ΡΟΠΟΑΝ: «Μεθοδευμένη κι απαράδεκτη απονεύρωση του Δήμου, με την εκ νέου εκχώρηση των υπηρεσιών καθαριότητας σε ιδιώτες»

Η εκχώ­ρηση των υπη­ρε­σιών καθα­ριό­τη­τας σε ιδιω­τι­κές εται­ρείες, ξεκί­νησε ως πρα­κτική στη Ρόδο σε ορι­σμέ­νους Καπο­δι­στρια­κούς Δήμους. Η πρα­κτική αυτή υιο­θε­τή­θηκε (διευ­ρυ­μένη μάλιστα) από την προη­γού­μενη δημο­τική αρχή του ενιαίου πλέον Δήμου Ρόδου, με σύναψη σύμ­βα­σης σχεδόν τριε­τούς διάρ­κειας (2013-2015) έναντι 3.047.220,00€ ανά έτος. Η εικόνα του νησιού είναι σε όλους μας γνωστή κι όλοι μπο­ρούμε να εκτι­μή­σουμε ποιο είναι το όφελος από τη σύμβαση αυτή, που τρέχει ακόμα. Οι μόνοι ευχα­ρι­στη­μέ­νοι από το απο­τέ­λε­σμα είναι η σημε­ρινή δημο­τική αρχή και βεβαίως οι ιδιω­τι­κές εται­ρείες που την έχουν ανα­λά­βει. Τόσο ευχα­ρι­στη­μέ­νοι, που ήλθαν στο δημο­τικό συμ­βού­λιο και πήραν (κατά πλειο­ψη­φία) την απόφαση να ανα­θέ­σουν το έργο της καθα­ριό­τη­τας για άλλα τρία χρόνια (2016-2018), έναντι των 4.227.080,65€ ανά έτος αυτή τη φορά. Σε μια χρονική στιγμή που οι ίδιοι ομο­λο­γούν ότι δεν δια­θέ­τουν χρήματα για ν’ αλλά­ξουν μια λάμπα ή να συντη­ρή­σουν έναν αγρο­τικό δρόμο. Μας είπαν μάλιστα και το αμίμητο, ότι δεν τους ενδια­φέ­ρει η άποψη και η ψήφος μας, γιατί η παρά­ταξη τους έχει την πλειο­ψη­φία και ψηφίζει “μπετόν αρμέ”!

Η απόφαση πάρθηκε στη βάση μιας εισή­γη­σης που μεθό­δευσε (από άγνοια ή σκο­πι­μό­τητα, δεν έχει σημασία) την παρά­καμψη της ουσίας του νόμου (§61, ν3979/2011) που επι­τρέ­πει την ανάθεση παρό­μοιων συμ­βά­σεων, «εφ’ όσον αυτές λει­τουρ­γούν συμπλη­ρω­μα­τικά με τον υφι­στά­μενο μηχα­νι­σμό του Δήμου» και «σε καμμιά περί­πτωση δεν τον υπο­κα­θι­στούν», σύμφωνα με σχετικό έγγραφο του Υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών.

Ενώ λοιπόν είναι φανερό, γνωστό και ομο­λο­γη­μένο από τους ίδιους τους συμ­βού­λους της πλειο­ψη­φίας, ότι ήδη πάνω από το 80% του έργου απο­κο­μι­δής απορ­ριμ­μά­των εκτε­λεί­ται από τους ιδιώτες, άρα στην ουσία δεν λει­τουρ­γούν συμπλη­ρω­μα­τικά αλλά έχουν υπο­κα­τα­στή­σει ήδη τον μηχα­νι­σμό του Δήμου, κατά παρά­βαση ης ισχύ­ου­σας νομο­θε­σίας, εντού­τοις η εισή­γηση παρα­πλα­νη­τικά προ­σπά­θησε να μας πείσει για το αντί­θετο. Πως;

Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι δήθεν αυξή­θηκε η παρα­γωγή απορ­ριμ­μά­των λόγω αύξησης του του­ρι­στι­κού ρεύ­μα­τος, ενώ τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία δεί­χνουν το αντί­θετο, ότι δηλαδή τ’ απορ­ρίμ­ματα μειώ­θη­καν εξαι­τίας της οικο­νο­μι­κής κρίσης.

Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι μειώ­θηκε κατά 68 άτομα το προ­σω­πικό που υπη­ρε­τεί στην καθα­ριό­τητα και θα μειωθεί την επόμενη τριετία κατά 51 ακόμα ενώ οι μνη­μο­νια­κοί περιο­ρι­σμοί δεν επι­τρέ­πουν την ανα­πλή­ρωσή του παρά μόνο σε ανα­λο­γία 1:5 ή 1:10 σήμερα. Ωραία, αλλά ας μας πουν. Προ­σέ­λα­βαν έστω κι έναν σε αντι­κα­τά­σταση αυτών που έφυγαν;

Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι δεν επαρκεί ο υπάρχων εξο­πλι­σμός. Έτσι είναι. Όταν όμως έχουν να δια­θέ­σουν 4,2 εκ το χρόνο, γιατί δεν προ­χω­ρούν στην από­κτηση (στα­διακή έστω) του ανα­γκαίου εξο­πλι­σμού και μάλιστα μέσω leasing, ώστε να διευ­κο­λυν­θεί η απο­πλη­ρωμή του;

Ισχυ­ρί­ζο­νται (μεταξύ άλλων) ότι απαι­τού­νται ετησίως για να μαζευ­τούν τα σκου­πί­δια του νησιού 9560 οχτά­ω­ρες βάρδιες μεγάλων απορ­ριμ­μα­το­φό­ρων (14-16κμ) κι απ’ αυτές ανα­θέ­τουν στον ιδιώτη τις 4458 δηλαδή το 46,63%, προ­σπα­θώ­ντας να πείσουν ότι η σύμβαση είναι συμπλη­ρω­μα­τική και δεν υπο­κα­θι­στά τον μηχα­νι­σμό του Δήμου. Όμως ένα τέτοιο απορ­ριμ­μα­το­φόρο, σε μια οχτάωρη βάρδια μπορεί να μαζέψει κατ’ ελά­χι­στον 15 τόνους σκου­πι­διών, άρα με 9560 βάρδιες μπορεί να μαζέψει 143.400 τόνους. Βάλε και τα δρο­μο­λό­για των μικρό­τε­ρων απορ­ριμ­μα­το­φό­ρων όπως τα παρου­σιά­ζει η ίδια εισή­γηση, τότε μ’ αυτά μπο­ρούμε να μαζέ­ψουμε πάνω από 160.000 τόνους το χρόνο, δηλαδή σχεδόν τα διπλά­σια απ’ όσα παρά­γουμε. Η πραγ­μα­τι­κό­τητα λοιπόν που βγαίνει από τα δια­θέ­σιμα στοι­χεία κι όχι από τους ισχυ­ρι­σμούς ή τις εκτι­μή­σεις της εισή­γη­σης είναι ότι στον ιδιώτη ανα­θέ­τουμε το 88% κι όχι το 46% της απο­κο­μι­δής. Γεγονός που καθιστά τη συγκε­κρι­μένη απόφαση ανά­θε­σης εξό­φθαλμα παρά­νομη.

Στη συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου και με την ίδια απόφαση, παρα­χω­ρεί­ται στον ίδιο ιδιώτη, το δικαί­ωμα εκμε­τάλ­λευ­σης των ανα­κυ­κλώ­σι­μων υλικών που θα συλ­λέ­γει συμπιε­σμένα με press-containers. Αλήθεια πως θα δια­χω­ρί­ζο­νται μετά με χει­ρο­δια­λογή στο ΚΔΑΥ; Εκτός κι αν δεν θα τα πηγαί­νει σ’ αυτό. Αλλά τότε γιατί το φτιά­χνουμε;

Επίσης του εκχω­ρεί­ται το δικαί­ωμα, να κομπο­στο­ποιεί τα οργα­νικά από­βλητα, σ’ όποιο χώρο και με όποια τεχνο­λο­γία θέλει, αρκεί να δίνει το 10% του κόμποστ στο Δήμο! Αλήθεια γνω­ρί­ζουν ποια είναι η ποιό­τητα του κόμποστ αυτού και που μπορεί ν’ αξιο­ποι­η­θεί; Πρα­κτικά πουθενά. Μόνο ως υλικό επι­κά­λυ­ψης των υπό­λοι­πων σκου­πι­διών στον ΧΥΤΑ.

Η θέση μας είναι ξεκά­θαρη. Ο Δήμος έχει πράγ­ματι την ανάγκη παροχής υπη­ρε­σιών καθα­ριό­τη­τας από ιδιώτες. Μόνο όμως συμπλη­ρω­μα­τικά και για όσο διά­στημα απαι­τεί­ται να οργα­νώ­σει, να επαν­δρώ­σει και να εξο­πλί­σει σωστά τη δημο­τική μηχανή για να τις παρέχει η ίδια. Οι μεθο­δεύ­εις της δημο­τι­κής αρχής, όπως και σε μια σειρά άλλους τομείς στο­χεύ­ουν και οδηγούν στην απο­νεύ­ρωση και απο­νέ­κρωση των δημο­τι­κών υπη­ρε­σιών, ακόμα και αυτών που είναι πρω­ταρ­χι­κής σημα­σίας για την εξυ­πη­ρέ­τηση των δημοτών. Γι’ αυτό και κατα­ψη­φί­σαμε τη συγκε­κρι­μένη απόφαση.