Κλείνουν και τα μυαλά

Η συζή­τηση στο σούπερ μάρκετ, μπροστά στο ταμείο, για τα τελευ­ταία γεγο­νότα: «Εκα­τομ­μύ­ρια μετα­νά­στες απέ­να­ντι! Και θά’ ρθουν εδώ» Καθώς απο­μα­κρυ­νό­μουν, τον άκουσα να συνε­χί­ζει με σιγου­ριά: «Όλοι οι φονιά­δες στο Παρίσι, από εδώ πέρασαν». Είναι προ­φα­νές, ότι η ενη­μέ­ρωσή του, αρχίζει από κάποια κιτρι­νο­φυλ­λάδα και τελειώ­νει σε κάποιο κιτρι­νο­κα­νάλι (κι ονόματα δε λέμε…) Όταν ακόμα και οι Γάλλοι άφησαν να σέρ­νε­ται το θέμα του -πλαστού- συρια­κού δια­βα­τη­ρίου μόνο για 24 ώρες. Μετά τα μάζεψαν, επειδή απο­δεί­χτηκε ότι όλοι οι τρο­μο­κρά­τες ήταν γαλ­λι­κής ή βελ­γι­κής υπη­κο­ό­τη­τας, οι οποίοι μάλιστα… παρα­κο­λου­θού­νταν από τις αρχές! Όταν ο δια­βό­η­τος φοντα­με­ντα­λι­στής τρο­μο­κρά­της είναι Βέλγος υπήκοος και κάτοχος βελ­γι­κού δια­βα­τη­ρίου, εμείς φρο­ντί­ζουμε να ανα­δη­μο­σιεύ­ουμε κάθε ημέρα και από ένα δημο­σί­ευμα του ξένου τύπου το οποίο αναμασά την λέξη «τρο­μο­κρά­τες», «Ελλάδα». Ολων όσων απο­πει­ρώ­νται, να εμφα­νί­σουν την Ελλάδα ως κέντρο διερ­χο­μέ­νων τζι­χα­ντι­στών, με ότι συνε­πά­γε­ται αυτό για το άλυτο προσφυγικό-μεταναστευτικό μας και τον εφιάλτη της χωμα­τε­ρής, όταν θα το χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν ως μια χαρά επι­χεί­ρημα οι Ορμπάν της Ευρώπης. Και δεν θα χρεια­στεί να προ­σπα­θή­σουν πολύ, γιατί μια χαρά θα τους επι­βε­βαιώ­σουν οι τσι­ρί­δες των δικών μας ανεύ­θυ­νων και επι­κίν­δυ­νων, την ίδια ώρα που δοκι­μά­ζε­ται η πολι­τική ανοι­κτών συνόρων της Συν­θή­κης Σένγκεν. Το θέμα όμως είναι, ότι σε αυτές τις περι­πτώ­σεις δεν κλεί­νουν μόνο τα σύνορα, αλλά κλεί­νουν και τα μυαλά…Και γιγα­ντώ­νουν τα ακρο­δε­ξιά κόμματα. Είναι υπερ­βο­λικά εύκολο να μιλήσει κανείς για την ισλα­μική απειλή προ­κει­μέ­νου να δικαιο­λο­γή­σει τα μέτρα απο­κλει­σμού των συνόρων ή τα στρα­τιω­τικά μέτρα για να απω­θη­θούν οι πρό­σφυ­γες. Σε αυτές τις δύσκο­λες στιγμές που σοκά­ρουν τον κόσμο, οι ακραίες εθνι­κι­στι­κές θέσεις καρα­δο­κούν Προ­σφέ­ρουν τροφή , στους ακρο­δε­ξιούς σε όλη την Ευρώπη. Οφεί­λουμε στον εαυτό μας για λόγους αυτο­σε­βα­σμού στο όνομα του μέλ­λο­ντος που θα δια­μορ­φώ­σουμε για τα παιδιά μας, να ενδια­φερ­θούμε, να μάθουμε τι συμ­βαί­νει στις ανθρώ­πι­νες χωμα­τε­ρές του πλανήτη, όπου η ζωή κι ο θάνατος κατά­ντη­σαν να έχουν την ίδια αξία. Ολοι, προ­βλη­μα­τί­ζο­νται για το πώς να στα­μα­τή­σουμε την τρο­μο­κρα­τία. Υπάρχει όμως ένας πραγ­μα­τικά εύκολος τρόπος: « να στα­μα­τή­σουμε να είμαστε μέρος της» είχε πει κάποτε ο Νόαμ Τσόμσκι.