“Η μισαλλοδοξία είναι αντίπαλος της Αριστεράς και θεσμικά και κινηματικά”

Στην ολο­μέ­λεια και για το νομο­σχέ­διο «Σύμφωνο συμ­βί­ω­σης, άσκηση δικαιω­μά­των, ποι­νι­κές και άλλες δια­τά­ξεις» τοπο­θε­τή­θηκε χθες (22/212/2015) ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός, βου­λευ­τής ΣΥΡΙΖΑ Δωδε­κα­νή­σου.

Στην ομιλία του ανέφερε πως το υπό συζή­τηση νομο­σχέ­διο στο­χεύει στην ισχυ­ρο­ποί­ηση των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των στη χώρα μας. Σε μια χώρα, που όπως είπε χαρα­κτη­ρι­στικά ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός, τα τελευ­ταία χρόνια έχει υποστεί τις βιαιό­τη­τες της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης, τη φτω­χο­ποί­ηση των χαμηλών και μεσαίων στρω­μά­των της κοι­νω­νίας και παράλ­ληλα την απο­δυ­νά­μωση των θεσμών της.

Το ζήτημα των δικαιω­μά­των είναι κυρί­αρχο στην Ελλάδα μιας και έχουμε, τόνισε ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, μέχρι τώρα 53 κατα­δί­κες από το Συμ­βού­λιο της Ευρώπης και μάλιστα, από το 2001 μέχρι και το 2014 έχουμε χρεωθεί πρό­στιμα ύψους 1.790.444 ευρώ για την κατα­πά­τησή τους.

Ανα­φε­ρό­με­νος στις επι­μέ­ρους δια­τά­ξεις του νομο­σχε­δίου, ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός υπο­γράμ­μισε την ανα­γκαιό­τητα που υπήρχε για τη σύσταση του Εθνικού Συμ­βου­λίου κατά του Ρατσι­σμού και της Μισαλ­λο­δο­ξίας. Οι αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα για ρατσι­στικά εγκλή­ματα και ο θεσμός του Εθνικού Συμ­βου­λίου σημαί­νει, σχο­λί­ασε ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ξεχάσει τα πάνω από 100 θύματα ρατσι­στι­κής βίας- μόνο για το 2014, ούτε τα συσ­σί­τια της ντροπής, μόνο για Έλληνες, όταν η πείνα και η ανάγκη για επι­βί­ωση, δεν έχει χρώμα, ούτε θρη­σκεία.

Το μίσος κατά του «άλλου», σχο­λί­ασε ο βου­λευ­τής του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να βάζει κόμματα μέσα στη Βουλή, αλλά για την Αρι­στερά είναι μια συνεχής πάλη: στο δρόμο, στα κινή­ματα, στην κοι­νω­νική σφαίρα, αλλά και σε θεσμικό επίπεδο.

Αναφορά έκανε ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός και στην κατάρ­γηση του λεγό­με­νου «τυπο­κτό­νου» νόμου, όπου η κυβέρ­νηση προ­σπα­θεί να συγκε­ρά­σει την ελευ­θε­ρία της έκφρα­σης και του τύπου με την προ­στα­σία της τιμής των πολιτών.

Σχετικά με το σύμφωνο συμ­βί­ω­σης, ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός, δήλωσε περή­φα­νος που αυτή την κυβέρ­νηση, εισάγει επι­τέ­λους ρύθμιση για την ισχύ του και στα ομόφυλα ζευ­γά­ρια. Ανα­γνω­ρί­ζο­νται με αυτό τον τρόπο, πρό­σθεσε, οι οικο­γε­νεια­κοί δεσμοί μεταξύ τους- ανα­γνω­ρί­ζε­ται δηλαδή η αλήθεια και η πραγ­μα­τι­κό­τητα που η κοι­νω­νία έχει απο­δε­χτεί και αγκα­λιά­σει, αλλά η πολι­τεία ολι­γω­ρούσε να νομο­θε­τή­σει τόσο καιρό, υπα­κού­ο­ντας σε ακραίες και συντη­ρη­τι­κές φωνές και που τελικά βάρυναν την χώρα με κατα­δί­κες και το στίγμα της ελλι­πούς δημο­κρα­τίας.

Κλεί­νο­ντας την ομιλία του ο Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός, τόνισε ότι για τον ΣΥΡΙΖΑ, αυτό το νομο­σχέ­διο αφορά εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες ανθρώ­πους που περί­με­ναν από την πολι­τεία την ανα­γνώ­ριση του δικαιώ­μα­τός τους στην δια­φο­ρε­τι­κό­τητα και όλους αυτούς που πάλεψαν για τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα. Αφορά, είπε εμφα­τικά ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου, τον Παύλο Φύσσα, τον Σαχζάτ Λουκμάν, τα ανώνυμα θύματα της Μανω­λά­δας, τις ορο­θε­τι­κές που υπέ­στη­σαν δημόσια δια­πό­μπευση και φυσικά όλους αυτούς και αυτές που φοβού­νταν να ζήσουν δια­φο­ρε­τικά από τις επι­βαλ­λό­με­νες κοι­νω­νι­κές νόρμες.

Ακο­λου­θεί ολό­κληρη η ομιλία

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, αυτό το νομο­σχέ­διο στο­χεύει στην ισχυ­ρο­ποί­ηση των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των στη χώρα μας.

Τη χώρα αυτή που τα τελευ­ταία χρόνια έχει υποστεί τις βιαιό­τη­τες της οικο­νο­μι­κής κρίσης, τη φτω­χο­ποί­ηση των χαμηλών και μεσαίων στρω­μά­των της κοι­νω­νίας και παράλ­ληλα την απο­δυ­νά­μωση των θεσμών της. Η χώρα μας έχει μέχρι τώρα 53 κατα­δί­κες από το Συμ­βού­λιο της Ευρώπης. Μάλιστα, από το 2001 μέχρι και το 2014 έχουμε χρεωθεί πρό­στιμα ύψους 1.790.444 ευρώ για κατα­πά­τηση ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των.

Με αυτό το νόμο, θωρα­κί­ζο­νται τα θύματα του ρατσι­σμού και της μισαλ­λο­δο­ξίας. Η σύσταση του αντί­στοι­χου Εθνικού Συμ­βου­λίου και η επι­φόρ­τισή του με θεσμι­κές αρμο­διό­τη­τες, καθώς και οι αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα για ρατσι­στικά εγκλή­ματα σημαί­νει ότι εμείς δεν έχουμε ξεχάσει τα πάνω από 100 θύματα ρατσι­στι­κής βίας- μόνο για το 2014-. Δεν έχουμε ξεχάσει τα συσ­σί­τια της ντροπής, μόνο για Έλληνες, όταν η πείνα και η ανάγκη για επι­βί­ωση, ξέρουμε όλοι πολύ καλά, ότι δεν έχει χρώμα, ούτε θρη­σκεία.

Το μίσος κατά του «άλλου»- του αλλό­θρη­σκου, του αλλο­ε­θνή, του διαφορετικού- μπορεί να βάζει κόμματα μέσα στη Βουλή, αλλά για την Αρι­στερά είναι μια συνεχής πάλη: στο δρόμο, στα κινή­ματα, στην κοι­νω­νική σφαίρα, αλλά και σε θεσμικό επίπεδο, όπως απο­δει­κνύ­ε­ται σήμερα.

Η προ­σπά­θειά μας για απο­φόρ­τιση των δικα­στη­ρίων και για επι­τά­χυνση της έκδοσης απο­φά­σεων συνε­χί­ζε­ται με τη εισα­γωγή σχε­τι­κής ρύθ­μι­σης για ενί­σχυση του αριθμού των δικα­στι­κών λει­τουρ­γών πολι­τι­κής και ποι­νι­κής δικαιο­σύ­νης. Υπάρ­χουν πολύ σημα­ντι­κές υπο­θέ­σεις στο δρόμο, με εξαι­ρε­τικό ποινικό και πολι­τικό ενδια­φέ­ρον που δεν πρέπει να κολ­λή­σουν στους γνω­στούς μέχρι τώρα, αργούς ρυθμούς της Ελλη­νι­κής Δικαιο­σύ­νης. Η ελλη­νική κοι­νω­νία ζητά τα απο­τε­λέ­σματα αυτών και όμως το αίσθημα για απόδοση δικαιο­σύ­νης δε μπορεί να ικα­νο­ποι­η­θεί άμεσα, για αυτό και απο­φα­σί­σαμε την ενί­σχυση του προ­σω­πι­κού. Μάλιστα, προ­τεί­νε­ται η παρά­ταση του πίνακα επι­τυ­χό­ντων του προη­γού­με­νου δια­γω­νι­σμού δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων για την άμεση στε­λέ­χωση των δικα­στι­κών υπη­ρε­σιών της χώρας, οι οποίες αντι­με­τω­πί­ζουν σοβαρά προ­βλή­ματα εξαι­τίας της έλλει­ψης προ­σω­πι­κού.

Η ρύθμιση για εξορ­θο­λο­γι­σμό του λεγό­με­νου τυπο­κτό­νου νόμου, απαντά σε ένα πάγιο αίτημα της δημο­σιο­γρα­φι­κής κοι­νό­τη­τας. Μέχρι τώρα επι­βάλ­λο­νταν οικο­νο­μικά εξου­θε­νω­τι­κές αγωγές ενα­ντίον δημο­σιο­γρά­φων και δια­κυ­βευό­ταν η ελευ­θε­ρία του Τύπου. Η πρόθεσή μας είναι να συγκε­ρά­σουμε την ελευ­θε­ρία της έκφρα­σης και του τύπου με την προ­στα­σία της τιμής των πολιτών. Η νέα ρύθμιση έχει τα χαρα­κτη­ρι­στικά συμ­βι­βα­σμού και συνεν­νό­η­σης των πολιτών μεταξύ τους και υπα­κούει στην αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας. Ανα­μέ­νε­ται, δε, να ανα­κου­φί­σει τη δικαιο­σύνη από ένα περιττό φορτίο υπο­θέ­σεων.

Τέλος, για το σύμφωνο συμ­βί­ω­σης, νιώθω εξαι­ρε­τικά περή­φα­νος που από τη δική μας κυβέρ­νηση, εισά­γε­ται επι­τέ­λους η ρύθμιση για την ισχύ του και στα ομόφυλα ζευ­γά­ρια. Ανα­γνω­ρί­ζο­νται οι οικο­γε­νεια­κοί δεσμοί μεταξύ τους- ανα­γνω­ρί­ζε­ται δηλαδή η αλήθεια και η πραγ­μα­τι­κό­τητα που η κοι­νω­νία έχει απο­δε­χτεί και αγκα­λιά­σει, αλλά η πολι­τεία ολι­γω­ρούσε τόσο καιρό. Ολι­γω­ρούσε, υπα­κού­ο­ντας σε ακραίες και συντη­ρη­τι­κές φωνές, βαραί­νο­ντας την χώρα με πολλές κατα­δί­κες και με το στίγμα της ελλι­πούς δημο­κρα­τίας και του περιο­ρι­σμού των δικαιω­μά­των.

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι, Για μας, αυτό το νομο­σχέ­διο αφορά τους εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες ανθρώ­πους που περί­με­ναν από την πολι­τεία την ανα­γνώ­ριση του δικαιώ­μα­τός τους στην δια­φο­ρε­τι­κό­τητα, τους εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες ανθρώ­πους που πάλεψαν για τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα μέσα από κινή­ματα ή και μεμο­νω­μένα.. αφορά τον Παύλο Φύσσα, τον Σαχζάτ Λουκμάν, τα ανώνυμα θύματα της Μανω­λά­δας, τις ορο­θε­τι­κές που υπέ­στη­σαν δημόσια και φυσικά όλους αυτούς και αυτές που φοβού­νταν να ζήσουν δια­φο­ρε­τικά από τις επι­βαλ­λό­με­νες κοι­νω­νι­κές νόρμες.

Αυτό το νομο­σχέ­διο σημαί­νει για πολλούς ελευ­θε­ρία και έμπρα­κτη ανα­γνώ­ριση της ισο­νο­μίας. Για μας σημαί­νει τήρηση του Συντάγ­μα­τος που ορκι­στή­καμε στο λαό να υπη­ρε­τούμε.