Νέες σημαντικές αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα

Στον βωμό της προ­σπά­θειας για την επι­τά­χυνση της δικαιο­σύ­νης θυσιά­ζο­νται γι ακόμη μια φορά δεκάδες υπο­θέ­σεις με τον νέο νόμο 4411/2016 ΦΕΚ Α’ 142/ 3-08-2016 «Κύρωση της Σύμ­βα­σης του Συμ­βου­λίου της Ευρώπης για το έγκλημα στον Κυβερ­νο­χώρο και του Προ­σθέ­του Πρω­το­κόλ­λου της, σχετικά με την ποι­νι­κο­ποί­ηση πράξεων ρατσι­στι­κής και ξενο­φο­βι­κής φύσης κλπ.» του Υπουρ­γείου Δικαιο­σύ­νης.

Με τον νέο νόμο προ­βλέ­πε­ται γι ακόμη μια φορά η παρα­γραφή και παύση ποι­νι­κής δίωξης για τα πταί­σματα και ορι­σμένα πλημ­με­λή­ματα που έχουν τελε­σθεί μέχρι 31.3.2016

Με τον νόμο εξα­λεί­φε­ται το αξιό­ποινο και παύει ειδι­κό­τερα η δίωξη των ακό­λου­θων αξιό­ποι­νων πράξεων:

α) των πται­σμά­των και

β) των πλημ­με­λη­μά­των, κατά των οποίων ο νόμος απειλεί ποινή φυλά­κι­σης μέχρι δύο (2) έτη ή χρη­μα­τική ποινή ή και τις δύο ποινές.

Εάν, στην περί­πτωση των πλημ­με­λη­μά­των της παρα­γρά­φου 1, ο υπαί­τιος υπο­πέ­σει μέσα σε δύο (2) έτη από τη δημο­σί­ευση του νόμου σε νέα από δόλο αξιό­ποινη πράξη κακουρ­γή­μα­τος ή πλημ­με­λή­μα­τος και κατα­δι­κα­στεί αμε­τά­κλητα οπο­τε­δή­ποτε σε ποινή στε­ρη­τική της ελευ­θε­ρίας ανώτερη των έξι (6) μηνών, συνε­χί­ζε­ται η κατ’ αυτού παυ­θείσα ποινική δίωξη και δεν υπο­λο­γί­ζε­ται στο χρόνο παρα­γρα­φής του αξιό­ποι­νου της πρώτης πράξης ο δια­νυ­θείς χρόνος από την παύση της δίωξης μέχρι την αμε­τά­κλητη κατα­δίκη για τη νέα πράξη.

Οι δικο­γρα­φίες που αφορούν τις παρα­πάνω αξιό­ποι­νες πράξεις, τίθε­νται στο αρχείο με πράξη του αρμό­διου εισαγ­γε­λέα ή δημό­σιου κατη­γό­ρου. Για την τύχη των πει­στη­ρίων απο­φαί­νο­νται με αιτιο­λο­γη­μένη διάταξη, επί πλημ­με­λη­μά­των ο αρμό­διος εισαγ­γε­λέας και επί πται­σμά­των ο αρμό­διος πται­σμα­το­δί­κης.

Οι αστικές αξιώ­σεις που απορ­ρέ­ουν από τις πράξεις που ανα­φέ­ρο­νται στις προη­γού­με­νες παρα­γρά­φους, δεν θίγο­νται με οποιον­δή­ποτε τρόπο. Η παρα­γραφή του αξιο­ποί­νου και η παύση της δίωξης δεν κωλύει την επιβολή των κατά νόμο προ­βλε­πό­με­νων διοι­κη­τι­κών κυρώ­σεων στις υπο­θέ­σεις αυτές.

Η κατά τα ανωτέρω παρα­γραφή του αξιό­ποι­νου και η παύση της ποι­νι­κής δίωξης, δεν ισχύει για τα εγκλή­ματα:

α) ως προς τον ποινικό κώδικα, των άρθρων 81Α, 142, 149, 154, 155, 157 παρ. 3 εδάφιο β ́, 158 παρά­γρα­φοι 1 και 2, 162, 163, 164 παρ. 1, 165 παρά­γρα­φοι 1 και 2, 166, 173 παρ. 1, 175, 177, 178, 181, 182, 192, 193 παρ. 1, 200, 201, 215, 218 παρ. 3, 220, 221 παρά­γρα­φοι 1 και 2, 222, 228 παρ. 1, 230, 234, 241, 251 παρά­γρα­φοι 1 και 2, 255, 259, 261, 286 παρ. 2, 334 παρ. 1, 337, 345 παρ. 1 περι­πτώ­σεις β ́ και γ ́, 346 παρ. 1, 352Β, 358, 359, 360 παρ. 3, 362 για τις περι­πτώ­σεις που τελεί­ται δια του τύπου, 375 παρ. 1 εδάφιο α ́, 377 για τις περι­πτώ­σεις αγοράς εμπο­ρευ­μά­των με πίστωση, 389 παρ. 1, 397 παρά­γρα­φοι 1 και 2, 398 (απλή χρε­ο­κο­πία), 399 παρά­γρα­φοι 1 και 2, 403 παρά­γρα­φοι 1 και 2, 406,

β) του άρθρου 2 παρ. 11 περί­πτωση β ́ του N. 2168/1993,

γ) του άρθρου 28 παρ. 1 του N. 1650/1986,

δ) του άρθρου πέμπτου του N. 2803/2000,

ε) του άρθρου 45 παρ. 1 περι­πτώ­σεις δ ́ και θ ́ εδάφιο α ́ του N. 3691/2008,

στ) του άρθρου 6 παρ. 4 και παρ. 6 του N. 3213/2003,

ζ) του άρθρου μόνου παρ. 1 του N. 690/1945,

η) του άρθρου 28 του N. 3996/2011,

θ) του άρθρου 29 του N. 703/1977 και του άρθρου 44 του N. 3959/2011,

ι) του άρθρου 6 του N. 456/1976,

ια) του άρθρου 41ΣΤ του N. 2725/1999,

ιβ) του άρθρου 59 εδάφιο α ́ του N. 3028/2002,

ιγ) του άρθρου 13 του N. 3402/2005,

ιδ) του άρθρου 9 παρά­γρα­φοι 1 και 3 του N. 3500/2006,

ιε) του άρθρου 31 παρά­γρα­φοι 4 και 6 του N. 3904/2010,

ιστ) του άρθρου τρίτου του N. 1788/1988,

ιζ) του N. 927/1979»

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην αιτιο­λο­γική έκθεση του νομο­σχε­δίου, η συγκε­κρι­μένη ρύθμιση κρί­νε­ται ανα­γκαία ως τρόπος δια­χεί­ρι­σης του σχε­τι­κού αριθμού υπο­θέ­σεων που εισά­γο­νται στα ποινικά ακρο­α­τή­ρια ενώ προ­βλέ­πε­ται ειδικά η δια­τή­ρηση των συναφών με τις πράξεις αυτές αστικών αξιώ­σεων και των διοι­κη­τι­κών κυρώ­σεων.