Στο προσκήνιο πάλι η διαφορά του Δήμου Ρόδου με την Grand Hotel και την Εθνική Τράπεζα

Πτυχή της έν­δι­κης δια­φο­ράς του Δήμου Ρόδου με την «Grand Hotel Summer Palace Α.Ε.» και την «Εθνι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος Α.Ε.» για την κα­τα­βο­λή απο­ζη­μί­ω­σης ύψους 3.071.394,02 ευρώ, που αφορά την αξία απαλ­λο­τριω­θεί­σας δη­μό­σιας και κοι­νό­χρη­στης έκτα­σης στο ξε­νο­δο­χείο «Grand Hotel», θα απα­σχο­λή­σει την προ­σε­χή συ­νε­δρί­α­ση του Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου.

Πέραν της εκ­κρε­μό­τη­τας που υφί­στα­ται συ­γκε­κρι­μέ­να, στην εξέ­τα­ση εφέ­σε­ως του Δήμου Ρόδου κατά της υπ΄ αριθμ. 28/2014 από­φα­σης του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, με την οποία ακυ­ρώ­θη­κε η υπ΄α­ριθμ. 312/2012 δια­τα­γή πλη­ρω­μής που εξέ­δω­σε σε βάρος της «Grand Hotel Summer Palace Α.Ε.» και της «Εθνι­κής Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος Α.Ε.» για την κα­τα­βο­λή της ως άνω απο­ζη­μί­ω­σης, έφεση ασκή­θη­κε κι από δι­κη­γό­ρο, που απα­σχο­λού­σε με πάγια αντι­μι­σθία ο Δήμος Ρόδου, ο οποί­ος διεκ­δι­κεί την δι­κα­στι­κή δα­πά­νη, που επε­δί­κα­σε το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την υπ’ αριθμ. 845/2012 από­φα­σή του είχε ανα­στεί­λει την εκτέ­λε­ση της υπ΄α­ριθμ. 336/2012 δια­τα­γής πλη­ρω­μής που αφο­ρού­σε το ύψος της δι­κα­στι­κής δα­πά­νης που επε­δί­κα­σε το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου υπέρ του Δήμου Ρόδου.

Η δι­κα­στι­κή δα­πά­νη στις απαλ­λο­τριώ­σεις κα­τα­βάλ­λε­ται στον Δι­κη­γο­ρι­κό Σύλ­λο­γο Ρόδο, ο οποί­ος, αφού πα­ρα­κρα­τή­σει το πο­σο­στό του υπέρ του δια­νε­μη­τι­κού των δι­κη­γό­ρων λο­γα­ρια­σμού, επι­στρέ­φει το 60% πε­ρί­που στον δι­καιού­χο.

Δι­κη­γό­ρος με πάγια αντι­μι­σθία του Δήμου Ρόδου ενερ­γώ­ντας πλα­για­στι­κώς, εξέ­δω­σε συ­γκε­κρι­μέ­να δια­τα­γή πλη­ρω­μής με την οποία υπο­χρε­ώ­θη­καν η εται­ρεία και η τρά­πε­ζα να κα­τα­βά­λουν εις ολό­κλη­ρο στον Δι­κη­γο­ρι­κό Σύλ­λο­γο Ρόδου το ποσό των 112.663 ευρώ, πλέον τόκων και εξό­δων.

Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την υπ΄α­ριθμ. 29/2014 από­φα­σή του ακύ­ρω­σε και την ως άνω δια­τα­γή πλη­ρω­μής του Δήμου Ρόδου.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η έκ­δο­ση της επί­δι­κης δια­τα­γής πλη­ρω­μής για δι­κα­στι­κή δα­πά­νη μετά την έκ­δο­ση τε­λε­σί­δι­κης από­φα­σης δεν είναι δυ­να­τή, ελ­λεί­ψει έν­νο­μου συμ­φέ­ρο­ντος του δι­κη­γό­ρου, ενώ προ­σέ­τι στην συ­γκε­κρι­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση μνεία δεν γί­νε­ται ως προς την ύπαρ­ξη απαι­τή­σε­ως του πλα­για­στι­κώς αι­τού­ντως κατά του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, ούτε προ­έ­κυ­ψε η προ­σκό­μι­ση εγ­γρά­φων από τα οποία μια τέ­τοια απαί­τη­ση απο­δει­κνύ­ε­ται.

Κρί­θη­κε έτσι ότι η ανα­κο­πτό­με­νη δια­τα­γή εκ­δό­θη­κε κατά πα­ρά­βα­ση των γε­νι­κών δια­δι­κα­στι­κών προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων που ρυθ­μί­ζουν την πα­ρο­χή έν­νο­μης προ­στα­σί­ας.

Ο δι­κη­γό­ρος άσκη­σε έφεση κατά της τε­λευ­ταί­ας απο­φά­σε­ως, ενώ ταυ­τό­χρο­να με άλλο δι­κό­γρα­φο, ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου προ­σε­πι­κά­λε­σε στη δίκη τον Δι­κη­γο­ρι­κό Σύλ­λο­γο Ρόδου να πα­ρέμ­βει προ­σθέ­τως στην έφεση του για την υπο­στή­ρι­ξη των δι­καιω­μά­των του και σε πε­ρί­πτω­ση πα­ρα­λεί­ψε­ως του να το πρά­ξει ζητεί να υπο­χρε­ω­θεί να του κα­τα­βά­λει το 80% της δι­κα­στι­κής δα­πά­νης ύψους 112.663 ευρώ, που επε­δί­κα­σε το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου.

Το όλο ζή­τη­μα έχει προ­κα­λέ­σει πά­ντως θό­ρυ­βο στους κόλ­πους του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, καθώς νο­μι­κοί κύ­κλοι εκ­φρά­ζουν την άποψη ότι ο δι­κη­γό­ρος δεν δι­καιού­ται την συ­γκε­κρι­μέ­νη δι­κα­στι­κή δα­πά­νη αφού ήταν σε σχέση πά­γιας αντι­μι­σθί­ας με το Δήμο Ρόδου.

Δι­καιού­χος της δι­κα­στι­κής δα­πά­νης, όπως δια­τεί­νο­νται οι ίδιοι, είναι ο Δήμος Ρόδου.

Θυ­μί­ζου­με ότι η έν­δι­κη δια­φο­ρά του Δήμου Ρόδου με την «Grand Hotel Summer Palace Α.Ε.» και την «Εθνι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος Α.Ε.» είχε ξε­κι­νή­σει το Νο­έμ­βριο του 2003 και έφτα­σε το έτος 2010 και ενώ­πιον του Αρεί­ου Πάγου, που αναί­ρε­σε με­ρι­κώς την από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, που δι­καί­ω­σε με­ρι­κώς τον πρώην Δήμο Ρο­δί­ων.

Το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου και με νέα από­φα­σή του δι­καί­ω­σε τον Δήμο, που ενε­πλά­κη σε έναν πο­λυ­ε­τή δι­κα­στι­κό αγώνα για να ορι­στεί τιμή απο­ζη­μί­ω­σης για δε­κά­δες τε­τρα­γω­νι­κά μέτρα γης που εν­σω­μα­τώ­θη­καν στην ιδιο­κτη­σία του ομώ­νυ­μου ξε­νο­δο­χεια­κού συ­γκρο­τή­μα­τος της Ρόδου.