Ποια ήττα;

Πανη­γυ­ρί­ζουν αντα­πο­κρί­σεις και ΜΜΕ για την «ήττα της Λεπέν» στη Γαλλία.

Ποια ήττα; Ξεχνούν ότι το απο­τέ­λε­σμα προ­έ­κυψε από συνα­σπι­σμό δεξιών και αρι­στε­ρών για να απο­τρέ­ψουν το «σάρωμα» της Λεπέν;

Συγ­γνώμη, αλλά με τα ποσοστά που συγκέ­ντρωσε, πάνω από 40% σε ορι­σμέ­νες περιο­χές, μπορεί το απο­τέ­λε­σμα να θεω­ρη­θεί ήττα;

Πολύ φοβάμαι ότι η Ευρώπη θα πρέπει να ετοι­μά­ζε­ται για τα πολύ χει­ρό­τερα… Χαρα­κτη­ρι­στικό είναι τα πολύ υψηλά ποσοστά που συγκε­ντρώ­νουν ακρο­δε­ξιά κόμματα ακόμη και σε περιο­χές της Βόρειας Ευρώπης, όπου οι οικο­νο­μίες ανθούν, όπως για παρά­δειγμα στις σκαν­δι­να­βι­κές χώρες.

Χαρα­κτη­ρι­στικό χθεσινό δημο­σί­ευμα για την άνοδο της ακρο­δε­ξιάς στη Γερ­μα­νία , με τίτλο «Οι «ρατσι­στές της διπλα­νής πόρτας». Δια­νο­ού­με­νοι συντη­ρη­τι­κοί, ευσε­βείς χρι­στια­νοί, θυμω­μέ­νοι με την πολι­τική τάξη,απο­τε­λούν τη νέα γερ­μα­νική ακρο­δε­ξιά.

Ας έχουν τον νου τους οι εδώ κυβερ­νώ­ντες. Οι αρι­στε­ροί μύθοι καταρ­ρέ­ουν μέσα από την πολι­τική του «αρι­στε­ρού» ΣΥΡΙΖΑ, το πολι­τικό προ­σω­πικό είναι απα­ξιω­μένο, το προσφυγικό-μεταναστευτικό έτοιμο να δώσει λόγο σε ντό­πιους Λεπέν, η κοι­νω­νία κου­ρα­σμένη από την διά­ψευση των ελπίδων της 6 χρόνια τώρα.

Δεν θέλει πολύ… Και όχι δεν μιλώ για την Χρυσή Αυγή. Όπως την ξέρουμε του­λά­χι­στον. Δεν μιλάμε για νεο­να­ζι­στές τρα­μπού­κους και χού­λι­γκαν, με ξυρι­σμένα κεφάλια και σβά­στι­κες στα μπράτσα. Μιλώ για ένα κόμμα το οποίο θα ξεφυ­τρώ­σει και θα αμβλύ­νει γωνίες, όπως ακριβώς έκανε η ακρο­δε­ξιά Λεπέν. Χωρίς βέβαια αυτό να σημαί­νει πως κατάπιε τις ακρο­δε­ξιές της ιδέες. Μια προ­σε­κτική ματιά στα έδρανα του κοι­νο­βου­λίου και θα βρούμε αρκε­τούς πρό­θυ­μους και με στρογ­γυ­λε­μέ­νες γωνίες, χωρίς αυτό να σημαί­νει ότι δεν είναι ακρο­δε­ξιοί και με βούλα. Ετοιμοι στη γωνία να εκμε­ταλ­λευ­θούν το κενό…