Λύνονται τα χέρια της Δικαιοσύνης για σοβαρές υποθέσεις φοροδιαφυγής

Λύνει τα χέρια των δικα­στι­κών αρχών και διευ­κο­λύ­νει τις έρευνες για τις λίστες της φορο­δια­φυ­γής αλλά και τις υπο­θέ­σεις σκαν­δά­λων και κατά­χρη­σης δημο­σίου χρή­μα­τος, τρο­πο­λο­γία που κατέ­θεσε στη Βουλή ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης, Δημή­τρης Παπαγ­γε­λό­που­λος.

Σύμφωνα με τη νέα ρύθμιση, οι δικα­στι­κές και εισαγ­γε­λι­κές αρχές μπορούν να χρη­σι­μο­ποιούν απο­δει­κτικά μέσα που έχουν ληφθεί με μη νόμιμο τρόπο προ­κει­μέ­νου να ερευ­νή­σουν υπο­θέ­σεις μεγάλης φορο­δια­φυ­γής ή πράξεις μεγάλης κοι­νω­νι­κής απαξίας, όπως, για παρά­δειγμα, υπο­θέ­σεις κατά­χρη­σης δημο­σίου χρή­μα­τος και οικο­νο­μι­κών σκαν­δά­λων.

Με την προ­τει­νό­μενη ρύθμιση, που κατα­τέ­θηκε στο υπό ψήφιση νομο­σχέ­διο για το σύμφωνο συμ­βί­ω­σης, επι­χει­ρεί­ται να δοθεί λύση σε έρευνες μεγάλων υπο­θέ­σεω,ν κατά τις οποίες στο πρό­σφατο παρελ­θόν δεν μπο­ρού­σαν οι δικα­στι­κές και οι εισαγ­γε­λι­κές αρχές να λάβουν υπόψη τους απο­δει­κτικά μέσα που είχαν απο­κτη­θεί με μή νόμιμο τρόπο, αντι­με­τω­πί­ζο­ντας, έτσι, προ­βλή­ματα στη διε­ρεύ­νηση τους.

Ενδει­κτικό ήταν το παρά­δειγμα της λεγό­με­νης λίστας Λαγκάρντ, όπου το πολυ­συ­ζη­τη­μένο USB με τα ονόματα των κατα­θε­τών της λίστας δεν μπο­ρούσε να αξιο­ποι­η­θεί επίσημα από τις δικα­στι­κές αρχές, καθώς είχε απο­κτη­θεί παρά­νομα.

Οπως ανα­φέ­ρε­ται στην αιτιο­λο­γική έκθεση του νομο­σχε­δίου, με τη νέα ρύθμιση δίνεται η «δυνα­τό­τητα αξιο­ποί­η­σης απο­δει­κτι­κών μέσων, η χρήση των οποίων, με το υφι­στά­μενο νομικό καθε­στώς, θα μπο­ρούσε να εμπο­δι­στεί, με απο­τέ­λε­σμα τον απο­κλει­σμό διε­ρεύ­νη­σης και τιμώ­ρη­σης πράξεων μεγάλης απαξίας, όπως κακουρ­γη­μά­των φορο­δια­φυ­γής».

Στο άρθρο ανα­φέ­ρε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά ότι:

1. Στις περι­πτώ­σεις πράξεων κακουρ­γη­μα­τι­κού χαρα­κτήρα, που υπά­γο­νται στην αρμο­διό­τητα του εισαγ­γε­λέα Οικο­νο­μι­κού εγκλή­μα­τος ή του Εισαγ­γε­λέα Εγκλη­μά­των Δια­φθο­ράς, δεν εφαρ­μό­ζε­ται η παρά­γρα­φος 2 του άρθρου 177 του ΚΠΔ, εφόσον το απο­δει­κτικό μέσο αφορά πλη­ρο­φο­ρίες ή στοι­χεία στα οποία οι ανωτέρω εισαγ­γε­λείς έχουν δυνα­τό­τητα πρό­σβα­σης κατά το άρθρο 17Α παρά­γρα­φος 8 εδάφιο α του ν. 2523/1997 και του άρθρου 2 παρά­γρα­φος 5 εδάφιο α του ν. 4022/2011.

2. Η χρήση του παρα­πάνω απο­δει­κτι­κού μέσου κατά τν παρα­πο­μπή και τη δίκη γίνεται δεκτή εφόσον κριθεί αιτιο­λο­γη­μένα ότι α) η βλάβη που προ­κα­λεί­ται με την κτήση είναι σημα­ντικά κατώ­τερη από τη βλάβη ή τον κίνδυνο που προ­κά­λεσε η ερευ­νώ­μενη πράξη, β) η από­δειξη της αλή­θειας θα ήταν δια­φο­ρε­τικά αδύνατη και γ) η πράξη με την οποία το απο­δει­κτικό μέσο απο­κτή­θηκε δεν προ­σβάλ­λει την ανθρώ­πινη αξία.

Καθη­με­ρινή