Κορκίδης: Oι προτάσεις της ΕΣΕΕ για τον αναπτυξιακό

Πιο συγκε­κρι­μένα, κατά τη διάρ­κεια της τοπο­θέ­τη­σής του στην κοινή συνε­δρί­αση των Κοι­νο­βου­λευ­τι­κών Επι­τρο­πών Παρα­γω­γής και Εμπο­ρίου, Οικο­νο­μι­κών Υπο­θέ­σεων και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων επε­σή­μανε:

«Στις σημε­ρι­νές, δυσχε­ρείς συν­θή­κες για την οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία, οι στρα­τη­γι­κές επεν­δύ­σεις απο­τε­λούν κρίσιμο παρά­γο­ντα ανά­πτυ­ξης και σε αυτό το πλαίσιο, η ΕΣΕΕ τάσ­σε­ται θετικά σε οποια­δή­ποτε μεταρ­ρύθ­μιση, η οποία κινεί­ται στην κατεύ­θυνση της ενί­σχυ­σης των κινή­τρων των Ελλήνων αλλά και ξένων επεν­δυ­τών.

Με γνώμονα το γεγονός ότι ο νόμος θα πρέπει να υπη­ρε­τεί το ανα­πτυ­ξιακό και επεν­δυ­τικό μοντέλο, θεω­ρούμε ότι απο­τε­λεί τον κρι­σι­μό­τατο παρά­γο­ντα, στη διεθνή και Ελλη­νική επεν­δυ­τική κοι­νό­τητα, για ένα σταθερό και δια­φα­νές επεν­δυ­τικό πλαίσιο κανόνων, δια­δι­κα­σιών και διοι­κη­τι­κών δομών, με σκοπό την υλο­ποί­ηση δημό­σιων και ιδιω­τι­κών έργων, που θα έχουν σαν απο­τέ­λε­σμα τη δημιουρ­γία σύγ­χρο­νων υπο­δο­μών, δικτύων και τελικά υπη­ρε­σιών για τους πολίτες, αλλά και θέσεων εργα­σίας.

Είναι θετικό το γεγονός ότι στο νέο νόμο η μικρο­με­σαία επι­χεί­ρηση τίθεται στο επί­κε­ντρο και ανα­δει­κνύ­ε­ται ως βασικός μοχλός της παρα­γω­γι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης της οικο­νο­μίας, όπως άλλωστε συμ­βαί­νει και στις υπό­λοι­πες χώρες της ΕΕ των 15 «παλαιών» και των 13 «νέων», όπως ανα­φέ­ρει η Έκθεση του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου (Μάιος 2016), χωρίς ευτυχώς να ξεχω­ρί­ζει τις «παλαιές» 15 σε 14 συν την Ελλάδα.

Τα σοβαρά εμπόδια για την ανά­πτυξη μπορεί να ποι­κί­λουν και να επη­ρε­ά­ζουν δυσα­νά­λογα τις μεγα­λύ­τε­ρες από τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις, αλλά συνο­ψί­ζο­νται σε τρείς βασικές κατη­γο­ρίες, σε εσω­τε­ρικά, διοι­κη­τικά και οικο­νο­μικά. Στην Ελλάδα η 7ετής οικο­νο­μική κρίση, το Δημόσιο χρέος, τα φορο­λο­γικά συστή­ματα, η πολύ­πλοκη νομο­θε­σία, τα ρυθ­μι­στικά εμπόδια, η πρό­σβαση στη χρη­μα­το­δό­τηση έχουν αρνη­τικό αντί­κτυπο στον κύκλο εργα­σιών, την κερ­δο­φο­ρία, την απα­σχό­ληση και το ποσοστό επι­βί­ω­σης των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων. Μάλιστα, στις υγιείς και κερ­δο­φό­ρες επι­χει­ρή­σεις όλα αυτά είναι σημα­ντι­κοί παρά­γο­ντες επι­βρά­δυν­σης της ανά­πτυ­ξης τους.

Παρά το γεγονός ότι το εμπόριο δεν συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται ως κύρια δρα­στη­ριό­τητα στους έξι άξονες του νέου ανα­πτυ­ξια­κού νόμου, η ΕΣΕΕ, εκπρο­σω­πώ­ντας και την μικρο­με­σαία επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, είναι πάντα υπέρ της ενί­σχυ­σης της παρα­γω­γι­κής δια­δι­κα­σίας και του πρω­το­γε­νούς τομέα, γιατί μόνο έτσι θα ενι­σχυ­θεί και το ελλη­νικό εμπόριο. Άλλωστε τα κέρδη του εμπο­ρίου έρχο­νται από την αγορά των προ­ϊ­ό­ντων και όχι από την πώληση.

Όπως είναι επίσης σημα­ντικό ότι κατά προ­τε­ραιό­τητα ο νόμος ενι­σχύει την τεχνο­λο­γική ανα­βάθ­μιση της χώρας και τη βελ­τί­ωση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας σε τομείς υψηλής προ­στι­θέ­με­νης αξίας, όπου, δια­μέ­σου αυτής, μπορεί να διευ­κο­λυν­θεί η προ­σαρ­μογή των Ελλη­νι­κών ΜμΕ στη νέα ψηφιακή οικο­νο­μία και στις σύγ­χρο­νες απαι­τή­σεις που δημιουρ­γεί το ηλε­κτρο­νικό εμπόριο. Με άλλα λόγια, ο νέος ανα­πτυ­ξια­κός νόμος ενσω­μα­τώ­νει πολλές από τις παρα­τη­ρή­σεις της ΕΣΕΕ.

Ο καλύ­τε­ρος ανα­πτυ­ξια­κός νόμος είναι αυτός που απλου­στεύει το επι­χει­ρη­μα­τικό περι­βάλ­λον, που μειώνει το διοι­κη­τικό φόρτο, που απλο­ποιεί τις φορο­λο­γι­κές δια­δι­κα­σίες, που δίνει πρό­σβαση στη χρη­μα­το­δό­τηση και που απλά μας αφήνει να δου­λέ­ψουμε για να ανα­πτυ­χθούμε.

Ο νέος ανα­πτυ­ξια­κός νόμος εστιά­ζει ή μάλλον δελε­ά­ζει με φορο­ε­λα­φρύν­σεις και ορθώς πλη­σιά­ζει με τα νέα όρια τα μεγέθη των ελλη­νι­κών μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων. Αξίζει άλλωστε να σημειω­θεί ότι από τα 6,6 δισ. που οφείλει συνο­λικά το ελλη­νικό δημόσιο στον ιδιω­τικό τομέα, τα 2,5 δισ. οφεί­λο­νται για την απο­πλη­ρωμή ολο­κλη­ρω­μέ­νων επεν­δυ­τι­κών σχεδίων και κακώς τόσο καιρό δεν είχαν απο­δε­χθεί οι δανει­στές τη λύση του συμ­ψη­φι­σμού οφειλών μεταξύ δημό­σιου και ιδιω­τι­κού τομέα.

Εύχομαι ο νέος ανα­πτυ­ξια­κός νόμος να μην έχει την τύχη των προη­γού­με­νων και ιδιαί­τερα του 2011, όπου από τα 1276 έργα υλο­ποι­ή­θη­καν 50, με χρόνο ανα­μο­νής 29 μήνες και χρόνο απο­πλη­ρω­μής άγνωστο. Ο νέος επεν­δυ­τι­κός νόμος δεν μπορεί να δημιουρ­γή­σει από μόνος του επεν­δυ­τικό σοκ, γιατί δεν δια­θέ­τει τα απαι­τού­μενα κεφά­λαια, αλλά μπορεί να δια­μορ­φώ­σει ένα φιλικό επι­χει­ρη­μα­τικό περι­βάλ­λον και να ενθαρ­ρύ­νει με κίνητρα. Σε αντί­θεση μάλιστα με άλλες εποχές, όπου υπήρχαν πόροι αλλά ο σχε­δια­σμός ήταν ανε­παρ­κής τώρα ο σχε­δια­σμός είναι μεν συγκρο­τη­μέ­νος, άλλα υπάρχει ένδεια πόρων… ».