Ενστάσεις δικηγόρων: Λίστες αγνώστου προελεύσεως…

Έντονες είναι ήδη οι αντι­δρά­σεις στην τρο­πο­λο­γία που κατέ­θεσε στο πολυ­συ­ζη­τη­μένο νομο­σχέ­διο για το Σύμφωνο Συμ­βί­ω­σης, ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης Δημή­τρης Παπαγ­γε­λό­που­λος σύμφωνα με την οποία δια­σφα­λί­ζε­ται η αξιο­ποί­ηση στοι­χείων που απο­κτή­θη­καν με αξιό­ποι­νες πράξεις ή μέσω αυτών για την διε­ρεύ­νηση υπο­θέ­σεων δια­φθο­ράς ή φορο­δια­φυ­γής.

Μάλιστα πολι­τι­κοί κύκλοι εκτι­μούν ότι η τρο­πο­λο­γία αυτή φέρεται να έχει άμεση σχέση με τη χθεσινή ανα­κοί­νωση του Αλέξη Τσίπρα για νέα λίστα (σε στικάκι) ύποπτων συναλ­λα­γών που έχει στην κατοχή του το Μαξίμου, και έδωσε απευ­θείας στον Γενικό Γραμ­μα­τέα της κυβέρ­νη­σης Μιχάλη Καλο­γή­ρου ο περι­βό­η­τος Ερβέ Φαλ­τσιανί.

Τόσο η δια­δι­κα­σία ψηφί­σεως όσο και το περιε­χό­μενο της συγκε­κρι­μέ­νης διά­τα­ξης εγεί­ρουν σοβα­ρό­τα­τες αντιρ­ρή­σεις θεσμι­κού και δικαιο­κρα­τι­κού περιε­χο­μέ­νου

Ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Αθηνών σε ανα­κοί­νωσή του επι­ση­μαί­νει ότι με έκπληξη πλη­ρο­φο­ρή­θηκε ότι στον ψηφι­σθέ­ντα την 22.12.2015 νόμο για το σύμφωνο συμ­βί­ω­σης συμπε­ρι­λή­φθηκε διάταξη, η οποία τρο­πο­ποιεί το άρθρο 177 του Κώδικα Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας (ΚΠΔ) και «επι­τρέ­πει τη χρήση παρα­νό­μως απο­κτη­θέ­ντων απο­δει­κτι­κών μέσων σε υπο­θέ­σεις που υπά­γο­νται στην αρμο­διό­τητα του Εισαγ­γε­λέα Οικο­νο­μι­κού Εγκλή­μα­τος ή του Εισαγ­γε­λέα Εγκλη­μά­των Δια­φθο­ράς (δηλαδή τα λεγό­μενα «σκάν­δαλα δια­φθο­ράς»)».

Σύμφωνα με τον ΔΣΑ «τόσο η δια­δι­κα­σία ψηφί­σεως όσο και το περιε­χό­μενο της συγκε­κρι­μέ­νης διά­τα­ξης εγεί­ρουν σοβα­ρό­τα­τες αντιρ­ρή­σεις θεσμι­κού και δικαιο­κρα­τι­κού περιε­χο­μέ­νου, τις οποίες το δικη­γο­ρι­κού σώμα αισθά­νε­ται την ανάγκη να εκφρά­σει». Η επίμαχη ρύθμιση, ανα­φέ­ρει ο ΔΣΑ «διευ­ρύ­νει (και μάλιστα σημα­ντικά) τα δικαιο­κρα­τικά ελλείμ­ματα, που ήδη κατα­γρά­φο­νται για την επί­τευξη του σκοπού της κατα­πο­λέ­μη­σης της δια­φθο­ράς».

Παράλ­ληλα, ο ΔΣΑ εκφρά­ζει το φόβο ότι «με την ψηφι­σθείσα διάταξη ανοίγει ο δρόμος για την ελεύ­θερη κυκλο­φο­ρία άγνω­στης προ­ε­λεύ­σεως λιστών, οι οποίες θα αξιο­ποιού­νται αδια­κρί­τως σε βάρος δικαίων και αδίκων για την από­δειξη οικο­νο­μι­κών εγκλη­μά­των» και θεωρεί ότι «η κατα­πο­λέ­μηση της δια­φθο­ράς οφείλει να διε­ξά­γε­ται με τήρηση των συνταγ­μα­τι­κών εγγυ­ή­σεων και σεβασμό των δικαιω­μά­των του κατη­γο­ρου­μέ­νου και δεν πρέπει να επι­διώ­κε­ται με οποιο­δή­ποτε τίμημα».