Ρίχνει τους τόνους το Μέγαρο Μαξίμου

Χαμη­λούς τόνους υιο­θε­τεί η κυβερ­νη­τική ηγεσία προ­κει­μέ­νου να εκτο­νω­θεί η αντι­πα­ρά­θεση που εκδη­λώ­θηκε ανα­φο­ρικά με την ανάγκη συμ­με­το­χής ή όχι του ΔΝΤ στο νέο ελλη­νικό πρό­γραμμα και η οποία κλι­μα­κώ­θηκε στον άξονα Αθήνας – Βερο­λί­νου.

Στελέχη του Μεγάρου Μαξίμου φρό­ντι­σαν να δια­μη­νύ­σουν χθες ότι δεν υπάρχει πρόθεση στη δεδο­μένη χρονική στιγμή να δοθεί συνέ­χεια στο θέμα. Αλλωστε, καθώς έχει εισέλ­θει στην τελική ευθεία η δια­πραγ­μά­τευση για τη λίστα προ­α­παι­του­μέ­νων, που συν­δέ­ε­ται με την εκτα­μί­ευση της υπο­δό­σης του ενός δισ. ευρώ, η Αθήνα θα πρέπει να επι­λέ­ξει τις μάχες της, διότι δεν μπορεί να συντη­ρεί την ένταση σε πολλά μέτωπα ταυ­τό­χρονα. Την ίδια στιγμή, βεβαίως, έφθαναν στην Αθήνα σαφή μηνύ­ματα ότι η συμ­με­τοχή του ΔΝΤ στο νέο ελλη­νικό πρό­γραμμα θεω­ρεί­ται όχι απλώς ανα­γκαία από τους εταί­ρους και δανει­στές, αλλά και νομικά δεσμευ­τική, με βάση τις υπο­χρε­ώ­σεις που απορ­ρέ­ουν από τη συμ­φω­νία του καλο­και­ριού στην οποία και παρα­πέ­μπουν, επι­ση­μαί­νο­ντας με νόημα ότι η Αθήνα έχει συναι­νέ­σει σε αυτές.

Ο Γερ­μα­νός κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος, Στέφεν Ζάι­μπερτ, δήλωσε χθες ότι η συμ­με­τοχή του ΔΝΤ στο ελλη­νικό πρό­γραμμα «δεν είναι μόνο πρα­κτική που έχει απο­δώ­σει, αλλά είναι θεμε­λιω­μένη και στα σχετικά νομικά κείμενα για το πρό­γραμμα του ESM και στο πλαίσιο της Ε.Ε., όπως στη δήλωση του Eurogroup τον Αύγου­στο, η οποία στη­ρί­χθηκε και από το ΔΝΤ και από την Ελλάδα». Οι δηλώ­σεις Ζάι­μπερτ κατα­δει­κνύ­ουν ότι η συμ­με­τοχή του ΔΝΤ στο πρό­γραμμα είναι θέση που υιο­θε­τεί κεντρικά η γερ­μα­νική κυβέρ­νηση και δεν πρό­κει­ται απλά για απο­κλί­νουσα άποψη του κ. Σόιμπλε. Σε ανάλογο κλίμα κινή­θηκε σε δηλώ­σεις του και ο επί­τρο­πος Οικο­νο­μι­κών, Πιερ Μοσκο­βισί, ο οποίος χαρα­κτή­ρισε «ανα­γκαία» την παρου­σία του ΔΝΤ στο ελλη­νικό πρό­γραμμα.

Η κυβέρ­νηση εμφα­νί­ζε­ται να δια­φω­νεί με τις εκτι­μή­σεις αυτές και η κυβερ­νη­τική εκπρό­σω­πος, Ολγα Γερο­βα­σίλη, δια­τύ­πωσε χθες (Πρώτο Πρό­γραμμα) τη θέση ότι «το καλο­καίρι ψηφί­σαμε και­νούρ­για συμ­φω­νία, η οποία δεν είναι συνέ­χεια των προη­γού­με­νων. Είναι και­νούρ­για συμ­φω­νία με νέους όρους και στην οποία το ΔΝΤ δεν έχει απο­φα­σί­σει αν θα συμ­με­τά­σχει. Θα απο­φα­σί­σει τον Μάρτιο που λήγει η συμ­με­τοχή του από το προη­γού­μενο πρό­γραμμα».

Η κυβερ­νη­τική ηγεσία, σύμφωνα με συνερ­γά­τες του κ. Αλέξη Τσίπρα, θεωρεί ότι το ΔΝΤ πιέζει για τα πιο σκληρά μέτρα και απο­λύ­τως νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρου προ­σα­να­το­λι­σμού μεταρ­ρυθ­μί­σεις και πως θα ήταν πιο εύκολο να δια­χει­ρι­στεί τη συμ­φω­νία χωρίς τη συμ­με­τοχή του Ταμείου. Οι ίδιες πηγές ανα­φέ­ρουν ότι το επι­χεί­ρημα της Αθήνας, για να στη­ρί­ξει τη θέση της ότι το Ταμείο μπορεί να απο­χω­ρή­σει, είναι ότι για την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών χρειά­σθη­καν μόλις 6 δισ. ευρώ από τα 25 που είχαν προ­βλε­φθεί και, ως εκ τούτου, το ελλη­νικό πρό­γραμμα είναι ήδη κατά 19 δισ. ευρώ μικρό­τερο και θα μπο­ρούσε να εξαι­ρε­θεί το ΔΝΤ ως χρη­μα­το­δό­της του. Πρό­κει­ται για ένα ζήτημα που μάλλον προ­σω­ρινά παρα­με­ρί­ζε­ται, για να το επα­να­φέ­ρει η κυβέρ­νηση σε κάποια άλλη χρονική στιγμή.

Καθη­με­ρινή