Ψυχολόγοι για στήριξη λιμενικών «πρώτης γραμμής»

Μετά από μήνες, αμέ­τρη­τες επι­χει­ρή­σεις έρευνας – διά­σω­σης και αρκετά ναυάγια προ­σφύ­γων στο Αιγαίο το υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας μερί­μνησε να στείλει ψυχο­λό­γους για να συν­δρά­μουν στη στήριξη των λιμε­νι­κών της «πρώτης γραμμής».

Κομβικό ρόλο για την απόφαση αυτή έπαιξε το σχετικό αίτημα της Πανελ­λή­νιας Ένωσης Αξιω­μα­τι­κών Λιμε­νι­κού Σώματος ενώ και το Βήμα είχε ανα­δεί­ξει το θέμα με δημο­σί­ευμα στις 6 Νοεμ­βρίου.

Έτσι κατόπιν εντολής του υπουρ­γού Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής Θοδωρή Δρίτσα τη Δεύτερα 9 Νοεμ­βρίου θα μετα­βούν δυο ψυχο­λό­γοι αρχικά στη Μυτι­λήνη ώστε να συν­δρά­μουν για την ψυχο­λο­γική υπο­στή­ριξη των στε­λε­χών του Λιμε­νι­κού.

Η ΠΕΑΛΣ σε επι­στολή της προς τον υπουργό Ναυ­τι­λίας επε­σή­μανε ότι «οι αυξα­νό­με­νες προ­σφυ­γι­κές και μετα­να­στευ­τι­κές ροές με τις συνα­κό­λου­θες απώ­λειες ανθρώ­πι­νων ζωών, πέραν της σωμα­τι­κής κόπωσης του στε­λε­χια­κού δυνα­μι­κού, υπο­βάλ­λουν τα κατα­πο­νη­μένα στελέχη σε συχνό επι­χει­ρη­σιακό στρες» και εξηγούν πως «τα στελέχη αυτά, σχεδόν καθη­με­ρινά κατά την εκτέ­λεση των καθη­κό­ντων τους, έρχο­νται αντι­μέ­τωπα με εικόνες που τα συγκλο­νί­ζουν. Καλού­νται να αντι­με­τω­πί­σουν και να δια­χει­ρι­στούν την από­γνωση και το σπα­ραγμό ενη­λί­κων και παιδιών που ανα­ζη­τούν μια καλύ­τερη ζωή».

Ανέφερε ακόμη ότι «σύμφωνα με δημο­σιευ­μέ­νες επι­στη­μο­νι­κές μελέτες, όταν κάποιος βιώσει επα­να­λαμ­βα­νό­μενα τέτοιες εμπει­ρίες, είναι πιθανόν να εμφα­νί­σει συμ­πτώ­ματα Μετα­τραυ­μα­τι­κού Στρες (Post-traumatic Stress) δηλαδή να εκδη­λώ­σει σοβαρά, παρα­τε­τα­μένα και επα­νεμ­φα­νι­ζό­μενα συμ­πτώ­ματα άγχους, τα οποία επι­δει­νώ­νο­νται κάθε φορά που κάτι προ­κα­λεί ανα­μνή­σεις του αρχικού συμ­βά­ντος. Αξιο­ση­μεί­ωτο είναι δε ότι το φαι­νό­μενο εμφα­νί­ζε­ται σε στελέχη που την ώρα της επι­χεί­ρη­σης, παρου­σιά­ζουν θετική έως και ηρωική συμπε­ρι­φορά».

Μετά απ’ όλα αυτά υπο­στή­ριζε ότι κρί­νε­ται απα­ραί­τητη η ψυχο­λο­γική στήριξή τους έτσι ώστε να αντι­με­τω­πί­σουν απο­τε­λε­σμα­τικά όχι μόνο τη στρεσ­σο­γόνο εμπει­ρία, αλλά και τις πιθανές συνέ­πειές της στις καθη­με­ρι­νές, επαγ­γελ­μα­τι­κές και επι­χει­ρη­σια­κές τους δρα­στη­ριό­τη­τες.

Καλούσε τέλος τον υπουργό να παρέμ­βει παρέ­χο­ντας τις κατάλ­λη­λες κατευ­θύν­σεις προς τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες, ώστε να ανα­λη­φθούν άμεσα συγκε­κρι­μένα μέτρα για την τακτική ψυχο­λο­γική υπο­στή­ριξη των στε­λε­χών «της πρώτης γραμμής», στον αγώνα που δίνουν καθη­με­ρινά για την προ­στα­σία της ανθρώ­πι­νης ζωής στη θάλασσα.

Το ΒΗΜΑ