Μαξίμου: Αυτές οι χώρες θέλουν να μας διώξουν από τη Σένγκεν

Εμείς υλο­ποιούμε τις δεσμεύ­σεις μας , οι άλλοι… όχι και τόσο δια­μη­νύ­ουν κυβερ­νη­τι­κές πηγές οι οποίες κατα­φέ­ρο­νται πλέον ανοιχτά και ονο­μα­στικά ενα­ντίων τεσ­σά­ρων χωρών της Ε.Ε, εγκα­λώ­ντας τις για υιο­θέ­τηση ακρο­δε­ξιάς και ξενο­φο­βι­κής ατζέντα, βάσει της οποίας απερ­γά­ζο­νται την έξοδο της Ελλάδας από τη Σένγκεν. Στο πλαίσιο τούτο, απευ­θύ­νε­ται και έμμεσο αλλά σαφές κάλεσμα στην Ε.Ε να τις “απο­μο­νώ­σει”.

Σε ανε­πί­σημο κυβερ­νη­τικό σημεί­ωμα, το Μαξίμου ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά πως:

“Θα πρέπει να σημειω­θεί ότι παρά την κοινή δέσμευση της ΕΕ στο προ­σφυ­γικό. μια σειρά από χώρες της Κεντρι­κής Ευρώπης (Πολωνία, Ουγ­γα­ρία, Σλο­βα­κία, Τσεχία), προ­σπα­θούν να χαρά­ξουν μια δια­φο­ρε­τική πολι­τική, σε εντελώς δια­φο­ρε­τική κατεύ­θυνση. Η πολι­τική αυτή έχει τα εξής χαρα­κτη­ρι­στικά:

• Την προ­σπά­θεια να κλεί­σουν στα σύνορα ανάμεσα στις ευρω­παϊ­κές χώρες για τους πρό­σφυ­γες κατά παρά­βαση των ανθρω­πι­στι­κών αρχών και των αρχών αλλη­λεγ­γύης που έχουν συνυ­πο­γρά­ψει στο πλαίσιο των ευρω­παϊ­κών θεσμι­κών οργάνων.

• Την άσκηση απα­ρά­δε­κτων πιέσεων προς την Ελλάδα να αποστεί από τους κανόνες του Διε­θνούς Δικαίου και να στα­μα­τή­σει τις δια­σώ­σεις προ­σφύ­γων στον θαλάσ­σιο χώρο.

• Την άσκηση πίεσης προς την ΕΕ να κλεί­σουν τα σύνορα της Ελλάδας.

• Την κατά­θεση “ιδεών” άσχετων με οποια­δή­ποτε έννοια ανθρω­πι­στι­κής δια­χεί­ρι­σης του προ­σφυ­γι­κού και αδια­νό­η­των για το ευρω­παϊκό αξιακό πλαίσιο.

ΟΙ προ­τά­σεις αυτές:

• Ενσω­μα­τώ­νουν μια απα­ρά­δε­κτη ακρο­δε­ξιά ξενο­φο­βική ρητο­ρική, πρω­το­φανή για τα ευρω­παϊκά πολι­τικά πράγ­ματα.

• Απο­σκο­πούν στην δημιουρ­γία κλί­μα­τος για εσω­τε­ρική πολι­τική κατα­νά­λωση.

• Δια­σπούν την κοινή ευρω­παϊκή πολι­τική σε ένα τερά­στιας σημα­σίας ζήτημα.”.

Σε ό,τι αφορά μάλιστα την αντι­με­τώ­πιση της Ε.Ε στις τέσ­σε­ρις χώρες που χαράσ­σουν δική τους – αντιευ­ρω­παική και ξενο­φο­βική ατζέντα” συμφωνα με την κυβέρ­νηση “δεν είναι ακόμα η απαι­τού­μενη. Μια πιο απο­φα­σι­στική απά­ντηση προς αυτή την κατεύ­θυνση είναι αυτή τη στιγμή ανα­γκαία, προ­κει­μέ­νου η Ευρώπη να αντι­με­τω­πί­σει το ζήτημα με τον τρόπο που έχει απο­φα­σί­σει. Ούτε οι προ­σφυ­γι­κές ροές μπορούν να ανα­κο­πούν, ούτε το προ­σφυ­γικό μπορεί να αντι­με­τω­πι­στεί με φράχτες, κλειστά σύνορα και στρα­τό­πεδα συγκέ­ντρω­σης. Η απο­φα­σι­στική υλο­ποί­ηση των ευρω­παϊ­κών απο­φά­σεων και της συμ­φω­νίας με την Τουρκία είναι ο μονα­δι­κός δρόμος για μια ανθρω­πι­στική και αλλη­λέγ­γυα δια­χεί­ριση του προ­σφυ­γι­κού ζητή­μα­τος”, επι­ση­μαί­νουν και προ­σθέ­τουν: “Η χώρα μας πρω­το­στα­τεί στον αγώνα να υλο­ποι­η­θεί μια πολι­τική αντί­στοιχη με το ανθρω­πι­στικό πρόσωπο της Ευρώπης και να απο­τρα­πεί ο κατα­κερ­μα­τι­σμός του ευρω­παϊ­κού χώρου και η ακρο­δε­ξιά οπι­σθο­δρό­μηση”.

Για την ελλη­νική στάση, οι ίδιες πηγές ανα­φέ­ρουν ότι: “Παρά το βάρος μιας μακρό­χρο­νης οικο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής κρίσης, η Ελλάδα υλο­ποιεί τις δεσμεύ­σεις που έχει ανα­λά­βει στο ζήτημα του προ­σφυ­γι­κού. ΟΙ δεσμεύ­σεις αυτές είναι ενταγ­μέ­νες στο πλαίσιο της πολι­τι­κής που έχει χαράξει η Ευρώπη για το Προ­σφυ­γικό” και εξηγούν:

“Πρέπει να σημειω­θεί ότι η επι­τυ­χής άσκηση της πολι­τι­κής αυτής, απαιτεί αντί­στοι­χους ρυθμούς υλο­ποί­η­σης και από τα άλλα μέρη. Σήμερα, το πρό­γραμμα μετε­γκα­τά­στα­σης σε άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες βρί­σκε­ται στο 0,17% της υλο­ποί­η­σής του. Η συμ­φω­νία ΕΕ – Τουρ­κίας δεν έχει ξεκι­νή­σει, ενώ το ίδιο συμ­βαί­νει και με τις συμ­φω­νίες επα­νεισ­δο­χής, για τους πρό­σφυ­γες που δεν έχουν δικαί­ωμα υπο­βο­λής αίτησης ασύλου.

Η Ελλάδα έχει υπο­γραμ­μί­σει ότι στην φάση αυτή, η Ευρώπη μόνο ενωμένη σε μια κοινή πολι­τική αλλη­λεγ­γύης και ανθρω­πι­σμού μπορεί να δια­χει­ρι­στεί απο­τε­λε­σμα­τικά το ζήτημα. Το παι­χνίδι του κατα­λο­γι­σμού ευθυνών (blame game) δεν έχει κανένα πρα­κτικό απο­τέ­λε­σμα. Επι­τυ­χία μπορεί να είναι μόνο η υλο­ποί­ηση όλων των δεσμεύ­σεων από όλες τις πλευρές. Η θέση αυτή, έχει την υπο­στή­ριξη της πλειο­ψη­φίας των κρατών – μελών της ΕΕ και των ευρω­παϊ­κών θεσμι­κών οργάνων”.