Ερευνα: Η Ελλάδα η χειρότερη χώρα της ΕΕ για τους νέους

Η παγκό­σμια οικο­νο­μική κρίση τελεί­ωσε; Όχι για τους νέους. Σύμφωνα με τον Παγκό­σμιο Οργα­νι­σμό Εργα­σίας (ILO), οι νέοι σε όλο τον κόσμο αγω­νί­ζο­νται ακόμα να βρουν δουλειά.

Η σχετική έκθεση του ILO δείχνει ότι ο αριθμός των νέων ως ποσοστό στο παγκό­σμιο εργα­τικό δυνα­μικό κατέ­γραψε άνοδο κατά 11,6% μεταξύ του 1991 και του 2014, καθώς αυξή­θηκε αντί­στοιχα η εγγραφή των νέων στα πανε­πι­στή­μια και τα κολέγια.

Ωστόσο, σε πολλές ευρω­παϊ­κές χώρες, ο αριθμός των μακρο­χρό­νια ανέργων μεταξύ των νέων έχει αυξηθεί. Μετά από μια περίοδο γρή­γο­ρης αύξησης μεταξύ του 2007 και του 2010, τα παγκό­σμια ποσοστά ανερ­γίας μεταξύ των νέων έχουν «στα­θε­ρο­ποι­η­θεί» στο 13% και δεν έχουν ακόμα ανα­κάμ­ψει στα προ κρίσης ποσοστά του.

Πρω­τα­θλή­τριες στην Ευρώπη για το 2014 είναι η Ελλάδα, η Ιταλία και η Σλο­βα­κία.

Για τις ανα­πτυγ­μέ­νες οικο­νο­μίες, η ανεργία των νέων βελ­τιώ­θηκε τη διετία 2012-2014, παρόλα αυτά τα περσινά ποσοστά υπερ­βαί­νουν ακόμα το 20% στα δύο τρίτα των Ευρω­παϊ­κών χωρών και περισ­σό­τε­ροι από ένας στους τρεις νέους (35,5%) ανα­ζη­τούν δουλειά για περισ­σό­τερο από ένα χρόνο.

Παρότι στην Κεντρική και Νοτιο­α­να­το­λική Ευρώπη, τη Λατι­νική Αμερική, την Καραϊ­βική και την υπο­σα­χά­ρια Αφρική, η ανεργία των νέων δείχνει τάσεις μείωσης, σε όλες τις περιο­χές του κόσμου η προ­ο­πτική μιας στα­θε­ρής καριέ­ρας γίνεται ολοένα και πιο αβέβαιη και η κατά­σταση μπορεί να εκφυ­λι­στεί κι άλλο στις ανα­πτυγ­μέ­νες χώρες, όπου η επίσημη υπο­γραφή σύμ­βα­σης αορί­στου χρόνου ήταν κάποτε ο πλέον συνη­θι­σμέ­νος τρόπος πρό­σλη­ψης.

Γι αυτό και σε αυτές τις χώρες, το μερίδιο των νέων που απα­σχο­λού­νται με καθε­στώς μερικής απα­σχό­λη­σης ή με συμ­βά­σεις ορι­σμέ­νου χρόνου ή βρί­σκουν προ­σω­ρινή δουλειά έχει μεν υπο­χω­ρή­σει από την κορύ­φωση της κρίσης, αλλά μακρο­πρό­θε­σμα η τάση δείχνει αυξη­τι­κές τάσεις, καθώς όλο και περισ­σό­τε­ροι νέοι συν­δυά­ζουν την μερική απα­σχό­ληση με τις σπουδές.

► Η εικόνα της ανερ­γίας των νέων στις ανα­πτυγ­μέ­νες οικο­νο­μίες και την Ε.Ε. άρχισε να βελ­τιώ­νε­ται. Το αντί­στοιχο ποσοστό μειώ­θηκε μεταξύ του 2012-2014 από το 18% στο 16,6% και προ­βλέ­πε­ται ότι το 2020 θα έχει πέσει στο 15,1%.

► Το 2014 η ανεργία των νέων ήταν υψη­λό­τερη στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική στο 28,2% και 30,5%, αντί­στοιχα και χαμη­λό­τερη στη Νότια Ασία, στο 9,9% και την Ανα­το­λική Ασία, στο 10,6%.

► Οι δια­φο­ρές μεταξύ των δυο φύλων είναι μικρές και σε παγκό­σμιο επίπεδο και σε περι­φε­ρειακό με εξαί­ρεση την Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, όπου η ανεργία των νέων γυναι­κών υπερ­βαί­νει αυτή των ανδρών κατά 20 έως 22 μοδάνες αντί­στοιχα.

► Στις 28 χώρες της Ε.Ε. έχει αυξηθεί από το 32,6% το 2012 στο 35,5% το 2014, το ποσοστό των νέων ανέργων που ανα­ζη­τούν απα­σχό­ληση για περισ­σό­τερο από ένα χρόνο.

► Το 2014 το μερίδιο των εργα­ζό­με­νων νέων σε σύγκριση με τον πλη­θυ­σμό κυμαι­νό­ταν από 22,5% στη Μέση Ανατολή μέχρι 49,2% στην Ανα­το­λική Ασία. Η ανα­λο­γία μειώ­θηκε σε όλες τις περιο­χές με εξαί­ρεση την υπο­σα­χά­ρια Αφρική, μεταξύ του 2007 και του 2014.

► Το ένα πέμπτο (20,7%) των εργα­ζό­με­νων νέων στις χώρες του ΟΟΣΑ δού­λευαν λιγό­τερο από 30 ώρες την εβδο­μάδα (μερική απα­σχό­ληση) το 2000, ενώ το αντί­στοιχο ποσοστό ήταν 30,1% το 2013. Το ποσοστό των νέων σε μη εθε­λο­ντική μερική απα­σχό­ληση αυξή­θηκε από 12,2% το 2007 στο 17,1% το 2010 και μετά μειώ­θηκε στο 14,8% το 2013.

► Στις περισ­σό­τε­ρες Ευρω­παϊ­κές χώρες είναι αυξη­τική η τάση της προ­σω­ρι­νής απα­σχό­λη­σης μεταξύ των νέων. Ο μέσος όρος στις 28 χώρες παρου­σί­ασε άνοδο και από 40% το 2005 έφθασε στο 43,3% το 2014.

► Το 2013 το 37,8% των εργα­ζό­με­νων νέων (δηλαδή πάνω από το ένα τρίτο) στις ανα­πτυσ­σό­με­νες χώρες ήταν φτωχοί (17,7% ζούσαν σε καθε­στώς ακραίας φτώ­χειας και 20,1% σε μέτρια φτώχεια)

► Την ίδια χρονιά περίπου 169 εκα­τομ­μύ­ρια νέοι εργά­ζο­νταν μεν, αλλά ζούσαν με λιγό­τερα από 2 δολάρια την ημέρα. Ο αριθμός αυτός αυξά­νε­ται στα 286 εκα­τομ­μύ­ρια εάν συμπε­ρι­λη­φθούν και οι «σχεδόν» φτωχοί, μετρώ­ντας την «απα­σχο­λού­μενη φτώχεια» κάτω από τα 4 δολάρια την ημέρα.

«Η ανά­πτυξη δεν είναι καθο­λική και πολλοί νέοι γυναί­κες και άνδρες παρα­μέ­νουν σε καθε­στώς ανα­τα­ρα­χής από την αλλαγή των δεδο­μέ­νων στον χώρο της εργα­σίας», λέει η Σάρα Ελντερ, η βασική συντά­κτρια της έκθεσης. «Οι νέοι στις ανα­πτυσ­σό­με­νες χώρες συνε­χί­ζουν να υπο­φέ­ρουν από τη φτώχεια που προ­έρ­χε­ται από τη μη τακτική απα­σχό­ληση και την έλλειψη επί­ση­μης εργα­σια­κής και κοι­νω­νι­κής προ­στα­σίας».