Αποζημίωση 350.000 ευρώ σε γονείς βρέφους που πέθανε από αμέλεια γιατρών

Απο­ζη­μί­ωση 350.000 ευρώ επι­δι­κά­στηκε στους συγ­γε­νείς αβά­πτι­στου κορι­τσιού 4 μηνών, το οποίο μέσα σε 18 ώρες έχασε τη ζωή του από πνευ­μο­νικό οίδημα στο νοσο­κο­μείο της Κέρ­κυ­ρας, από την αμέλεια των γιατρών.

Ειδι­κό­τερα, το τρίτο δεκα­ή­μερο του Σεπτεμ­βρίου 1998, οι γονείς του κορι­τσιού το μετέ­φε­ραν στο νοσο­κο­μείο της Κέρ­κυ­ρας καθώς είχε παρου­σιά­σει απώλεια των αισθή­σεων, κυάνωση (το δέρμα της είχε την από­χρωση του μπλε) και έκανε εμετό.

Η μικρή εξε­τά­στηκε από δυο επι­με­λή­τριες παι­διά­τρους εκ των οποίων η μια ήταν του παι­δια­τρι­κού τμή­μα­τος του νοσο­κο­μείου και η δεύτερη υπα­γό­ταν στη δύναμη Κέντρου Υγείας, αλλά λόγω λει­τουρ­γι­κών αναγκών του νοσο­κο­μείου είχε υπαχθεί στο εν λόγω παι­δια­τρικό τμήμα.

Το βρέφος κατά την εξέταση παρου­σί­αζε «ωχρό­τητα, κυάνωση, υπο­το­νία, έντονη ανα­πνευ­στική δυσχέ­ρεια και πιθανή εισ­ρό­φηση». Έγιναν εξε­τά­σεις αίματος και ούρων, όπως και ακτι­νο­γρα­φία θώρακος και σύμφωνα με τον ακτι­νο­λόγο δεν υπήρχαν παθο­λο­γικά ευρή­ματα. Μετά τις εξε­τά­σεις έγινε ανάνηψη με χορή­γηση οξυ­γό­νου και συν­δέ­θηκε με monitor για παρα­κο­λού­θηση.

Όμως, εξα­κο­λου­θούσε η ανα­πνευ­στική δυσχέ­ρεια, ενώ δια­πι­στώ­θηκε ότι ο αρι­στε­ρός πνεύ­μο­νας υπο­α­ε­ρί­ζετο. Το από­γευμα της ίδιας μέρας το βρέφος παρου­σί­ασε κυάνωση γύρω από το στόμα και μετα­φέρ­θηκε σε τέντα οξυ­γό­νου, καθώς η μάσκα οξυ­γό­νου το ενο­χλούσε. Δύο ώρες μετά τα μεσά­νυ­κτα, η ειδι­κευό­μενη γιατρός του νοσο­κο­μείου, καθώς οι δύο εφη­με­ρεύ­ου­σες παι­δί­α­τροι είχαν απο­χω­ρή­σει, δια­πί­στωσε ότι το βρέφος παρου­σί­ασε έντονη ταχύ­πνοια, υπο­δια­φραγ­μα­τι­κές εισολ­κές και η όλη κατά­στασή του επι­δει­νώ­θηκε.

Η ειδι­κευό­μενη γιατρός επι­κοι­νώ­νησε τηλε­φω­νικά με μια εκ των εφη­με­ρευου­σών παι­διά­τρων και στην συνέ­χεια χορη­γή­θηκε στο βρέφος ενδο­φλέ­βιο κορ­τι­ζο­νοει­δές και έγιναν εισπνοές με Aerolin.

Όλο το βράδυ οι γονείς ρωτού­σαν με αγωνία την ειδι­κευό­μενη γιατρό για την κατά­σταση της μικρής και οι απα­ντή­σεις ήταν μόνιμα ότι η υγεία της «ήταν σταθερή».

Τις πρώτες πρωινές ώρες το βρέφος παρου­σί­ασε άπνοια, κυάνωση γύρω από το στόμα και ασυ­στο­λία (ανε­παρ­κής συστολή της καρδιάς). Ξεκί­νησε ανάνηψη από αναι­σθη­σιο­λόγο. Όμως, το βρέφος δεν ανα­τά­χθηκε και στις 6.30 π.μ. εξέ­πνευσε.

Η έκθεση της νεκρο­ψίας ανα­φέ­ρει ότι ο θάνατος δεν ήταν ακα­ριαίος και προ­κλή­θηκε από πνευ­μο­νικό οίδημα μη δια­γνώ­σι­μης αιτιο­λο­γίας.

Οι γονείς ισχυ­ρί­στη­καν ότι από την πλευρά των δύο παι­διά­τρων του νοσο­κο­μείου υπήρξαν παρα­λεί­ψεις και ότι το κρίσιμο βράδυ δεν παρέ­μει­ναν στο νοσο­κο­μείο καθ΄ όλη τη διάρ­κεια της βάρδιας τους, αλλά ανα­χώ­ρη­σαν και άφησαν την παρα­κο­λού­θηση του βρέφους στην άπειρη ειδι­κευό­μενη γιατρό, χωρίς να της δώσουν εντολές και να την ενη­με­ρώ­σουν σχετικά.

Έτσι, η ειδι­κευό­μενη γιατρός δεν διέ­γνωσε εγκαί­ρως την σοβαρή κατά­σταση του βρέφους, για να παρέχει την δέουσα ιατρική φρο­ντίδα, ενώ παρέ­λειψε να ζητήσει εγκαί­ρως τη συν­δρομή των εμπεί­ρων γιατρών που εφη­μέ­ρευαν, αλλά και των δύο παι­διά­τρων.

Να σημειω­θεί ότι από τα ποινικά δικα­στή­ρια οι δύο παι­δί­α­τροι κρί­θη­καν αθώες του αδι­κή­μα­τος της ανθρω­πο­κτο­νίας εξ αμε­λείας. Η μεν πρώτη γιατί ήταν σε «εφη­με­ρία ετοι­μό­τη­τας», κάτι που μετα­φρά­ζε­ται ότι μπο­ρούσε να παρα­μεί­νει στο σπίτι της και να πήγαινε στο νοσο­κο­μείο αν χρεια­ζό­ταν. Όμως, ουδέ­ποτε δεν κλήθηκε να πάει στο νοσο­κο­μείο.

Η δεύτερη παι­δί­α­τρος αθω­ώ­θηκε από την ίδια κατη­γο­ρία, καθώς στο νοσο­κο­μείο ήταν με από­σπαση και δεν υπα­γό­ταν στην οργα­νική του δύναμη, με απο­τέ­λε­σμα να μην υπήρχε στο πρό­γραμμα εφη­με­ριών. Κατά συνέ­πεια δεν μπο­ρούσε να της κατα­λο­γι­στεί ούτε εγκα­τά­λειψη θέσης της, αλλά ούτε ότι άφησε αβο­ή­θητο το βρέφος. Η ειδι­κευό­μενη γιατρός αθω­ώ­θηκε και αυτή.

Από τα Διοι­κη­τικά Δικα­στή­ρια που προ­σέ­φυ­γαν οι συγ­γε­νείς διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ωση για ψυχική οδύνη, διέ­τα­ξαν την διε­νέρ­γεια πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης από δύο πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες παι­δί­α­τρους. Μετά την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη οι δικα­στές έκριναν ότι οι γιατροί δεν έλαβαν τα ανα­γκαία και προ­βλε­πό­μενα ή επι­βαλ­λό­μενα μέτρα, ώστε να δια­γνω­σθεί εγκαί­ρως η νόσος από την οποία έπασχε το βρέφος και να απο­τρα­πεί ο θάνατός του.

Επίσης, κρίθηκε ότι καμία από τις δύο εφη­με­ρεύ­ου­σες παι­διά­τρους «δεν ασχο­λή­θηκε με την σοβαρή κατά­σταση του βρέφους, ώστε να γίνει ο σωστός ακτι­νο­λο­γι­κός και καρ­διο­λο­γι­κός έλεγχος, που θα ανί­χνευε την νόσο».

Οι διοι­κη­τι­κοί δικα­στές κατέ­λη­ξαν ότι στοι­χειο­θε­τού­νται ευθύνες των γιατρών για τον θάνατο του βρέφους και επι­δί­κα­σαν στους δύο γονείς, τα αδέλφια της, τον παππού και την γιαγιά το ποσό των 350.000 ευρώ.

Το κορι­τσάκι ήταν δίδυμο με ένα αγοράκι, που όμως η μητέρα του το έχασε κατά την διάρ­κεια του τοκετού.

ΑΠΕ-ΜΠΕ