Αναβάλλεται η συζήτηση για την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά λόγω της απεργίας των δικηγόρων

Ανα­βάλ­λε­ται λόγω της αποχής των δικη­γό­ρων από τα καθή­κο­ντά τους, η προ­γραμ­μα­τι­σμένη για την 4η Μαρτίου 2016, συνε­δρί­αση ενώπιον της Ολο­με­λείας του ΣτΕ των προ­σφυ­γών που ασκή­θη­καν από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, πολι­τι­κούς και παρα­γω­γι­κούς φορείς της Πάρου, της Νάξου, της Μυκόνου, της Σαντο­ρί­νης και της Ρόδου και επι­χει­ρη­μα­τία από την Μύκονο, για την ακύρωση της από 29.9.2015 υπουρ­γι­κής από­φα­σης που προ­βλέ­πει την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου.

Στις προ­σφυ­γές που έχουν ασκηθεί γίνεται επί­κληση σε 7 λόγους ακυ­ρώ­σεως της Κοινής Υπουρ­γι­κής Από­φα­σης με την οποία καταρ­γή­θη­καν οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ σε 6 μόνο νησιά από την 1η Οκτω­βρίου 2015.

Οι προ­σφυ­γές κατα­τέ­θη­καν αρχικά στο 7μελούς σύν­θε­σης Β΄ Τμήμα του ΣτΕ και εκείνο με την σειρά του, λόγω της εξαι­ρε­τι­κής σοβα­ρό­τη­τας του θέματος, το παρέ­πεμψε απευ­θείας στην Ολο­μέ­λεια.

Η νέα δικά­σι­μος που θα οριστεί τοπο­θε­τεί­ται χρονικά είτε τον προσεχή Απρίλιο είτε τον Ιούνιο.

Για την άσκηση της προ­σφυ­γής, ενώπιον του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, επελέγη η δικη­γο­ρική εται­ρεία «Λαζα­ρά­τος και Συνερ­γά­τες» του

κ. Πανα­γιώτη Λαζα­ρά­του, καθη­γητή του Διοι­κη­τι­κού Δικαίου.

Ο κ. Λαζα­ρά­τος μαζί με τον δικη­γόρο κ. Αλέ­ξαν­δρο Λυκου­ρέζο, έχουν ασκήσει εξάλλου κατ’ εντολή και για λογα­ρια­σμό του πελάτη τους κ. Λ. Σικι­νιώτη, επι­χει­ρη­μα­τία, κατοί­κου Μυκόνου, την πρώτη προ­σφυγή για την ακύρωση της υπουρ­γι­κής από­φα­σης.

Με τις προ­σφυ­γές ζητεί­ται να ακυ­ρω­θεί ως αντι­συ­νταγ­μα­τική, παρά­νομη και αντί­θετη στην Ευρω­παϊκή νομο­θε­σία, η σχετική υπουρ­γική απόφαση σύμφωνα με την οποία από 1.10.2015 ισχύει αυξη­μέ­νος συντε­λε­στής ΦΠΑ σε Ρόδο, Σαντο­ρίνη, Μύκονο, Νάξο, Πάρο και Σκιάθο.

Καταγ­γέλ­λε­ται η επίμαχη υπουρ­γική απόφαση ως παρά­νομη και υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι αντί­κει­ται στο συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μένο δικαί­ωμα της ισό­τη­τας των πολιτών καθώς «ο φόρος δεν μπορεί να βαρύνει ορι­σμένο μόνο κύκλο προ­σώ­πων και να πλήττει ορι­σμένη μόνο κατη­γο­ρία φορο­λο­γου­μέ­νων» ενώ υπο­γραμ­μί­ζε­ται ότι «η επιβολή αυξη­μέ­νου ΦΠΑ σε ορι­σμένα μόνο νησιά, χωρίς να υπάρ­χουν συγκε­κρι­μένα κρι­τή­ρια, ισο­δυ­να­μεί με επιβολή νέου φόρου στα νησιά αυτά».

Υπο­στη­ρί­ζε­ται ακόμη ότι παρα­βιά­ζε­ται και η συνταγ­μα­τική αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας αφού οι κάτοι­κοι των 6 αυτών νησιών βαρύ­νο­νται με αυξη­μένο ΦΠΑ σε σχέση με τους κατοί­κους των άλλων νησιών του Αιγαίου και της ηπει­ρω­τι­κής Ελλάδας.

Τέλος, υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι παρα­βιά­ζε­ται η Ευρω­παϊκή Οδηγία 2006/112/ΕΚ που καθο­ρί­ζει κοινό σύστημα ΦΠΑ μεταξύ των κρατών μελών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Με το άρθρο 120 αυτής της Ευρω­παϊ­κής Οδηγίας –όπως υπο­γραμ­μί­ζε­ται στις προσφυγές- καθιε­ρώ­νε­ται μικρό­τε­ρος συντε­λε­στής ΦΠΑ στους νομούς Λέσβου, Χίου, Σάμου, Δωδε­κα­νή­σου, Κυκλά­δων και στα νησιά Θάσος, Βόρειες Σπο­ρά­δες, Σαμο­θράκη και Σκύρος.