“Αυτά τα Χριστούγεννα να ξαναβρούμε τον πρόσφυγα εαυτό μας”

Να εορ­τά­σουμε την “ξενι­τειά” μας από τις συμ­βά­σεις και την κατα­σφά­λιση που πνίγουν την ελευ­θε­ρία μας και “να επα­να­πα­τρι­στούμε στό πρόσωπο καί τήν καρδιά τοῦ ἀνα­γκε­μέ­νου συναν­θρώ­που… να ξανα­βρούμε τόν πρό­σφυγα ἑαυτό μας”, καλεί τους Ελληνες ο Μακα­ριώ­τα­τος Αρχιε­πί­σκο­πος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώ­νυ­μος στο χρι­στου­γεν­νιά­τικο μήνυμά του.

“Ἡ κοσμική κατα­ξί­ωση καί ἡ ἀλα­ζο­νική βεβαιό­τητα ἦταν καί θά εἶναι τά κατε­ξο­χήν προ­σω­πεῖα, τά εἴδωλα τοῦ ἀγέ­ρω­χου ἑαυτοῦ πού θά σκιά­ζουν πάντοτε τήν ἀλήθεια” σημειώ­νει ο Μακα­ριώ­τα­τος, “γι’ αυτό και στο αγε­φύ­ρωτο χάσμα μεταξύ γης και ουρανού… οι μόνοι που αντι­λή­φθη­καν την παρου­σία του Θεού ήταν οι κατα­φρο­νε­μέ­νοι βοσκοί”.

Δια­βά­στε ολό­κληρο το μήνυμα του Μακα­ριω­τά­του:

Ἀδελφοί μου καί τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

«Μέγα καὶ παρά­δο­ξον θαῦμα τετέ­λε­σται σήμερον! […] Ἦλθε γὰρ ἡ προσ­δο­κία τῶν ἐθνῶν». Ὁ ἱερός ὑμνωδός τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλη­σίας μᾶς παρο­τρύ­νει νά ψάλ­λουμε ὅτι μέγα καί παρά­δοξο γεγονός συντε­λε­ῖται σήμερα, καθώς ἦλθε στόν κόσμο ἡ ἐλπίδα κι ἡ ἀπα­ντοχή τῆς οἰκου­μέ­νης.

Τό θαῦμα ἔγκει­ται στό γεγονός τοῦ ἐρχομοῦ, τῆς συνά­ντη­σης μέ τό πρόσωπο τοῦ Δημιουρ­γοῦ. Ἡ σωτηρία δοκι­μά­στηκε ἀπό τά ἔθνη μέ ποι­κί­λους τρόπους. Δέν εὐο­δώ­θηκε ὅμως οὔτε ἀπό ὀξυ­δερ­κεῖς ἡγέτες, οὔτε ἀπό φωτι­σμέ­νους δασκά­λους, οὔτε ἀπό τή δυνα­μική τῶν ἀνθρώ­πι­νων ἐπι­τευγ­μά­των. Ἐγκαι­νιά­στηκε ἀπό τή θυσια­στική ἀγάπη τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, πού σμί­κρυνε ἑκου­σίως τήν παντο­δυ­να­μία Του γεν­νώ­με­νος ὡς ἀνυ­πε­ρά­σπι­στο βρέφος.

Ἡ προσ­δο­κία μιᾶς και­νούρ­γιας ζωῆς ὑπῆρχε χωρίς νά εἶναι ἐφικτή ἡ πραγ­μα­το­ποί­ησή της. Οἱ βεβαιό­τη­τες καί οἱ κατα­κτή­σεις τοῦ κόσμου προ­σέ­δι­δαν κῦρος, ἐξουσία, δόξα. Ἡ ἐλπίδα ὅμως σέ αὐτές ἦταν ἀνυ­πό­στατη καθώς δέν ρίζωνε στή μονα­δική κλήση τοῦ ἀνθρώ­που, πού εἶναι ἡ ἀγάπη. Ἔρχεται λοιπόν τό πλήρωμα τῆς ἀγάπης ὁ Χριστός, γιά νά ἀπο­κα­τα­στή­σει τόν βαθύ­τερο πόθο τοῦ ἀνθρώ­που πού δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τήν ἐλευ­θε­ρία τῆς ἀγάπης.

«Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ σήμερον ἡνώ­θη­σαν». Πανη­γυ­ρί­ζουμε σήμερα τή γέννηση τῆς ἐλπίδας. Ἡ προσ­δο­κία μας δέν εἶναι πιά μία ἄσαρκη-μεταφυσική ἀναμονή, οὔτε περιο­ρί­ζε­ται σέ μία ψυχο­λο­γική αἰσιο­δο­ξία. Εἶναι γεγονός! Ἔχει τήν ἀρχή του στήν ἱστορία ἀλλά ἡ προ­ο­πτική του δια­σχί­ζει τήν αἰω­νιό­τητα. Συντε­λέ­στηκε στό παρελ­θόν ἀλλά ἡ οἰκεί­ωσή του πραγ­μα­το­ποιε­ῖται στό παρόν ὡς πρό­γευση τοῦ μέλ­λο­ντος.

Ἡ ἀπό­σταση μεταξύ γῆς καί οὐρανοῦ ἦταν ἡ κακό­τε­χνη ἐφεύ­ρεση τοῦ ἀνθρώ­που. Στό ἀγε­φύ­ρωτο αὐτό χάσμα ἔβρι­σκαν χῶρο οἱ αὐτα­πά­τες τῶν προ­σω­πείων τῆς ἐλευ­θε­ρίας. Γιά τό λόγο αὐτό οἱ μόνοι πού ἀντι­λή­φθη­καν τήν παρου­σία τοῦ Θεοῦ ἦταν οἱ κατα­φρο­νε­μέ­νοι βοσκοί καί οἱ ἀλλο­ε­θνεῖς μάγοι. Ἡ κοσμική κατα­ξί­ωση καί ἡ ἀλα­ζο­νική βεβαιό­τητα ἦταν καί θά εἶναι τά κατε­ξο­χήν προ­σω­πεῖα, τά εἴδωλα τοῦ ἀγέ­ρω­χου ἑαυτοῦ πού θά σκιά­ζουν πάντοτε τήν ἀλήθεια.

Ἡ ἁπλό­τητα τῶν βοσκῶν καί ἡ ἀνα­ζή­τηση τῶν μάγων κατέ­λι­παν αἰώνια παρα­κα­τα­θήκη γνήσιου πόθου λευ­τε­ριᾶς. Διότι γιά νά ὑπάρχει κάποιος ἐλεύ­θε­ρος εἶναι ἀνάγκη νά εἶναι ταπει­νός· δηλαδή νά εἶναι ξένος ὡς πρός τίς ἰδιο­τε­λεῖς συμ­βά­σεις τῆς ἐποχῆς του καί ἐπίσης ξένος ὡς πρός τήν ἀσφά­λεια τῶν πεποι­θή­σεών του.

Ὁ πρῶτος μεγάλος ξενι­τε­μέ­νος τῆς ἱστο­ρίας ἄλλωστε εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ. «Ἐγκα­τέ­λειψε» τούς Πατρι­κούς κόλπους καί ἀνέλαβε τήν ἀνθρώ­πινη τρα­γω­δία ἕως θανάτου. Καί ὡς ἄνθρω­πος ὅμως ἀνα­γκά­στηκε νά πάρει τόν δρόμο τῆς προ­σφυ­γιᾶς βαδί­ζο­ντας ἑκούσια τόν σταυ­ρω­μένο δρόμο τῆς ἀγάπης. Σέ αὐτόν τόν δρόμο πορεύ­ε­ται καί ὁποιοσ­δή­ποτε ζητᾶ νά λευ­τε­ρω­θεῖ. Στέ­κε­ται στό πλάι ἐκείνων πού ἔχουν ἐξο­ρι­στεῖ, πού ἔχουν ἀπορ­ρι­φθεῖ, γιατί πρῶτος ἀπορ­ρι­μέ­νος ἐξό­ρι­στος γιά χάρη ὅλων ἦταν ὁ Χριστός.

Αὐτά τά Χρι­στού­γεννα ἄς ἑορ­τά­σουμε τήν ξενι­τειά μας ἀπό τίς συμ­βά­σεις καί τήν κατα­σφά­λιση πού πνίγουν τήν ἐλευ­θε­ρία. Ἄς ἐπα­να­πα­τρι­στο­ῦμε στό πρόσωπο καί τήν καρδιά τοῦ ἀνα­γκε­μέ­νου συναν­θρώ­που. Ἐκεῖ σπαρ­γα­νο­ῦται ἀθόρυβα καί μυστικά ὁ Κτίστης, ἐκεῖ μπο­ρο­ῦμε νά ξανα­βρο­ῦμε τόν πρό­σφυγα ἑαυτό μας.

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

Ο ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ Β’