Ερευνα: Οι Ελληνες πιστεύουν ότι ο πολιτισμός μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση

Επτά στους δέκα Έλληνες πιστεύ­ουν ότι ο πολι­τι­σμός μπορεί να βοη­θή­σει στην έξοδο της χώρας από την κρίση και η συντρι­πτική πλειο­νό­τητα (86%) δηλώνει ότι πρέπει να επεν­δύ­σουμε στον πολι­τι­σμό, καθώς μπορεί να απο­τε­λέ­σει μοχλό ανά­πτυ­ξης, σύμφωνα με την Πανελ­λα­δική Στα­τι­στική Έρευνα «Σφυγμός Πολι­τι­σμού», που διε­ξή­χθη από 16 έως 21 Οκτω­βρίου.

Η έρευνα κατέ­γραψε την πολι­τι­στική συμπε­ρι­φορά του ευρύ­τε­ρου κοινού, επιχειρήσεων-μελών του Ελληνο-Αμερικανικού Εμπο­ρι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου και ανθρώ­πων που ασχο­λού­νται επαγ­γελ­μα­τικά με πολι­τι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, και παρου­σιά­στηκε στο 1ο Athens Culture Symposium που διορ­γά­νωσε το Ελληνο-Αμερικανικό Εμπο­ρικό Επι­με­λη­τή­ριο σε συνερ­γα­σία με τις Διε­θνείς Σχέσεις Πολι­τι­σμού.

Στην ίδια έρευνα το κοινό δηλώνει ότι παρα­κο­λου­θεί συχνό­τερα κινη­μα­το­γράφο και θέατρο, και παρά το ότι οι περισ­σό­τε­ροι απά­ντη­σαν ότι παρα­κο­λου­θούν κάποια πολι­τι­στική εκδή­λωση 1-2 φορές το χρόνο, τα ποσοστά αυτά είναι συγκρι­τικά καλύ­τερα από αυτά που είχαν κατα­γρα­φεί πριν 5 χρόνια.

Οι πολίτες φαί­νε­ται να ενη­με­ρώ­νο­νται για τις πολι­τι­στι­κές εκδη­λώ­σεις κυρίως από την τηλε­ό­ραση, το ραδιό­φωνο και το Δια­δί­κτυο και πολύ λιγό­τερο από τις εφη­με­ρί­δες και τα περιο­δικά.

Το 50% πιστεύει ότι η Ελλάδα προωθεί τον ελλη­νικό πολι­τι­σμό στο εξω­τε­ρικό, ποσοστό πολύ μεγα­λύ­τερο από το 23% που ίσχυε πριν 5 χρόνια, αλλά οι περισ­σό­τε­ροι πιστεύ­ουν ότι δεν λει­τουρ­γούν σωστά οι δομές προ­ώ­θη­σής του.

Ενδει­κτικά, λιγό­τε­ροι από το 15% γνω­ρί­ζουν το Ελλη­νικό Ίδρυμα Πολι­τι­σμού και ακόμη λιγό­τε­ροι τις δρα­στη­ριό­τη­τές του.

Επίσης το 70,6% των ανθρώ­πων του πολι­τι­σμού πιστεύ­ουν ότι πρέπει να αλλάξει η στρα­τη­γική διεκ­δί­κη­σης των Γλυπτών και έξι στους δέκα πολίτες πιστεύ­ουν ότι η ανάμιξη της Αμάλ Αλαμουντίν-Κλούνεϊ δεν βοήθησε ιδιαί­τερα στην ελλη­νική εκστρα­τεία για την επι­στροφή των Γλυπτών του Παρ­θε­νώνα.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι Έλληνες πιστεύ­ουν ότι από τα πιο ελκυ­στικά πολι­τι­στικά στοι­χεία της χώρας για τους του­ρί­στες είναι η γαστρο­νο­μία, τα τοπικά προ­ϊ­ό­ντα, αλλά και τα έθιμα και οι παρα­δό­σεις μας.

Σημα­ντικό έδαφος φαί­νε­ται λοιπόν να παίρνει ο γαστρο­νο­μι­κός του­ρι­σμός στη συνεί­δηση του κόσμου, αφού ξεχω­ρί­ζει από άλλα είδη, όπως ο θρη­σκευ­τι­κός, ιαμα­τι­κός, κ.λπ. Βέβαια, πάντα στην πρώτη θέση βρί­σκε­ται ο αρχαιο­λο­γι­κός του­ρι­σμός.

Τέλος, το 25% των πολιτών πιστεύει ότι το εκπαι­δευ­τικό σύστημα δεν βοηθάει καθόλου στη δημιουρ­γία πολι­τι­στι­κής συνεί­δη­σης, ενώ ταυ­τό­χρονα θεωρούν ότι κυρίως ο ιδιω­τι­κός τομέας είναι αυτός που συντε­λεί στην πολι­τι­στική παρα­γωγή της Ελλάδας.

Μιλώ­ντας στο συμπό­σιο, ο υπουρ­γός Πολι­τι­σμού Αρι­στεί­δης Μπαλτάς τόνισε ότι «πρέπει να πάψουμε να βλέ­πουμε τον πολι­τι­σμό μας ως εργα­λείο μέσω του οποίου θα κερ­δί­σουμε απλώς χρήματα, με την εισροή του­ρι­στών, αλλά να αντι­στρέ­ψουμε τη σχέση λέγο­ντας: επειδή ο πολι­τι­σμός είναι όρος ζωής, συνθήκη ζωής για κάθε κοι­νω­νία και κάθε χώρα, αν η κοι­νω­νία αυτή πιστεύει στη δύναμη της, την παρου­σία της και την ιστορία της, και μπορεί αυτή την πίστη να την μετα­δώ­σει στον επι­σκέ­πτη που έρχεται, τότε παρά­γε­ται του­ρι­στικό προϊόν με την οικο­νο­μική έννοια, τότε έρχο­νται οι του­ρί­στες για να γνω­ρί­σουν έναν ολό­κληρο πολι­τι­σμό, έτσι όπως έχει υπάρξει στο παρελ­θόν και έτσι όπως υπάρχει σήμερα. Δηλαδή να δούμε τον του­ρι­σμό και τα οικο­νο­μικά προ­ϊ­ό­ντα του ως δευ­τε­ρο­γε­νές προϊόν της πολι­τι­σμι­κής μας παρα­γω­γής και ιστο­ρίας».

«Τούτη η χώρα είναι ευλο­γη­μένη, λόγω φύσης και ιστο­ρίας. Έχει αντι­με­τω­πι­στεί ελλιπώς αυτή η ευλογία, όχι μόνο από την Πολι­τεία και την πολι­τική, αλλά και από τη δική μας καθη­με­ρινή ζωή και λει­τουρ­γία. Αν προ­σπα­θή­σουμε να δούμε λίγο βαθύ­τερα τη φράση “η Ελλάδα είναι η κοιτίδα του δυτικού πολι­τι­σμού” δια­πι­στώ­νουμε ότι αυτό δεν είναι κάτι νεκρό, αλλά είναι κάτι απο­λύ­τως ζωντανό για ολό­κληρο τον δυτικό πολι­τι­σμό και όχι μόνο γι’ αυτόν. Άρα, το γεγονός ότι ζούμε σε αυτό τον ευλο­γη­μένο τόπο μας δίνει ένα συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα για την παρα­γωγή σύγ­χρο­νου πολι­τι­σμού. Με αυτή την έννοια θεωρώ αδια­νό­ητο να μην είναι η Ελλάδα παγκό­σμιο κέντρο μελέτης του αρχαίου ελλη­νι­κού πολι­τι­σμού, σε όλες τις δια­στά­σεις, από την αρχαιο­λο­γία και την ιστορία, μέχρι την τρα­γω­δία και την κωμωδία, μέχρι τη φιλο­σο­φία, σε όλες τις δια­στά­σεις των κλα­σι­κών σπουδών».

Τέλος, ο υπουρ­γός Πολι­τι­σμού ανα­φε­ρό­με­νος στη ελλη­νική σύγ­χρονη τέχνη, σημεί­ωσε: «Η αίσθηση που έχω ως απλός πολίτης, είναι ότι η κρίση σε αυτό τον τομέα μπορεί να λει­τούρ­γησε θετικά. Πολλοί νέοι, μην ελπί­ζο­ντας ότι θα βρουν δουλειά και μην θέλο­ντας να μετα­να­στεύ­σουν, αρχί­ζουν να εκφρά­ζο­νται».

«Νομίζω ότι είμαστε στα πρόθυρα μιας πολι­τι­στι­κής ανα­γέν­νη­σης, όπου ομάδες νέων παρά­γουν εξαι­ρε­τικά ενδια­φέ­ρο­ντα πράγ­ματα στο θέατρο, στη μουσική, στον χορό και σε νέες μορφές δημιουρ­γίας, όπως τα γκρά­φιτι. Όλος αυτός ο χώρος δεν βρίσκει έκφραση στον δημόσιο λόγο, δηλαδή τις μεγάλες εφη­με­ρί­δες και την τηλε­ό­ραση. Το υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού οφείλει να βοη­θή­σει αυτούς τους ανθρώ­πους να βρουν τρόπους έκφρα­σης, τρόπους δημό­σιας ανα­γνώ­ρι­σης, ώστε αυτός ο κόσμος να μπο­ρέ­σει να αισθαν­θεί ότι παράγει σκέψη και δημιουρ­γία ισάξια με όσα συμ­βαί­νουν αυτή τη στιγμή στο εξω­τε­ρικό» σημεί­ωσε.

in.gr