Συζήτηση Επίκαιρης Ερώτησης του κ. Δ. Κρεμαστινού για τα hotspots

Συζη­τή­θηκε στην Ολο­μέ­λεια της Βουλής η Επί­καιρη Ερώτηση που είχε κατα­θέ­σει ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός για την κατα­στολή των κατοί­κων της Κω από τα ΜΑΤ και το γενι­κό­τερο σχε­δια­σμό της δημιουρ­γίας hotspots σε νησιά. Για την απά­ντηση προ­σήλθε ο Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών αρμό­διος για τη Δημόσια Τάξη, Νικό­λαος Τόσκας.

Ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός δήλωσε την αντί­θεσή του προς την κατα­στολή από τα ΜΑΤ των κατοί­κων της Κω οι οποίοι, όπως εξήγησε, αντι­δρούν γιατί βλέπουν να θίγεται ο του­ρι­σμός από τον οποίο εξαρ­τά­ται η επι­βί­ωσή τους. Επίσης, ξανα­πρό­τεινε προς την Κυβέρ­νηση να συμ­φω­νή­σει με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση ώστε τα hotspots να δημιουρ­γη­θούν σε μικρό­τερα νησιά, με λιγό­τε­ρους κατοί­κους και του­ρι­σμό, όπου ενδε­χο­μέ­νως να τονώ­σουν και την τοπική οικο­νο­μία.

Ο Υπουρ­γός δεν ανα­φέρ­θηκε στην πολι­τική της κατα­στο­λής και ενώ δήλωσε υπέρ της συνεν­νό­η­σης, υπο­στή­ριξε τη μέχρι τώρα τακτική της κυβέρ­νη­σης χωρίς να ανα­φερ­θεί σε εξέταση κάποιου εναλ­λα­κτι­κού σενα­ρίου χωρο­θέ­τη­σης των hotspots.

Ολό­κληρη η συζή­τηση εκτυ­λί­χθηκε ως εξής:

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ (ΣΤ΄ Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής): Κύριε Πρόεδρε, η ερώτηση αυτή είχε υπο­βλη­θεί την περα­σμένη εβδο­μάδα προς τον Υπουργό Εσω­τε­ρι­κών κ. Κου­ρου­μπλή με το ερώτημα τι προ­τί­θε­ται να πράξει άμεσα για την απο­χώ­ρηση των ΜΑΤ και πώς σκο­πεύει να διευ­θε­τή­σει συνο­λικά το θέμα, δεδο­μέ­νου ότι ο κ. Κου­ρου­μπλής, ως Υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών, έχει αρμο­διό­τητα και για το μετα­να­στευ­τικό πρό­βλημα, στο οποίο εντάσ­σο­νται και τα hotspots.

Τιμώ ιδιαι­τέ­ρως τον κ. Τόσκα, ο οποίος, βεβαίως, έχει την αρμο­διό­τητα των ΜΑΤ, αλλά δεν είναι μόνο αυτό το θέμα. Ας αρχί­σουμε, όμως, από τα ΜΑΤ, γιατί οι άνθρω­ποι των νησιών που είναι φιλή­συ­χοι ξενί­στη­καν να βλέπουν τα ΜΑΤ να προ­σπα­θούν να τους επι­βά­λουν αυτό που οι ίδιοι δεν θέλουν. Δηλαδή, ζήτησαν δημο­ψή­φι­σμα για να εκφρά­σουν την άποψή τους ότι δεν θέλουν να γίνουν τα hotspots στην Κω, για τον απλού­στατο λόγο ότι οι κρα­τή­σεις για τον του­ρι­σμό φέτος έχουν πέσει κατά 40%-50%. Αυτό σημαί­νει ότι ανη­συ­χούν, γιατί χάνουν το εισό­δημά τους. Και δεν ανα­φέ­ρο­μαι στους ξενο­δό­χους αλλά στους εργα­ζο­μέ­νους στα ξενο­δο­χεία, στον κόσμο, στη δια­κί­νηση του του­ρι­σμού και σε όλα αυτά. Το θέμα, δηλαδή, δεν είναι τόσο απλό. Δεν είναι ούτε τοπικό ούτε τόσο απλό.

Προ­σω­πικά είχα προ­τεί­νει η Κυβέρ­νηση να εγκα­τα­στή­σει τα hotspots, εφόσον η Ευρω­παϊκή Ένωση το απαιτεί, σε νησιά που να μην είναι υψηλού του­ρι­στι­κού δείκτη, δηλαδή σε μικρό­τερα νησιά που έχουν και μικρό­τερο του­ρι­σμό, για τον απλού­στατο λόγο ότι αυτοί οι δυστυ­χείς άνθρω­ποι που δια­κο­μί­ζο­νται από τους δου­λε­μπό­ρους της άλλης πλευράς δεν γνω­ρί­ζουν ούτε πού είναι η Κως ούτε η Κάλυ­μνος. Τους φέρνουν απλά ένα βράδυ, τους πνίγουν στον δρόμο, όπως τους πνίγουν –πρό­κει­ται για μια δρα­μα­τική εικόνα- και δεν τους ενδια­φέ­ρει αν θα πάνε στην Κω, στη Νίσυρο ή στους Φούρ­νους. Αυτό είναι κάτι που αντι­λαμ­βά­νε­στε.

Άρα, λοιπόν, το πρό­βλημα των hotspots, ακόμα και τώρα που έχουν γίνει, πρέπει να επα­νε­ξε­τα­στεί, ούτως ώστε να πάνε σε μέρη που μπορεί να βοη­θή­σουν ακόμα και την οικο­νο­μία τους. Για παρά­δειγμα, ένα μικρό νησί θα πήγαινε καλύ­τερα και οικο­νο­μικά, όταν δεν έχει τον του­ρι­σμό που έχουν τα μεγα­λύ­τερα νησιά, και ειδικά στην περί­πτωσή μας η Κως που είναι το τέταρτο του­ρι­στικό κέντρο της χώρας. Οι κάτοι­κοι, λοιπόν, ανη­συ­χούν κυρίως οικο­νο­μικά και πολύ λιγό­τερο για τις άλλες πλευρές του θέματος.

Κατά συνέ­πεια, το ερώτημα που θα μας απα­ντή­σει ο κ. Τόσκας αφορά τα ΜΑΤ. Όμως, δεν είναι μόνο τα ΜΑΤ. Τα ΜΑΤ, αν θέλετε, είναι η αιχμή του δόρατος. Είναι βέβαια και αυτό, αλλά δεν είναι μόνο αυτό.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΟΣΚΑΣ (Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών και Διοι­κη­τι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης): Κύριε Πρόεδρε, κύριε Κρε­μα­στινέ, αν επι­τρέ­πετε, θα απα­ντήσω επί του συνόλου της ερώ­τη­σης. Ωστόσο, θα ήθελα να πω ότι ειλι­κρινά εξε­πλά­γην, όταν είδα την ερώτηση αυτή υπο­γε­γραμ­μένη από τον κ. Κρε­μα­στινό, του οποίου οι δημο­κρα­τι­κές ευαι­σθη­σίες είναι γνωστές παντού.

Η ερώτησή μου και ο προ­βλη­μα­τι­σμός μου, λοιπόν, είναι η εξής: Κύριε Κρε­μα­στινέ, θέλετε οι πρό­σφυ­γες να μην έχουν κατά­λυμα; Θέλετε οι πρό­σφυ­γες να γυρί­ζουν, όπως γίνεται μέχρι τώρα, μέσα στο λιμάνι και μέσα στην πόλη, στην Κω, χωρίς να έχουν ένα μέρος να κοι­μη­θούν, να φάνε και να ταυ­το­ποι­η­θούν σωστά; Διότι ξέρετε ο ανθρω­πι­σμός και η τάξη, όπως πολύ καλά δείξαμε, μπορούν να συν­δυα­στούν.

Θέλετε να δυσφη­μεί­ται το νησί; Αυτή τη στιγμή το νησί δυσφη­μεί­ται. Ο του­ρι­σμός, οι κρα­τή­σεις, όπως εσείς ανα­γρά­φετε, έχουν μειωθεί αρκετά, όχι λόγω της προ­σέ­λευ­σης των προ­σφύ­γων αλλά λόγω της άρνησης του Δημάρ­χου και άλλων κύκλων γύρω από το Δήμαρχο, οι οποίοι εδώ και πάρα πολύ καιρό αρνού­νται τη δημιουρ­γία hotspots, με απο­τέ­λε­σμα το νησί -παρά το γεγονός ότι είναι τόσο φιλό­ξενο και έχει τόσο καλή φήμη- να κιν­δυ­νεύει να χαρα­κτη­ρι­στεί ως ρατσι­στικό και να χάσει όχι μόνο τον του­ρι­σμό και τη φήμη, αλλά και την ανθρω­πιά.

Είναι σωστό να βάζουν κάποιοι τα μικρά παιδιά του σχο­λείου, τους κατοί­κους των χωριών να πηγαί­νουν να χτυ­πιού­νται με τα ΜΑΤ, προ­κει­μέ­νου να απο­τρέ­ψουν τη δημιουρ­γία του hotspot;

Μετά, στο θέμα των ξερο­νή­σων ή των μικρών νησιών, δεν είναι σωστό να πάμε -και νομίζω θα το δεχτείτε αυτό- στη δεκα­ε­τία του ’50. Δεν είναι σωστό να απο­μο­νώ­νουμε τους ανθρώ­πους αυτούς που τρέχουν να σώσουν το κεφάλι τους, να τους πάμε σε ένα ξερο­νήσι. Αλλά και πρα­κτικά, αν θέλετε, οι πρό­σφυ­γες μένουν στο νησί μέχρι εβδο­μή­ντα δύο ώρες. Στη συνέ­χεια προ­ω­θού­νται, αφού ταυ­το­ποι­η­θούν, στην ηπει­ρω­τική χώρα. Άρα, μιλάμε για ένα πολύ μικρό χρονικό διά­στημα, μέσα στο οποίο πρα­κτικά δεν μπορεί να πηγαί­νουν από το μεγάλο νησί στο μικρό, στη συνέ­χεια πάλι στο μεγάλο νησί, στη συνέ­χεια στον Πειραιά ή στη Βόρεια Ελλάδα, για να πάρουν τον δρόμο τους. Άρα, είναι και πρα­κτικά προ­βλή­ματα και προ­βλή­ματα ανθρω­πι­σμού και προ­βλή­ματα τάξης. Πιστέψτε με, θα εξυ­πη­ρε­τή­σει η τάξη την οποία βάζουμε.

Και είμαστε ανα­γκα­σμέ­νοι, βέβαια, στο θέμα των ΜΑΤ και της απο­κα­τά­στα­σης της τάξης να δια­τη­ρή­σουμε το περι­βάλ­λον εκείνο που επι­τρέ­πει την κατα­σκευή του hotspot, γιατί δεν νομίζω να δεχό­σα­στε κι εσείς να δημιουρ­γεί­ται ένας καταυ­λι­σμός από τον στρατό και κάποιοι κάτοι­κοι αυθαί­ρετα να πηγαί­νουν και να επι­τί­θε­νται με μολότοφ ή δεν ξέρω με τι άλλο και με πέτρες σε αυτούς που κατα­σκευά­ζουν τον καταυ­λι­σμό.

Νομίζω ότι το πράγμα έχει πάρει τον δρόμο του. Νομίζω ότι και οι ίδιοι οι κάτοι­κοι έχουν πειστεί ότι είναι και ανα­γκαίο και σωστό να γίνει ο καταυ­λι­σμός. Και επο­μέ­νως, αντί να πυρο­δο­τούμε κατα­στά­σεις, αντί να δια­φω­νούμε γι’ αυτά τα θέματα, νομίζω ότι ειδικά με εσάς μπορεί να υπάρξει μια συνεν­νό­ηση, έτσι ώστε να βρεθεί μια λύση που να εξυ­πη­ρε­τεί, όπως είπα και τον ανθρω­πι­σμό και την τάξη.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ (ΣΤ΄ Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής):

Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, μακριά από μένα κάθε σκέψη που να συν­δέ­ε­ται με τις λέξεις ρατσι­σμός, εθνι­κι­σμός κ.λπ. Το αντι­λαμ­βά­νε­στε.

Όμως, δεν είναι εκεί το θέμα. Δηλαδή, το θέμα βρί­σκε­ται αλλού.

Σε αυτήν την Αίθουσα, προ ενός χρόνου περίπου, είχα πει ότι αν δεν γίνει αυτή η ανά­σχεση που πάει να κάνει τώρα το ΝΑΤΟ, οι δου­λέ­μπο­ροι θα φέρουν τα τρία εκα­τομ­μύ­ρια που υπάρ­χουν στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας εδώ, απλού­στατα διότι παίρ­νουν ένα δια­βα­τή­ριο ευρω­παϊκό. Για ποιο λόγο να κάθο­νται εκεί οι άνθρω­ποι και να μην έρθουν εδώ; Υπάρ­χουν, λοιπόν, αυτοί οι δου­λέ­μπο­ροι που τους φέρνουν. Δεν τους ενδια­φέ­ρει αν θα τους πάρουν ούτε στην Κω ούτε στην Κάλυμνο ή τη Νίσυρο. Αυτοί θέλουν να τους φέρουν κάπου που ξέρουν ότι υπάρχει ένα κέντρο. Κι όταν μιλάμε για κέντρο δεν μιλάμε για ξερο­νήσι προ­φα­νώς, αλλά για μικρά νησιά που να έχουν δια­κό­σιους, τρια­κό­σιους, τετρα­κό­σιους κατοί­κους, να έχουν ζωή. Γι’ αυτό μιλάμε και να μην βλά­πτε­ται ο του­ρι­σμός.

Και γι’ αυτό είπα ότι ακόμη και τώρα θα μπο­ρού­σαμε εκ των πραγ­μά­των να δεχτούμε την κατά­σταση που υπάρχει, αλλά αν υπάρχει προ­ο­πτική μέλ­λο­ντος –γιατί δεν ξέρουμε πότε θα τελειώ­σει αυτός ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή- πρέπει αυτό να διευ­θε­τη­θεί, δηλαδή να πηγαί­νουν σε μικρό­τερα νησιά που έχουν μικρό­τερο του­ρι­στικό δείκτη, όχι γιατί οι κάτοι­κοι αυτοί είναι χει­ρό­τε­ροι από τους κατοί­κους των μεγα­λυ­τέ­ρων νησιών. Προ­φα­νώς, όχι. Αλλά του­λά­χι­στον μπορεί να είναι και για την οικο­νο­μία του νησιού καλύ­τερα να πηγαί­νουν σε αυτά τα νησιά. Όχι στα ξερο­νή­σια. Δεν είπαμε τέτοιο πράγμα, προς Θεού!

Κατά συνέ­πεια, το πρό­βλημα αυτό πρέπει να το δούμε βαθύ­τερα, σωστό­τερα και αντι­κει­με­νι­κό­τερα, αν θέλετε. Κι εγώ δεν έρχομαι εδώ στη Βουλή, για να κάνω μια ερώτηση χαμηλού, αν θέλετε, πολι­τι­κού βάρους, δηλαδή να κάνω αντι­πο­λί­τευση στην Κυβέρ­νηση. Όχι. Αλλά βλέπω ένα πρό­βλημα και ανησυχώ, για το οποίο δεν γνωρίζω τι τέξεται η επιούσα, δηλαδή τι θα γίνει αύριο. Δεν το ξέρω και νομίζω δεν το ξέρει και κανένας. Άρα, πρέπει να το δούμε με ψυχραι­μία αυτό το πρό­βλημα.

Και βεβαίως, όσον αφορά την Κω, για την οποία συζη­τούμε, οι κάτοι­κοι δεν είναι ούτε ρατσι­στές ούτε τίποτα από όλα αυτά. Ανη­συ­χούν οικο­νο­μικά, τίποτα παρα­πάνω. Τώρα αν η οικο­νο­μία τους πήγαινε καλά, αυτό που λέτε, δηλαδή, ότι εάν δεν αντι­δρού­σαν, θα ήταν καλύ­τερη η οικο­νο­μία τους, ενδε­χο­μέ­νως να έχετε και δίκιο. Το πρό­βλημα, όμως, είναι ότι δεν είναι καλή η οικο­νο­μία τους σήμερα. Αυτό είναι το πρό­βλημα, όχι εάν.. έτσι… ή αλλιώς. Το πρό­βλημα είναι υπαρκτό σήμερα, παρα­δείγ­μα­τος χάριν, ανη­συ­χούν ότι το 40%-50% των κρα­τή­σεων που έχουν χάσει του χρόνου θα γίνει 80%. Τότε έχουμε πρό­βλημα επι­βί­ω­σης.

Είναι, δηλαδή, πρό­βλημα το οποίο πρέπει να το δούμε και να το δείτε κατά κάποιο τρόπο υπερ­βα­τικά, κατά κάποιο τρόπο υπερ­κομ­μα­τικά. Είναι ελλη­νικό πρό­βλημα το μετα­να­στευ­τικό. Αφορά όλη τη χώρα, όλα τα κόμματα.

Κατά συνέ­πεια, ούτε θέλω να με παρε­ξη­γείτε ούτε εγώ σας παρε­ξηγώ, αλλά κάνω έκκληση να το δείτε, όπως του­λά­χι­στον το βλέπω εγώ. Απλά.

.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΟΣΚΑΣ (Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Εσω­τε­ρι­κών και Διοι­κη­τι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης): Κύριε Πρόεδρε, κύριε Κρε­μα­στινέ, ακριβώς εγώ τόνισα τη δημο­κρα­τική σας ευαι­σθη­σία και το εννοώ αυτό και δεν την αμφι­σβή­τησα. Μακριά από μένα τέτοιες αντι­λή­ψεις.

Σε ό,τι ακριβώς αφορά την πρα­κτική αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος, θα έπρεπε να ακού­σετε εκπρο­σώ­πους ευρω­παϊ­κών κυβερ­νή­σεων, οι οποίοι έρχο­νται και μας βλέπουν με ποια λόγια ανα­φέ­ρο­νται στο νησί. Εμείς προ­σπα­θούμε να τους απο­τρέ­ψουμε, να τους δεί­ξουμε και να τους πεί­σουμε ότι αυτό το νησί είναι ένα φιλό­ξενο νησί και πως μπορεί να γίνεται μια κακή δια­χεί­ριση, από πλευράς κάποιων στο νησί, σε ό,τι αφορά το προ­σφυ­γικό, αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με τη φιλο­ξε­νία, με την ομορφιά αυτού του νησιού και με τους ανθρώ­πους αυτού του νησιού που είναι υπέ­ρο­χοι.

Επο­μέ­νως, πιστέψτε μας, προ­σπα­θούμε να αντι­με­τω­πί­σουμε το πρα­κτικό πρό­βλημα. Δεν ξέρουμε πότε ακριβώς θα τελειώ­σει ο πόλεμος. Άρα, πρέπει να δημιουρ­γή­σουμε τις υπο­δο­μές εκείνες της φιλο­ξε­νίας αλλά και τάξης για την αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος. Δεν μπορεί να περι­φέ­ρο­νται οι πρό­σφυ­γες μέσα στο λιμάνι, διότι κάνει κακό και στον του­ρι­σμό, αν θέλετε. Πρέπει να υπάρχει μια τάξη στην κατα­γραφή. Δεν μπο­ρούμε να τους εκτρέ­ψουμε και να τους μετα­φέ­ρουμε σε άλλα μικρό­τερα νησιά. Έχουμε και σε μικρό­τερα νησιά, όπως στη Λέρο, όπου υπήρξε εξαι­ρε­τική αποδοχή του ζητή­μα­τος και του καταυ­λι­σμού και οι κάτοι­κοι, αν θέλετε, θα επω­φε­λη­θούν στη Λέρο, όπως θα επω­φε­λη­θούν και στα υπό­λοιπα νησιά. Βέβαια, πρέπει να επω­φε­λη­θούν με τον σωστό τρόπο.

Επο­μέ­νως, προ­σπα­θούμε να βρούμε λύσεις. Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο συνεν­νό­η­σης εκλαμ­βάνω και την ερώτηση τη δική σας και η κάθε πρόταση είναι συζη­τή­σιμη και μπορεί να συμ­βά­λει στη γενι­κό­τερη λύση. Πιστέψτε με, αντι­με­τω­πί­ζουμε ένα τερά­στιο πρό­βλημα όχι μόνο σαν χώρα, σαν Ευρώπη, ίσως και ευρύ­τερα, το οποίο συνεχώς αλλάζει μορφές. Η αντι­με­τώ­πιση και οι λύσεις που προ­τεί­νο­νται από τις διά­φο­ρες ευρω­παϊ­κές χώρες δεν είναι ούτε ίδιες, ούτε στην κατεύ­θυνση του ανθρω­πι­σμού, ούτε στην κατεύ­θυνση, αν θέλετε, της πρα­κτι­κής επί­λυ­σης του προ­βλή­μα­τος. Έχουν βγει οι συντη­ρη­τι­κό­τε­ρες φωνές σε ορι­σμέ­νες χώρες της πρώην Ανα­το­λι­κής Ευρώπης, φωνές που δεν έχουν καμία σχέση με τον ελλη­νικό πολι­τι­σμό, φωνές που δεν έχουν καμία σχέση με τις ευρω­παϊ­κές αξίες.

Εμείς προ­σπα­θούμε να παλέ­ψουμε, υπε­ρα­σπι­ζό­με­νοι αυτές τις αξίες, αυτόν τον πολι­τι­σμό, αυτήν την ανθρω­πιά, αλλά να βάλουμε και μια τάξη. Πιστέψτε με, μπορεί να συν­δυα­στούν αυτά τα από πρώτη άποψη αντι­φα­τικά πράγ­ματα. Σε αυτήν την κατεύ­θυνση δου­λεύ­ουμε και σε αυτήν την κατεύ­θυνση εγώ εκλαμ­βάνω και τη δική σας ερώτηση.»