Μ. Βορίδης: «Αν δεν αλλάξει η Νέα Δημοκρατία θα ξεπεραστεί από τα πράγματα»

Συ­νέ­ντευ­ξη στον

Βασ. Αθα­να­σί­ου

«Εγώ υπη­ρε­τώ ένα απο­λύ­τως σαφές πο­λι­τι­κό σχέ­διο: ανα­τρο­πή της ιδε­ο­λο­γι­κής ηγε­μο­νί­ας της Αρι­στε­ράς, μάχη των ιδεών, δυ­να­μι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, καμία συ­ναί­νε­ση, κα­νέ­νας συμ­βι­βα­σμός με την κυ­βέρ­νη­ση της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς, πα­ρου­σί­α­ση ενός φι­λό­δο­ξου και απαι­τη­τι­κού με­τα­μνη­μο­νια­κού προ­γράμ­μα­τος για την Ελ­λά­δα, ρι­ζο­σπα­στι­κή ανα­νέ­ω­ση του κόμ­μα­τος και συ­γκρό­τη­σή του ως κόμ­μα­τος ιδεών και ως κόμ­μα­τος βα­θιάς ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κής σύν­θε­σης. Δεν το υπη­ρε­τώ τώρα, το υπη­ρε­τώ με συ­νέ­πεια και συ­στη­μα­τι­κά».

Τα πα­ρα­πά­νω το­νί­ζει και μά­λι­στα με έμ­φα­ση, ο πρώην υπουρ­γός και εκ των κο­ρυ­φαί­ων στε­λε­χών της Ν.Δ. κ. Μάκης Βο­ρί­δης, σε συ­νέ­ντευ­ξή του προς την «δη­μο­κρα­τι­κή», αφού προη­γου­μέ­νως, κρού­ει τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου, λέ­γο­ντας:

«Οποιος δεν ακού­ει τη βοή για αλ­λα­γή στην πα­ρά­τα­ξή μας, τότε πραγ­μα­τι­κά υπο­τι­μά και πε­ρι­φρο­νεί τις βα­θιές κοι­νω­νι­κές διερ­γα­σί­ες, που συμ­βαί­νουν το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα. Αν η συ­ντη­ρη­τι­κή πα­ρά­τα­ξη δεν προ­σπα­θή­σει να αντα­πο­κρι­θεί στο αί­τη­μα αυτό, θα ξε­πε­ρα­στεί από τα πράγ­μα­τα».

Ανα­φε­ρό­με­νος στην δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώρας, ο κ. Βο­ρί­δης το­νί­ζει ότι «ο κ. Τσί­πρας είναι ανί­κα­νος να κυ­βερ­νή­σει, ότι η κυ­βέρ­νη­ση της Ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς δεν ήταν ποτέ η απά­ντη­ση στα προ­βλή­μα­τα του τόπου», ενώ για τις εκλο­γι­κές ήττες της Ν.Δ., λέει ότι «είναι πρω­τί­στως και κυ­ρί­ως θέμα πο­λι­τι­κών και δευ­τε­ρευό­ντως προ­σώ­πων».

Εν κα­τα­κλεί­δι, ο κ. Βο­ρί­δης, ση­μειώ­νει: «Για μένα, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι ιδε­ο­λο­γι­κός αντί­πα­λος, είναι μια λαϊ­κι­στι­κή κα­τα­στρο­φι­κή δύ­να­μη που πρέ­πει να ητ­τη­θεί», γι’ αυτό και προ­τρέ­πει «τη δη­μιουρ­γία των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων για την ανά­λη­ψη της δια­κυ­βερ­νή­σε­ως της χώρας από τη Νέα Δη­μο­κρα­τία, το τα­χύ­τε­ρο δυ­να­τό».

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Μάκη Βο­ρί­δη προς την «δη­μο­κρα­τι­κή»:

• Η μάχη των γε­νε­ών μπο­ρεί να κρί­νει το απο­τέ­λε­σμα των εκλο­γών;

Όχι με την ηλι­κια­κή έν­νοια αλλά με την έν­νοια της αντα­πό­κρι­σης στο αί­τη­μα της κοι­νω­νί­ας. Όποιος δεν ακού­ει την βοή για αλ­λα­γή στην πα­ρά­τα­ξή μας, τότε πραγ­μα­τι­κά υπο­τι­μά και πε­ρι­φρο­νεί τις βα­θιές κοι­νω­νι­κές διερ­γα­σί­ες που συμ­βαί­νουν το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα. Αν η συ­ντη­ρη­τι­κή πα­ρά­τα­ξη δεν προ­σπα­θή­σει να αντα­πο­κρι­θεί στο αί­τη­μα αυτό,  θα ξε­πε­ρα­στεί από τα πράγ­μα­τα. Δεν είναι αί­τη­μα ηλι­κια­κής ανα­νέ­ω­σης, να φύ­γουν οι «γέροι», να έρ­θουν οι «νέοι». Είναι αί­τη­μα να με­τα­τρα­πεί η πα­ρά­τα­ξη σε μία με­γά­λη, σύγ­χρο­νη, πο­λυ­τα­σι­κή, συν­θε­τι­κή, ευ­ρω­παϊ­κή κε­ντρο­δε­ξιά! Όπου όλοι συ­νυ­πάρ­χουν με άποψη και με ικα­νό­τη­τα συν­θέ­σε­ως των από­ψε­ων · όπου η βάση έχει ενερ­γό ρόλο και απο­φα­σι­στι­κές αρ­μο­διό­τη­τες · όπου δια­χέ­ο­νται και συ­ντί­θε­νται ιδέες ρι­ζο­σπα­στι­κές, και­νούρ­γιες για την πο­ρεία της πα­τρί­δας· όπου δεν χρειά­ζε­ται να ανή­κεις σε «συ­στή­μα­τα» και σε προ­σω­πο­κε­ντρι­κές ομά­δες για να ασχο­λη­θεί με την πο­λι­τι­κή · όπου χρειά­ζε­ται όμως να υπε­ρα­σπί­ζε­σαι ιδέες · όπου η πα­ρά­τα­ξη δεν έχει ιδιο­κτη­σία, αλλά όλοι είναι ισό­τι­μοι μέ­το­χοι με τον ίδιο αριθ­μό με­το­χών σε αυτήν.

• «Μονά-ζυγά» κερ­δι­σμέ­νος; Αν ητ­τη­θεί ο Τζι­τζι­κώ­στας θα είστε εκεί για την ομάδα του στη Βουλή;

Δεν θα ητ­τη­θεί. Και σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, δεν υπάρ­χουν ομά­δες · και ακόμα, ποτέ δεν υπη­ρε­τώ προ­σω­πο­κε­ντρι­κές ομά­δες · υπη­ρε­τώ τα πο­λι­τι­κά σχέ­δια που πι­στεύω ότι είναι χρή­σι­μα για την χώρα. Απλώς επει­δή έχουν όλοι συ­νη­θί­σει την πο­λι­τι­κή, ως ένα χώρο προ­σω­πι­κών συ­ναλ­λα­γών, κα­νείς δεν σκέ­φτε­ται το «σχέ­διο», όλοι μι­λούν για το «ντα­ρα­βέ­ρι», την συμ­φω­νία. Εγώ όμως υπη­ρε­τώ ένα απο­λύ­τως σαφές πο­λι­τι­κό σχέ­διο : ανα­τρο­πή της ιδε­ο­λο­γι­κής ηγε­μο­νί­ας της Αρι­στε­ράς, μάχη των ιδεών, δυ­να­μι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, καμία συ­ναί­νε­ση, κα­νέ­νας συμ­βι­βα­σμός με την Κυ­βέρ­νη­ση της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς, πα­ρου­σί­α­ση ενός φι­λό­δο­ξου και απαι­τη­τι­κού με­τα­μνη­μο­νια­κού προ­γράμ­μα­τος για την Ελ­λά­δα, ρι­ζο­σπα­στι­κή ανα­νέ­ω­ση του κόμ­μα­τος και συ­γκρό­τη­σή του ως κόμ­μα­τος ιδεών, και ως κόμ­μα­τος βα­θιάς ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κής σύν­θε­σης. Δεν το υπη­ρε­τώ τώρα, το υπη­ρε­τώ με συ­νέ­πεια και συ­στη­μα­τι­κά.

• Η δυ­να­μι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση που ζη­τά­τε ση­μαί­νει αντι­μνη­μο­νια­κή αντι­πο­λί­τευ­ση;

Ση­μαί­νει να λέμε όχι στο αρι­στε­ρό μνη­μό­νιο, όχι γιατί είναι μνη­μό­νιο αλλά γιατί είναι της Αρι­στε­ράς. Ση­μαί­νει να αρ­νού­μα­στε την υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση, να αρ­νού­μα­στε την οι­κο­δό­μη­ση του κομ­μα­τι­κού κρά­τους, τις υπε­ρε­ξου­σί­ες του κ. Ν. Παππά που απει­λούν την ελευ­θε­ρο­τυ­πία, τις εθνο­μη­δε­νι­στι­κές από­ψεις του κ. Φίλη, των πο­λι­τι­κών των «ανοι­χτών συ­νό­ρων» και της χώρας – transit. Στη­ρί­ξα­με την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­ση των τρα­πε­ζών, στη­ρί­ξα­με την απο­κρα­τι­κο­ποί­η­ση του ΟΔΙΕ. Αλλά όχι δεν στη­ρί­ζου­με τις φο­ρο­ε­πι­δρο­μές, γιατί εμείς δεν κά­να­με την δη­μο­σιο­νο­μι­κή προ­σαρ­μο­γή μόνο με αυ­ξή­σεις φόρων, δεν στη­ρί­ζου­με την ανί­κα­νη στην δια­πραγ­μά­τευ­ση Κυ­βέρ­νη­ση που μας οδή­γη­σε στους πλει­στη­ρια­σμούς πρώ­της κα­τοι­κί­ας και στην εκ­χώ­ρη­ση των «κόκ­κι­νων» δα­νεί­ων σε κερ­δο­σκο­πι­κά, αρ­πα­κτι­κά funds. Την Κυ­βέρ­νη­ση που από την μία κο­μπορ­ρη­μο­νεί και κο­κο­ρεύ­ε­ται για το πα­ράλ­λη­λο πρό­γραμ­μα και από την άλλη εξευ­τε­λί­ζε­ται απο­σύ­ρο­ντας ένα ολό­κλη­ρο νο­μο­σχέ­διο. Μι­λά­με για κα­νο­νι­κούς υπο­τα­κτι­κούς, ούτε τα προ­σχή­μα­τα δεν τη­ρούν πλέον.

• Η δική σας στή­ρι­ξη έστρε­ψε τη σκλη­ρή δεξιά πτέ­ρυ­γα της ΝΔ προς την πλευ­ρά Τζι­τζι­κώ­στα;

Η δεξιά και η κε­ντρο­δε­ξιά απο­τε­λούν το 85% των ψη­φο­φό­ρων της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας. Προ­φα­νώς, είμαι δε­ξιός πο­λι­τι­κός και θέλω να εκ­προ­σω­πώ την δεξιά. Είναι σαφές ότι εμείς που επι­θυ­μού­με την ανα­τρο­πή της ιδε­ο­λο­γι­κής ηγε­μο­νί­ας της Αρι­στε­ράς, μία μα­χη­τι­κή και δυ­να­μι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση απέ­να­ντι στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, την ρι­ζο­σπα­στι­κή ανα­νέ­ω­ση του κόμ­μα­τος και ταυ­τό­χρο­να θέ­λου­με ένα πρό­σω­πο που να διευ­ρύ­νει την επιρ­ροή της ΝΔ, στη­ρί­ζου­με την υπο­ψη­φιό­τη­τα του Από­στο­λου.

• Είναι θέμα προ­σώ­πων ή πο­λι­τι­κών οι ήττες της ΝΔ;

Πρω­τί­στως και κυ­ρί­ως πο­λι­τι­κών. Δευ­τε­ρευό­ντως προ­σώ­πων.

• Η κυ­βέρ­νη­ση με τους 153 βου­λευ­τές που δια­θέ­τει, εκτι­μά­τε ότι θα μπο­ρέ­σει να αντέ­ξει και να πε­ρά­σει μέτρα, όπως το ασφα­λι­στι­κό και το φο­ρο­λο­γι­κό; Και αν όχι, τι θα πρέ­πει να γίνει, εκλο­γές ή οι­κου­με­νι­κή;

Έτσι λέει ο πρω­θυ­πουρ­γός. Αλλά και μόνο ότι ευ­λό­γως το ρω­τά­τε, και μόνο το γε­γο­νός ότι 2 μήνες μετά η κυ­βερ­νη­τι­κή πλειο­ψη­φία αριθ­μεί δύο βου­λευ­τές λι­γό­τε­ρους, και ένα ση­μαί­νον στέ­λε­χός της πα­ραι­τή­θη­κε, προ­φα­νώς μαρ­τυ­ρά ότι ει­σήλ­θα­με σε πε­ρί­ο­δο κυ­βερ­νη­τι­κής αστά­θειας. Είναι προ­φα­νές ότι ο κ.Τσί­πρας είναι ανί­κα­νος να κυ­βερ­νή­σει, ότι η κυ­βέρ­νη­ση της Ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς δεν ήταν ποτέ η απά­ντη­ση στα προ­βλή­μα­τα του τόπου. Αν απω­λέ­σει την κοι­νο­βου­λευ­τι­κή πλειο­ψη­φία, ο κ.Τσί­πρας θα απο­φα­σί­σει τι θα γίνει. Άρα δεν εξαρ­τά­ται από εμάς, η επι­λο­γή είναι δική του. Μπορώ όμως να σας πω τι δεν πρέ­πει να γίνει : ένας κυ­βερ­νη­τι­κός αχταρ­μάς με μόνο ελά­χι­στο πρό­γραμ­μα την εφαρ­μο­γή του Αρι­στε­ρού Μνη­μο­νί­ου. Αυτό δεν έχει νόημα και δεν απο­τε­λεί λύση για τον τόπο.

• Έχετε τα­χθεί κατά της συ­ναί­νε­σης με την Κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – ΑΝΕΛ, μήπως όμως η ΝΔ θα έπρε­πε να ψη­φί­σει του­λά­χι­στον το ασφα­λι­στι­κό προ­κει­μέ­νου η χώρα να μην οδη­γη­θεί σε νέες πε­ρι­πέ­τειες;

Ποιο ασφα­λι­στι­κό; Την πε­ρι­κο­πή των συ­ντά­ξε­ων; Εμείς την εί­χα­με απο­κρού­σει, ου­δέ­πο­τε την δε­χθή­κα­με. Ο δει­νός δια­πραγ­μα­τευ­τής κ. Τσί­πρας την δέ­χθη­κε. Δεν κα­τά­λα­βα γιατί πρέ­πει να την ψη­φί­σου­με; Εμείς δεν κά­νου­με μη­δε­νι­στι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση. Αλλά δεν πρό­κει­ται να χει­ρο­κρο­τού­με τον κ.Τσί­πρα την ώρα που κα­τα­στρέ­φει το ει­σό­δη­μα των πο­λι­τών και την ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία. Εξάλ­λου χει­ρό­τε­ρη πε­ρι­πέ­τεια από την δια­κυ­βέρ­νη­ση της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς υπάρ­χει; Τι άλλο να συμ­βεί;

• Πολύ με­γά­λη συ­ζή­τη­ση γί­νε­ται στους κόλ­πους της πα­ρά­τα­ξης, η οποία εν­δε­χο­μέ­νως να επη­ρε­ά­σει και πολ­λούς ψη­φο­φό­ρους, για το εν­δε­χό­με­νο διά­σπα­σης. Φο­βά­στε μία τέ­τοια εξέ­λι­ξη; Ή πι­στεύ­ε­τε ότι όποιος και αν εκλε­γεί θα δου­λέ­ψει για την ενό­τη­τα της ΝΔ;

Δεν κα­τα­νοώ την συ­ζή­τη­ση περί δια­σπά­σε­ως. Σή­με­ρα υλο­ποιεί­ται η προ­βλε­πό­με­νη από το κα­τα­στα­τι­κό δια­δι­κα­σία εκλο­γής προ­έ­δρου της ΝΔ. Εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες φίλοι και μέλη της ΝΔ εκλέ­γουν τον επό­με­νο πρό­ε­δρό τους. Προ­φα­νώς η κάθε υπο­ψη­φιό­τη­τα έχει τα δικά της χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά: άλλες πιο «κε­ντρώα», άλλες δεξιά. Προ­φα­νώς ο κάθε υπο­ψή­φιος κα­τέ­θε­σε το σχέ­διο του για την ΝΔ και ορι­σμέ­νοι την πρό­τα­σή τους και για το Έθνος. Προ­φα­νώς υπάρ­χουν πιο ρι­ζο­σπα­στι­κές υπο­ψη­φιό­τη­τες και άλλες πιο συ­ντη­ρη­τι­κές. Όλα αυτά είναι πε­ρί­που προ­φα­νή. Όπως όμως είναι προ­φα­νής και η εντο­λή που δί­δουν οι εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες ψη­φο­φό­ροι ότι την επό­με­νη μέρα όλοι θα σε­βα­στού­με την εντο­λή τους και όλοι θα δου­λέ­ψου­με μαζί υπό την νέα ηγε­σία μας για τους κοι­νούς μας στό­χους.

• Με τον Βαγ­γέ­λη Μεϊ­μα­ρά­κη γιατί δεν συ­μπλεύ­σα­τε;

Με τον κ. Μεϊ­μα­ρά­κη, έχω εξαι­ρε­τι­κή, θα έλεγα υπο­δειγ­μα­τι­κή, συ­νερ­γα­σία στα πλαί­σια του ρόλου μου ως βου­λευ­τή. Όμως δεν πι­στεύω στην το­πο­θέ­τη­ση της Ν.Δ. στο «με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κό κέ­ντρο», και δεν πι­στεύω στην τα­κτι­κή της συ­ναί­νε­σης ή συ­νεν­νό­η­σης με τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, όπως αυτή εκ­φρά­σθη­κε προ­ε­κλο­γι­κά. Για μένα, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι ιδε­ο­λο­γι­κός αντί­πα­λος, είναι μία λαϊ­κι­στι­κή κα­τα­στρο­φι­κή δύ­να­μη που πρέ­πει να ητ­τη­θεί. Υπεύ­θυ­νη στάση συ­νεν­νό­η­σης με τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν υπάρ­χει. Μία είναι η υπεύ­θυ­νη στάση: η δη­μιουρ­γία των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων για την ανά­λη­ψη της δια­κυ­βερ­νή­σε­ως της χώρας από τη Νέα Δη­μο­κρα­τία το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τό. Άρα η επι­λο­γή μου δεν έχει προ­σω­πι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά! Αντι­θέ­τως είναι μόνο και αυ­στη­ρά στρα­τη­γι­κή και τα­κτι­κή το­πο­θέ­τη­ση.