Θ. Σωτρίλλης: «Σε κομματικές αυλές δεν επιτρέπεται να φυτρώνουν άλλα είδη»

Συ­νέ­ντευ­ξη στην

Πέγκυ Ντό­κου

Ο κ. Θωμάς Σω­τρίλ­λης, πρό­ε­δρος του πε­ρι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λί­ου Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, βρέ­θη­κε στο επί­κε­ντρο της δη­μο­σιό­τη­τας τον τε­λευ­ταίο καιρό, με αφορ­μή την πρό­θε­σή του να διεκ­δι­κή­σει την θέση του διοι­κη­τή του νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου και την με­γά­λη ‘πε­ρι­πέ­τεια’ με την απόρ­ρι­ψη της αί­τη­σής του. Στην συ­νέ­ντευ­ξη που ακο­λου­θεί, μι­λά­ει για το πα­ρα­σκή­νιο που εκτυ­λί­χθη­κε και σε κομ­μα­τι­κό επί­πε­δο, αφού, όπως το­νί­ζει: «Σε κομ­μα­τι­κές αυλές δεν επι­τρέ­πε­ται να φυ­τρώ­νουν άλλα είδη…»

Ακόμη, μι­λά­ει για την λει­τουρ­γία του πε­ρι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λί­ου, τις δυ­σκο­λί­ες που αντι­με­τω­πί­ζει η νη­σιω­τι­κή μας πε­ριο­χή και την ανά­γκη ανά­δει­ξης της νη­σιω­τι­κό­τη­τας επί της ου­σί­ας.

Ει­δι­κά όμως για την συ­νε­χι­ζό­με­νη άσχη­μη κα­τά­στα­ση στο νο­σο­κο­μείο Ρόδου ο κ. Σω­τρίλ­λης είναι κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κός, δη­λώ­νο­ντας: «ποτέ δεν διεκ­δι­κή­σα­με ορ­γα­νω­μέ­να σαν κοι­νω­νία τα δι­καιώ­μα­τά μας». Για τον κ. Σω­τρίλ­λη, κά­ποιοι… «κα­τα­φερ­τζή­δες» κα­τα­φέρ­νουν συ­νε­χώς να υφαρ­πά­ζουν την ψήφο του λαού και τε­λι­κά να μην κά­νουν απο­λύ­τως τί­πο­τε με συ­νέ­πεια να έχου­με φτά­σει στο μηδέν.

«Ο καη­μός της ασθέ­νειας και η ντρο­πή της εκ­με­τάλ­λευ­σης…», λέει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Σω­τρίλ­λη, θα ήθελα να ξε­κι­νή­σου­με από την ‘πε­ρι­πέ­τειά’ σας να διεκ­δι­κή­σε­τε την θέση του διοι­κη­τή του Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου. Τε­λι­κά, τι έγινε και πήγε στρα­βά; Πρό­σφα­τα κά­να­τε λόγο για την σχέση σας με τον Σύ­ρι­ζα, η οποία χρο­νο­λο­γεί­ται και από την εποχή των εκλο­γών. Τι ακρι­βώς συ­νέ­βη με το ψη­φο­δέλ­τιο τότε και γιατί κατά την γνώμη σας;

Όταν κα­νείς έχει στο μυαλό του το αύριο δεν εφη­συ­χά­ζει και δεν κά­θε­ται να πε­ρι­μέ­νει. Βιά­ζε­ται να προ­λά­βει τις εξε­λί­ξεις και την και­νούρ­για μέρα. Οταν έχεις μάθει να δου­λεύ­εις παίρ­νεις μόνος σου αυτό που θέ­λεις. Έτσι έγινε και τώρα. Πήρα ό,τι ήθελα μόνος μου, μόνο με σκλη­ρή δου­λειά  χωρίς εξάρ­τη­ση από κόμ­μα­τα και πο­λι­τι­κές πα­ρα­τά­ξεις. Είχα και εξα­κο­λου­θώ να έχω τις πο­λι­τι­κές πε­ποι­θή­σεις μου χωρίς να εξαρ­τώ­μαι από κά­ποιο κόμμα. Δεν κρύ­φτη­κα ποτέ. Έτσι και στο θέμα με το νο­σο­κο­μείο. Πάντα οι προ­α­γω­γές μου ήταν κα­θυ­στε­ρη­μέ­νες και μετ’ εμπο­δί­ων. Όταν απο­φά­σι­σα να διεκ­δι­κή­σω την θέση του διοι­κη­τή ήξερα ότι υπήρ­χαν δυ­σκο­λί­ες και γι’ αυτό τον λόγο εξ’ αρχής, δή­λω­σα τις αμ­φι­βο­λί­ες μου όσον αφορά τις δια­δι­κα­σί­ες επι­λο­γής. Τα υπό­λοι­πα είναι γνω­στά επει­δή σε κομ­μα­τι­κές αυλές δεν επι­τρέ­πε­ται να φυ­τρώ­νουν άλλα είδη… Αυτό βέ­βαια συ­νέ­βη και στις εκλο­γές όταν από πλευ­ράς μου δεν υπήρ­ξε καμία απο­λύ­τως κί­νη­ση και το όνομά μου ανα­φέρ­θη­κε από κομ­μα­τι­κά στε­λέ­χη.

• Μι­λή­στε μας για το συμ­βάν με την Ογκο­λο­γι­κή Κλι­νι­κή του Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου.

Η ογκο­λο­γι­κή κλι­νι­κή ήταν πάντα πρω­το­πό­ρος, αν και σχε­τι­κά νέα κλι­νι­κή. Έφερε λύ­σεις στα θέ­μα­τα υγεί­ας της πε­ριο­χής μας ανα­κό­πτο­ντας σιγά σιγά το ρεύμα των ασθε­νών προς την Αθήνα. Κα­τορ­θώ­σο­με  σε σύ­ντο­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα να κερ­δί­σου­με την εμπι­στο­σύ­νη των συ­μπο­λι­τών μας, δεί­χνο­ντας σε­βα­σμό  και φρο­ντί­δα στο πρό­βλη­μά τους. Εφαρ­μό­σα­με ό,τι και­νούρ­γιο και απο­τε­λε­σμα­τι­κό και σύγ­χρο­νο για τα προ­βλή­μα­τα υγεί­ας. Συ­νέ­χεις με­τεκ­παι­δεύ­σεις σε νο­σο­κο­μεία ελ­λη­νι­κά αλλά και του εξω­τε­ρι­κού, έφε­ραν το υψηλό επί­πε­δο των πα­ρε­χο­μέ­νων υπη­ρε­σιών. Όμως άλλοι δου­λεύ­ουν και άλλοι απο­φα­σί­ζουν για την πο­ρεία των πραγ­μά­των. Η ΕΛ­ΠΙ­ΔΑ ΟΜΩΣ ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡ­ΧΕΙ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΚΑ­ΛΥ­ΤΕ­ΡΟ.

• Για να μεί­νου­με στα του Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου. Τόσα χρό­νια πα­ρα­κο­λου­θού­με όλοι και η κοινή γνώμη του νη­σιού, τα όσα συμ­βαί­νουν. Για ποιους λό­γους δεν βρί­σκο­νται ποτέ λύ­σεις;

Ποτέ δεν διεκ­δι­κή­σα­με ορ­γα­νω­μέ­να σαν κοι­νω­νία τα δι­καιώ­μα­τά μας. Κα­τά­φε­ραν οι εκά­στο­τε κα­τα­φερ­τζή­δες να αλ­λοιώ­νουν τα θέλω μας με λύ­σεις σε ατο­μι­κό επί­πε­δο και με την δη­μιουρ­γία της μο­να­δι­κό­τη­τας κα­θε­νός απο εμάς με τε­λι­κό σκοπό την υπο­κλο­πή της ψήφου μας. Όλοι ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι και ευ­τυ­χείς για την μο­να­δι­κό­τη­τα της εξυ­πη­ρέ­τη­σης. Ο καη­μός της ασθέ­νειας και η ντρο­πή της εκ­με­τάλ­λευ­σης.

• Για να πε­ρά­σου­με στο πε­ρι­φε­ρεια­κό συμ­βού­λιο. Πώς βλέ­πε­τε να εξε­λίσ­σο­νται τα πράγ­μα­τα με τον θεσμό εν έτει 2016; Απαι­τού­νται βελ­τιώ­σεις κατά την γνώμη σας;

Η πε­ρι­φέ­ρειά μας είναι αν όχι η πρώτη, από τις πρώ­τες σε πα­ρα­γω­γή έργου. Έργο που φαί­νε­ται σ’ όλη την έκτα­ση της πε­ρι­φέ­ρειας από το πιο μικρό νησί εως το πιο με­γά­λο. Είναι πα­ρού­σα πα­ντού και αυτό οφεί­λε­ται στο ότι πάρα την οι­κο­νο­μι­κή δυ­σπρα­γία, αντι­στρό­φως ανά­λο­γη είναι η προ­σπά­θεια των μελών του πε­ρι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λί­ου που βρί­σκε­ται σε συ­νερ­γα­σία απο την κο­ρυ­φή (που είναι ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης) μέ­χρις τον τε­λευ­ταίο συ­νερ­γά­τη.

• Οι συ­νε­δριά­σεις έχουν πάντα κά­ποιες πα­θο­γέ­νειες, όπως η με­τά­βα­ση των συμ­βού­λων από τα νησιά. Υπάρ­χει πε­ρι­θώ­ριο ανα­βάθ­μι­σης σε νη­σιω­τι­κές πε­ρι­φέ­ρειες, όπως η δική μας;

Το πού και το πώς θα πο­ρευ­τού­με, παρ’ ότι υπάρ­χει με­γά­λη διά­θε­ση για δου­λειά εξαρ­τά­ται και από διά­φο­ρους πα­ρά­γο­ντες, πο­λι­τι­κούς οι­κο­νο­μι­κούς, που κα­θι­στούν το μέλ­λον αβέ­βαιο, Και ενώ η γει­το­νιά μας καί­γε­ται εμείς οι ίδιοι αμ­φι­σβη­τού­με την ύπαρ­ξή μας στον γε­ω­πο­λι­τι­κό ορί­ζο­ντα, ζη­τώ­ντας επι­βε­βαί­ω­ση και σω­τη­ρία από αυ­τούς, που κύριο στόχο τους έχουν την υπο­τα­γή μας

• Εσείς, ως πρό­ε­δρος του πε­ρι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λί­ου, ποιες προ­τε­ραιό­τη­τες θα θέ­σε­τε για το τρέ­χον έτος; Τι μή­νυ­μα θα στέλ­να­τε στις πα­ρα­τά­ξεις;

Δια­σφά­λι­ση καλής λει­τουρ­γί­ας του συμ­βου­λί­ου και υψηλό επί­πε­δο συ­νε­δριά­σε­ων. Προ­σπα­θώ από πλευ­ράς ορ­γα­νω­τι­κής όλα να είναι όσον το δυ­να­τόν κα­λύ­τε­ρα. Ένα με­λα­νό ση­μείο είναι οι εν­δο­νη­σιω­τι­κές συ­γκοι­νω­νί­ες. Είναι το με­γά­λο αγκά­θι που δεν φαί­νε­ται να λύ­ε­ται όσο ο όρος ΝΗ­ΣΙΩ­ΤΙ­ΚΟ­ΤΗ­ΤΑ για τους εξ Αθη­νών ορ­μώ­με­νους πο­λι­τι­κούς αλλά και τους νη­σιώ­τες πο­λι­τι­κούς πα­ρά­γο­ντες, είναι γράμ­μα νόμου κενό.