Ασκηση ποινικών διώξεων εις βάρος υπευθύνων της «Ρόδων Α.Ε.»

Την άσκηση ποι­νι­κής δίωξης σε βάρος πρώην προ­έ­δρου και πρώην αντι­προ­έ­δρου της ΡΟΔΩΝ ΑΕ, για το αδίκημα της απάτης κατά συναυ­τουρ­γία και κατ’ εξα­κο­λού­θηση, από την οποία το περιου­σιακό όφελος και η προ­ξε­νη­θείσα ζημία υπερ­βαί­νουν συνο­λικά το ποσό των 120.000 ευρώ, παρήγ­γειλε με διάταξη του στην Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ο Αντει­σαγ­γε­λέας Εφετών Δωδε­κα­νή­σου κ. Ιωάννης Σφέτκος.

Η υπόθεση κινή­θηκε μετά από μήνυση γνωστής βιο­τε­χνι­κής και εμπο­ρι­κής εται­ρείας, που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στο νησί από το έτος 1967 με αντι­κεί­μενο εργα­σιών την παρα­γωγή, εμφιά­λωση και εμπορία εμφια­λω­μέ­νου νερού, αεριού­χων ποτών (ανα­ψυ­κτι­κών) και χυμών.

Στο πλαίσιο λόγω δρα­στη­ριο­τή­των της η ανώνυμη εται­ρεία κατά τα έτη 2009 και 2010 πώλησε επί πιστώ­σει με Τιμο­λό­για – Δελτία Απο­στο­λής στην ΡΟΔΩΝ ΑΕ προ­ϊ­ό­ντα αξίας 177.847,41 ευρώ.

Έναντι της οφειλής αυτής και λόγω της ιδιαί­τε­ρης εμπι­στο­σύ­νης που είχε ο εκπρό­σω­πος της ανώ­νυ­μης επι­χεί­ρη­σης στους εκπρο­σώ­πους της δημο­τι­κής εται­ρείας, εκδό­θη­καν μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές της Εθνικής Τρά­πε­ζας, συνο­λι­κού ποσού 140.000 ευρώ, οι οποίες παρα­δό­θη­καν τμη­μα­τικά.

Οι μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές, εμφα­νί­σθη­καν προς πληρωμή, πλην όμως καμία από αυτές δεν πλη­ρώ­θηκε, καθόσον δεν υπήρχε δια­θέ­σιμο υπό­λοιπο χρη­μά­των στον λογα­ρια­σμό της ΡΟΔΩΝ ΑΕ.

Ο πρό­ε­δρος της ανώ­νυ­μης εται­ρείας δια­πι­στώ­νο­ντας παντελή αδια­φο­ρία εκ μέρους των υπευ­θύ­νων της εκδό­τριας των επι­τα­γών για την πληρωμή τους ή για τη ρύθμιση εξό­φλη­σής τους, επε­δί­ωξε και πέτυχε την έκδοση δια­τα­γών πλη­ρω­μής του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με τις οποίες η ΡΟΔΩΝ ΑΕ υπο­χρε­ώ­θηκε να του κατα­βά­λει την οφειλή χωρίς ωστόσο να υπάρξει εξό­φληση.

Για οφειλή δε της ΡΟΔΩΝ ΑΕ ύψους 37.847,41 ευρώ, η οποία αφο­ρούσε τιμο­λό­για πώλησης για τα οποία δεν είχαν δοθεί τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές, εκδό­θηκε διαταγή πλη­ρω­μής του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, η οποία ομοίως δεν τακτο­ποι­ή­θηκε.

Περαι­τέρω, προ­έ­κυψε ότι υπεύ­θυ­νοι για τις συναλ­λα­γές της ΡΟΔΩΝ ΑΕ με τους διά­φο­ρους προ­μη­θευ­τές ήταν ο πρό­ε­δρος και αντ/δρος, οι οποίοι τόσο κατά τον χρόνο σύναψης των προ­α­να­φε­ρο­μέ­νων πωλή­σεων επί πιστώ­σει προ­ϊ­ό­ντων συνο­λι­κής αξίας 177.847,41 ευρώ όσο και τους χρόνους παρά­δο­σης των παρα­πάνω ανα­φε­ρο­μέ­νων μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νων τρα­πε­ζι­κών επι­τα­γών φέρο­νται να παρα­σιώ­πη­σαν την αληθινή εικόνα της οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σης της ΡΟΔΩΝ ΑΕ, η οποία ήταν κάκιστη.

Σύμφωνα με τον Εισαγ­γε­λέα, η εται­ρεία βρι­σκό­ταν σε μόνιμη και όχι πρό­σκαιρη οικο­νο­μική αδυ­να­μία, που δεν της επέ­τρεπε να εκπλη­ρώ­σει τις ανα­λαμ­βα­νό­με­νες οικο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις προς τους διά­φο­ρους προ­μη­θευ­τές της και ότι ο προ­α­να­φε­ρό­με­νος λογα­ρια­σμός που αυτή τηρούσε στην Εθνική Τράπεζα δεν είχε δια­θέ­σιμο υπό­λοιπο χρη­μά­των ώστε να καλύψει τις προ­α­να­φε­ρό­με­νες μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές.

Ο Εισαγ­γε­λέας έκρινε παρα­πέρα ότι από τα απο­δει­κτικά στοι­χεία που συγκε­ντρώ­θη­καν δεν προ­έ­κυψε ότι υπάρ­χουν επαρ­κείς ενδεί­ξεις για την κίνηση της ποι­νι­κής δίωξης για παρά­βαση καθή­κο­ντος σε βάρος του τότε Δημάρ­χου Ρόδου κ. Ευστα­θίου Κου­σουρνά του Γεωρ­γίου και των λοιπών μελών του τότε Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου του Δήμου Ρόδου σχετικά με την έκδοση απ’ αυτούς της με αριθμό 77/18-2-2011 από­φα­σης του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου του Δήμου Ρόδου, όπως αυτή διορ­θώ­θηκε και συμπλη­ρώ­θηκε με την με αριθμό 97/2011 απόφαση του ίδιου ως άνω οργάνου, με την οποία απο­φα­σί­στηκε η λύση και θέση σε καθε­στώς εκκα­θά­ρι­σης της ΡΟΔΩΝ ΑΕ.

Όπως επι­ση­μαί­νει η εν λόγω απόφαση νόμιμα βασί­στηκε στην ειδική διάταξη του άρθρου 265 παρ. 8 του Ν. 3463/2006 “Κύρωση του Κώδικα Δήμων και Κοι­νο­τή­των” με την οποία ορί­ζε­ται ως προς τις ανώ­νυ­μες εται­ρίες των δήμων, όπως συμ­βαί­νει στην υπό κρίση υπόθεση, ότι λύονται υπο­χρε­ω­τι­κώς εάν για τρεις συνε­χείς εται­ρι­κές χρήσεις μετά διετία από την ίδρυσή τους είναι ζημιο­γό­νες ή εάν για ισά­ριθ­μες φορές εντός δεκα­ε­τίας τα ίδια αυτών κεφά­λαια γίνουν κατώ­τερα του 50% του μετο­χι­κού κεφα­λαίου, δεύτερη περί­πτωση που συντρέ­χει του­λά­χι­στον από το έτος 2007 ανα­φο­ρικά με την προ­α­να­φε­ρό­μενη ανώνυμη εται­ρεία.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Γιώργος Μαυ­ρο­μάτ­της.