Αναβιώνει η φρικιαστική υπόθεση βιασμού κοριτσιού ηλικίας 7 ετών

Ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου θα ανα­βιώ­σει η φρι­κια­στική υπόθεση βιασμού και απο­πλά­νη­σης κορι­τσιού, ηλικίας 7 ετών με κατη­γο­ρού­με­νους την μητέρα, τον παππού και την θεία του, κατοί­κους Ρόδου.

Το πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο έχει επι­βά­λει ποινή κάθειρ­ξης 35 ετών στη μητέρα του θύματος και ποινή κάθειρ­ξης 25 ετών στον παππού του και την θεία του, ενώ είχε κρίνει αθώα την γιαγιά του.

Το λαϊκό δικα­στή­ριο απέρ­ριψε εξάλλου το αίτημα των κατη­γο­ρου­μέ­νων για την ανα­γνώ­ριση ελα­φρυ­ντι­κών αλλά και για την ανα­στολή έκτισης της ποινής τους, ενόψει κατά­θε­σης εφέσεως και επα­νε­ξέ­τα­σής της σε δεύτερο βαθμό.

Με απο­φά­σεις που εξέ­δω­σαν τον Ιούνιο του 2015 το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου και τον Οκτώ­βριο του ίδιου έτους το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, απορ­ρί­φθη­καν ισά­ριθ­μες αιτή­σεις των τριών κατη­γο­ρού­με­νων για την ανα­στολή των πολυ­ε­τών ποινών καθείρ­ξεως που τους επέβαλε το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της Κω.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», φέρεται να έχει ως εξής:

Ο μηνυτής πατέρας και η κατη­γο­ρού­μενη μητέρα της παι­δί­σκης είχαν τελέσει γάμο στις 11 Νοεμ­βρίου 1995. Από τις 22 Σεπτεμ­βρίου 2000 ο μηνυτής και η μητέρα της παι­δί­σκης τελούν σε διά­σταση και με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, δια­δι­κα­σία ασφα­λι­στι­κών μέτρων, αφαι­ρέ­θηκε η προ­σω­ρινή επι­μέ­λεια της ανή­λι­κης από την κατη­γο­ρού­μενη και ανα­τέ­θηκε προ­σω­ρινά στο μηνυτή με τον οποίο δια­μέ­νει στην κατοι­κία του.

Με άλλη απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ρυθ­μί­στηκε το δικαί­ωμα της προ­σω­πι­κής επι­κοι­νω­νίας της κατη­γο­ρού­με­νης μητέρας με την θυγα­τέρα της.

Στο πλαίσιο της επι­κοι­νω­νίας αυτής η μητέρα φέρεται να πήρε την ανήλικη θυγα­τέρα της από την οικία του μηνυτή και την πήγε στο σπίτι της, όπου βρι­σκό­ταν και η δεύτερη κατη­γο­ρου­μένη, αδελφή της. Αυτό έγινε πριν την εορτή του Πάσχα 2003 σε μη ακριβώς προσ­διο­ρι­σμένη ημε­ρο­μη­νία.

Εκεί, όπως καταγ­γέλ­θηκε, η πρώτη κατη­γο­ρου­μένη, και ενώ η δεύτερη κρα­τούσε σφιχτά τα χέρια της ανή­λι­κης, την ακι­νη­το­ποί­ησε, έπεσε πάνω στην ανήλικη και έβαλε το χέρι της μέσα στο αιδοίο της, προ­κα­λώ­ντας της πόνο και αιμορ­ρα­γία.

Μετά το περι­στα­τικό αυτό η ανήλικη δεν ήθελε να πάει στη μητέρα της. Ούτε όμως και η πρώτη κατη­γο­ρου­μένη ενδια­φε­ρό­ταν να πάρει την κόρη της για επι­κοι­νω­νία.

Το Νοέμ­βριο του 2003 η κατη­γο­ρου­μένη μητέρα πήγε να πάρει την κόρη της για επι­κοι­νω­νία, αλλά η μικρή αρνή­θηκε πει­σμα­τικά να πάει μαζί της. Όταν ο μηνυτής ρώτησε την κόρη του γιατί αρνεί­ται να πάει με τη μητέρα της, αυτή του απά­ντησε ότι στην τελευ­ταία συνά­ντησή τους, πριν το Πάσχα 2003, η μητέρα της έβγαλε το εσώ­ρουχο και, ενώ η θεία της, δεύτερη κατη­γο­ρού­μενη, την κρα­τούσε σφιχτά από τα χέρια, η μητέρα της τής άνοιξε τα πόδια και της πείραξε το γεν­νη­τικό της όργανο. Την ερώτησε γιατί δεν του το είπε αμέσως, κι η μικρή απά­ντησε ότι η μητέρα της την απεί­λησε ότι θα σκο­τώ­σει τον πατέρα της και την ίδια με όπλο.

Την ένταση αυτή στη σχέση της κόρης με τη μητέρα της, δια­πί­στωσε και ψυχο­λό­γος, η οποία περιέ­γραψε τις ζωγρα­φιές της μικρής και το περιε­χό­μενό τους, καθώς και την επίθεση της μικρής στη γιαγιά, όταν δια­πί­στωσε ότι είχε δείξει τις ζωγρα­φιές στη μάρτυρα.

Ανα­φέρ­θηκε επίσης στην αφήγηση της γιαγιάς, σχετικά με τις αντι­δρά­σεις της κόρης, όταν η συζή­τηση ανα­φέ­ρε­ται στη μητέρα της. Το ίδιο δια­πί­στωσε και η ίδια η μάρ­τυ­ρας, όταν προ­σπα­θούσε να φέρει τη συζή­τηση στη μητέρα της, αλλά και στο επει­σό­διο με την επίθεση της εγγονής στη γιαγιά της, όταν αυτή τη ρώτησε γιατί δεν πηγαί­νει στη μητέρα της.

Παι­δο­χει­ρουρ­γός, εξέτασε στο Νοσο­κο­μείο την φερό­μενη ως παθούσα, όταν αυτή παρα­πο­νείτο για περι­πρω­κτικό άλγος. Την ερώτησε, ενώ ήταν μόνοι τους, γιατί πονάει ο ποπός της και η μικρή του απά­ντησε ότι την ώρα που κοι­μό­ταν κατά­λαβε πως ο παππούς της ασέλ­γησε σε βάρος της. Κατά­θεσε ότι όπως του είπε η ανήλικη, αυτό το γεγονός είχε συμβεί δύο φορές. Στην εξέταση που έκανε παρα­τή­ρησε ευχέ­ρεια στην εξέταση της γενε­τή­σιας περιο­χής, το παιδί δεν αντι­δρούσε στην εξέταση των γεν­νη­τι­κών οργάνων του, είχε δε ευκολία στο να κατε­βά­ζει το εσώ­ρουχό του. Κατέ­ληξε ότι δεν μπορεί να κατα­θέ­σει με βεβαιό­τητα ότι το παιδί έχει υποστεί ασελ­γείς πράξεις ή όλα είναι στη φαντα­σία του.

Σε έγγραφο που συνέ­ταξε η προϊ­στα­μένη της κοι­νω­νι­κής υπη­ρε­σίας του Περι­φε­ρεια­κού Νοσο­κο­μείου Ρόδου και αφορά περι­στα­τικά, που έγιναν όταν η ανήλικη βρι­σκό­ταν στο νοσο­κο­μείο, από το οποίο η μητέρα της την πήρε δια της βίας και παρά την αντί­θετη άποψη του προ­σω­πι­κού, ανα­φέ­ρει για την ανήλικη ότι αυτή αισθά­νε­ται χαρού­μενη και ασφαλής κοντά στον πατέρα της που δεν δείχνει να φοβάται. Ζωγρα­φί­ζει τον εαυτό της και τους γονείς της με μια μπα­νιέρα από πάνω της, όταν δε την ρώτησε γι αυτό της απά­ντησε πως είναι βρώμικη και θέλει να πλέ­νε­ται. Συμπε­ραί­νει από το συγκε­κρι­μένο στοι­χείο ότι αυτό πάντα κινεί την υποψία για σεξουα­λική παρε­νό­χληση από κάποιον.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι αρνή­θη­καν τις κατη­γο­ρίες και ισχυ­ρί­στη­καν ότι οι κατα­θέ­σεις της ανή­λι­κης ήταν απο­τέ­λε­σμα επη­ρε­α­σμού από τον πατέρα και τους γονείς του με τους οποίους υπάρχει μεγάλη ένταση λόγω του χωρι­σμού. Και ότι με αυτό τον τρόπο πέτυχαν την αφαί­ρεση της επι­μέ­λειας από την μητέρα της.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων παρί­στα­νται οι δικη­γό­ροι κ.κ. Παν. Αβρίθης και Γ. Παντε­λί­δης.