Νέο μνημόνιο «προωθεί» το ΔΝΤ

Τους βα­σι­κούς όρους ενός νέου μνη­μο­νί­ου, χωρίς εκ­πτώ­σεις στα μέτρα δη­μο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής και στο ασφα­λι­στι­κό, αλλά και χωρίς την ανώ­δυ­νη ελά­φρυν­ση του χρέ­ους που επι­διώ­κουν οι Ευ­ρω­παί­οι δια­μορ­φώ­νει το Διε­θνές Νο­μι­σμα­τι­κό Τα­μείο, εν όψει της συμ­με­το­χής του στο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα.

Στο άρθρο του στο blog του ΔΝΤ, ο επι­κε­φα­λής του ευ­ρω­παϊ­κού τμή­μα­τός του κ. Π. Τόμ­σεν ου­σια­στι­κά είπε στην ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση και την Ευ­ρω­ζώ­νη ότι για το ΔΝΤ το Μνη­μό­νιο που συμ­φω­νή­θη­κε με­τα­ξύ της Αθή­νας και της Ευ­ρω­ζώ­νης τον Ιού­λιο είναι ανε­παρ­κές ως προς τον όγκο των δη­μο­σιο­νο­μι­κών μέ­τρων που συμ­φω­νή­θη­καν για την επί­τευ­ξη των δη­μο­σιο­νο­μι­κών στό­χων.

Σύμ­φω­να με τη ρη­το­ρι­κή εκεί­νης της πε­ριό­δου, το Μνη­μό­νιο έδινε με­γα­λύ­τε­ρη έμ­φα­ση στις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις και λι­γό­τε­ρη στη δη­μο­σιο­νο­μι­κή προ­σαρ­μο­γή, καθώς είχαν ανα­προ­σαρ­μο­στεί προς τα κάτω οι δη­μο­σιο­νο­μι­κοί στό­χοι. Το Τα­μείο, η εμπλο­κή του οποί­ου ήταν τότε πε­ριο­ρι­σμέ­νη, έρ­χε­ται τώρα να πει ότι τα νού­με­ρα δεν βγαί­νουν. Εκτι­μά ότι η Αθήνα θα πρέ­πει να λάβει μέτρα συ­νο­λι­κού ύψους 4-5 μο­νά­δων του ΑΕΠ, δη­λα­δή κάτι με­τα­ξύ 7,5 και 9 δισ. ευρώ, έως το 2018, για να επι­τύ­χει πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα 3,5% του ΑΕΠ. Το Μνη­μό­νιο με την Ευ­ρω­ζώ­νη προ­έ­βλε­πε ότι πέραν των ήδη συμ­φω­νη­μέ­νων, τα απαι­τού­με­να επι­πλέ­ον μέτρα έως το 2018 είναι «μόνο» 1% του ΑΕΠ, πε­ρί­που 1,8 δισ. ευρώ.

Αρα, για να βγαί­νουν τα νού­με­ρα, πρέ­πει να ξα­να­γρα­φεί το Μνη­μό­νιο, πε­ρι­λαμ­βά­νο­ντας μέτρα που θα κα­λύ­ψουν το δη­μο­σιο­νο­μι­κό κενό. Κι επει­δή μέτρα που θα μπο­ρού­σαν να απο­δώ­σουν 5 έως 7 δισ. ευρώ για να κα­λύ­ψουν τη δια­φο­ρά δεν βρί­σκο­νται εύ­κο­λα, η πε­ρι­κο­πή των συ­ντά­ξε­ων είναι μο­νό­δρο­μος. «Θέλω εδώ και τώρα ένα πρό­γραμ­μα χωρίς δη­μο­σιο­νο­μι­κό κενό, γιατί μόνο οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις δεν αρ­κούν για να κα­τα­στή­σουν το χρέος βιώ­σι­μο. Εξάλ­λου, η εμπει­ρία έδει­ξε ότι η Ελ­λά­δα δεν κάνει εύ­κο­λα με­ταρ­ρυθ­μί­σεις» είναι το μή­νυ­μα του ΔΝΤ. Οπως το είπε κομψά ο κ. Τόμ­σεν, «αν και υπάρ­χει με­γά­λο πε­ρι­θώ­ριο για την αύ­ξη­ση της πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας με με­ταρ­ρυθ­μί­σεις, η τε­λευ­ταία εξα­ε­τία έδει­ξε ότι το εύρος και ο ρυθ­μός των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων που μπο­ρεί να απο­δε­χτεί η ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία δεν συ­νά­δει με την πρώ­ι­μη βελ­τί­ω­ση της πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας και με τη βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξη. Ετσι λοι­πόν, οι υπο­θέ­σεις ότι η Ελ­λά­δα μπο­ρεί απλά να ξε­πε­ρά­σει το πρό­βλη­μα του χρέ­ους της χωρίς την ελά­φρυν­σή του –με μια γρή­γο­ρη με­τά­βα­ση από τη χα­μη­λό­τε­ρη στην υψη­λό­τε­ρη αύ­ξη­ση της πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας μέσα στην Ευ­ρω­ζώ­νη– δεν είναι αξιό­πι­στες».

Σε αυτή την απαί­τη­ση του ΔΝΤ, η κυ­βέρ­νη­ση απα­ντά ότι για την ίδια ισχύ­ουν όσα συμ­φω­νή­θη­καν με τους Ευ­ρω­παί­ους και ανα­ζη­τεί στη­ρίγ­μα­τα στην Κο­μι­σιόν. Ωστό­σο, κα­νέ­να μνη­μό­νιο δεν «γρά­φτη­κε στην πέτρα». Τα μνη­μό­νια επα­νε­ξε­τά­ζο­νται και προ­σαρ­μό­ζο­νται τα­κτι­κά, στο πλαί­σιο των τρι­μη­νιαί­ων αξιο­λο­γή­σε­ων. Στο τέλος της τρέ­χου­σας αξιο­λό­γη­σης, το ευ­ρω­παϊ­κό μνη­μό­νιο θα πρέ­πει να μοιά­ζει με αυτό που θα υπο­γρά­ψει η κυ­βέρ­νη­ση με το ΔΝΤ για να συμ­με­τά­σχει στο ελ­λη­νι­κό πρό­γραμ­μα. Επί­σης, η Κο­μι­σιόν και ει­δι­κά η Γε­νι­κή Διεύ­θυν­ση Οι­κο­νο­μι­κών και Νο­μι­σμα­τι­κών Υπο­θέ­σε­ων (DG Ecfin) που δεί­χνουν με­γα­λύ­τε­ρη ανοχή ένα­ντι της Αθή­νας δεν είναι στα πάνω τους αυτή την πε­ρί­ο­δο.

Εξάλ­λου σε μια στα­δια­κή προ­σέγ­γι­ση με το ΔΝΤ, η Κο­μι­σιόν λέει όλο και πιο ανοι­κτά ότι απαι­τού­νται επι­πλέ­ον μέτρα για την επί­τευ­ξη των στό­χων. Αντί του 4%-5% του ΑΕΠ που λέει ο κ. Τόμ­σεν, η Επι­τρο­πή υπο­λο­γί­ζει ότι χρειά­ζε­ται 3% του ΑΕΠ. Η δια­φο­ρά που χω­ρί­ζει πλέον την Κο­μι­σιόν από το ΔΝΤ είναι μι­κρό­τε­ρη από αυτή που τη χω­ρί­ζει με την Αθήνα. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, τη στάση του ευ­ρω­παϊ­κού σκέ­λους της τρόι­κας θα την κα­θο­ρί­σουν οι κυ­βερ­νή­σεις. Η κυ­βέρ­νη­ση προσ­δο­κά ότι λόγω του προ­σφυ­γι­κού η στάση τους θα είναι πιο χα­λα­ρή. Πα­ρα­πέ­μπουν δε στις ήπιες δη­λώ­σεις των κ. Ντάι­σελ­μπλουμ και Σόι­μπλε πριν και μετά το Eurogroup της πε­ρα­σμέ­νης Πέμ­πτης. Ωστό­σο, κοι­νο­τι­κές πηγές υπο­στη­ρί­ζουν ότι οι χα­μη­λοί τόνοι οφεί­λο­νταν στο ότι δεν ήθε­λαν να επι­τεί­νουν την ανα­τα­ρα­χή στις αγο­ρές.

Η ρύθ­μι­ση του χρέ­ους

Πα­ράλ­λη­λα, το ΔΝΤ αμ­φι­σβη­τεί τη συμ­φω­νία κυ­βέρ­νη­σης και Ευ­ρω­παί­ων, σύμ­φω­να με την οποία θα ολο­κλη­ρω­θεί πρώτα η αξιο­λό­γη­ση και μετά θα συ­ζη­τή­σουν το θέμα του χρέ­ους. Πρό­κει­ται για μια πα­ρα­δο­ξό­τη­τα, δε­δο­μέ­νου πως ό,τι συμ­φω­νη­θεί στην αξιο­λό­γη­ση για τα δη­μο­σιο­νο­μι­κά και το ασφα­λι­στι­κό, θα επη­ρε­ά­σει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και τη βιω­σι­μό­τη­τα του χρέ­ους. Υπό αυτό το πρί­σμα, το ΔΝΤ λέει ότι αυτά τα δύο θα πρέ­πει να γί­νουν ταυ­τό­χρο­να. Το ΔΝΤ γνω­ρί­ζει επί­σης και τα σχέ­δια του Ευ­ρω­παϊ­κού Μη­χα­νι­σμού Στα­θε­ρο­ποί­η­σης (ΕSΜ) για την ελά­φρυν­ση του χρέ­ους.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, ο ESM λέει «όχι» σε στα­θε­ρό χα­μη­λό επι­τό­κιο. Αντ’ αυτού προ­τεί­νει να υπάρ­χει μια τιμή ανα­φο­ράς για το επι­τό­κιο ή τους τό­κους. Οι τόκοι που θα υπερ­βαί­νουν αυτό το ποσό ανα­φο­ράς θα κε­φα­λαιο­ποιού­νται για να πλη­ρω­θούν κά­ποια στιγ­μή στο μέλ­λον. Δεν θέλει να δώσει πε­ρί­ο­δο χά­ρι­τος με­γα­λύ­τε­ρη από αυτή που ισχύ­ει ήδη και συ­ζη­τά­ει μια πα­ρά­τα­ση της πε­ριό­δου απο­πλη­ρω­μής.

Στην προ­σπά­θεια των Ευ­ρω­παί­ων να με­τα­θέ­σουν το πρό­βλη­μα στο μέλ­λον, το ΔΝΤ απα­ντά με μια ανά­λυ­ση βιω­σι­μό­τη­τας χρέ­ους όχι μέχρι το 2021 όπως έκανε μέχρι τώρα, αλλά μέχρι το 2050! Μπο­ρεί μια τέ­τοια μα­κρο­πρό­θε­σμη ανά­λυ­ση να είναι αμ­φί­βο­λης επι­στη­μο­νι­κής αξίας, αλλά «τεκ­μη­ριώ­νει» την άποψή του ότι η ελά­φρυν­ση θα πρέ­πει να πε­ρι­λαμ­βά­νει στα­θε­ρά επι­τό­κια, 30 χρό­νια πε­ρί­ο­δο χά­ρι­τος και 70ετή πε­ρί­ο­δο απο­πλη­ρω­μής. Η δια­πραγ­μά­τευ­ση έχει ακόμη πολύ δρόμο…

Κα­θη­με­ρι­νή