ­γικό θα βρεθεί στην ατζέντα των συζη­τή­σεων του πρω­θυ­πουρ­γού.

Κυβερ­νη­τι­κές πηγές άλλωστε μιλώ­ντας στο Capital.gr διευ­κρι­νί­ζουν ότι από τον Μάρτιο – οπότε και τέθηκε σε ισχύ η Συμ­φω­νία Ε.Ε- Τουρ­κίας έως και την ημέρα της από­πει­ρας πρα­ξι­κο­πή­μα­τος στη γείτονα χώρα, ο μέσος όρος των καθη­με­ρι­νών ροών ήταν στους 95 μετα­νά­στες.

Από τις 14 Ιουλίου έως και σήμερα, ο αριθμός αυτός, κυμαί­νε­ται στους 89.

Κατά την ίδια πηγή, προ­φα­νώς και δεν υπάρχει εφη­συ­χα­σμός στο Μαξίμου για τις “τιμές”, καταρ­χήν γιατι είναι ευμε­τά­βλη­τες εξ ου και υπάρχει επα­γρύ­πνηση σε επι­χει­ρη­σιακό επίπεδο και σε συντο­νι­σμό με Frontex και ΝΑΤΟ.

Κυριό­τατα ζήτημα αντι­με­τω­πί­ζουν τα νησιά, τα οποία βρί­σκο­νται στο όριο των αντοχών τους.

Ο αριθμός των εγκλω­βι­σμέ­νων στα νησιά του Αιγαίου, φθάνει τους 10.042, ξεπερ­νώ­ντας κατά πολύ τις δυνα­τό­τη­τες των κέντρων υπο­δο­χής, είναι χωρη­τι­κό­τη­τας 7.450 ατόμων. Στα περισ­σό­τερα από αυτά οι συν­θή­κες είναι απα­ρά­δε­κτες, ακόμη και σε ό,τι αφορά τη δια­τροφή, ενώ ανα­κοί­νωση της Ενωσης Λιμε­νι­κών Υπαλ­λή­λων Χίου-Σάμου επι­ση­μαί­νει ότι η κατά­σταση είναι άκρως ασφυ­κτική κι επι­κίν­δυνη.

Την ανη­συ­χία της κυβερ­νη­τι­κής πλευράς ενι­σχύει το γεγονός ότι είναι αδύνατο να προ­ε­ξο­φλη­θούν οι προ­θέ­σεις και οι δυνα­τό­τη­τες των τουρ­κι­κών αρχών στο θολό τοπίο που έχει προ­κύ­ψει μετά την 15η Ιουλίου. Οι εκκα­θα­ρί­σεις στον κρατικό μηχα­νι­σμό της Τουρ­κίας απο­τε­λούν από μόνες τους επαρκή λόγο χαλά­ρω­σης της φύλαξης των συνόρων – πόσω μάλλον που η κυβέρ­νηση της γεί­το­νος απειλεί ανοιχτά με ακύρωση της ευρω­τουρ­κι­κής συμ­φω­νίας του Μαρτίου για το προ­σφυ­γικό, αν δεν εξα­σφα­λί­σει μέχρι τον Αύγου­στο το περι­πό­θητο έπαθλο της κατάρ­γη­σης της βίζας για τους Τούρ­κους πολίτες που θα ταξι­δεύ­ουν στην Ε.Ε.

Σύμφωνα με κυβερ­νη­τι­κές πηγές που επι­κα­λεί­ται το Euractiv η κατά­σταση παρα­μέ­νει “υπό έλεγχο”, ωστόσο “δεν έχουμε καθαρή εικόνα του αν η εσω­τε­ρική κατά­σταση στην Τουρκία θα επη­ρε­ά­σει και σε ποιο βαθμό τη συμ­φω­νία με τις Βρυ­ξέλ­λες”.

Η πρό­σφατη συνέ­ντευξη του Γιάννη Μουζάλα στην Bild είναι ενδει­κτική αυτού του πνεύ­μα­τος – όσο και αν ο Έλληνας υπουρ­γός με διορ­θω­τική του δήλωση πήρε απο­στά­σεις από τις διο­γκω­μέ­νες εκφρά­σεις που του απέδωσε η γερ­μα­νική εφη­με­ρίδα για την ανάγκη επε­ξερ­γα­σίας ενός ευρω­παϊ­κού “Σχεδίου Β”.

Η ανη­συ­χία δεν περιο­ρί­ζε­ται στην Αθήνα. Αυξη­μέ­νες εισροές από την Ελλάδα αντι­με­τω­πί­ζει και η Αλβανία, όπου την Τετάρτη συνε­λή­φθη­σαν (και θα επα­να­προ­ω­θη­θούν) 26 Αφγανοί πρό­σφυ­γες, εκ των οποίων οι 18 ανή­λι­κοι, που είχαν δια­σχί­σει την Κακαβιά και είχαν ως προ­ο­ρι­σμό το Μαυ­ρο­βού­νιο – στοι­χείο που ενι­σχύει τις υποψίες για λει­τουρ­γία κυκλω­μά­των δια­κί­νη­σης προς την Δυτική Ευρώπη, με επί­κε­ντρο την πρώην γιου­γκο­σλα­βική δημο­κρα­τία.

Στη Βουλ­γα­ρία, πάλι, το τελευ­ταίο διά­στημα συλ­λαμ­βά­νει και επα­να­προ­ω­θεί στην Τουρκία περίπου 200 άτομα ημε­ρη­σίως, σύμφωνα με δηλώ­σεις του πρω­θυ­πουρ­γού Boyko Borisov.

Τα συμ­φρα­ζό­μενα αυτής της κατά­στα­σης δίνει η πολι­τική ψυχρό­τητα ανάμεσα στην Τουρκία και τις χώρες της Ε.Ε. μετά και την απο­τυ­χία του πρα­ξι­κο­πή­μα­τος της 15ης Ιουλίου – με τον Τούρκο υπουργό Εξω­τε­ρι­κών Mevlüt Çavuşoğlu να δια­μη­νύει, σε συνέ­ντευξή του που δημο­σί­ευσε την Τετάρτη το πρα­κτο­ρείο Anadolu, ότι “δυστυ­χώς η Ε.Ε. κάνει πολύ σοβαρά λάθη και απέτυχε στο τεστ του απο­τυ­χη­μέ­νου πρα­ξι­κο­πή­μα­τος”, καθώς, κατά τον ίδιο, εμπνέ­ε­ται περισ­σό­τερο από αντι­τουρ­κικά και αντι-ερντογανικά αισθή­ματα, μολο­νότι η χώρα του “έχει εργα­σθεί σκληρά την τελευ­ταία 15ετία” για την ευρω­παϊκή της προ­ο­πτική.

Από την άλλη πλευρά, δημο­σκό­πηση της Enmid για λογα­ρια­σμό της κυρια­κά­τι­κης έκδοσης της Bild εμφα­νί­ζει τους Γερ­μα­νούς πολίτες να επι­θυ­μούν, σε ποσοστό 66%, την άμεση διακοπή των ευρω­τουρ­κι­κών εντα­ξια­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων ή και την ακύρωση της ευρω­τουρ­κι­κής συμ­φω­νίας για τοπρο­σφυ­γικό (52%).

Πάντως, ο γενικός γραμ­μα­τέας της καγκε­λα­ρίας Peter Altmeier δήλωσε στην Berliner Zeitung ότι δεν υπάρχει εναλ­λα­κτική προς την ευρω­τουρ­κική συμ­φω­νία, η οποία, προ­έ­βλεψε, θα παρα­μεί­νει εν ισχύ. Ενδε­χο­μέ­νως έχει κατά νού ότι το “όπλο” των προ­σφυ­γι­κών ροών δεν είναι πλέον εφικτό να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί από την Άγκυρα, εφόσον δια της εφαρ­μο­γής της ευρω­τουρ­κι­κής συμ­φω­νίας έγινε σαφής ο ρόλος της στη χει­ρα­γώ­γησή τους. Όμως το Βερο­λίνο θα πρέπει να επα­να­φέ­ρει στην τάξη κάθε είδους αντιφ­δρο­νού­ντες μεταξύ των “28”.

Ήδη οι κυβερ­νή­σεις της Αυστρίας και της Δανίας έχουν ζητήσει όχι απλώς το πάγωμα του ανοίγ­μα­τος νέων κεφα­λαίων στις ευρω­τουρ­κι­κές εντα­ξια­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις (γεγονός περίπου εξα­σφα­λι­σμένο εκ των προ­τέ­ρων από το κυπριακό βέτο), αλλά και τον επίσημο τερ­μα­τι­σμό μιας δια­δι­κα­σίας, από την οποία, είναι η αλήθεια ούτε η τουρ­κική ούτε η ευρω­παϊκή πλευρά ανα­μέ­νει να προ­κύ­ψει στο προ­βλέ­ψιμο μέλλον η πλήρης ένταξη.

Μιλούν, όμως, η Βιέννη και η Κοπεγ­χάγη με την ασφά­λεια που τους προ­σφέ­ρει το γεγονός ότι την οργή της Άγκυρας δεν πρό­κει­ται να δοκι­μά­σει παρά η Ελλάδα, υπό μορφήν ενδε­χο­μέ­νως ανε­ξέ­λεγ­κτων προ­σφυ­γι­κών ροών. Τα υπό­λοιπα έχουν δια­σφα­λι­στεί από την “συνερ­γά­σιμη” κυβέρ­νηση των Σκοπίων, με το σφρά­γι­σμα των συνόρων Ελλάδας-ΠΓΔΜ.

Πανευ­ρω­παϊκή δημο­σκό­πηση: Να κλεί­σουν τα σύνορα

Περισ­σό­τε­ροι από τέσ­σε­ρις στους δέκα Γερ­μα­νοί (44 %) τάσ­σο­νται υπέρ του καθο­λι­κού κλει­σί­μα­τος των συνόρων στους πρό­σφυ­γες, αλλά το 45 % θέλει ανοικτά σύνορα, σύμφωνα με δημο­σκό­πηση της εται­ρείας ερευνών αγοράς Ipsos.

Υπέρ του κλει­σί­μα­τος των συνόρων για τους πρό­σφυ­γες τάσ­σε­ται επίσης το 44% των Σουηδών, το 40%των Πολωνών, το 45%των Γάλλων και το 48%των Ιταλών.

Η δημο­σκό­πηση έδειξε ότι στις περισ­σό­τε­ρες χώρες η τάση της κοινής γνώμης για καθο­λικό κλεί­σιμο των συνόρων για τους πρό­σφυ­γες έχει αυξηθεί σε σχέση με το 2015.

Πολύ πιο ακραίες τάσεις εκφρά­ζο­νται επίσης στην Τουρκία και την Ουγ­γα­ρία, όπου το 64% και το 55% αντί­στοιχα θέλει να κλεί­σουν τα σύνορα για τους πρό­σφυ­γες.

Οπως γράφει η γερ­μα­νική εφη­με­ρίδα Die Welt, αν και το κλεί­σιμο των συνόρων δεν υπο­στη­ρί­ζε­ται από την πλειο­ψη­φία του πλη­θυ­σμού της Γερ­μα­νίας, ωστόσο το 71% πιστεύει ότι οι τρο­μο­κρά­τες έρχο­νται ως πρό­σφυ­γες στη χώρα. Η έρευνα διε­ξή­χθη μάλιστα πριν από τις επι­θέ­σεις στη Νίκαια, το Βίρτσ­μπουργκ κσι το Ανσμπαχ.

Ο μεγα­λύ­τε­ρος φόβος ότι ισλα­μι­στές τρο­μο­κρά­τες μεταμ­φιέ­ζο­νται ως πρό­σφυ­γες υπάρχει μεταξύ των Τούρκων (83%). Στη Ρωσία και την Ουγ­γα­ρία επίσης τον ίδιο φόβο εκφρά­ζει το 77% και το 72% αντί­στοιχα.

Αντί­θετα, μόλις ένας στους έξι Ισπα­νούς φοβού­νται ότι υπάρ­χουν τρο­μο­κρά­τες μεταξύ των προ­σφύ­γων (16 %).

Η τρο­μο­κρα­τική απειλή στη Γερ­μα­νία παρα­μέ­νει σε υψηλά επίπεδα, σύμφωνα με τις εκτι­μή­σεις του υπουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών Ντε Μεζιέρ.

«Οι περισ­σό­τε­ροι αλλο­δα­ποί που επι­θυ­μούν να εισέλ­θουν ως πρό­σφυ­γες στη χώρα μου, δεν είναι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα πρό­σφυ­γες. Έρχο­νται για οικο­νο­μι­κούς λόγους ή για να ωφε­λη­θούν από τις κοι­νω­νι­κές υπη­ρε­σίες της Γερ­μα­νίας», δήλωσε ο Ντε Μεζιέρ στην Die Welt.

Aξίζει να σημειω­θεί ότι μόνο το 22 % των Γάλλων ,το 28% των Τούρκων και το 38% των Γερ­μα­νών είναι πεπει­σμέ­νοι ότι οι νεο­φερ­μέ­νοι πρό­σφυ­γες μπορούν να εντα­χθούν με επι­τυ­χία στην κοι­νω­νία τους.

Αντί­θετα,το 44%των Ούγγρων και το 43% των Ισπανών δηλώ­νουν αισιό­δο­ξοι για την ομαλή ενταξη των προ­σφύ­γων στις κοι­νω­νίες τους.

capital.gr/thetoc.gr