Ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου δύο υποθέσεις πειρατείας

Eνώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των θα εξε­τα­στούν την 9η Μαρτίου 2016 δύο υπο­θέ­σεις πει­ρα­τείας με κατη­γο­ρού­μενο έναν 41χρονο Ροδίτη, ιδιο­κτήτη επι­χεί­ρη­σης μίσθω­σης ψηφια­κών δίσκων (video club) στην πόλη της.

Το πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο έχει επι­βά­λει ποινή φυλά­κι­σης 2 ετών και χρη­μα­τική ποινή 5.000 ευρώ στον κατη­γο­ρού­μενο για την πρώτη υπόθεση και την ίδια ακριβώς ποινή για τη δεύτερη.

Στην πρώτη υπόθεση κρίθηκε συγκε­κρι­μένα ένοχος για κακουρ­γη­μα­τική παρά­βαση του νόμου περί πνευ­μα­τι­κής ιδιο­κτη­σίας.

Είχε συλ­λη­φθεί την 11η Ιουνίου 2009 και ώρα 19.10 από αστυ­νο­μι­κούς της Υπο­διεύ­θυν­σης Ασφα­λείας Ρόδου γιατί μετά από έλεγχο, παρου­σία επι­θε­ω­ρη­τών της Εται­ρείας Προ­στα­σίας Οπτια­κου­στι­κών Έργων, κατε­λή­φθη να κατέχει και να δια­θέ­τει προς πώληση και ενοι­κί­αση 71 κλε­ψί­τυ­πους οπτι­κούς ψηφια­κούς δίσκους (DVD).

Απο­λο­γού­με­νος, αφού δήλωσε ότι είναι εταίρος σε ομόρ­ρυθμη εται­ρεία, που δια­τη­ρεί δύο κατα­στή­ματα ενοι­κιά­σεως DVD, έκανε γνωστό ότι η εται­ρεία που εκπρο­σω­πεί λει­τουρ­γεί με αυστη­ρές προ­δια­γρα­φές, αγο­ρά­ζο­ντας όλες τις ταινίες με τιμο­λό­για. Τόνισε, μάλιστα, ότι η εται­ρεία έχει προ­μη­θευ­τεί μέχρι σήμερα 27.000 ταινίες.

Επε­σή­μανε στην πορεία ότι κατά τη λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σης αντι­με­τώ­πι­σαν σοβαρά προ­βλή­ματα με την διάθεση και φύλαξη των τίτλων που αγό­ρα­ζαν, με απο­τέ­λε­σμα να υπο­στούν τερά­στια οικο­νο­μική ζημία. Έτσι απο­φά­σι­σαν να τοπο­θε­τούν σε ταινίες μεγάλης κυκλο­φο­ρίας αντί­γραφα των ήδη αγο­ρα­σμέ­νων τίτλων, ώστε να προ­στα­τευ­τούν. Τόνισε ακόμα ότι δεν εκμί­σθω­ναν τους αγο­ρα­σμέ­νους πρω­τό­τυ­πους τίτλους τους οποίους δεν διέ­θε­ταν στην κυκλο­φο­ρία.

Θεω­ρού­σαν ότι εφόσον είχαν αγο­ρά­σει τα δικαιώ­ματα εκμί­σθω­σης των τίτλων, η δημιουρ­γία αντι­τύ­πων είχε την έννοια της ασφά­λειας του πρω­το­τύ­που και όχι την υπο­κλοπή ή την καθ’ οιον­δή­ποτε τρόπο παρα­βί­αση των πνευ­μα­τι­κών δικαιω­μά­των τα οποία είχαν αγο­ρά­σει.

Στην δεύτερη υπόθεση, κρίθηκε ένοχος για παρά­νομη ανα­πα­ρα­γωγή και εκμί­σθωση υλικών φορέων DVD με κλε­ψί­τυπα έργα, χωρίς την άδεια των παρα­γω­γών σε εμπο­ρική κλίμακα.

Φέρεται ότι για ικανό χρονικό διά­στημα και μέχρι την 11η Ιουνίου 2009 με πρόθεση, χωρίς την άδεια των παρα­γω­γών οπτι­κο­α­κου­στι­κών έργων, ανα­πα­ρή­γαγε άμεσα ή έμμεσα, προ­σω­ρινά ή μόνιμα, με οποιο­δή­ποτε μέσο και μορφή, εν όλω ή εν μέρει, το πρότυπο και τα αντί­γραφα ταινιών και τα εκμί­σθωσε παρά­νομα από το κατά­στημά του.

Κατη­γο­ρεί­ται ειδι­κό­τερα ότι ανα­πα­ρή­γαγε και εκμί­σθωνε 65 κλε­ψί­τυ­πους ψηφια­κούς οπτι­κούς δίσκους με κινη­μα­το­γρα­φι­κές ταινίες σε ένα κατά­στημά του και άλλους 6 σε άλλο.

Aπολογούμενος ισχυ­ρί­στηκε ότι τα συγκε­κρι­μένα DVD απο­τε­λούν κόπιες έργων τα οποία έχει προ­μη­θευ­τεί νόμιμα και δια­τη­ρεί τα δικαιώ­ματα αυτών, προ­σθέ­το­ντας ότι τα γνήσια έργα είχε φυλάξει για να μην κατα­στρα­φούν. Τόνισε μάλιστα ότι σχετικά είχε ενη­με­ρώ­σει τις εται­ρείες παρα­γω­γής, που του είχαν δώσει σχετική έγκριση.